tag:blogger.com,1999:blog-5517829624927034152012-02-11T05:34:20.016-08:00ခရီးလမ္း သို႕ ေလွ်ာက္လွမ္းရာ၀ယ္ ....မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.comBlogger1251100tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-42073378414188015402010-06-27T13:03:00.000-07:002010-06-27T13:19:34.757-07:00<img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 152px; height: 202px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/TCexQy4Y_XI/AAAAAAAAARI/RjaVoWVhqXI/s400/rgrgrg.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487549573068553586" border="0" /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမာဟ ၊ အဟိရိက ၊ အေနာတၱပ ၊ ဥဒၥစၥ ၊<br />ေလာဘ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒိဌိ ၊ မာန ၊ ေဒါသ ၊ ဣႆ ၊ မစၦရိယ ၊<br />ကုကၠဳစၥ ၊ ထိန ၊</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိဒၶ ၊ ၀ိစိကိစာၦ စသည္တုိ႕မွာ<br />စိတ္ကို ျခံရံလိုက္ပါ လ်က္ရွိေသာ အကုသိုလ္ ေစတသိတ္ မ်ားေပတည္း ။ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />မသိတတ္ဘိ ေမာဟ သိေလာ့ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br />အဟိရိက မရွက္စြတည္း ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br />အေနာတၱပမူ မလန္႕ ဟူ၏ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />မွတ္ယူျပန္လ်က္ မျငိမ္သက္ထ ဥဒၥစၥ နွင့္ ၊<br /></span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေလာဘ သေဘာ လိုခ်င္ေဟာ၏ ၊<br /></span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">မွားေသာ အျမင္ ဒိဌိတြင္သား ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />မာနကားမူ ေထာင္လႊားၾကြတက္ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br />ေဒါသထြက္ေၾကာင့္ ခက္ခက္ထန္ထန္ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br />ဣႆ လွ်ံမူ လြန္ျငဴစူ၏ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />ေျပာထူ မေစၦ ၀န္တိုေလသတဲ့ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br />တေထြမွတ္ၾက ကုကၠဳစၥကား ေနာင္တတဖန္ ပူပန္ထန္ျပင္း ၊<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ထိုင္းျခင္း ထိန ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />မိႈင္း မိဒၶ နွင့္ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br />ဗုဒၶစသည့္ ယံုမွားဘိမူ ၀ိစိကိစာၦ ၊ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br />ဆယ့္ေလးျဖာသည္ မွန္စြာ အကုသိုလ္ခ်ည္းတည္း ။ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br />( မိတ္ေဆြမ်ား သတိျပဳ ဆင္ျခင္နုိင္ေစရန္ မွတ္စုထုတ္ထားျခင္းမွ တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ။ အကုသိုလ္ေစတသိတ္မ်ား ကင္းေ၀းကာ ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစဗ်ာ ။ )</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-4207337841418801540?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-50410742251681266062010-06-19T15:21:00.000-07:002010-06-27T05:07:24.253-07:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၁ ။ မ်က္စိ အာရံု၌ တရားအသိျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၂ ။ နား အာရံု၌ တရားအသိျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၃ ။ အနံ႕ အာရံု၌ တရားအသိျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၄ ။ လွ်ာ(ႏႈတ္) အာရံု၌ တရားအသိျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၅ ။ ကိုယ္အထိအေတြ႕ အာရံု၌ တရားအသိျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၆ ။ စိတ္၏ အာရံုတို႕ ၌ တရားအသိျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အလံုးစံုေသာ ဒြါရေျခာက္ပါး အာရံုတို႕ ၌ တရားအသိျဖင့္ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အလံုးစံုေသာ ဒြါရေျခာက္ပါး အာရံုတို႕ ၌ တရားအသိျဖင့္ ေစာင့္စည္းေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အလံုးစံုေသာ ဆင္းရဲမွ လြတ္၏။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒြာရေျခာက္ပါး အာရံုတို႕ ၌ တရားအသိျဖင့္မေစာင့္စည္းေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႕သည္ အာရံုေျခာက္ပါးနွင့္ ထိေတြ႕တိုင္း ကိေလသာမီးသာ တရစပ္ပြားသျဖင့္ အပါယ္သို႕သာ ဆင္းေလကုန္၏။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သို႕ေၾကာင့္သာလွ်င္ လူ နတ္ ျဗဟၼာ တစ္သိန္းေသလွ်င္ တစ္ဦးခန္႕သာ လူ နတ္ ျဗဟၼာ ျပန္ျဖစ္ကာ က်န္ေသာ ၉၉၉၉၉ ဦး ခန္႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႕သည္ အပါယ္သို႕သာ ဆင္းေလ၏ ဟု ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာခဲ့ေလျခင္း ျဖစ္တန္ရာသည္ ။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ ၾသ၀ါဒတို႕သည္ အလြန္အင္မတန္မွပင္ အဖိုးတန္ကာ ၾကည္ညို သဒၵါပြား လုိက္နာသင့္လွေပေတာ့သည္ ။ </span><br /></div><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 350px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/TB1MCPlqdwI/AAAAAAAAARA/VMXz1tQaWr8/fdix6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484623522635085570" border="0" /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အမ်ား ညီ၍ ဤ ကို ကၽြဲ ဟု မဖတ္ရာ ။ မေကာင္းေသာ ဒုစရိုက္မႈမ်ား၌ အမ်ားနွင့္ တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ေသာ္ျငား ရဲ၀ံ႕ ခိုင္မာစြာ ဆန္႕က်င္ရေပမည္ ။ ဒုစရိုက္မႈကို ေရွာင္က်ဥ္ရာ၌ မည္သူ႕ မည္သူ႕ အတြက္မွ် အားနာ မေထာက္ထားသင့္ ။ ထိုသို႕ မဟုတ္ပါက သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္ အပါယ္ေလးဘံု ၌သာ စုန္ခ်ည္ ဆန္ခ်ည္ေမွ်ာကာ စုန္းစုန္းျမဳပ္ေပလိမ့္မည္ ။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-5041074225168126606?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-10090051607643453122010-04-15T15:55:00.000-07:002010-04-15T16:22:57.852-07:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">၁ ။ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">နာရီပိုင္း မိနစ္ပိုင္း စကၠန္႕ပိုင္း အတြင္း ျဖစ္ပ်က္သြားတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ျဖစ္သမွ် စိတ္ေတြဟာ ေဒါသ ေလာဘ မာနေတြနဲ႕ ေက်နပ္လိုက္ မေက်နပ္လိုက္ ဒီစိတ္ေတြ ခ်ည္းပါပဲလား ။ အဲ့လို စိတ္ကို ဘယ္လိုမ်ား အမွန္အတိုင္း ေျပာရဲပါ့ ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ေကာင္းရွိပါတယ္လို႕ မိမိကိုယ္ မိမိ ၀န္မခံရဲဘူးဗ်ာ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အေပၚယံအျမင္မွာေတာင္မွ ေက်နပ္မႈေတြ မေက်နပ္မႈေတြနဲ႕ လံုးေထြးေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္က က်ေနာ္ဟာ စိတ္ေကာင္းရွိပါတယ္လို႕ ေျပာလာခဲ့ရင္ ေသခ်ာတယ္ဗ်ိဳ႕ အဲ့လူဟာ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ေတာင္ တစ္ခါမွ ေသခ်ာမၾကည့္ဖူးလို႕ပဲ ။ အဲ့ဒီ လူကို နားလည္ ခြင့္လြတ္သာ ေပးလိုက္ပါ ။ တရားထိုင္တယ္ တရားမွတ္တယ္ဆိုတာ အရိုးရွင္းဆံုး ေျပာရရင္ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ စစ္တဲ့ အလုပ္ပါပဲ ။ စိတ္ကို စစ္ေပးပါ မ်ားလာရင္ေတာ့ ကိုယ့္အျဖစ္ကို ကိုယ္ သိလာမွာပါ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ မေကာင္းမႈကို လူေတြ မသိေအာင္ ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွက္နဲ႕ လုပ္တတ္ၾကတယ္။ ကာယကံေျမာက္ ၀စီကံေျမာက္ မလုပ္မိရင္ေတာင္မွ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ကိေလသာ တင္းၾကမ္းထ ေနတတ္ၾကတယ္ ။ ေကာင္းတာေလး လွတာေလး ေခ်ာတာေလး ျမင္လိုက္တာနဲ႕ တစ္သံသရာလံုး ဂုတ္ခြစီးလာတဲ့ လိုခ်င္ တပ္မက္တဲ့ ေလာဘစိတ္က အလိုအေလ်ာက္ ျဖစ္ျပီးသား ။ တဏွာရာဂက အလိုအေလ်ာက္ ျပစ္မွားျပီးသား ။ ကိုယ့္ နည္းနည္းေလး လာထိရင္ေတာင္မွ စိတ္ထဲမွာေတာ့ မခံခ်င္စိတ္က ထျပီးသား ။ ေဒါသေတြ ထြက္ျပီးသား ။ ဒီလိုပါပဲ ။ တစ္ခ်ိန္လံုး ဘာကိုပဲေတြ႕ေတြ႕ ေက်နပ္လိုက္ မေက်နပ္လိုက္ ျဖစ္ေနတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စိတ္ေတြပါပဲ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒါေၾကာင့္လည္း သာမန္ လူတစ္ေယာက္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ မျဖစ္ရင္ အကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္လို႕ ဗုဒၶစာေပမွာ အတိအလင္း ဆိုထားေပတာပဲ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပိုဆိုးတာက အဲ့ဒီလို ကိေလသာေတြ ၀ုန္ဒိုင္းၾကဲေနေပမယ့္လည္း ငါျဖစ္တာကို ဘယ္သူမွ မသိပါဘူးကြာ ဆိုျပီး ေက်နပ္ေနတာပါပဲ ။ ရွက္ဖို႕ အေကာင္းဆံုးဟာ ဘာလဲ ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိဘူးလို႕ ထင္ခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ကို ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ အေသအခ်ာ သိျမင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ကိုယ္တုိင္ သက္ေသျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">မေကာင္းမႈ ျပဳသူအတြက္ ဆိတ္ကြယ္ရာ အရပ္သည္ ေလာက၌ မရွိ လို႕ ေဂါတမ ဗုဒၶက ေျပာခဲ့တယ္ မဟုတ္လား ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိုယ္တုိင္ သက္ေသ ျဖစ္ေနလို႕ မေကာင္းမႈျပဳခဲ့တဲ့ မိမိကိုယ္မိမိ ရွက္တတ္ရင္ ေတာ္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူမွာ ျဖစ္တတ္တာ တစ္ခုက သူမ်ားကို ညာတတ္သလို ကိုယ့္ကိုယ္ကို လည္း ညာတတ္ၾကတယ္ ၊ ဟန္ေဆာင္တတ္ၾကတယ္ ။ ကိုယ့္အျပစ္ေတြ မေကာင္းတာေတြ စိတ္ကူးထဲမွာ ပက္ပက္စက္စက္ ေတြးခဲ့တာေတြကို အျပစ္မရွိသလိုလို မေကာင္းစိတ္ပဲ တစ္ကယ္ မရွိသလိုလို မေတာ္မေလ်ာ္မျပဳခဲ့သလိုလို <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဖံုးကြယ္ရင္း ဟန္ေဆာင္ရင္း နဲ႕ ၾကာလာေတာ့ တကယ္ပဲ ကိုယ္ဟာ မေကာင္းစိတ္ မရွိေတာ့သလိုလို အျပစ္ကင္းသူလိုလို ထင္မိသြားတတ္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ ။</span> အဲ့ဒီအထင္ အျမင္ နဲ႕ ျပဳမိ ေျပာမိ ေရးမိမွာကို က်ေနာ္ေတာ့ အေၾကာက္ဆံုးပဲဗ်ာ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိမိရဲ့ အျပစ္ကို မျမင္တတ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ တစ္ျခားလူေတြကိုပဲ အျပစ္ေတြ လိမ့္ျမင္ေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ ။ တစ္ကယ္တမ္းက်ေတာ့ သူခိုးက သူခိုးကို ျပန္ဟစ္ေနသလိုပါပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ သူမ်ားကို အျပစ္တင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္အရင္ ျပန္စစ္ပါလို႕ ေလးေလးနက္နက္ကို အၾကံေပးခ်င္တယ္ဗ်ာ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိမိကိုယ္ မိမိ အမွန္ျမင္နိုင္ဖို႕ တစ္ကယ္ကို လိုပါတယ္ ။ အမွန္ကို လက္ခံနုိင္မွသာ ျပဳျပင္ခြင့္ေတြ ျပင္ဆင္ခြင့္ေတြ ရျပီး ေရွ့ကို တိုးျပီး ၾကိဳးစားခြင့္ ရမည္ မဟုတ္ပါလား ။အရွိအတုိင္း ျမင္ရဲဖို႕ေတာ့ အဓိကကို လိုအပ္တယ္ဗ်ာ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေကာင္းတယ္ခ်ည္း စြတ္ထင္ျပီး အကုသိုလ္စိတ္ ကုသိုလ္စိတ္ေတာင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း လက္မခံရဲပဲနဲ႕ေတာ့ ဒီတဏွာကို ဘယ္လို သတ္မလဲဗ်ာ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၂ ။ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိတ္ေဆြ ျဖစ္သူ သည္ စကားကို ျဖတ္လိုက္ရင္း စကား၀ိုင္းမွ ထဖို႕ ျပင္သည္ ။ က်ေနာ္ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ တစ္ခ်က္မွ် သတိကပ္လိုက္မိသည္ ။ အခုေနမ်ား တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေနာင္ၾကီးေရ ေနာင္ၾကီးဟာ အျပစ္ကင္းသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ျပီလားဗ်ာ လို႕ ေမးလာခဲ့ရင္ က်ေနာ္ အျပစ္ကင္းသူ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေသးပါဘူးဗ်ာ ၊ က်ေနာ္ အမ်ားၾကီး ၾကိဳးစားရဦးမွာပါ လို႕ ေခါင္းကို တြင္တြင္ယမ္းျပီး ေျပာဖို႕ ၀န္မေလးေတာ့ပါဘူး ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိေလသာ ဟူ၍ ျမဴမႈန္မွ်ပင္ ရွိေတာ္မမူေသာ ဘုရားရွင္နွင့္ သူေတာ္စင္ အေပါင္း၏ ဂုဏ္ရည္အား ရည္မွန္းကာ လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွစ္ခိုးဦးခိုက္ မိေပေတာ့သည္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-1009005160764345312?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-44548635439502656212010-04-13T10:59:00.000-07:002010-04-13T11:28:48.708-07:00<span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁။။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ညီေလးေတြ ေရလာေလာင္းမွပင္ သၾကၤန္ ေရာက္ျပီ ဟူေသာ အသိသည္ ၀င္လာေလသည္။ ေရစို အိက်ွီၤကို လဲရင္း ၀ရန္တာမွာ ခဏရပ္ကာ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလနုေအးကို အဆုတ္ထဲ ျပည့္လာသည္ အထိ အားရပါးရ ရႈရိႈက္လိုက္မိသည္ ။ ၾကည္လင္ေသာ နံနက္ခင္း တစ္ခုပင္ ။ ဒီနွစ္ သၾကၤန္ေတာ့ စာအုပ္ တစ္အုပ္နဲ႕ နွစ္ပါးသြားေလမွပဲ ဟု စိတ္ကူးမိသည္ ။ လက္ထဲမွ စာအုပ္ကို ဖြင့္ရင္း ေခါင္းစဥ္ကို ဖတ္လိုက္မိသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဆရာ နႏၵာသိန္းဇံ ေရးေသာ ခရစ္နွစ္ ၂၀၀၀ လြန္ ၊ အမွတ္( ၁၀၀ ) အင္တာဗ်ဴး ဂ်ာနယ္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂။။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">စိတ္ကူးတို႕သည္ စာအုပ္၏ ဆြဲငင္ရာ အတိတ္၏ အရိပ္သို႕ ေျပးေလသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အာဖရိကတိုက္ ေျမာက္ပိုင္း နုိင္းလ္ျမစ္၀ွမ္းေဒသ ၊ အာရွအေနာက္ပိုင္း ၊ အာေရဗ်ကၽြန္းဆြယ္ေျမာက္ပိုင္း ေမဆိုပိုေတးမီးယား ေဒသက တီးဂရစ္ နွင့္ ယူဖရီးတီး ျမစ္၀ွမ္း တစ္၀ိုက္ ၊ အိႏၵိယျပည္ေျမာက္ပိုင္း ၊ အိႏၵဳျမစ္၀ွမ္းေဒသ … ထိုထိုေဒသတို႕၌ ေရွးေရွးအခါက ယဥ္ေက်းမႈေတြ ထြန္းကားခဲ့ၾကသည္။ ထြန္းကားျပီးေတာ့လည္း ပ်က္သုန္းကုန္ၾကျပန္သည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘီစီ ၃၀ ရာစုေလာက္မွစ၍ အီဂ်စ္က ဘုရင္တုိင္း ပိရမစ္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဘီစီ ၂၅ ရာစု အလယ္ေလာက္ ေရာက္ခ်ိန္တြင္ ပိရမစ္ေတြ နိုင္းလ္ ျမစ္တစ္ေလွ်ာက္၍ အေျမာက္အျမား ရွိေနၾကျပီ ။ ဂီေဇး အရပ္ရွိ ေရွးအက်ဆံုး ပိရမစ္ တစ္ခုမွ ေန၍ ေတာင္ဘက္သို႕ ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ မိုင္ ၆၀ ေလာက္ထိ ပိရမစ္ေတြ တန္းစီျပီး တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚ ရွိေနၾကသည္ ။ ထို ပိရမစ္ေတြထဲတြင္ ဘုရာဇုိဆာ၏ ေအာက္ေျခအနား ၇၅၆ ေပရွည္၍ အျမင့္ေပ ၄၀၀ နီးပါး ( မူလက ၅၀၀ ) ရွိသည့္ ပိရမစ္ၾကီးလည္း ပါေလသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">နုိင္းလ္ျမစ္၀ွမ္း ယဥ္ေက်းမႈ ေခတ္ၾကီ းသံုးေခတ္အတြင္း တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ အေဆာက္အအံုမ်ားသည္ ခံ့ညားၾကီးက်ယ္ၾကသည္ ။ ပိရမစ္၀န္းက်င္ရွိ သက္ဆိုင္ရာ ဘုရာတို႕ ၏ သက္ဆိုင္ရာ မွဴးၾကီးမတ္ရာ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္တို႕၏ သခ်ၤိဳင္းမ်ား နွင့္ ဘုရားေဆာင္အတြင္းရွိ ေဆးေရးပန္းခ်ီမ်ားသည္လည္း အံ့ဖြယ္ေကာင္းသည္။ တတိယေခတ္အတြင္းက သိဘ္ ( Thebes) ျမိဳ႕ေတာ္က ဘုရားေက်ာင္းတည္ေဆာက္ထားပံုမွာ အနုပညာေျမာက္လွသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကားနက္ ( Karnak) ဘုရားေက်ာင္းခန္းမေဆာင္တြင္ တိုင္လံုးၾကီးမ်ား ရွိသည္။ တိုင္လံုးတစ္လံုး၏ ထိပ္သည္ လူေပါင္း တစ္ရာစု၍ မတ္တပ္ရပ္နုိင္ေလာက္ေအာင္ က်ယ္သည္။ ထိုတုိင္လံုးၾကီးတို႕၌ တန္ဆာဆင္ထားေသာ ပန္းခ်ီ ပန္းပုတို႕သည္လည္း အံ့ဖြယ္ေကာင္းသည္။ ထိုအံ့ဖြယ္ေကာင္းေသာ အရာေတြ ဖ်က္ဆီးသူတို႕ေၾကာင့္ ပ်က္စီးကုန္ၾကျပီ ။ ပိရမစ္ၾကီးေတြလည္း မရႈမလွ အေဖာက္အထြင္း ခံခဲ့ၾကရသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အီဂ်စ္မွ ေမဆိုပိုေတးမီးေယားေဒသသို႕ စိတ္အာရံုမ်ားက ခရီးဆက္ၾကျပန္သည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တီးဂရစ္နွင့္ ယူဖရီးတီး ျမစ္၀ွမ္းနွစ္ခုၾကားရွိ ေမဆိုပိုေတးမီးယား ျပည္သည္ ဘူမိေဗဒပညာရွင္နွင့္ ေက်ာက္စာပညာရွင္တို႕၏ သုေတသနျပဳခ်က္အရ ယဥ္ေက်းမႈ၌ ေရွးအက်ဆံုးေဒသ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ ေမဆိုပိုေတးမီးယားေဒသရွိ ဆူေမရီးယန္း လူမ်ိဳးတို႕သည္လည္း အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေသာ ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားကို တည္ေဆာက္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ထိုျမိဳ႕ၾကီးမ်ားအနက္ ဦးရ္ ( Ur) ျမိဳ႕ေတာ္မွာ ၾကီးက်ယ္လွသည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆူေမးရီးယန္းတို႕ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ နန္းေတာ္ေတြကလည္း ၾကီးက်ယ္သည္။ ဘုရားေက်ာင္းေတြကိုလည္း ခမ္းခမ္းနားနား တည္ေဆာက္သည္။ တည္ေဆာက္ရာ၌ ဆူေမးရီးယန္း အသံုးျပဳေသာ အုတ္တစ္ခ်ပ္သည္ အလ်ားေပ ၂၀၀ ၊ အနံေပ ၁၅၀ ၊ အျမင့္ေပ ၇၀ ရွိသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆူေမးရီးယန္းေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့သည္ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးေတြ ဘုရားေက်ာင္းေတြ စာေပအနုပညာေတြကိုလည္း ဖ်က္ဆီးသူေတြက ဖ်က္ဆီးေသာေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ျပီ။ ဆူေမးရီးယန္းေတြကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကေသာ သူေတြကေကာ ဘာေတြ ဆက္ျပီး လုပ္ၾကေလသနည္း။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အဆီးရီးယန္းလူမ်ိဳးတို႕သည္ ေမဆိုပိုေတးမီးယား တစ္ျပည္လံုးနွင့္ အာရွမိုင္းနားကၽြန္းဆြယ္တစ္၀န္းလံုးကို သိမ္းယူၾကသည္။ အဆီးရီးယန္းတို႕၏ ရက္စက္မႈက ကမ္းကုန္သည္။ ျမိဳ႕မ်ားကို သိမ္းရာ၌ အဆီးရီးယန္းတို႕က ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြ ေၾကာက္ရြံ႕ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရက္စက္ျပသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ျမိဳ႕လံုးကၽြတ္သတ္ပစ္ၾကျပီး လွ်င္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ျမိဳ႕သားမ်ားကို အရွင္လတ္လတ္ အေရခြံခြာသည္။ မေသမရွင္ သံတံက်င္နွင့္ လွ်ိဳသည္ဟု သူက သမိုင္းအေထာက္အထားေတြနွင့္ ေျပာေနသည္။ ဤ ရက္စက္မႈေတြျပီးေတာ့ တည္ေဆာက္ျပဳျပင္မႈေတြ လုပ္ၾကျပန္သည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒုတိယ ဆာရ္ဂြန္ဘုရာ ( Sargon ) လက္ထက္တြင္ နင္နီးဗီးယား ( Nineveh ) ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို တည္ေထာင္သည္။ ခမ္းနားလွသည့္ နန္းေတာ္ၾကီးကိုတည္ေထာင္သည္။ ဆာရ္ဂြန္၏ သားေတာ္ ဆင္နက္ကရစ္ ( Sanacherib ) လက္ထက္ နင္နီးဗီးယား ျမိဳ႕ၾကီးသည္ ပို၍ပင္ က်ယ္လာသည္။ ျမိဳ႕တြင္းရွိ လမ္းက်ဥ္းကေလးမ်ားကို လမ္းက်ယ္လမ္းမၾကီးေတြ ျဖစ္ေအာင္ ခ်ဲ႕သည္။ အေဆာက္အအံုေတြကို ၾကီးက်ယ္သည္ထက္ ၾကီးက်ယ္ေအာင္ တည္ေဆာက္သည္။ ဆင္နက္ကရစ္ေရးထိုးခဲ့ေသာ ေက်ာက္စာတစ္ခု၌ ငါသည္ နင္နီးဗီးယား ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို ေနေရာင္ကဲ့သို႕ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေအာင္ မြမ္းမံခဲ့သည္ ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆင္နက္ကရစ္ က တုိင္းျပည္ကို က်ယ္သည္ထက္ က်ယ္ေအာင္လည္း တိုက္ခိုက္ခ်ဲ႕ထြင္သည္။ ဆင္နက္ကရစ္သည္ လက္ေအာက္ခံနုိင္ငံေတြနွင့္ ျမိဳ႕၀န္ေတြကို ေထာက္ထားညွာတာျခင္း မျပဳ။ သူပုန္မ်ားကို ဖမ္းမိလွ်င္ ထိုသူမ်ား၏ ကိုယ္မွ အေရကို ဆုတ္သည္။ ေျခ လက္နား နွာေခါင္းတို႕ကို ျဖတ္ပစ္သည္။ မ်က္စိတို႕ကို ထိုးေဖာက္ပစ္သည္။ အစုလိုက္ အျပဳံလိုက္ မီးေလာင္ တိုက္သြင္းသည္။ ပုန္ကန္ရဲသူ နည္းေသာေၾကာင့္ ဆက္နက္ကရစ္ ၏ လက္ထက္တြင္ တိုင္းျပည္ျငိမ္သက္ပါေလသည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း ဆက္နက္ကရစ္ မရွိသည့္ေနာက္ပိုင္း၌ ဖ်က္ဆီးသူတို႕ ေၾကာင့္ပင္ အဆီးရီးယန္းနုိင္ငံၾကီး ျပိဳကြဲျပန္သည္။ နင္နီးဗီးယားျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးလည္း ေျမေပၚတြင္ ပံုက် ပ်က္စီးသြားျပန္သည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">နက္ဘူးကက္နက္ဇာ ( Nebuchadnezzar ) ၆၀၄-၅၆၀ ဘီစီ လက္ထက္၌ ဒုတိယ ေဘဘီလံုနုိင္ငံ ( ေကာ္ဒီယန္နုိင္ငံ ) ကို တည္ေထာင္ျပန္သည္။ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို ယခင္ နင္နီးဗီးယားျမိဳ႕ေတာ္ ထက္ပင္ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေအာင္ တည္ေထာင္သည္။ နန္းေတာ္ၾကီးထဲတြင္ အျမင့္ေပ ၃၀၀ ရွိေသာ ေမွ်ာ္စဥ္ၾကီးမ်ားကို တည္ေဆာက္သည္။ သစ္ပင္ပန္းမ်ားကိုလည္း ေမွ်ာ္စဥ္ၾကီးမ်ားတြင္ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာေၾကာင့္ ဥယ်ာဥ္ပ်ံမ်ားသဖြယ္ ျဖစ္ေနၾကသည္။ စတုရန္းမိုင္ ၁၂ မိုင္ က်ယ္ေသာ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို ေၾကးနီအတိ ျပီးေသာ တံခါးၾကီးမ်ားျဖင့္ ျမိဳ႕ရိုးၾကီးေတြ ျပဳလုပ္ထားသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဤမွ်ၾကီးက်ယ္လွပတင့္တယ္ေသာ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးမ်ားကိုလည္း မီးဒီးလူမ်ိဳးမ်ားနွင့္ အီရန္လူမ်ိဳးတို႕က ဖ်က္ဆီးလိုက္ၾကျပန္သည္။ ဖ်က္ဆီးျပီးေနာက္ မိမိတို႕ စိတ္ထင္ရာ တည္ေဆာက္မႈေတြ လုပ္ၾကျပန္သည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၃။။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂၀၀၀ မတိုင္မွီ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ လူ႕သမိုင္း၏ သံုးသပ္မႈကို ဆက္လက္ ဖတ္ရႈမိသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဤသို႕လွ်င္ ျဖစ္ျပန္ ပ်က္ျပန္ ေလာကဓံတို႕ ျဖင့္ ေရြ႕လ်ားလာခဲ့ေသာ သမိုင္း၏ အတိတ္တို႕ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ပါက အီဂ်စ္ ၊ ေမဆိုပိုေတးမီးယားတို႕၏ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားမႈမ်ား၊ အဆီးရီးယန္းတို႕၏ ရက္စက္မႈမ်ား ၊ တရုတ္ ၊ အိႏၵိယတို႕၏ နက္နဲသိမ္ေမြ႕လွေသာ ဘာသာတရားမ်ား ၊ ဂရိတို႕၏ အေတြးအေခၚ အေဆာက္အအံုျမင့္မားခဲ့ျခင္းမ်ား ၊ ေရာမအင္ပါယာ၏ ထည္၀ါခန္႕ညားမႈမ်ား ၊ ရဟူဒီတို႕ စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္ပံုမ်ား ၊ မဟာေမဒင္တို႕ ခ်ီတက္ပံုမ်ား ၊ အလယ္ေခတ္မွ ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းေတာ္၏ ၾသဇာၾကီးမားပံု ၊ မြန္ဂိုနွင့္ တာတာတို႕၏ လႊမ္းမိုးမႈမ်ား ၊ အေမရိကန္နွင့္ ျပင္သစ္ ေတာ္လွန္ေရးမ်ား ၊ နပိုလီယန္၏ စစ္ခ်ီလမ္းေၾကာင္းမ်ား ၊ စက္မႈ အေရးေတာ္ပံု ၊ ၁၉ ရာစု အမ်ိဳးသားေရး ၀ါဒနွင့္ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္တို႕ အေၾကာင္း …….</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အထက္က ျဖစ္ရပ္ေတြ ၊ တည္ေဆာက္မႈေတြ ခမ္းနားမႈေတြ ၾကီးက်ယ္ထည္၀ါမႈေတြသည္ ယေန႕တြင္ မရွိၾကေတာ့။ အတိတ္က ၾကီးက်ယ္မႈေတြသည္ သမိုင္းစာအုပ္၏ စာမ်က္နွာမ်ားေပၚတြင္သာ ေတြ႕နုိင္ေတာ့သည္။ ၾကီးက်ယ္ပါသည္ ဆိုေသာ အေဆာက္အအံုမ်ားသည္ အပ်က္အစီး အစုအပံုၾကီးအျဖစ္သာ ရွိေတာ့သည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္း ၅၅၆၀ အတြင္း စစ္ပြဲေပါင္း ၁၄၅၃၁ မွ် ျဖစ္ခဲ့သည္။ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ တစ္နွစ္လွ်င္ စစ္ပြဲ နွစ္ပြဲေက်ာ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၂၀ ရာစုေရာက္၍ ပထမကမာၻစစ္ျဖစ္ေတာ့ က်ဆံုးေသာ စစ္သား ၁၀ သန္း ၊ ေသျပီဟု ယူဆခဲ့ေသာ စစ္သား ၃ သန္း၊ အရပ္သား ၁၃ သန္း ေသခဲ့ၾကသည္။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရသူ သန္း ၂၀ ၊ စစ္သံု႕ပန္း ၃ သန္း၊ စစ္ေၾကာင့္ မိဘမဲ့သြားရေသာ ကေလး ၉ သန္း၊ စစ္ေၾကာင့္ မုဆိုးမ ျဖစ္သြားရေသာ မိန္းမ ၅ သန္းရွိသည္ ။ ရာစု တစ္၀က္မက်ိဳးခင္ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ျဖစ္ျပန္သည္။ ဤဒုတိယကမာၻစစ္၌ လူေပါင္း ၅၅ သန္းမွ် ေသခဲ့သည္။ စာရင္း မရဘဲ ေသဆံုးသူေတြလည္း ရွိေပလိမ့္မည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လူ႕သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္လွ်င္ မပ်က္မစီးပဲ က်န္ေနသည္က လူေတြ၏ ေလာဘ ၊ ေဒါသ ၊ ေမာဟ တရားမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ မျပည့္စံုမႈေၾကာင့္ ခိုးမႈ ဟူေသာ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ စတင္ျဖစ္ေပၚလာသည္ဟု ေထရ၀ါဒ စာေပရွိ စကၠ၀တၱိသုတၱန္ ကို ကိုးကား၍ ေျပာထားေလသည္။ ျပည့္စံုသူကလည္း ပို၍ ျပည့္စံုလိုသျဖင့္ ေလာဘေတြ တက္ကာ လိမ္ညာလွည့္ပတ္မႈေတြ အနုိင္အထက္ လုယက္သတ္ျဖတ္မႈေတြ ျဖစ္ကုန္သည္။ ဤသည္မွာ ၀ိသမေလာဘပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုေလာဘ ၾကီးသည္နွင့္ အမွ် တစ္နိုင္ငံက တစ္နိုင္ငံကို နယ္ခ်ဲ႕ျခင္းေတြ သတ္ၾကျဖတ္ၾက နွိပ္စက္ၾကျပန္သည္ ။ သိပၸံနည္းပညာနွင့္ ၀ိသမေလာဘ တို႕ ပူးေပါင္းကာ ဖ်က္ဆီးၾကျပန္သည္ ။ ထို႕ အတူ ကာမဂုဏ္တို႕၌ ေဖာက္ေဖာက္ျပန္ျပန္ ျပဳမႈသည့္ အဓမၼရာဂ သည္လည္း ျဖစ္လာသည္။ လူေပါင္း သန္း ၅၀ ေလာက္ HIV ပိုး ရေနၾကေလျပီ ။ မိစာၦဓမၼ ဟူေသာ လြဲမွားစြာ ေတြးျမင္ယူဆ စြဲလမ္းမႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာပံု ၊ ထိုမိစာၦဓမၼမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ၀ါဒစြဲ၊ ဘာသာစြဲတို႕ေၾကာင့္ ၾကီးက်ယ္ေသာ လူမႈပဋိပကၡေတြ ျဖစ္နုိင္ေလသည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၄။။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ခရစ္နွစ္ ၂၀၀၀ အေၾကာင္း ဖတ္ျပီးေတာ့ ၂၀၀၀ ေနာက္ပိုင္း အေၾကာင္းသို႕ အာရံုတို႕က ဆက္လက္ေရာက္သြားျပန္ေလသည္ ။ စိတ္ကူးတို႕သည္ ၂၀၀၁ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာ ( ၁၁) ရက္ေန႕ သို႕ ေျပးျပန္သည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ထို အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ စီးပြားေရး အခ်က္အခ်ာအက်ဆံုး ျဖစ္သည့္ နယူးေယာက္ျမိဳ႕၏ အစည္ကားဆံုး မန္ဟာတန္အရပ္ရွိ ကမာၻ႕ကုန္သြယ္ေရး အေဆာက္အအံုၾကီးကို လူစီး ေလယာဥ္ၾကီးမ်ားကို လက္နက္အျဖစ္ အသံုးျပဳျပီး ၀င္၍တိုက္ခိုက္ေသာ အျဖစ္အပ်က္ပင္တည္း ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆိုခဲ့သည့္ ကမာၻ႕ကုန္သြယ္ေရး အေဆာက္အအံု World Trade Centre ( WTC) အသည္ အမႊာပူး Twin Tower အေဆာက္အအံုျဖစ္ျပီး WTC အမွတ္(၁) အေဆာက္အအံုက ၁၃၆၂ ေပ ျမင့္သည္။ WTC အမွတ္( ၂) က ၁၃၆၈ ေပ ျမင့္သည္။ ယင္း အေဆာက္အအံု တစ္ခုစီတြင္ ဓါတ္ေလွကားေပါင္း အစင္းေပါင္း ၁၀၄ စင္း၊ မွန္ျပတင္းေပါင္း ၂၁၈၀၀ ရွိသည္။ WTC အမွတ္ ( ၁) နွင့္ အမွတ္(၂) မွာ လုပ္သားေပါင္း ၅၀၀၀၀ အလုပ္လုပ္နုိင္သည္။ ထိုအေဆာက္အအံု နွစ္ခု၌ လာေရာက္ေလ့လာလည္ပတ္သည့္ ဧည့္သည္ေပါင္း ေန႕စဥ္ ခုနွစ္ေသာင္းခန္႕ ရွိသည္ဟု သိရသည္။ အယ္လ္ေအ ( L.A ) သို႕ ပ်ံသန္းမည့္ ခရီးသည္ ၉၀ ေက်ာ္ပါေသာ ဘိုးရင္း ၇၆၇ ဂ်က္ေလယာဥ္ၾကီးကို လက္နက္အျဖစ္ အသံုးျပဳကာ ကမာၻ႕ကုန္သြယ္ေရး အေဆာက္အအံု WTC အမွတ္( ၁ ) ကို နံနက္ ၈ နာရီ ၄၅ မိနစ္ အခ်ိန္မွာ ၀င္တိုက္သည္ ။ ၁၂ နာရီ ၂၈ မိနစ္မွာ WTC အမွတ္ ( ၁ ) ျပိဳက်သြားသည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေဘာ့စတြန္မွ အယ္လ္ေအ သို႕ သြားမည့္ ခရီးသည္ ၆၉ ဦးပါေသာ ေနာက္ေလယာဥ္တစ္စင္းကိုလည္း ျပန္ေပး ၅ ဦးက အပိုင္စီးျပီး WTC အမွတ္ ( ၂ ) ကို ယင္းေလယာဥ္ျဖင့္ပင္ နံနက္ ၉ နာရီ ၃ မိနစ္မွာ ၀င္တိုက္ျပန္သည္။ ေနာက္မွ ၀င္တုိက္ေသာ္လည္း WTC အမွတ္ ( ၂) က အမွတ္(၁) ထက္ ေစာျပီး ျပိဳက်သြားသည္။ အနီးအနားမွ အေဆာက္အအံုၾကီးမ်ားလည္း လိုက္ပါ ျပိဳက်သြားၾကသည္။ လူေပါင္း ၆၈၈၆ ဦး ေပ်ာက္ဆံုး ေသဆံုးဖြယ္ ရွိသည္ဟု ၾကားသိရသည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အယ္လ္ေအသို႕ပင္ သြားမည့္ ေလယာဥ္ ကို ျပန္ေပး ၅ ဦးက အပိုင္စီးကာ ပင္တဂြန္ ( Pentagon ) တပ္မေတာ္ရံုးကို ၀င္တိုက္ျပန္သည္။ ထိုေလယာဥ္ေပၚတြင္ ခရီးသည္ ၆၄ ဦး ပါသည္ဟု သိရသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ထို႕ေနာက္ Newark ေလဆိပ္မွ ဆန္ဖရန္စစၥကိုသို႕ ပ်ံသန္းမည့္ ေလယာဥ္တစ္စီးကိုလည္း ျပန္ေပး ၄ ဦးက အပိုင္စီးကာ အိမ္ျဖဴေတာ္ကို ၀င္တုိက္ရန္ ၾကိဳးစားသည္။ သို႕ရာတြင္ ပင္စီေဗးနီးယား ( Pennsylvania ) ေတာထဲသို႕ ပ်က္က်သြားသည္။ ထိုေလယာဥ္၌ လူေပါင္း ၄၅ ဦး ပါသြားသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၅။။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">စာအုပ္ကို ခဏ ပိတ္လိုက္မိသည္။ ဖတ္ခဲ့ဖူးေသာ ဖရိြဳက္ ၏ အဆိုအမိန္႕ တစ္ခ်ိဳ႕သည္ အေတြးထဲသို႕ အစီအရီ ၀င္လာျပန္သည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သာမန္အားျဖင့္ ၾကည့္ရင္ လူေတြဟာ အသိဥာဏ္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ရွိၾကတယ္ ။ အသိဥာဏ္ ၊ ဆင္ျခင္ဥာဏ္က လူေတြကို ဦးေဆာင္ေနတယ္လို႕ ထင္ရတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ လူ႕ သမိုင္း လူ႕ျဖစ္စဥ္ကို ၾကည့္ရင္ ပို၍ ပို၍ မိုက္မဲမႈေတြကိုပဲ ျပဳခဲ့ၾကတာေတြကို ေတြ႕နုိင္တယ္ ။ ပို၍ပို၍ စိတ္မျငိမ္းခ်မ္းဖြယ္ရာေတြကိုပဲ လူေတြ ၾကံဳေတြ႕ရတာကိုလည္း ေတြ႕နုိင္တယ္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တကယ္ေတာ့ လူကို ဦးေဆာင္ေနတာဟာ အသိဥာဏ္ ၊ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ မဟုတ္ဘူး ။ လူကို တကယ္ ဦးေဆာင္ေနတာ စိုးမိုးေနတာ ျပဌာန္းေနတာက မသိစိတ္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ လူ႕စိတ္ရဲ့ ေအာက္ေျခ အနက္ရိႈင္းမွာ ရွိေနတဲ့ အစြဲတဏွာ အစရွိတဲ့ စြမ္းအားေတြ ျဖစ္တယ္လို႕ ဖရိြဳက္က ေဖာ္ျပခဲ့တယ္ ။ တကယ္ကေတာ့ လူရဲ့ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ အသိဥာဏ္ဆိုတာဟာ အဲ့ဒီ စိတ္စြမ္းအားေတြလို႕ ေခၚရတဲ့ အလိုေလာဘ အစြဲတဏွာေတြ ၊ ေဒါသမာနေတြ … ဒါေတြရဲ့ ေနာက္လိုက္ ျဖစ္ေနတယ္ ။ အေစအပါး ျဖစ္ေနတယ္။ ဆင္ျခင္ျခင္း တရားဟာ အစြဲတဏွာအစရွိတဲ့ မသိစိတ္ရဲ့ စြမ္းအားခိုင္းသမွ် ျပဳရတဲ့ ေက်းကၽြန္ဘ၀ ကို ေရာက္သြားတယ္ ။ ေဒါသ ေလာဘ ေမာဟ မာန္မာန ဘာသာစြဲ လူမ်ိဳးစြဲ နုိင္ငံစြဲေတြရဲ့ လုပ္ရပ္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မိုက္မိုက္မဲမဲ ျပဳနုိင္ေအာင္ အေကာင္းဆံုး အခိုင္မာဆံုး အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွာေပးေနတာကပဲ လူေတြရဲ့ ဆင္ျခင္ျခင္း တရား ျဖစ္ေနေလရဲ့ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၄ ။။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">စာအုပ္ကို ေဘးသို႕ ခ်ကာ မတ္တပ္ရပ္ အေညာင္းအညာ ဆန္႕ရင္း လူ႕သမိုင္း၏ အနိဌာရံု ျမင္ကြင္းကို ၾကိဳးစား၍ ေဖ်ာက္လိုက္ရသည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အစြဲ တဏွာ၏ ဥပါဒါန္သည္ ၾကက္သီးထဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ ဘာကိုပင္ စြဲစြဲ စြဲျပီ ဆိုသည္နွင့္ ကိေလသာမီးသည္ ဟုန္းဟုန္းထေအာင္ ေတာက္သည္ကိုလည္း အထင္းသားပင္ ေတြ႕နုိင္ေလသည္ ။ လူေတြ ေခတ္အလိုက္ ဘယ္ေလာက္ထိ စြမ္းေဆာင္နုိင္ခဲ့လဲ ။ ၾကိဳက္သေလာက္ စြမ္းေဆာင္နုိင္ခဲ့၊ တည္ေဆာက္ခဲ့ ၊ ထိုအရာ အားလံုးသည္ ထိုလူတို႕၏ ေဒါသ ေလာဘ အာဃာတ တို႕ေၾကာင့္ပင္ ပ်က္စီးရေၾကာင္း အခိုင္အမာ ေတြ႕ေနရေလသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အေသာကမင္းၾကီး ေရးထိုးခဲ့ေသာ ေက်ာက္စာကို သတိရမိသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဤမည္ေသာ ေကာင္းမႈကို ငါ ျပဳခဲ့ျပီဟု မိမိ၏ ေကာင္းမႈကိုသာလွ်င္ လူသည္ ျမင္တတ္၏ ။ ဤမည္ေသာ မေကာင္းမႈကို ငါျပဳမိ၏ ။ ဤသို႕ ျပဳမိျခင္းသည္ ငါ၏ အျပစ္ပါတကားဟု မိမိ၏ မေကာင္းမႈကို မျမင္တတ္ ။ ဤသို႕ ဆင္ျခင္ရႈျမင္ရန္ကား ခဲယဥ္းလွေခ်၏ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မွန္ေပသည္ ။ မည္သို႕ပင္ ဆိုးသြမ္းရက္စက္ေနေသာ ဂႏၱ၀င္ လူဆိုးၾကီး ျဖစ္ပါေစ သူ၏ လုပ္ရပ္အတြက္ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစ္ခုခုေတာ့ အရန္သင့္ ရွိေနတတ္ေလသည္ ။ လူသတ္သမားပင္ ျဖစ္ေလဦးေတာ့ သူ ဘာေၾကာင့္ သတ္ရတယ္ ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွိေနေပလိမ့္မည္ ။ သူ႕ကိုယ္သူေတာ့ မွန္တယ္ ထင္မည္သာ ။ လူဆိုသည္မွာ မိမိလုပ္တာကိုေတာ့ ေကာင္းတယ္ဟု ထင္သည္ခ်ည္းပင္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကိုယ္လုပ္တာကို မေကာင္းဘူးဟု မျမင္ေသာသူသည္ ကိုယ့္အျပစ္ကို မျမင္ေသာသူပင္ ျဖစ္ေလသည္ ။ ထိုသို႕ မိမိကိုယ္ မိမိ အျပစ္မျမင္ေသာေၾကာင့္ပင္ တစ္ဖက္လူ တစ္ဖက္ အသင္းအဖြဲ႕ ကို အျပန္အလွန္ အျပစ္ျမင္ေလေတာ့သည္ ။ စိတ္သေဘာထားခ်င္း မတိုက္ဆိုင္မႈ အျငင္းပြားမႈမွ တဆင့္ ပဋိပကၡျဖစ္ကာ ေနာက္ဆံုး စစ္ပြဲေတြ လူသတ္ပြဲေတြ အထိ ျဖစ္ၾကေတာ့သည္ ။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆင္ေျခတစ္ခုသည္ အရန္သင့္ ရွိေနတတ္ေပသည္ ။ ဘာသာအတြက္ လူမ်ိဳးအတြက္ နုိင္ငံအတြက္ မိသားစု အတြက္ ေဆြမ်ိဳးအတြက္ ခ်စ္သူအတြက္ ဘာအတြက္ ညာအတြက္ .. စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးစံုျဖင့္ ပဋိပကၡေပါင္းမ်ားစြာ ရန္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ စစ္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာ အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ပြားခဲ့ျပီး လူ႕အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပ်က္သုန္းခဲ့ရေလျပီ ။ လူသည္ ကိုယ့္အျပစ္ကို ကိုယ္မျမင္နုိင္၊ မွန္သည္ဟု ထင္သည္ခ်ည္းပင္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အကယ္၍သာ အဓိက တရားခံအစစ္မွာ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ သူေတြ ငါေတြ မဟုတ္ပဲ အရွိထင္ေသာ သမုဒယ တဏွာလက္သမားေၾကာင့္ ျဖစ္ရေသာ ေဒါသ ေလာဘ ေမာဟ မာန္မာန ရန္ျငိဳး ရန္စ အာဃာတ အနုိင္ရလိုမႈေတြေၾကာင့္သာ ဟု လက္ခံနုိင္ခဲ့လွ်င္ …… </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သၾကၤန္ အၾကိဳေန႕သည္ က်ေနာ့္ အတြက္ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနေလသည္ ။ ဒါသည္ပင္ က်ေနာ့္ အတြက္ သၾကၤန္လက္ေဆာင္ေပေလာ ။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-4454863543950265621?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-11728018105943201912010-04-11T14:13:00.000-07:002010-04-16T05:33:19.675-07:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">အမ်ားမုန္းစရာပ၊ ခါးကုန္းလုိ႔ ဆံေကျဖဴ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အသက္ၾကီးျပန္ေတာ့၊ ပ်က္စီး ကုိယ္ခႏၶာက၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အုိဒဏ္နာ ရန္ရွာခ်က္ကယ္ေၾကာင့္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေခြယုိင္ကာ ေနထုိင္ခက္လွတယ္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေႏွာက္ယွက္ ေဘးထူ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မၾကားပါ နားမွာ ေလးတဲ့ျပင္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အားမပါ သြားလာေႏွးပါဘိ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၀ါးေတာင္ေ၀ွး ေဖးတြယ္ကူ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေရွးငယ္မူႏွင့္ လြန္ကြာေ၀း။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အရုိးပေဒသာ အဘုိးေ၀ဒနာက၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေလအလာ ေၾကြကာသက္ရွာမယ့္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေႏြအခါ ေရႊ၀ါရြက္လုိပ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေျမအလႊာ ေခြကာစက္ေတာ့မည္ထင့္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေခ်ာင္းတဟက္ဟက္ကယ္ႏွင့္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အေျပာင္းခက္ပါဘိ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(အုိကြယ္…………) ေစာင္းလ်က္မွိတ္ေမွး။ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လွသိန္း၀င္း(ကနီ)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၁ ။။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၀ါးရင့္ သည္ တစ္ခ်ိန္က ၀ါးနွ ပင္ျဖစ္ေလသည္ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၀ါးရင့္သည္လည္း အခ်ိန္တန္လွ်င္ ၀ါးေျခာက္ ျဖစ္ရေပဦးမည္ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အဆံုးတြင္ေတာ့ ၀ါးေျခာက္သည္ပင္လွ်င္ ေဆြးေျမ႕ေလာင္ျမိဳက္ကာ ပ်က္စီး ရေပဦးမည္ ။ ဘ၀ ဟူသည္ ဆပ္ျပာပူေပါင္းကဲ့သို႕ အေရာင္အဆင္း စံုလင္စြာျဖင့္ ခဏတာ ေတာက္ပကာ ျဖိဳးကနဲ႕ ေဖ်ာက္ကနဲ႕ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္ေပသည္ ။ အဘယ္ေၾကာင့္ မေၾကာက္မရြ႕ံ ေမ့ေလ်ာ့ ေပ်ာ္ပါးေနၾကသနည္း ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေတြ႕ဆံုလာလွ်င္ ခြဲခြာရဦးမည္ ။ ေမြးဖြားလာလွ်င္ ေသဆံုးရဦးမည္ ။ ေမ့ေလ်ာ့ေပ်ာ္ပါးေနၾကေသာ ကၽြန္ုပ္တို႕သည္ ေသဆံုးျခင္း တရားကို ဦးတည္ေနသည္ကို သတိမွ ရပါေလစ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၾသ၀ါဒနွင့္ ဆိုရေသာ္ သားသတ္ရံုသို႕ ေခၚေဆာင္ျခင္း ခံေနရေသာ ႏြားသည္ လမ္းခုလတ္၌ ျမက္စိမ္းစိမ္းေလး ေတြ႕ရွိသျဖင့္ ေပ်ာ္ပါးစားေသာက္ ေက်နပ္ေနျပီး ေသရမည္ကို ေမ့ေနသလိုမ်ိဳးပင္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမြးဖြားျခင္း၌ စခဲ့ေသာ ကၽြန္ုပ္တို႕တြင္ ေသျခင္းတရားသည္ ဧကန္မုခ် ရွိေနေလျပီ ။ ဆပ္ျပာပူေပါင္းနွင့္ တူေသာ ဘ၀ တစ္ခုသည္ ကၽြန္ုပ္တို႕တြင္ ရွိေနေလျပီ ။ ရရွိလာေသာ ဘ၀ ကို မည္သို႕ေသာ အရာမ်ိဳးျဖင့္ အလဲအထပ္ လုပ္မည္နည္း ။ ကၽြနု္ပ္တို႕ဘ၀သည္ ေငြေၾကးတစ္ခုျဖင့္ လံုေလာက္ျပီလား ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘြဲ႕ေတြျဖင့္ လံုေလာက္ျပီလား ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ရာထူး အာဏာေတြျဖင့္ လံုေလာက္ျပီလား ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကၽြန္ုပ္တို႕ လူျဖစ္လာရေသာ ဘ၀အဓိပၸာယ္သည္ ဤမွ်ျဖင့္ ျပည့္စံုျပီလား ။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္မ်ိဳးဆိုရေသာ္ ကၽြန္ုပ္တို႕ ခႏၱာကိုယ္က ကလာပ္စည္းဆဲလ္ေတြဟာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ပ်က္ျပီးရင္းပ်က္ေနၾကတယ္ ။ အသစ္ အသစ္ ဆဲလ္ေတြကလည္း ျဖစ္ေနၾကတယ္ ။ အဲ့ဒီဆဲလ္ေတြရဲ့ ျဖစ္ပ်က္မႈအစဥ္ ကို တကယ္ရွိေန ၊ တည္ေနတဲ့ အစုအေ၀း ခႏၱာပဲလို႕ ထင္ေနတယ္ ။ ဆဲလ္ေတြရဲ့ ပ်က္ေနမႈနဲ႕ အသစ္ျဖစ္မႈေတြက ျမန္ဆန္လြန္းတယ္ ။ ျမန္ဆန္လြန္းတဲ့ ျဖစ္ပ်က္ေနမႈကို သာမန္အျမင္နဲ႕ မျမင္နုိင္ဘူး ။ ေစာေစာက ကလာပ္စည္းဆဲလ္ေတြဟာ အခု ကလာပ္စည္းဆဲလ္ေတြ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာကို မျမင္နုိင္ဘူး ။ ေစာေစာက ခႏၱာကိုယ္ဟာ အခု ခႏၱာကိုယ္မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႕ မျမင္နုိင္ဘူး ။ အခု ခႏၱာကိုယ္ဟာ မူလခႏၱာကိုယ္ အရင္က ခႏၱာကိုယ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာကို မျမင္နုိင္ဘူး ။ မျမင္နိုင္ေတာ့ အဲ့ဒီ ျဖစ္ပ်က္အစဥ္ရဲ့ အေပၚယံ သ႑ာန္ကို တကယ္အဟုတ္ အရွိ ထင္ေနတယ္ ျမင္ေနတယ္ ။ ငါ သူ ေယာက္က်ား မိန္းမ လို႕ ထင္ေနတယ္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကၽြန္ုပ္တို႕ဟာ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒီအထင္မွားေတြနဲ႕ပဲ နွစ္ပါးသြားခဲ့ၾကတယ္ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တရစပ္ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနတဲ့ သေဘာ ၊ အသစ္ အသစ္ အစားထိုးေနမႈ သေဘာေတြကို မျမင္နုိင္ပဲ တစ္ခုခုပဲ တစ္ေယာက္ေယာက္ပဲ ငါပဲ သူပဲ စတဲ့ အထင္မွားမႈေတြပဲ တရစပ္ျဖစ္ေနတယ္ ။ အထင္မွားေနမႈမ်ားသာ တရစပ္ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနတယ္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါ သူ ေယာက္က်ား မိန္းမ ကို အရွိထင္ေနတဲ့အတြက္ ၄င္းတို႕အေပၚ ကပ္ညွိကာ ေဒါသ ေလာဘ မာန္မာန အာဃာတတရားတို႕ ျဖစ္ပြားရတယ္ ။ ထို ကိေလသာမီးမ်ား ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနလို႕ ၾကီးစြာေသာ ပင္ပန္းဆင္းရဲျခင္းသည္လည္း ျဖစ္ရတယ္ ။ ခ်မ္းသာစြာ နွစ္ျခိဳက္စြာပင္ မအိပ္စက္နုိင္ ။ ကိေလသာမီး ေတာက္ေသာသူ၏ ညဥ့္တာသည္ ရွည္လ်ားလြန္းလွတယ္ ။ ထို႕အတူ သံသရာသည္လည္း အဆံုးမရွိ ရွည္လ်ားလြန္းလွေပတယ္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါ သူ ေယာက္က်ား မိန္းမ ဟု အထင္မွားေနမႈသေဘာမ်ားသာ တရစပ္ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနမႈ အမွန္တရားကို ဆင္ျခင္နွလံုးသြင္းေပးျခင္းျဖင့္ အထင္မွားေနမႈမွန္း သိလာသည္နွင့္အမွ် ၄င္းတို႕ အေပၚ ကပ္ညွိ ေလာက္ျမိဳက္ေသာ ကိေလသာမီးမ်ားလည္း ေလ်ာ့ေလသည္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မင္းတုိ႔အားလုံး ဒုကၡႏြံထဲမွာ နစ္မေနၾကနဲ႔ေတာ့၊ မအုိ..မနာ..မေသတဲ့၊ ဒုကၡခပ္သိမ္းျငိမ္းတဲ့ အရပ္ရွိတယ္၊ အဲ့ဒီ့ကုိ ေရာက္ေအာင္သြားၾက ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘုရားေဟာေသာ စကားပင္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဗုဒၶဘာသာဟု ခံယူျပီး ဗုဒၶ႕စကားကိုပင္ မယံုေလေသာေၾကာင့္ နားမေထာင္ၾကေလသလား ၊ ဗုဒၶညႊန္ေသာလမ္း မေလွ်ာက္ၾကေလ သလား ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၂ ။ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အထက္ပါ စကားမ်ားကို ေျပာျပီးေနာက္ မိတ္ေဆြျဖစ္သူသည္ ကံဆိုသည္မွာ စိတ္တို႕၏ အရိပ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆက္လက္ ေျပာဆိုေနျပန္ေလသည္ ။ က်ေနာ္သည္ သူ႕ကို တစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာနုိင္ပဲ နုတ္ဆိတ္၍သာ ေနရေလသည္ ။ သူသည္ က်ေနာ့္ကို မည္သုိ႕ ျမင္သည္ မသိ ။ က်ေနာ္၏ စိတ္အစဥ္တို႕သည္ အတိတ္သို႕ လည္း ေျပးေနေလသည္ ။ အနာဂတ္သို႕လည္း ေျပးျပန္သည္ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆင္ျခင္နွလံုးသြင္းမႈအပိုင္းေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ ၊ ငါ ဒီ လုပ္လက္စေလးကိုေတာ့ ျပီးဆံုးေအာင္ လုပ္လိုက္ပါဦးမယ္ ဟူေသာ အေတြးသည္ ျဖစ္မိေလသည္ ။ ဤ အေတြးကိုမ်ား သူသိလွ်င္ ငါ ကို အရွိထင္ေနသျဖင့္ ငါအတြက္ လိုခ်င္ေနေသးတယ္ ေလာဘမီးေတြ ေတာက္ေနေသးတယ္ လို႕မ်ား ေျပာေလမလား ။</span><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;"><br /><span style="font-style: italic;"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">က်ေနာ့္တြင္ ခိုင္မာေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုေတာ့ ရွိေနသည္မွာ ေျပာစရာ လိုမည္ မထင္ပါ ။ လူဆိုသည္မွာ မိမိကိုယ္မိမိေတာ့ မွန္တယ္ဟု ထင္ေသာ သေဘာ ရွိသည္ မဟုတ္ပါလား ။</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> " ေနရာမက်တာကို ေနရာမက်ဘူးလို႕ သိရင္ ေနရာက်ျပီဗ်ာ့ ။ ေနရာလည္း မက်ဘဲနဲ႕ ေနရာက်တယ္ ထင္ေနတာကေတာ့ နည္းနည္းေလးမွ ေမွ်ာ္လင့္စရာမရွိဘူးဗ်ာ့ ။</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> " ေ၀ဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဦးကုမာရ ၏ ၾသ၀ါဒ ကို ျပန္လည္ အမွတ္ရမိသည္ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိမိကိုယ္ မိမိ အမွန္ျမင္ရဲဖို႕ အမွန္၀န္ခံရဲဖို႕ ၾကိဳးစားရေပဦးမည္ ၊ ငါ ၏ မွန္တယ္ထင္ေသာ အတၱကို ခ်ိဳးနွိမ္ တုိက္ဖ်က္ ရေလဦးမည္ ဟု သတိေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေပးေနမိသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဖတ္ဖူးေသာ ဗုဒၶစာေပတစ္ခ်ိဳ႕ကို အမွတ္ရလိုက္မိသည္ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အတိတ္ခႏၶာသို႕လည္း အစဥ္မလိုက္ရာ အနာဂတ္ခႏၶာကိုလည္း မေတာင့္တရာ ၊ အတိတ္သည္ ခ်ဳပ္ျပီးျပီ ၊ အနာဂတ္သည္လည္း ေရာက္မလာေသး ။ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္ေသာ သေဘာတရားကို ထိုသို႕ျဖစ္ဆဲခဏ၌သာလွ်င္ အဖန္ဖန္အားထုတ္ရာ၏ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">က်ေနာ္၏ စိတ္တို႕ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ မက်ေသးသည္မွာ ေသခ်ာလွေပသည္ ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-1172801810594320191?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-66750014326065412952010-03-10T03:41:00.000-08:002010-04-11T14:13:32.382-07:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">၁။ တရား ဘာေၾကာင့္ အားထုတ္ရပါသလဲ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- ၿငိတြယ္မႈ စိတ္အေႏွာင္အဖြဲ႕အားလံုး မွ လြတ္ကင္းကာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ စိတ္ခ်မ္းသာ စြာ ေနသြားႏိုင္ေရး stress စိတ္ညစ္-အေၾကးမ်ား(လံုး၀)စြန္႔ပစ္ႏိုင္ရန္တရားအားထုတ္ရပါ သည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ stress/defilements စိတ္အညစ္ အေၾကး မ်ားသည္ မိမိရည္မွန္းခ်က္ဟူသမွ်ကို ပိတ္ဆို႔တားဆီး ေနသျဖင့္ မိမိစိတ္အညစ္အေၾကး ကိေလသာမ်ားကို စြန္႔လႊတ္ျခင္း ျဖင့္ မိမိရည္မွန္းခ်က္ဟူသမွ်ကို ရရွိေအာင္ျမင္ေစ ပါမည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၂။ တရား ဘယ္လို အားထုတ္ရမွာလဲ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">-သမထ တရားအားထုတ္မႈတြင္ တစ္ခုခု ကို အာရံု စူးစိုက္ ရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၀ိပႆနာဥာဏ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေစေရးအတြက္မူ...တစ္ခုခု ျပဳလုပ္ေနခ်င္ေသာစိတ္ (ဘယ္လို-ညာလို လုပ္ခ်င္ေနတဲ့စိတ္)ကို စြန္႔လႊတ္ေနတာ တရား အလုပ္ ပါ။ ဘာမွမလုပ္ပဲ ေနျခင္းမ်ဳိးလည္းမဟုတ္ပါ။မိမိေပၚသမွ်စိတ္မ်ား (အ၀ိဇၹာ-တဏွာ တည္းဟူေသာ ေလာဘ-ေဒါသ-ေမာဟစိတ္မ်ား) ကို အဟုတ္-တကယ္ လို႔ မယူဆဘဲ တရစပ္ စြန္႔လႊတ္ေနတဲ့ အလုပ္ လုပ္တတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေနတာ တရားအလုပ္ပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ....-ဟုိလိုလုပ္ခ်င္ - ဒီလို လုပ္ခ်င္ေနေသာ စိတ္မ်ားကို အမွန္တရား သစၥာ တရား (noble truth/ ultimate reality) ကို နားလည္ျခင္း အား ျဖင့္ စြန္႔လႊတ္ရမည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">-ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ စြဲၿမဲလာခဲ့ေသာ-ဘာလုပ္ခ်င္-ညာလုပ္ခ်င္ေန ေသာစိတ္ (ေပၚသမွ်စိတ္အားလံုး) ကို အမွန္တရားကို နားလည္ ျခင္းအားျဖင့္ စြန္႔လႊတ္ရေပမည္။ စိတ္သည္ တစ္ခုခုကို တကယ္အဟုတ္ ထင္မွတ္ကာ လုပ္ခ်င္ေန-ၾကားခ်င္ေန-ျမင္ခ်င္ေန-သိခ်င္ေန-စူးစမ္းခ်င္ေန-လိုခ်င္ေနေပသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၃။ အမွန္တရား သစၥာတရား (noble truth/ ultimate reality) ကဘာလဲ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဗုဒၶ မွ အဘိဓမၼာတြင္ (၀ိပႆနာတရားႏွလံုးသြင္းရာတြင္) တစ္ခုခု အျဖစ္ - တစ္ေယာက ္ေယာက္အျဖစ္ ဆိုတာ သတ္မွတ္ခ်က္သက္သက္မွ်သာျဖစ္ၿပီး လူမႈနယ္ပယ္တြင္ ဒါနမႈ-သီလမႈ-တို႔ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ အသံုးခ်ရန္အတြက္သက္သက္သာျဖစ္ၿပီး - တကယ္အစစ္ အမွန္တရားမဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားထားၿပီးျဖစ္ေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မေမ့မေလ်ာ့ ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ရမယ့္ တကယ့္ အမွန္တရားဆိုတာ တစ္ခုခု မဟုတ္ပါ။ အကန္႔အသတ္ မရွိ (endlessly) စကၠန္႔တိုင္း တရစပ္ အသစ္အသစ္ျဖစ္လာလိုက္ လ်င္ျမန္စြာ-ပ်က္စီးသြားလိုက္ ႏွင့္ process သေဘာ အျဖစ္ သာရွိေနေသာ (စိတ္-ေစတသိက္-႐ုပ္ ဟူ၍ အမည္ေပးထားေသာ )စြမ္းအင္သတၱိသဘာ၀မ်ားကို တစ္ခုခု-တစ္ေယာက္ ေယာက္-ငါ-သူ-ပုဂၢိဳလ္-သတၱ၀ါ (I, YOU, SOMEONE, INDIVIDUAL, EGO, SELF, ENTITY) အျဖစ္ အခ်ိန္တစ္ခု ၾကာေအာင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ရွိေန-ၿမဲေနသည္ ဟု အထင္မွားေနမႈ ျဖစ္သည္။ တစ္ခုခု-တစ္ေယာက္ေယာက္-အေျခအေန တစ္ခု ကို အမွန္တကယ္ ရွိေနသည္။ ျဖစ္ေနသည္ ယူဆေနမႈ ။ အဟုတ္ထင္ေနမႈသေဘာ သက္သက္ ျဖစ္သည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(တနည္း) မ်က္စိ-နား-ႏွာေခါင္း-လွ်ာ-ကိုယ္-စိတ္ တြင္ ျဖစ္ေပၚ လာေနေသာ ျမင္စိတ္-ၾကားစိတ္-နံစိတ္္-ရသာစိတ္-ထိသိစိတ္- ေတြးေတာႀကံစည္စိတ္မ်ားကို တစ္ခုခု အျဖစ္ အခ်ိန္ တစ္ခု ၾကာေအာင္ အဟုတ္တကယ္ ရွိေနသည္ - ျဖစ္ေနသည္ဟု အဟုတ္ထင္ေနမႈသေဘာ (အထင္မွားမႈသေဘာ) အသစ္အသစ္မ်ား ျဖစ္ေလ သည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိမိစိတ္ - မိမိခႏၶာ အေပၚတြင္ ညဘက္ တြင္ မီးတိုင္တစ္ခုကို လက္ျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာ လွည့္၀ို္င္းပါကမီးကြင္းႀကီးတစ္ခုရွိေနသည္ဟု ထင္ရပံု ဥပမာ - ျမစ္ဥပမာ - ဖေယာင္းတိုင္ မီးေတာက္ ဥပမာ - ဘုရား ဆိုင္းဘုတ္ မီးလံုးေလးမ်ား ဥပမာ စသည့္ ဥပမာေလးမ်ား ႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ ၾကည့္ကာ သဘာ၀တရားတြင္ (တစ္ခုခု အျဖစ္) ဒီတစ္ခု ဒီတစ္ခု အျဖစ္ ရွိေနျခင္းမဟုတ္ဘဲ ျဖစ္စဥ္သေဘာ process သေဘာ သက္သက္ သာ ရွိေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span id="fullpost"><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၄။ မ်က္စိ-နား-ႏွာေခါင္း-လွ်ာ-ကိုယ္-စိတ္ (six senses doors) မ်ားတြင္ ေပၚသမွ် သိသမွ် ေတြဟာ အခ်ိန္တစ္ခု ၾကာေအာင္ တကယ္ရွိေန-တကယ္ၿမဲေန--တကယ္ျဖစ္ေန သည္ဟု ယူဆေနမႈ -အထင္မွားေနမႈ- ကို ဘယ္လိုစြန္႕ရ မွာလဲ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- အမွန္တရားကို နားလည္ျခင္းအားျဖင့္ - မေမ့ျခင္းအားျဖင့္ မျပတ္တရစပ္ ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ျခင္းအားျဖင့္ စြန္႕ရမည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">- အရာရာ ဖန္ဆင္းရွင္ ဘုရားသခင္ ဆိုတာ တကယ္ရွိမေနပါ။ - သို႔ေသာ္ ဖန္ဆင္းရွင္ ဘုရားသခင္ ဟာ တစ္ေနရာရာမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္အျဖစ္ ရွိေနသည္-ၿမဲေနသည္ဟု ယူဆေနမႈ - ထင္မွတ္ေနမႈမ်ား(အထင္မွားေနမႈမ်ား) က ေတာ့ တရစပ္ အသစ္အသစ္သေဘာျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလွ်က္ရွိေနေပသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဥပမာ ေပးရရင္ ပူတယ္ လို႔ထင္တာ ဆိုတာ တကယ္မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ပူတာေလး ဟာ တစ္ေနရာရာမွာ တစ္ခုခုအျဖစ္ အခ်ိန္တစ္ခုၾကာေအာင္ ရွိေနသည္-ၿမဲေနသည္ဟု ယူဆေနမႈ - ထင္မွတ္ေနမႈမ်ားက ေတာ့ တရစပ္ ျဖစ္ေပၚ ပ်က္စီးလွ်က္ရွိေနေပသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၅။ “ပူတယ္လို႔ ထင္တာ“ ဟာ ဘာေၾကာင့္ တကယ္မဟုတ္ (unreal) လို႔ ဆိုပါသလဲ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပူတာ ေလးတင္မဟုတ္ပါ။ ပူတာ-ေအးတာ - တင္းတာ-ေလ်ာ့တာ -ခက္မာတာ-ႏူးညံ့တာ- လႈပ္တာ-ၿငိမ္တာ- ေကာင္းတာ-ဆိုးတာ- ခံစားလို႕ ေကာင္းတာ-ခံစားလို႕မေကာင္းတာ စသည္ျဖင့္ ဆန္႕က်င္ ဘက္ တရားမ်ားဟာ တကယ္ရွိေန-ျဖစ္ေနတာမဟုတ္ဘဲ- ႏိႈင္းယွဥ္ မႈ (သတ္မွတ္မႈ) relativity ေၾကာင့္သာ အဟုတ္တကယ္ ရွိေနျဖစ္ေနတယ္လို႕ ထင္ရတာပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တကယ့္ အမွန္တရားက ထိုဆန္႔က်င္ဘက္တရားမ်ားကို အဟုတ္ တကယ္ ရွိေန -ျဖစ္ေနတယ္လို႕ အထင္မွားေနမႈ-မ်ားသာ တကယ္ ရွိေန ျဖစ္ေန ေလသည္။ ထိုကဲ့သို႔ အထင္မွားေအာင္ အ၀ိဇၹာ - ကိေလသာ (delusion) ၏ လွည့္စား ဖန္တီးျပဳလုပ္မႈမ်ားသာ တရစပ္ အသစ္အသစ္ျဖစ္ေပၚ ပ်က္စီးလ်က္ရွိေနေပသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အပူ-အေအး ဆိုတာ တကယ္မဟုတ္။ ႏိႈင္းယွဥ္ သတ္မွတ္မႈမ်ားေၾကာင့္သာ ပူတယ္-ေအးတယ္ ဆိုတာေတြကို အမွန္ တကယ္ ျဖစ္ေနတယ္၊ အဟုတ္ တကယ္ ျဖစ္ေနတယ္ လို႕ ထင္မွတ္ရျခင္းျဖစ္ေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဥပမာ- မေလးရွားႏိုင္ငံရွိအပူခ်ိန္မွာ အေမရိကားမွ ေရာက္လာသူတစ္ဦး အဖို႕ ပူလြန္းတယ္လို႕ ထင္မွတ္ရၿပီး။ ထိုမေလးရွားႏိုင္ငံအပူခ်ိန္ကိုပင္ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းေဒသ မွ ေရာက္လာသူတစ္ဦးအတြက္မူ ပူေသာ ရာသီဥတု မဟုတ္ဟု ထင္မွတ္ရမည္ ျဖစ္ေလသည္။ေနာက္ဥပမာအေနနဲ႔-တူညီေသာဖိအားျဖင့္ အႏွိပ္ခံရမႈတစ္ခုကို အႏွိပ္ခံေလ့ရွိသူက ေကာင္းတယ္ဟု သတ္မွတ္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း- အႏွိပ္ခံေလ့ အက်င့္မရွိသူကို ထိုတူညီေသာဖိအားျဖင့္ အႏွိပ္ခံခိုင္းပါက နာတယ္လို႕သတ္မွတ္ေပမည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“အေကာင္း-အဆိုး သတ္မွတ္ခ်က္ - မွန္တယ္-မွားတယ္ သတ္မွတ္ခ်က္ ပူတယ္-ေအးတယ္ သတ္မွတ္ခ်က္ နာတယ္-ေကာင္းတယ္“ ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားဟာ အမွန္ တကယ္ ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္ဘဲ ဒီသတ္မွတ္ခ်က္ေတြအေပၚ အဟုတ္ တကယ္ လို႕ (အတည္ျဖစ္တယ္)လို႔ “ထင္မွတ္ေနမႈပဲ အထင္မွားေနမႈမ်ားပဲ“ တကယ္ျဖစ္ေနတယ္လို႕ မျပတ္တရစပ္ ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ သတိရ ယံုၾကည္ေနျခင္းကိုပင္ အမွန္တရား သစၥာတရား ကို ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ျခင္းဟု ဆိုရေပမည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အမွန္တရား သစၥာတရားသည္ ေနရာေဒသ-လူမ်ဳိး-ဘာသာမေရြး-အခ်ိန္မေရြး မွန္ကန္ေနေပသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၆။ အနိစၥ တရစပ္ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးမႈ ဆိုတာ ဘာလဲ (သုိ႕) အနိစၥ ကို သိ ေနျခင္း အနိစၥ ကို ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ေနျခင္း ဆိုသည္မွာ မည္ကဲ့သို႕ ဆင္ျခင္ျခင္းမ်ဳိးျဖစ္သနည္း။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အနိစၥ ဟု ဆိုရာတြင္ လူတစ္ေယာက္ အသက္ ၆၀ ထိေအာင္ ရွိေန-ၿမဲေနၿပီး- အသက္ ၆၀ ျပည့္မွ အနိစၥေရာက္သြားျခင္းမ်ဳိးကို ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပူတာေလးတစ္ခု က ၆- စကၠန္႔ၾကာေအာင္ ရွိေန-ၿမဲေနၿပီး ၇- စကၠန္႔မွာ အနိစၥေရာက္ ပ်က္စီးသြားတာ မ်ဳိးမဟုတ္ပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အေတြးေလးတစ္ခုက ၁မိနစ္- ၂မိနစ္ၾကာေအာင္ ရွိေနတယ္- ေလွ်ာက္သြားေနတယ္...ၿပီးမွ ပ်က္စီးသြားတယ္ စသည္ျဖင့္ နားလည္ျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ-</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပူတာေလး-နာတာေလး-ျမင္တာေလး-ၾကားတာေလး တစ္ခုခုက အခ်ိန္တစ္ခုၾကာ ေအာင္ ရွိေန-ၿမဲေနၿပီးမွ အနိစၥေရာက္ ပ်က္စီးသြားတယ္လို႔ နားလည္ျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ-</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘုရားေဟာ မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္-လွ်ပ္တစ္ျပက္အတြင္းမွာ ကုေဋ ႏွင့္ခ်ီၿပီး ပ်က္စီးလိုက္ ျပန္အသစ္ျဖစ္ေပၚလိုက္ႏွင့္ လ်င္ျမန္လြန္းစြာ ေျပာင္းလဲ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးေနမႈ ျဖစ္စဥ္မ်ား process ကို မသိႏိုင္ျခင္းမွာ-ပူတာေလးတစ္ခုက ပ်က္စီးသြားသည္ဟု အထင္မွား ေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အမွန္က တရစပ္ပ်က္စီးေနမႈ ျဖစ္စဥ္ကို ပူတာေလးဟု အထင္မွားျခင္းျဖစ္ေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အေတြးေလးတစ္ခုက-ၾကားစိတ္ေလးတစ္ခုက-စိတ္ကေလးတစ္ခုက-ေ၀ဒနာေလးတစ္ခုက အခ်ိန္တစ္ခုၾကာေအာင္ ရွိေန ၿမဲေန ျဖစ္ေနၿပီး-ေနာက္မွ ပ်က္စီးသြားတာဟု နားလည္ျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပါ။၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တရစပ္ လ်င္ျမန္စြာ အသစ္အသစ္အစားထိုးျဖစ္လာလိုက္ ပ်က္စီးသြားလိုက္ ျဖစ္ေနေသာ စြမ္းအင္ သတၱိ သဘာ၀ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို အေတြးေလး တစ္ခုက-ၾကားတာေလးတစ္ခုက-စိတ္ကေလး တစ္ခုက-ေ၀ဒနာေလးတစ္ခုတည္းက အခ်ိန္တစ္ခုၾကာေအာင္ ရွိေန ၿမဲေန ျဖစ္ေနၿပီး-ေနာက္မွ ပ်က္စီးသြားတာဟု ထင္ျမင္မိေနမႈ (အထင္မွားမႈသက္သက္ misunderstanding or Avijja)ပဲ တကယ္ရွိေနေလ ျဖစ္ေလသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ထိုကဲ့သို႔ အေတြးေလးတစ္ခုက-ၾကားစိတ္ေလးတစ္ခုက-စိတ္ကေလးတစ္ခုက-ေ၀ဒနာေလးတစ္ခုခု မွ အခ်ိန္တစ္ခုၾကာေအာင္ တကယ္ ရွိေန - တကယ္ျဖစ္ေနၿပီး-ေနာက္မွ ပ်က္စီးသြားတာဟု ထင္မွတ္ေနမႈ .....အထင္မွားမႈမ်ား မ်ားသာ တရစပ္ ပ်က္စီးလ်က္ေနသည္ဟူေသာ (အနိစၥ) အမွန္တရားကို ဆိုလိုပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ထိုအမွန္တရားကိုသာ တရစပ္ ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ေနရန္ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆေသာ သတိတရားျဖင့္ မျပတ္သတိရေစရန္ ျပဳလုပ္ျခင္းကိုပဲ ပညာမဂၢင္ ႏွစ္ပါး အျဖစ္ - တရား ႏွလံုးသြင္းေသာအလုပ္ တရားအားကုိးေသာ အလုပ္ အျဖစ္ ေခၚဆိုႏိုင္ပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(ဆူနာမီဆရာေတာ္၏ တရားႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ရန္ သင္ၾကားေပးမႈမ်ားကို အေျခခံလွ်က္ ဥာဏ္မီသေလာက္ တင္ျပအပ္ပါသည္။ Beginners မ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ပါသည္)</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမတၱာျဖင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">စိုး၀င္းထြဋ္</span><br /><br />(www.moethout.com,<br />http://mindfulness.moethout.com ,<br />www.kodiamond.multiply.com,<br />www.trueanswer.co.cc)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-6675001432606541295?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-24905788685137383942010-02-21T15:35:00.000-08:002010-02-21T15:36:14.099-08:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဓမၼ မိတ္ေဆြ အေပါင္းတို႔ ခင္ဗ်ား</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ယခု တင္ထားတဲ႔ တရားေတာ္မ်ားကေတာ႔ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ မေလးရွားသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္ ေဟာၾကားထားေသာ တရားေတာ္မ်ား ၿဖစ္ပါတယ္။ တရားေတာ္မ်ား ေဒါင္းလုပ္ခ် နာယူၿပီး အမွန္တရားကို လက္ခံ က်င္႔သံုး ႏူိင္ၾကပါေစခင္ဗ်ား။</span><br /></div><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?mkem2mmzdgn">Download -1</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?jgggynmdmz4">Download -2</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?mnmy5dj1nmm">Download -3</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?jnzwkmvloij">Download -4</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?grn3ozzyeze">Download -5</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?i2mh2gngdyc">Download -6</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?uaznlzzmjnx">Download -7</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?quzjmyymyzw">Download -8</a><br /><a style="color: rgb(0, 0, 0);" href="http://www.mediafire.com/?ocnlqndttnz">Download -9</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-2490578868513738394?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-57451071646517674462010-02-18T02:02:00.000-08:002010-03-01T12:50:13.729-08:00Dear Dhamma or Meditation friends,<br /><br />Here comes excellent dhamma news for all of us.<br /><br />Please forward this message to your Dhamma or meditaion friends living far and near.<br /><br /> <br /><br />"Tsunami Sayadaw U Ottamasara<br /><br />of<br /><br />Thanlyin Pagoda Hill Meditation Centre,<br /><br />Myanmar (Burma)<br /><br />will be conducting 12 -day<br /><br />Meditation Retreat<br /><br />in Singapore."<br /><br />Tentative Programme in Singapore<br /><br />Date : 4th March 2010 to 15th March 2010 (12 days retreat)<br /><br />Place : Jurong West Central 1 , Singapore<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br />Subject : Explanation and Introducing “How to use infinite peaceful mind power for spiritual purification (or) How to overcome the problems and stress entirely” (Learning Vipassana-Insight Meditation).<br /><br />Taught by : Infinite Peaceful Mind Power Specialist, Tsunami Sayadaw U Ottamasara of Thanlyin Pagoda Hill Meditation Centre (Thanlyin) Yangon, Myanmar.<br /><br />Contact No : 65-90993827 (Maw Maw) / 65-84281214 (Aung Thu)<br /><br /> <br /><br />Those who are interested in to learn Vipassana-Insight Meditation techniques as well as an essence of meditation or to do meditation under the guidance of Sayadaw are welcomed to join the above 12-days retreat in Singapore. You may join the retreat at your own pace and convenience or at any time during Sayadaw’s stay in Singapore.<br /><br /> <br /><br />Kindly contact the undersigned or the above mentioned persons for the latest programme updates.<br /><br /> <br /><br />May you be happy and be able to give more time for real happiness or peace!!<br /><br /> <br /><br />pls forward to your dhamma friends in S'pore.<br /><br />With metta,<br /><br />Soe Win Htut<br /><br /><br />"ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား"<br /><br /><br />၁) အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး လူမ်ဳိးဘာသာမေရြး မွန္ကန္ေနမည္႕ သစၥာတရား အမွန္တရားကုိ သိရွိလက္ခံလုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း<br /><br /><br />၂) တရားအားထုတ္ေနၿပီး ၀ိပႆနာဥာဏ္မ်ား ျဖစ္ေပၚရန္ ခက္ခဲၾကန့္ၾကာေနသူမ်ား အတြက္ လည္းေကာင္း၊<br /><br /><br />၃) စိတ္ပူပန္မႈ-ဘ၀အခက္အခဲမ်ားကုိ မွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းျဖင္႕ စနစ္တက် ေက်ာ္လႊားလုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br /><br /><br />၄) ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ျဖင့္ ဘ၀တြင္ ေအာင္ျမင္ျခင္းအစစ္ကုိ ရယူလုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br /><br /><br />၅) ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္မ်ား ကုိယ္နာေသာ္လည္း စိတ္မနာဘဲ ေနႏိုင္သည့္ျဖစ္လွ်က္ ေ၀ဒနာမ်ားကုိ အသုံးခ်ကာ တရားအသိဥာဏ္ထူးမ်ား ျဖစ္ေပၚေရးအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br /><br /><br />၆) ယခုဘ၀ေကာင္းစားေရး (သို့) ေနာက္ဘ၀အပါယ္မက်ေရး အတြက္ ေသနည္းသင္တန္းတရား တက္လိုသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း<br /><br /><br />၇) သစၥာတရား ၀ိပႆနာ တရား စတင္အားထုတ္လုိသူမ်ားအတြက္လည္းေကာင္း - <br /><br /><br />ရည္ရြယ္လ်က္ သစၼာတရား ၀ိပႆနာ တရားႏွလံုးသြင္းမႈ ကို စိတ္ရွည္ရွည္ႏွင့္လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ သင္ၾကားျပသေပးမည့္ -<br /><br /><br />ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ သံလ်င္ဘုရားကုန္း သဘာ၀ရိပ္သာ (ဆူနာမီ)ဆရာေတာ္ သည္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါလိပ္စာတြင္ သီတင္းသံုးကာတရားရွင္းျပျခင္း (သို႕) သစၥာတရားႏွလံုးသြင္းပံုကို guide လုပ္သင္ၾကားေပးမည္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />စိတ္ပါ၀င္စားသူမ်ား မိမိအားလပ္သည့္အခ်ိန္တိုင္းတြင္ လာေရာက္တရားေမးျမန္း အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေၾကာင္း ေမတၱာေရွ႕ထားႏိႈးေဆာ္အပ္ပါသည္။<br /><br />Date : 4th March 2010 to 15th March 2010 (12 days retreat)<br />Place : Jurong West Central 1, Singapore <br /><br /><br />သံလ်င္ဘုရားကုန္းသဘာ၀ရိပ္သာ (ဆူနာမီ) အ၀ိဇၹာမွ ၀ိဇၹာသို႔ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ ကုိယ္ေရးအက်ဥ္း<br /><br />(၂၆.၁၀.၁၉၆၉) သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္အား စစ္ကိုင္းတိုင္း၊ကသာၿမိဳ႕တြင္ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ၁၉၉၄တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ (B.A English)ဘြဲ႔ရခဲ့သည္။ (၁၆)ႏွစ္အ႐ြယ္မွစ၍ စီးပြားေရး ေလာကထဲ စတင္၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီး (၂၃)ႏွစ္တြင္ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္း စတင္ခဲ့သည္။ စီးပြားေရးအႀကီးအက်ယ္ လုပ္ကိုင္ေနဆဲ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားႀကံဳေတြ႕ေနခ်ိန္ (၂၉)ႏွစ္အ႐ြယ္တြင္ ဓမၼမိတ္ေဆြတစ္ဦး၏ ဖိတ္ေခၚခ်က္အရ အင္းစိန္-၁၀မိုင္ကုန္း ႐ြာမႀကီးေက်ာင္းရွိ (၅)ရက္တရားစခန္းေလးတြင္ အခ်ိန္ပိုင္း တရားနာ၊ တရားထိုင္ရာမွ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး ၏ တရားႏွင့္ ပထမဆံုးစေတြ႕ခဲ့သည္။<br /><br /><br />တရားႏွင့္ေတြ႕ၿပီး ေန႔စဥ္ပံုမွန္ တရားထုတ္ကာ (၁.၆.၂၀၀၀)တြင္ အ၀ိဇၨာမွ၀ိဇၨာသို႔ တရား အလွဴေတာ္လုပ္ငန္း ကို စတင္ဖြင့္လွစ္ကာ တရားစီဒီ၊တရားစာအုပ္၊တရားေခြ မ်ား အခမဲ့ငွားရမ္းေပးခဲ့ရာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၀ိပႆနာတရားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အစံုလင္ဆံုး ေနရာေလးျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ထို႕ေနာက္ဆရာႀကီးဦးဘခင္ ရိပ္သာ သို႔၀င္၍ တရားအားထုတ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္(၈)လ အၾကာတြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ဦးဂိုအင္ကာရိပ္သာသို႔၀င္ေရာက္၍ အထူးႀကိဳးစား တရားအားထုတ္အၿပီးတြင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း အားလံုးရပ္စဲၿပီး (၉)ႏွစ္တာ ကိုယ္တိုင္ ပင္ပင္ပန္းပန္း ရွာေဖြထားသမွ် တိုက္ခန္း၊ ဖုန္း၊ ကားႏွင့္ ေငြေၾကး တစ္ျပားမက်န္ကို တရားအလွဴေတာ္လုပ္ငန္း ေရရွည္ရပ္တည္ႏိုင္ရန္အတြက္ အၿပီးအျပတ္ စြန္႔လႊတ္လွဴဒါန္းလိုက္သည္။<br /><br /><br />ေနာက္ဆုံး (၁၀)ရက္ တရားစခန္းအျဖစ္ မိုးကုတ္၀ိပႆနာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ထြက္လာအၿပီးတြင္ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားမွ အကင္းမဲ့ လြတ္ကင္းခဲ့ေလသည္။ ေနာက္(၁၀)လ ၾကာေသာအခါ၌ မိမိ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားမွ<br />အကင္းမဲ့ လြတ္ေျမာက္ခဲ့သလို အျခားသူမ်ားလည္း လြတ္ေျမာက္ေစရန္အတြက္ မိမိ သိရွိနားလည္ခဲ့ေသာ ဘုရားရွင္၏ လြတ္ေျမာက္လမ္းအစစ္ (၀ိပႆနာအက်င့္လမ္း)ကို အျခားသူမ်ားအား သင္ျပေပးျခင္းျဖင့္ သာသနာကို အသက္ထက္ဆံုး ျပဳရန္ ယတိျပတ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ အသက္(၃၃)ႏွစ္ျပည့္သည့္ (၂၁.၁၀. ၀၂) သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္<br />အလြန္ရခဲေသာ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းဘ၀သို႔ အၿပီးတိုင္၀င္ေရာက္ခဲ့သည္။<br /><br /><br />၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ၄၅လမ္း တရားရိပ္သာကိုဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး၊၂၀၀၈ခုတြင္ သံလ်င္တရားစခန္းကိုဖြင့္လွစ္ကာ<br /><br />ေသခါနီးလူမ်ား၊ စိတ္ဓါတ္က်အားငယ္ေနသူမ်ား၊ ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္မ်ား၊ တရားကို လုံး၀နားမလည္ေသးသူမ်ား၊ တရား ေပ်ာက္ေနသူမ်ား၊ အမ်ားအက်ိဳးအထိေရာက္ဆုံး ေဆာင္႐ြက္လိုသူမ်ား၊ ဘ၀အဓိပၸါယ္ ရွာေဖြေနသူမ်ား၊ အမွန္တရားကိုျမတ္ႏိုးသူမ်ား ႏွင့္ အေကာင္းစစ္၊ ခ်မ္းသာအစစ္ကိုအလိုရွိသူမ်ား အားလံုးကို မိမိ(၃)ႏွစ္နီးပါး ကိုယ္တိုင္လက္ေတြ႕ လိုက္နာက်င့္သံုးသိရွိခဲ့ေသာ ၀ိပႆနာ ႐ႈပြားနည္း(သစၥာတရားႏွလံုးသြင္းပံု) ကိုသင္ၾကားျပသေပးျခင္းျဖင့္<br />လူမ်ဳိးဘာသာမေရြး အခက္အခဲ ျပႆနာျဖစ္ေနသူအားလံုး၏ အခက္အခဲ ျပႆနာမ်ားကို အရွင္းေျပလည္သြားသည့္တိုင္ေအာင္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေျဖရွင္းေပးလွ်က္ရွိေနသည္မွာ ယေန႕တိုင္ျဖစ္ေလသည္။ <br /><br /><br />ေမတၱာျဖင့္<br /><br />စိုး၀င္းထြဋ္<br /><br />(www.moethout.com)<br /><br />(www.kodiamond.mulitply.com)<br /><br />(www.trueanswer.co.cc)<br /><br />(www.dhammabooks.co.cc)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-5745107164651767446?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-59930311883204565392010-02-12T15:51:00.000-08:002010-02-13T05:11:16.437-08:00<span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />ဓမၼမိတ္ေဆြ သူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔ခင္မ်ာ -<br /><br />၁) အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး လူမ်ဳိးဘာသာမေရြး မွန္ကန္ေနမည္႕ သစၥာတရား အမွန္တရားကုိ သိရွိလို လက္ခံ လုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း<br />၂) တရားအားထုတ္ေနၿပီး ၀ိပႆနာဥာဏ္မ်ား ျဖစ္ေပၚရန္ အခက္အခဲျဖစ္၊ ၾကန့္ၾကာေနသူမ်ား အတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၃) စိတ္ပူပန္မႈမ်ား ေသာကမ်ားကုိ မွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းျဖင္႕ စနစ္တက် စြန့္လႊတ္လုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၄) ပူပင္ေသာကမ်ား ကင္း၀င္းကာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနသြားနည္း(သုိ့) ဘ၀တြင္ ေအာင္ျမင္ျခင္း အစစ္ကုိ ရယူလုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၅) ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္မ်ား ကုိယ္နာေသာ္လည္း စိတ္မနာဘဲ ေနႏိုင္သည့္ျဖစ္လွ်က္ ေ၀ဒနာမ်ားကုိ အသုံးခ်ကာ တရားအသိဥာဏ္ထူးမ်ား ျဖစ္ေပၚေရးအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၆) ယခုဘ၀ေကာင္းစားေရး (ရွင္ေရး)။ ေနာက္ဘ၀အပါယ္မက်ေရး(ေသေရး) စသည္ျဖင့္ ေသနည္းသင္တန္းတရား တက္လိုသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း<br />၇) သစၥာတရား ၀ိပႆနာ တရား စတင္အားထုတ္လုိသူမ်ားအတြက္လည္းေကာင္း - ရည္ရြယ္လ်က္ -<br /><br />မွန္ကနု္ ထိေရာက္ေသာ တရားအသိဥာဏ္ျဖစ္ေပၚေရး သစၼာတရား ႏွလံုးသြင္းမႈ ကို စိတ္ရွည္ရွည္ႏွင့္ လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ သင္ၾကား ျပသ ေပးမည့္ အ၀ိဇၨာ မွ ၀ိဇၨာသို႔ သန္လ်င္ဘုရားကုန္းသဘာ၀ရိပ္သာ (ဆူနာမီ) ဆရာေတာ္သည္ -<br /> <br />၂၀၁၀ ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၃ ရက္ မွ ၂၁ ရက္ေန႔ထိ -<br /><br />No.1, Jalan Putra Bistari 2/5J,<br />Putra Height, 47650 Subang Jaya, Selangor,<br />Malaysia.<br /><br />အထက္ပါ လိပ္စာတြင္ သီတင္းသံုးကာ တရားရွင္းျပျခင္း ၊ သစၥာတရားႏွလံုးသြင္းးပံုကို Guide လုပ္ သင္ၾကားေပးမည္ျဖစ္ပါသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ပါ၀င္စားသူမ်ား အထက္ပါ လိပ္စာသို႔ ဆရာေတာ္ သီတင္းသံုးေနစဥ္ ရက္မ်ား အတြင္း မိမိအားလပ္သည့္အခ်ိန္တိုင္းတြင္ လာေရာက္ တရားေမးျမန္းျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ တရားအားထုတ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါေၾကာင္း ေမတၱာေရွ႕ထား ႏိုးေဆာ္အပ္ပါတယ္ခင္မ်ာ-<br /><br />ေမတၱာျဖင့္<br />စိုး၀င္းထြဋ္<br /><br />အြန္လိုင္းမွ ေမးျမန္းလိုသူမ်ား skype နဲ႕ ေျပာဖို႕ စီစဥ္ထားပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ skype မွာ အေကာင့္ေဖာက္ျပီး sayartaw40 ဆိုတဲ့ skype name ကို invite လုပ္ေပးၾကဖို႕ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ ။<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">14.2.2010 တနဂၤေႏြေန႔ မေလးရွား စံေတာ္ခ်ိန္ည (၀၉း၀၀)၊ ရုရွစံေတာ္ခ်ိန္ညေန (၀၄း၀၀)တြင္ တရားရွင္းၿပေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />ဆရာေတာ္နဲ႕ မေတြ႕ဆံုခင္ ဆရာေတာ္ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ တရားအေတြ႕အၾကံဳ အသိအျမင္ေတြကို သိရွိနုိင္ေစရန္<br /><a href="http://sites.google.com/site/moethout97site/book/Biography.pdf?attredirects=0&amp;d=1">ဒီေနရာမွာ</a><a href="http://sites.google.com/site/moethout97site/book/Biography.pdf"><br /><img src="http://sites.google.com/site/moethout97site/book/books.jpg" /><br /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေဒါင္းလုပ္ခ် ဖတ္ရႈနုိင္ပါတယ္ ခင္ဗ် ။ အားလံုးပဲ ရည္ရြယ္ရာပန္းတို္င္ေရာက္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ။<br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-5993031188320456539?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-23324213528980905362010-02-06T04:56:00.000-08:002010-02-12T15:28:46.952-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁ ။စကားေျခာက္ခြန္း လူ၌ထြန္း ၊ ေလးခြန္းကို ပယ္ ႏွစ္ခြန္းတည္။</span><br />မွန္သည္ နာလိုသည္ အက်ိဳးရွိသည္။<br />မွန္သည္ မနာလို အက်ိဳးရွိသည္။<br />မွန္သည္ နာလိုသည္ အက်ိဳးမရွိ။<br />မွန္သည္ မနာလို အက်ိဳးမရွိ။<br />မမွန္ နာလိုသည္ အက်ိဳးမရွိ။<br />မမွန္ မနာလို အက်ိဳးမရွိ။<br />မွန္ျပီး အက်ိဳးရွိေသာ စကားႏွစ္ခြန္းကိုသာ ေျပာဆိုအပ္ပါသည္။ မွန္ျပီး အက်ိဳးမရွိေသာ စကားနွစ္ခြန္း နွင့္ မမွန္သည့္ စကားနွစ္ခြန္းကိုမူ လံုး၀ မေျပာဆိုအပ္ေပ ။<br /><br />၂ ။ တစ္ကယ့္ရန္သူ အစစ္က တပါးသူ မဟုတ္ပါဘူး ။ မိမိကိုယ္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိေလသာပါ ။ ကိေလသာ ကို နုိင္ေအာင္ တုိက္ရမွာ ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ရဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းမွု မရွိပဲနဲ႕ေတာ့ ေအာင္ျမင္မွုအစစ္အမွန္မဟုတ္ေသးပါဘူး။<br /><br />၃ ။ သူတပါး ပါးစပ္ဖ်ားမွာ လမ္းမဆံုးၾကနဲ႕ ။ ကိုယ့္ခႏၱာမွာေတြ႕ေအာင္ရွာ ။ စကားဟာ စကားပဲ တရားေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး ။<br /><br />၄ ။ ပရမတ္အေၾကာင္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေျပာစရာ စကားတစ္လံုးမွ မရွိေပဘူး ။ ခင္ဗ်ားတို႕ ေလာကီ ကိစၥကေတာ့<br />မွန္တယ္ဆိုရင္လည္း မွန္လို႕ရတယ္ ။ မွားတယ္ဆိုရင္လည္း မွားလို႕ ရတယ္ ။ အစကတည္းက တစ္ခုမွ<br />တစ္ကယ္မရွိလို႕ပဲ ။<br /><span id="fullpost"><br /><br />၅ ။ ဦးဇင္းက အတိတ္ကာလတုန္းက ေ၀သာဘူ ဘုရားလက္ထက္မွာ ဘုရင္ျဖစ္ခဲ့တယ္ ။ ပိဋကတ္သံုးပံုလည္း ဘယ္ျပန္နွျပန္ လွန္ခဲ့တယ္ ။ မင္းတို႕ အတတ္လည္း အတတ္မ်ိဳးစံု ကုန္ခဲ့တယ္ ။ ငါ့ေလာက္တတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ မရွိဘူး ဆိုျပီး သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ားလည္း ငါေမးလိုက္ရင္ေတာ့ မခံနုိင္ဘူး ဆိုျပီး ရဟန္းလည္း ေခၚေမးတာပဲ ။ ေခၚေမးေတာ့ မေျဖနုိင္ဘူး ။<br />ဒီေကာင္ ရဟန္းသာ ျဖစ္တယ္ ငါ့ေလာက္ မတတ္ပါဘူးကြာ ဒီလို ေတးလိုက္တယ္ ။<br /><br />ဦးဇင္းက အဲ့လို ေ၀သာဘူ ဘုရားလက္ထက္က ၀စီကံ ထိုက္ခဲ့လို႕ အခု ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သာသနာမွာ စာသင္ခ်င္စိတ္ လံုး၀ မရွိခဲ့ဘူး ။ အဲ့ဒီ ကံၾကီးထိုက္တာ ။ ဒါေၾကာင့္ အခုလာေရာက္ၾကတဲ့ ဒကာ ဒကာမမ်ား ဘာမွ မစားရ မေသာက္ရပဲ ၀စီေဗဒကံေတာ့ မမ်က္ၾကန႕ဲ ။<br />ေၾကာက္စရာၾကီး ေၾကာက္စရာၾကီး ။ ၀စီေဗဒ မ်က္တိုင္း ရွတယ္ ဒကာၾကီးရဲ့ ။ ေ၀သာဘူ ဘုရားလက္ထက္ကေန အခုထိ လိုက္တုန္း ။ အခုထိ စာသင္လို႕ မရဘူး ။ ဘယ္လိုဖတ္လို႕မွ မရဘူး ။ ငါ့ေလာက္ မတတ္ပါဘူး ဆိုျပီး ေတးခဲ့တဲ့ ၀စီကံ ။<br />ဒါေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမမ်ား ၀စီေဗဒကံမ်ား မမ်က္ၾကနဲ႕ ။ မာန္မၾကီးၾကနဲ႕ ။ မာန္ၾကီးရင္ သူမ်ားဖို႕ ျဖစ္သြားမယ္ ။ မာန္မၾကီးရင္ ကိုယ့္ဖို႕ ။<br /><br /><br />ကိုယ့္စိတ္ ကိုယ္စစ္ ကိုယ့္ကိေလသာ ကိုယ္စစ္ဗ်ာ ။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ အခ်ိန္က်ရင္ ဒီ ကိေလသာေတြကပဲ<br />ကိုယ့္ကို အပါယ္ဆြဲခ်မွာ ။<br /><br />ဦးဇင္းက အေျပာသမားေတာ့ မၾကိဳက္ဘူးဗ် ။ အလုပ္မလုပ္မွေတာ့ အေျပာသမားသက္သက္ျဖစ္ျပီး အပါယ္လည္း ပိတ္မွာ မဟုတ္ဘူး ။<br /><br />သီလမႈေလးက ရံဖန္ရံခါ ဒါနမႈေလးက ရံဖန္ရံခါ သမထမႈေလးက ရံဖန္ရံခါ ။<br />ဒါေပမယ့္ အပါယ္ဆင္းမယ့္ အကုသိုလ္အမႈေတြကေတာ့ ၂၄ နာရီပတ္လံုး တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ ေလွေတြ လွည္းေတြ သေဘၤာေတြ ေလယာဥ္ေတြနဲ႕ တိုက္လို႕ မကုန္ဘူးဗ် ။ ဒြာယေျခာက္ေပါက္က ၀င္လာသမွ် အသိမွား အျမင္မွားေတြက အပါယ္သြားဖို႕ ဟင္းလင္းပြင့္ေနျပီ ။ ခႏၱာမွာ ရုပ္နမ္ကြဲေအာင္ ရႈခ်င္ရႈ ၊ ပညတ္ ပရမတ္ ကြဲေအာင္ ရႈခ်င္ရႈ ၊ ခႏၱာငါးပါး ျမင္ေအာင္ ရႈခ်င္ရႈ ၊ အဲ့လိုမွ ကြဲျပားေအာင္ မက်င့္ၾကံနုိင္လို႕ကေတာ့ ေလးဘက္ေထာက္ မိုးေက်ာခိုင္းျပီး အပါယ္ဆင္းရမယ္သာ မွတ္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၆ ။ ကိုယ့္စိတ္သာကိုယ္စစ္</span><br />သူတစ္ပါး၏ေျပာဆို ဆဲေရးစကားကိုမဆင္ျခင္ မေအာက္ေမ့သင့္၊ သူတပါး၏ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈကို မ႐ႈမဆင္ျခင္အပ္၊ မိမိစိတ္၏ ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈကိုသာ ဆင္ျခင္ၾကည့္႐ႈအပ္၏။ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကို မေမ့ေလ်ာ့ျခင္း၊ မေကာင္းမႈကို ေကာင္းမႈျဖင့္ ဖံုးအုပ္ ဖယ္ခြာ ရာ၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၇။ ရန္လိုရင္ ရန္ပို၊ ရန္မလိုမွ ရန္ၿပိဳ။</span><br />ဤသူသည္ငါ့ကိုဆဲေရး ၏၊ညႇဥ္းဆဲ၏၊ အႏိုင္က်င့္၏၊ ငါ့ဥစၥာကိုယူ၏ဟု စိတ္၌ အမ်က္ထားလ်က္ ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕သူတို႕မွာရန္မၿငိမ္း၊ ဤသို႕ အမ်က္မထားရန္ ၿငိဳးမဖြဲ႕လွ်င္ ရန္ၿငိမ္း၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၈ ။ ကိုယ့္ကံၾကမၼာကို ကိုယ္သာဖန္တီးေနတာပါ။</span><br />မိမိျပဳေသာ၊ မိမိ၌ျဖစ္ေသာ၊မိမိေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ မေကာင္းမႈသည္ ထိုသူမိုက္ကိုပင္ ဖ်က္စီး၏၊ ။ မေကာင္းမႈကို မိမိျပဳလွ်င္ မိမိပင္ ညစ္ညဴး၏၊ ။ ေကာင္းမႈကို မိမိျပဳလွ်င္ မိမိပင္ စင္ၾကယ္၏။ စင္ၾကယ္ျခင္း၊ ညစ္ညဴးျခင္းကို မိမိပင္ ျပဳလုပ္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၉။ သူမ်ားမေၾကာက္နဲ႔၊ ကိုယ့္အမွားကိုယ္ျပန္ေၾကာက္။</span><br />လူဆိုး (သို႔မဟုတ္) ရန္သူ၏ မိမိအား အက်ိဳးမဲ့ေအာင္ ျပဳလုပ္မႈမွာ ဤတစ္ဘ၀ သာျပဳႏိုင္၏။ မိမိျပဳထားမိေသာ အကုသိုလ္ကံကမႈ မိမိကို ဘ၀မ်ားစြာ ပ်က္စီးေအာင္ ျပဳႏိုင္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၀ ။ ကိုယ္႐ွဴး ကိုယ္ပတ္</span><br />မျပစ္မွားထိုက္ေသာ၊ စင္ၾကယ္ေသာ ကိေလသာကင္းသူအား ျပစ္မွားလွ်င္ ေလညႇာ သို႔ ပစ္လြင့္ေသာ ျမဴမႈန္သည္ လႊင့္သူ အေပၚ ျပန္က်သကဲ့သို႕ ျပစ္မွားေသာ သူကိုသာ မေကာင္းက်ိဳးေပး၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၁ ။ အခ်ိန္တန္ရင္</span><br />မေကာင္းမႈျပဳသူသည္ မေကာင္းက်ိဳး မေပး ေသးသေရြ႕သာ ေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသာကို ေတြ႕ျမင္ရ၏။<br />ေကာင္းမႈျပဳသူလည္း ေကာင္းက်ိဳး မေပး ေသးသေရြ႕သာ မေကာင္းေသာဆင္းရဲ ကို ေတြ႕ျမင္ရ၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၂ ။ အကုသိုလ္ေဘးေျပးမလြတ္၊ တရားအားကိုးမွလြတ္</span><br />မေကာင္းမႈျပဳသူသည္ ေကာင္းကင္၌ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ သမုဒၵရာ၌ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ေတာင္ေခါင္း၌ေနသည္ျဖစ္ေစ မေကာင္းက်ိဳးမွ မလြတ္ႏိုင္၊ အျပစ္မွလြတ္ေသာ ေနရာ အရပ္မရိွေခ်။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၃ ။ ကဲ႕ရဲ႕၊အျပစ္တင္၍ တရားမရႏိုင္။</span><br />ျမတ္စြာဘုရား ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ေနေတာ္ မူေသာ အခါ အတုလ် မည္ေသာ ဥပါသကာသည္ ရွင္ေရ၀တ မေထရ္ကို စကားမေျပာ-တုဏိွဘာေ၀ေနသည္ ဟု က့ဲရဲ႕၏၊ ရွင္သာရိပုတၱရာ ကိုလည္း အဘိဓမၼာတရားခ်ည္း ေဟာသည္ ဟု ကဲ့ရဲ႕၏၊ ရွင္အာနႏၵာ ကိုလည္း စကား တတ္လြန္းသည္ ဟု က့ဲရဲ႕၏၊ ထို႕ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အို အတုလ်၊ ဤကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ ယခုကာလမွ ျဖစ္သည္ မဟုတ္၊ ေရွးကပင္ျဖစ္၏၊ ဆိတ္ဆိတ္ေနသူကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕ ကုန္၏၊ မ်ားစြာေျပာေဟာသူကိုလည္း က့ဲရဲ႕ကုန္၏။ ႏိႈင္းခ်ိန္ ၍ ေျပာေဟာသူကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕ၾကကုန္၏။ ေလာက၌ ကဲ့ရဲ႕ လြတ္သူမရိွ။<br />သူတပါးတို႕၏အျပစ္ကိုအစဥ္႐ႈ၍၊ ကဲ့ရ႕ဲျခင္းေၾကာင့္ အာသေ၀ါတရားတို႔သာ တိုးပြားကုန္၏၊<br />ထိုသူသည္ အာသေ၀ါတရား ကုန္ခန္းသည့္ ရဟႏၲာအျဖစ္မွ ေ၀းေလ၏။ ဤ သို႕ မိန္႕ေတာ္မူေလသည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၄ ။ သူေတာ္ေကာင္းနဲ႔ ေနၿပီး တရားကို အဓိကမထားဘဲ ကိုယ္ႀကီးခ်င္တဲ့ အေရးႀကီး ေနရင္ လူမိုက္ပဲ။</span><br />အိပ္မေပ်ာ္ေသာသူအတြက္ ညဥ့္တာရွည္၏။ သူေတာ္ေကာင္းတရား မသိေသာ သူမိုက္တို႔အတြက္ သံသရာသည္ရွည္၏။<br />ေယာက္မသည္ ဟင္းအရသာကို မသိသကဲ့သို႕ သူမိုက္သည္ အသက္ထက္ဆံုး ပညာရိွႏွင့္ အတူေန ေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတရား ကို မသိေခ်။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၅ ။ မေႏွးေလ ေကာင္းေလ</span><br />ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို အလ်င္ျပဳရာ ၏။ စိတ္ကိုမေကာင္းမႈမွ တားျမစ္ရာ ၏။<br />ေကာင္းမႈျပဳရန္ ေႏွးေသာသူ၏စိတ္ သည္ မေကာင္းမႈ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္တတ္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၆ ။ အက်င့္သိ</span><br />ဆင္ျခင္သိ စိႏၲာမယဥာဏ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ယံုၾကည္ ေလးစားထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ တို႕၏ အဆိုအမိန္႔၊ ယံုၾကည္ကိုးစားထိုက္ေသာ<br />စာေပက်မ္းဂန္ တို႕အေပၚ အေျခခံ၍ သိေသာ အသိ သုတမယဥာဏ္ ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ပရမတၴသစၥာ ကိုမသိႏိုင္ဘဲ သတိပ႒ာန္-တရား ကို ကိုယ္ေတြ႕အားထုတ္၍ ေပၚေပါက္ လာေသာ အသိဥာဏ္၊ ဘာ၀နာမယဥာဏ္ ျဖင့္ သာလွ်င္<br />ေတြ႔ျမင္ႏိုင္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၇ ။ တရားနားလည္ရင္ ေသတာ၊ မေသတာ အေရး မႀကီးေတာ့ပါ။</span><br />ပညာမရိွ၊ သမာဓိမရိွေသာသူ၏ အႏွစ္တရာပတ္လံုး အသက္ရွည္ျခင္းထက္ ပညာရိွ၍ ကမၼ႒ာန္း႐ႈေသာသူ၏ တစ္ရက္မွ် အသက္ ရွည္ျခင္းသည္ ျမတ္၏။ ျမတ္ေသာတရားကိုမျမင္ဘဲ အႏွစ္တရာပတ္လံုး အသက္႐ွည္ျခင္းထက္၊ ျမတ္ေသာ တရားကိုျမင္ၿပီး<br />တစ္ရက္မွ်အသက္ရွည္ျခင္းသည္ မြန္ျမတ္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၈ ။ မတူရင္ ၿပိဳင္စရာ မလိုဘဲ ႏိုင္ၿပီးသား။</span><br />အမ်က္ထြက္သူကို အမ်က္မထြက္ျခင္းျဖင့္ ေအာင္ ႏိုင္ေလ၏၊ မေကာင္းေသာသူကို သူေတာ္ေကာင္း တရားျဖင့္ ဆက္ဆံကာ ေအာင္ႏိုင္ေလ၏၊ ၀န္တိုေသာသူ ကိုေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေအာင္ ႏိုင္ေလ၏၊ မဟုတ္မမွန္ ေျပာဆိုသူကို မွန္ကန္ေသာ စကားျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္ေလ၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၁၉ ။ အမ်ားကိုအသာထားၿပီး ကိုယ္တစ္ေယာက္ကို သာ အရင္ဆံုးမၾကည့္ပါဦး။</span><br />သူတပါးကို ဆံုးမသကဲ့သို႕မိမိကိုယ္ကိုဆံုးမရာ၏၊ မိမိကိုယ္ ကိုေကာင္း စြာဆံုးမၿပီးမွ သူတပါးကိုဆံုးမရာ၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၂၀ ။ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ</span><br />- ရာဂႏွင့္တူေသာ မီးမရိွ၊<br />- ေဒါသႏွင့္တူေသာ အျပစ္မရိွ၊<br />- ခႏၶာႏွင့္တူေသာ ဆင္းရဲမရိွ၊<br />- နိဗၺာန္ထက္လြန္ေသာ ခ်မ္းသာမရိွ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၂၁ ။ ေစာင့္စည္းျခင္း</span><br />-မ်က္စိေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊<br />- နားေစာင့္စည္းျခင္းသည္ေကာင္း၏၊<br />- ႏွာေခါင္းေစာင့္စည္းျခင္း သည္ေကာင္း၏၊<br />- လွ်ာ(ႏႈတ္)ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ေကာင္း၏၊<br />- ကိုယ္ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ ေကာင္း၏၊<br />- စိတ္ေစာင့္စည္းျခင္းသည္ေကာင္း၏၊<br />- အလံုးစံုေသာ ဒြါရေျခာက္ပါး ေစာင့္စည္းျခင္း သည္ေကာင္း၏၊<br />- အလံုးစံုေသာ ဒြါရေျခာက္ပါး တို႕၌ ေစာင့္စည္းေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အလံုးစံုေသာ ဆင္းရဲမွ လြတ္ ၏။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၂၂ ။ ဒုစရိုက္ ( ၁၀ ) ပါးထဲက</span><br />....၁ ။ မုသာ၀ါဒ ၊ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္း ။<br />....၂ ။ ပိသုဏ၀ါစာ ၊ ကုန္းတိုက္စကား ေျပာဆိုျခင္း ။<br />....၃ ။ ဖရုသ၀ါစာ ၊ ၾကမ္းတမ္း ရိုင္းစိုင္းေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္း ။<br />....၄ ။ သမၹပၸလာပ ၊ အက်ိဳးမရွိ ေသးနုပ္ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္း ။ တို႕ဟာ ၀စီ ဒုစရိုက္ ( ၄ ) ပါး ......ျဖစ္တယ္ ။<br />အဲ့ဒီ ဒုစရိုက္ ( ၄ ) ပါးကိုမွ<br />....၁ ။ ကိုယ္တုိင္ျပဳလုပ္ ေျပာဆို ၾကံစည္ရင္ (သာဟတၳိက) အကုသိုလ္ကံ ေလးပါး ။<br />....၂ ။ သူတစ္ပါးကို ျပဳလုပ္ ၾကံစည္ ေျပာဆိုေအာင္ တုိက္တြန္းရင္ (အာဏတၳိက) အကုသိုလ္ကံ ေလးပါး ။<br />....၃ ။ သူတစ္ပါး ျပဳလုပ္ေနတာကို ခ်ီးမြန္းရင္ (၀ဏၰဘာသန) အကုသိုလ္ကံ ေလးပါး ။<br />....၄ ။ သူတစ္ပါး ျပဳလုပ္ေနတာကို သေဘာတူ သေဘာက်ေနရင္ (သမႏုည) အကုသိုလ္ကံ ေလးပါး ။<br />....စုစုေပါင္း အပါယ္က်ေၾကာင္း ဒုစရိုက္ ( ၁၆ ) ပါးဟာ နုတ္မေစာင့္စည္းျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္ ။<br /><br />၂၃ ။ နုတ္တစ္ရာ စာတစ္လံုး ၊ စာတစ္ေပြ႕ လက္ေတြ႕ တစ္ခ်က္ ။<br /><br />၂၄ ။ လမ္းသည္ ပန္းတုိင္ မဟုတ္ ။ ငါ့လမ္း ဆိုျပီး တငါငါနဲ႕ လမ္းေစာင့္ လုပ္ေနရမွာ မဟုတ္ဘူး ။<br /><br />၂၅ ။ ငါက ဘာေကာင္ဆိုျပီး တငါငါ လုပ္လိုက္ရင္ သူတပါးကိုလည္း ဘာေကာင္ဆိုျပီး အထင္ေသးျခင္း အထင္ၾကီးျခင္းေတြ ၀င္လာတယ္ ။ ငါ မရွိ သူမရွိ ။ မရွိတာကို အရွိထင္ေနတဲ့ သေဘာပဲ ရွိတယ္ ။<br /><br />၂၆ ။ သူတပါး ေကာင္းတာ ဆိုးတာကို အသာထားဦး ။ မိမိေကာင္းဖို႕ အရင္လုပ္ ။ ကိုယ္လုပ္တာေတြ ကိုယ္ပဲ ျပန္ခံရမွာ ။<br /><br />၂၇ ။ ပညတ္ စကားလံုးမွာ လမ္းမဆံုးနဲ႕ အဲ့ေနာက္ကြယ္က တရစပ္ေဖာက္ျပန္ေနတဲ့ သေဘာကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၂၈ ။ အခ်ိန္မဆြဲနဲ႔။</span><br />အဘယ္သူသည္ နက္ျဖန္ ေသရမည္ကို သိႏိုင္အံ့နည္း၊ ယေန႔ကပင္ အားထုတ္ သင့္ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ကို ျပဳလုပ္သင့္၏ ။<br /><br />မွီျငမ္းတရားေတာ္မ်ား ။ ။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၊ ေျမာင္းျမ၀ါးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၊ သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၊ ဆူနာမီဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ ။<br /><br />ေဒါသ ေလာဘ ေမာဟ မာန္မာနကင္းကာ တရားအသိ ၀ိပႆနာ အသိျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ။<br /><br /></span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-2332421352898090536?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-46458417979148895992010-01-15T03:39:00.001-08:002010-02-07T09:42:34.217-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/S1BUIarkgFI/AAAAAAAAAQ4/G3WkXmW9v8s/Meditation+Retreat+in+Malaysia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 383px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/S1BUIarkgFI/AAAAAAAAAQ4/G3WkXmW9v8s/Meditation+Retreat+in+Malaysia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426930054559203410" border="0" /></a><br /><br />Dear Dhamma or Meditation friends,<br /><br />Here is a excellent dhamma news for us. Please forward this mail other Dhamma or meditaion friends of you.<br /><br />"Tsunami Sayadaw U Ottamasara from Thanlyin pagoda hill Meditation Centre<br />from Burma(Myanmar) is going to open a 11-day retreat in<br />Putra height place in Kuala Lumpur, Malaysia."<br /><br /><br />Date : Feb 12, 2010' - Feb 22, 2010'<br /><br />Place : No.1, Jalan Putra Bistari 2/5J,<br />Putra Height, 47650 Subang Jaya,<br />Selangor, Malaysia.<br /><span id="fullpost"><br /><br />Subject : Explaination and Introducing How to use limitless peaceful mind power to attain one's goal (or)<br />how to abandon the problems or stress totally (Learning Vipassana-Insight Meditation)<br /><br />Teach by : Limitless Peaceful Mind Power Specialist, Tsunami Sayadaw U Ottamasara from Thanlyin Pagoda Hill Meditation Centre (Thanlyin) Yangon,<br />Myanmar.<br /><br />Contact No: 6 016 638 7439<br /><br />(Note: Anyone can also come and take any duration or any time within the above 11 day retreat in Putra Height in KL (the above address) to learn the above subject or insight meditation.)<br /><br />May you be happy and be able to give more time for real happiness or peace!<br /><br />with metta,<br /><br />SoeWinHtut<br /><br /><br /><br />ဓမၼမိတ္ေဆြ သူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔ခင္မ်ာ -<br /><br />၁) အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး လူမ်ဳိးဘာသာမေရြး မွန္ကန္ေနမည္႕ သစၥာတရား အမွန္တရားကုိ သိရွိလို လက္ခံ လုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း<br />၂) တရားအားထုတ္ေနၿပီး ၀ိပႆနာဥာဏ္မ်ား ျဖစ္ေပၚရန္ အခက္အခဲျဖစ္၊ ၾကန့္ၾကာေနသူမ်ား အတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၃) စိတ္ပူပန္မႈမ်ား ေသာကမ်ားကုိ မွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းျဖင္႕ စနစ္တက် စြန့္လႊတ္လုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၄) ပူပင္ေသာကမ်ား ကင္း၀င္းကာ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနသြားနည္း(သုိ့) ဘ၀တြင္ ေအာင္ျမင္ျခင္း အစစ္ကုိ ရယူလုိသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၅) ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္မ်ား ကုိယ္နာေသာ္လည္း စိတ္မနာဘဲ ေနႏိုင္သည့္ျဖစ္လွ်က္ ေ၀ဒနာမ်ားကုိ အသုံးခ်ကာ တရားအသိဥာဏ္ထူးမ်ား ျဖစ္ေပၚေရးအတြက္ လည္းေကာင္း၊<br />၆) ယခုဘ၀ေကာင္းစားေရး (ရွင္ေရး)။ ေနာက္ဘ၀အပါယ္မက်ေရး(ေသေရး) စသည္ျဖင့္ ေသနည္းသင္တန္းတရား တက္လိုသူမ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း<br />၇) သစၥာတရား ၀ိပႆနာ တရား စတင္အားထုတ္လုိသူမ်ားအတြက္လည္းေ<br />ကာင္း - ရည္ရြယ္လ်က္ -<br /><br />မွန္ကနု္ ထိေရာက္ေသာ တရားအသိဥာဏ္ျဖစ္ေပၚေရး သစၼာတရား ႏွလံုးသြင္းမႈ ကို စိတ္ရွည္ရွည္ႏွင့္ လက္ေတြ႔ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ သင္ၾကား ျပသ ေပးမည့္ အ၀ိဇၨာ မွ ၀ိဇၨာသို႔ သန္လ်င္ဘုရားကုန္းသဘာ၀ရိပ္သာ (ဆူနာမီ) ဆရာေတာ္သည္ -<br /><br />၂၀၁၀ ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ မွ ၂၁ ရက္ေန႔ထိ -<br /><br />No.1, Jalan Putra Bistari 2/5J,<br />Putra Height, 47650 Subang Jaya, Selangor,<br />Malaysia.<br /><br />အထက္ပါ လိပ္စာတြင္ သီတင္းသံုးကာ တရားရွင္းျပျခင္း ၊ သစၥာတရားႏွလံုးသြင္းးပံုကို Guide လုပ္ သင္ၾကားေပးမည္ျဖစ္ပါသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္ပါ၀င္စားသူမ်ား အထက္ပါ လိပ္စာသို႔ ဆရာေတာ္ သီတင္းသံုးေနစဥ္ ရက္မ်ား အတြင္း မိမိအားလပ္သည့္အခ်ိန္တိုင္းတြင္ လာေရာက္ တရားေမးျမန္းျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ တရားအားထုတ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါေၾကာင္း ေမတၱာေရွ႕ထား ႏိုးေဆာ္အပ္ပါတယ္ခင္မ်ာ-<br /><br />ေမတၱာျဖင့္<br />စိုး၀င္းထြဋ္<br />------------------------xxxxxxxxxxxxxxxxx..........................................<br /><br /><br />---------အသစ္အသစ္ အစားထိုး ပ်က္စီးေနေသာ ေ၀ဒနာခံစားခ်က္မ်ားသာရွိ၏...<br />ေ၀ဒနာခံစားေနရသူ(ငါ)တစ္ဦးဦး-တစ္ေယာက္ေယာက္-တစ္ခုခု-တစ္စံုတစ္ရာေတာ့ တကယ္ မရွိ၊<br />---------ဖန္တီးလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားသာရွိ၏...<br />ဖန္တီးလုပ္ေဆာင္ေနရသူ(ငါ)တစ္ဦးဦး-တစ္ေယာက္ေယာက္ တစ္စံုတစ္ရာေတာ့ တကယ္မရွိ၊<br />--------ေအးၿငိမ္းမႈအစစ္-ခ်မ္းသာအစစ္-တည္ၿမဲမႈအစစ္-နိဗၺါန္နဓါတ္သာ အမွန္ရွိ၏...<br />နိဗၺါန္နဓါတ္သုိ႕၀င္ေရာက္သူ(ငါ)တစ္ဦးဦး-တစ္ေယာက္ေယာက္-တစ္စံု<br />တစ္ရာေတာ့မရွိ၊<br />--------နိဗၺါန္သို႔စံ၀င္ႏိုင္ေသာတစ္ေၾကာင္းတည္းေသာလမ္းသည္အမွန္ရွိ၏...<br />ထိုလမ္းကိုေလွ်ာက္လွမ္းေနသူ-ငါ-တစ္ဦးဦး-တစ္ေယာက္ေယာက္-တစ္ခုခု-တစ္စံုတစ္ရာေတာ့ တကယ္ မရွိ။<br />(ဗုဒၶ-၀ိသုဒၶိမဂ္)<br />xxxxxxxxxxxxx---------------------------------------xxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />တရားအားထုတ္တယ္ ဆိုတာ တစ္ခုခု ရေအာင္၊ တစ္ခုခု ျဖစ္ေအာင္၊ တစ္ခုခုသိမ္းပိုက္ႏိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ။<br />“ တစ္ခုခု ရွိေနသည္ - ၿမဲေနသည္ - ဟုတ္ေနသည္ ဆိုေသာအထင္မွား “ ကိုလည္းေကာင္း၊ ဘာျဖစ္ ညာျဖစ္ ဆိုေသာ အေျခအေနတစ္ခု- အခ်ိန္အခါတစ္ခု စသည္ျဖင့္ - တစ္ခုခု -တစ္ေယာက္ေယာက္ - တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ကို တကယ္ဟုတ္ေနသည္။ တကယ္ရွိေနသည္။ တကယ္ၿမဲေနသည္ ။ တကယ္သိမ္းပိုက္၍ရသည္ဟူ၍ ထင္ေနေသာ အထင္မွား ကို စြန္႔လႊတ္ႏိုင္ရန္ႀကိဳးစားျခင္းသာျဖစ္ေလသည္။ ---- ဆူနာမီဆရာေတာ္<br /><br />xxxxxxxxxxxx---------------------------------------xxxxxxxxxxxxx<br /><br />အခုနားေထာင္၊ အခုနားလည္၊ အခုထလုပ္ၾကည့္၍ မရပါက စိတ္မပ်က္ဘဲ၊ အခုနားေထာင္၊ အခုနားလည္၊ အခုထလုပ္ၾကည့္၍ရျခင္းထက္ ပို၍ အေရးႀကီးသည္မွာ ငါဟူေသာ အထင္မွားျဖင့္<br />လုပ္ခ်င္ေန၊ ေျပာခ်င္ေန၊ ေ၀ဖန္ခ်င္ေန၊ စဥ္းစားခ်င္ေနေသာ ပူခ်င္ေန ေလာဘ-ေဒါသျဖစ္ခ်င္္ေနေသာ စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေအာင္ ဖန္တီးျပဳလုပ္ေနသည့္ အ၀ိဇၹာ၊ သခၤါရ၊ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ကံ မ်ား တည္းဟူေသာ သမုဒယသေဘာမ်ား ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ သိနားလည္လွ်က္ စြန္႔လႊတ္တတ္ရန္ ႀကိဳးစားေနျခင္းျဖစ္ေလသည္။<br />xxxxxxxxxxxxxx---------------------------------------xxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />The Ambition of Insight meditation is not to get something or to be a special one or to create a situation but to abandon the wrong idea of "something(entity), someone(I,you), sometime(situation) is real/permanent" that always creates every problem.<br /><br />xxxxxxxxxxxxxxx---------------------------------------xxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />“တစ္ငါငါ ျပဳလုပ္မႈမ်ား” သာ တရစပ္ ျဖစ္ေပၚ ပ်က္စီးလ်က္ရွိေနၿပီး<br />“ငါ” ကေတာ့ တကယ္ ျဖစ္မေနပါဘူး -<br />xxxxxxxxxx---------------------------------------xxxxxxxxxxx<br /><br />”ေ၀ဒနာပဲ - ႐ုပ္ပဲ - စိတ္ပဲ -အေတြးပဲ စသည္ျဖင့္ တစ္ခုခုက အခ်ိန္တစ္ခုၾကာေအာင္ ရွိေနသည္ - ဟုတ္ေနသည္ ” ဟူ၍ ထင္ျမင္ေအာင္ သမုဒယသစၥာ၏ ”တရစပ္လွည့္စားျပဳလုပ္မႈမ်ား” သာ ”တရစပ္ပ်က္စီးလ်က္ရွိေနသည္” ဟု ယံုၾကည္ လက္ခံ ႏွလံုးသြင္းႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားပါ။<br />အခ်ိန္တစ္ခု ၾကာေအာင္ ဘာျဖစ္ - ညာျဖစ္ - ခံစားခ်က္ျဖစ္ - အေတြးျဖစ္ - စိတ္ျဖစ္ -ေ၀ဒနာျဖစ္ စသည္ျဖင့္<br />(တစ္ခုခု က အခ်ိန္တစ္ခုၾကာေအာင္ ၿမဲေန-ျဖစ္ေနရာက ပ်က္သြားတာ မဟုတ္ဘဲ)<br />ျဖစ္ေနတာေတြ ပ်က္ေနတာ မဟုတ္ပဲ-<br />ထို တစ္ခုခုကို (ေ၀ဒနာေတြ-စိတ္ေတြ-ခံစားခ်က္ေတြ-အေတြးေတြကို)......<br />“အဟုတ္ထင္မႈသေဘာေတြဘဲ ပ်က္ေနတာ - အဟုတ္ထင္ေအာင္ ဖန္တီးလွည့္စားျပဳလုပ္မႈေတြဘဲ ပ်က္ေနတာ<br />အပ်က္ေတြဘဲ ျဖစ္ေနတာ - ”<br />ဟူ၍ မေမ့မေလ်ာ့ ယံုၾကည္ လက္ခံ ႏွလံုးသြင္းႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါ။<br />ဘာျဖစ္လာမလဲေတာ့ သံသယမရွိပါနဲ႔။<br />ဘာျဖစ္ - ညာျဖစ္ ဆိုတဲ့ ပညတ္ျဖစ္ ပညတ္ပ်က္ မ်ားအေပၚ<br />အဟုတ္ထင္ကာ ျဖစ္ေပၚေနရတဲ့ ကိေလသာမ်ား-အပူမ်ား (အစြဲမ်ား)<br />ေလ်ာ့ေလ်ာ့သြားသြားၿပီး။ ငါစြဲ-သကၠာယဒိ႒ိ ျပဳတ္သြား႐ံုေလးပါဘဲ။ ဘာျဖစ္ ညာျဖစ္ ဆိုၿပီး တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္မသြားပါ။<br /><br />(ဆူနာမီ ဆရာေတာ္)<br /><br />ဆရာေတာ္ရဲ့ ခရီးစဥ္ဟာ မေလး စကၤာပူ ထိုင္၀မ္ စီစဥ္ထားပါတယ္ ။ အေသးစိတ္ သိမွပဲ ထပ္တင္ပါဦးမယ္ ။ တရားဓမၼ ရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေၾကာင္းကို ျမတ္နိုး က်င့္ၾကံလိုသူမ်ား သြားေရာက္ ေလ့လာနုိင္ၾကပါေတာ့မယ္။ အြန္လိုင္း အစီအစဥ္ကိုေတာ့ ဆရာေတာ္ ေရာက္လာမွပဲ စီစဥ္ေပးပါ့မယ္ခင္ဗ် ။ အားလံုးပဲ ျငိမ္းခ်မ္းနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-4645841797914889599?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-41125096025201234282009-12-03T14:37:00.000-08:002009-12-03T15:45:16.628-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />ေသခါနီးျဖစ္တဲ့ စိတ္ဟာ အရမ္းကို အေရးၾကီးပါတယ္ ။ လားရာသုဂတိကို ခ်က္ခ်င္း အက်ိဳးေပးနုိင္ပါတယ္ ။ ဒီအေၾကာင္းတရားကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ယခုလို ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္ ။ ႏြားေက်ာင္းသားဟာ ေန၀င္လို႕ ႏြားေတြကို ျခံထဲသြင္းတဲ့ အခါမွာ ႏြားပ်ိဳ ႏြားေပါက္စေလးေတြက ေရွ့ဆံုးကေန တိုးေ၀ွ႕ျပီး ၀င္ၾကတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ မသန္မစြမ္းေတာ့တဲ့ ႏြားအိုၾကီးေတြကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရိုက္နွက္ေျခာက္လွန္႕သည္ျဖစ္ေစ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ ေနာက္ဆံုးကေန ၀င္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုး ႏြားျခံကို ပိတ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ႏြားအိုၾကီးေတြက ျခံေပါက္၀မွာပဲ အိပ္ၾကရတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေန႕ ႏြားေတြကို ျခံထဲက ျပန္ထုတ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ျခံ၀မွာ အိပ္ေနတဲ့ ႏြားအိုၾကီးေတြကပဲ အရင္ထြက္ခြင့္ရပါတယ္ ။ ႏြားပ်ိဳ ႏြားငယ္ေတြကေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွပဲ ထြက္ၾကရပါတယ္ ။ အဲ့ဒီလိုပဲ ေသခါနီး ခိုကိုးရာမဲ့ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျဖစ္တဲ့ စိတ္ဟာ အရင္ဆံုးအက်ိဳးေပးပါတယ္လို႕ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />၀ိပႆနာအသိ မရွိတဲ့ လူ႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေသရရင္ျဖင့္ အရမ္းကို ေၾကာက္ဖို႕ ေကာင္းပါတယ္ ။ ၾကည့္ေလရာ ျမင္ေလရာက ကိုယ္တစ္ဘ၀လံုး စြဲခဲ့တဲ့ အရာေတြခ်ည္းပါပဲ ။ အိမ္ေတြ အသံုးအေဆာင္ေတြ အ၀တ္အစားေတြ သား သမီး လင္ မယားေတြ အိမ္ေမြးတိရစာၦန္ေတြ ။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတာေတြအကုန္လံုးက ကိုယ့္ကို အပါယ္ဆြဲခ်မယ့္ အရာေတြခ်ည္းပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ နားလည္ သေဘာေပါက္တဲ့ လူေတြဟာ သူေတာ္ေကာင္းေနရာ ေမတၱာဓါတ္လႊမ္းျခံဳတဲ့ေနရာ ဆိတ္ျငိမ္တဲ့ေနရာေတြမွာ ၾကိဳတင္စီစဥ္ျပီး ေသဆံုးေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ေသမယ့္အခ်ိန္ကို ၾကိဳမသိနုိင္ေပမယ့္ အဲ့လိုေနရာမ်ိဳးမွာပဲ ဘ၀ရဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြကို ျဖတ္သန္းသြားၾကပါတယ္ ။ ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္စရာပါပဲ။ အပါယ္က်သြားလို႕ ဘြာေတး လုပ္လုိ႕ မရပါဘူး ။<br /><span id="fullpost"><br />အကုသိုလ္ အစြဲအလန္းေတြ အားၾကီးလြန္းလို႕ ေသခါနီး ၀ိဥာဥ္မခ်ဳပ္နုိင္ပဲ ဆန္႕တငင္ငင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြရွိပါတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အကုသိုလ္ေစတနာ ကုသိုလ္ေစတနာ သိပ္ၾကီးၾကီးမားမား မရွိ.. ၀ိပႆနာဥာဏ္ကလည္း မရွိေတာ့ သူ႕ ကံက သူ႕ကို ဘယ္ပို႕ရမွန္း မသိပဲ ဟိုစိတ္ေရာက္လိုက္ ဒီစိတ္ေရာက္လိုက္နဲ႕ ၾကာေနတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါကိုပဲ ေဘးကလူက ဟိုလူ႕ ေစာင့္သလိုလို ဒီလူ႕ ေစာင့္သလိုလို သားကိုပဲ ေမွ်ာ္သလိုလို သမီးကိုပဲ ေမွ်ာ္သလိုလိုထင္ေတာ့တာပါပဲ ။ သားေလး ေရာက္လာျပီ သမီးေလး ေရာက္လာျပီ ထၾကည့္ပါဦး လို႕ ေဘးကမ်ား ကုန္းေအာ္လိုက္လို႕ကေတာ့ ေသတဲ့သူ တစ္ခါတည္း သြားေရာ့ ငရဲအိုးပဲ .. အပါယ္ေလးဘံုကို တန္းေနေအာင္ ေျပးပါေတာ့တယ္ ။ ေသတဲ့သူကို ဆြဲခါ လႈပ္ယမ္း ဖက္ ျပီး ေအာ္ငိုတာကေတာ့ အဆိုးဆံုးပါပဲ ။ က်လုက်ခင္ ျဖစ္ေနတဲ့သူကို ခ်စ္သလိုလိုနဲ႕ ေဆာင့္ကန္ခ်လိုက္တာပါပဲ ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ငါေသရင္ မငိုၾကနဲ႕ ဆူဆူညံညံလည္း မလုပ္ၾကနဲ႕ ငါ့ေဘးနားလည္း မေနၾကနဲ႕ ငါ့တရားနဲ႕ငါ နွလံုးသြင္းျပီး ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေသမယ္လို႕ အဲ့လို ၾကိဳတင္ျပီး မိသားစုကို မွာထားရမယ္... အေဖရယ္ အေမရယ္ နိမိတ္မရွိ ေသစကားမေျပာပါနဲ႕ အဲ့လို ေျပာလာရင္ ဟဲ့ နိမိတ္မရွိ မလုပ္နဲ႕ ..ငါက ေသရင္ ဒီနိမိတ္နဲ႕ပဲ သြားရမွာ ... အဲ့လို ျပတ္ျပတ္သားသား မွာထားရမယ္လို႕ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက အထပ္ထပ္အခါခါ သတိေပးသြားခဲ့တာပါ ။<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕က ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြေတာ့ လုပ္ခဲ့ပါရဲ့ ဒါေပမယ့္ ေသခါနီးက်ေတာ့ လွဴတုန္းကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေစတနာကို ျပန္မစြဲပဲ ေက်ာင္းစြဲ ဘုရားစြဲ ဇရပ္စြဲ အဲ့လို စြဲေတာ့ ေက်ာင္းေစာင့္ ဘုရားေစာင့္ ေစတီေစာင့္ေတြပဲ ျဖစ္ၾကရတယ္ ။ ရိပ္သာမွာ အားထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ ၀ိပႆနာစိတ္ မျဖစ္ပဲ ရိပ္သာစြဲေသေတာ့ ရိပ္သာေစာင့္ ျဖစ္ရျပန္တယ္ ။ ေစတနာကို ျပန္စြဲမိရင္ေတာင္မွ အစြဲျဖစ္တဲ့အတြက္ ကံရွိသေလာက္အက်ိဳးေပးျပီး ကံကုန္တာနဲ႕ ျပန္ဆင္းရမွာပါပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ အပါယ္လြတ္ရာလမ္း တစ္လမ္းပဲ ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ အသက္ရွင္ေနထိုင္တုန္းမွာ ၀ိပႆနာကို ျမင့္ျမတ္စြာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ျပီး အေသတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႕ပါပဲ ။<br /><br />သစၥာတရားကို နွလံုးသားမွာ ယံုမွားသံသယမရွိေအာင္ က်င့္ၾကံသြားနုိင္တဲ့ အရိယာပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မတုန္လႈပ္ေတာ့ပါဘူး ။ အရိယာတို႕ရဲ့ လားရာသုဂတိဟာ ျမဲသြားျပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူသြားရမယ့္ လမ္းကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္းပဲ သြားပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လိုမွ မက်င့္ၾကံနုိင္တဲ့ သာမာန္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအတြက္ကေတာ့ ေသခါနီးအခ်ိန္နဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ ကိုယ့္အတြက္ ေနာက္ဆံုးအခြင့္အေရး ေနာက္ဆံုး က်ည္ဆန္ျဖစ္တဲ့အတြက္ အလြန္အင္မတန္မွ အေရးၾကီးလွပါတယ္လို႕ ေစတနာ အရင္းခံျပီး သတိေပးလိုက္ရပါတယ္ဗ်ာ ။<br /><br />မွတ္ခ်က္ ။ ။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ေသခါနီး ၀င္လာတတ္ေသာစိတ္ တရားမွ ေကာက္နုတ္ေရးသားခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />တရားေတာ္ မူရင္းကို တိုက္ရိုက္နားဆင္လုိ႕ရေအာင္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ။<br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://v4.tinypic.com/player.swf?file=4htm6s&amp;s=4" width="440" height="200"></embed><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" ><a href="http://www.mediafire.com/download.php?jwndy3kzgdm">Download </a></span><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-4112509602520123428?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-86891606791549839162009-11-10T10:21:00.000-08:002009-11-11T04:56:05.741-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />မမ၀ါရဲ့ ေသဖို႕ တစ္လအလို ဆိုတဲ့ တက္ဂ္ပို႕ ေလးကိုေရးဖို႕ ဆံုးျဖတ္ျပီးခ်ိန္မွာပဲ စုေတခါနီး စိတ္ကေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားဆင္ျခင္မိတဲ့ အတြက္ ဒီပို႕ ေလး အတြက္ အေသတတ္သည္ ဆိုရာ၀ယ္လို႕ပဲ ေခါင္းစဥ္ကို<br />ေပးမိပါတယ္ ။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ အေသတတ္ေအာင္ ေဟာခဲ့တဲ့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့ တရားေတာ္ထဲကအတုိင္း အေတာ္ မ်ားမ်ား ျပန္ေရးထားတာမို႕လို႕ပါ ။<br />ေသတတ္ေအာင္ ဘယ္လို ၾကိဳးစားရမလဲလို႕ ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာ နီ၀ရဏ တရား ငါးပါးကို အရင္ဆံုးေျပးေတြ႕ပါတယ္ ။ မဂ္တား ဖိုလ္တား အပါယ္လားမည့္ တရားေတြ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ၀ိပႆနာ အားထုတ္ျခင္းဟာ အေသတတ္ေအာင္ က်င့္တာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အဲ့တရားငါးပါးဟာ ၀ိပႆနာ က်င့္တဲ့ လူကိုလည္း မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္မရေအာင္ တားပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ လူေတြ ေသတုိင္း ေသတုိင္းမွာလည္း ေသခါနီး အခ်ိန္မွာ အဲ့ တရားငါးပါး ၀င္လာျပီး အပါယ္ကို ဆြဲခ်တတ္ပါတယ္။ ဘာေတြလဲ ဆိုေတာ့ ....<br /><span id="fullpost"><br /><br />၁။ ကာမဆႏၵ<br />ကာမအာရံု၌ လိုလားတပ္မက္ သာယာမႈ ျဖစ္ပါတယ္ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း စတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြ တပ္မက္မႈေတြ အကုန္ပါပါတယ္ ။<br />တရားအားထုတ္တယ္ .. တစ္ခုခု စေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ရင္ပဲ ငါဆိုတဲ့ အတၱက လိုလား နွစ္သက္သာယာတယ္ ျပီးေတာ့ လွည့္ပတ္ျပီး ခံစားလိုက္တယ္ တစ္ခါတည္း မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ကိုပါ တားပစ္လိုက္တယ္ .. ဒါဟာ ကာမဆႏၵ နီ၀ရဏတရား ၀င္ျပီး နွိပ္စက္လိုက္တာပါ ။<br /><br />၂။ ဗ်ာပါဒ<br />စိတ္ဆိုးမႈ အမ်က္ထြက္မႈ မလိုမုန္းတီးမႈ ဟိုလူ႕ အလိုမက် ဒီလူ႕အလိုမက် စတဲ့ အလိုမက်မႈ ။<br />တရားအားထုတ္ေပမယ့္လည္း တစ္ခုခု တစ္ေယာက္ေယာက္ကို မေက်ပ္မနပ္ျဖစ္ေနတယ္ စိတ္ထဲမွာ အလိုမက် ျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ ... ကိုယ္ကလည္း အဲ့စိတ္ကို ေပ်ာက္ေအာင္ မရႈနုိင္ဘူး ဆိုရင္ ဘယ္လိုမွ ရႈမွတ္လို႕ မရပါဘူး ။<br />ဒါဟာ ဗ်ာပါဒ ဆိုတဲ့ နီ၀ရဏတရားက ၀င္နွိပ္စက္လိုက္တာပါ ။<br /><br />၃။ ထိနမိဒၶ<br />ပ်င္းရိ ငိုက္ျမည္း ထိုင္းမိႈင္းေလးလံမႈ ( ေမာဟ )။<br />တရားအားထုတ္ရင္းနဲ႕ အိပ္ငိုက္တယ္ ေမွ်ာတယ္ အိပ္မက္ေတြလိုလို ဘာလိုလို ျမင္တယ္ မထင္မရွားေယာင္၀ါး၀ါးေတြ ေတြ႕တယ္<br />ဒီလိုျဖစ္ေနရင္လည္းပဲ မျငိမ္းခ်မ္းပါဘူး ထိနမိတၱ ဆိုတဲ့ နီ၀ရဏ တရား ၀င္ေနွာက္ယွက္တာပါပဲ ။<br /><br />၄။ ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥ<br />စိတ္ပ်ံ႕လြင့္မႈ ျပဳျပီးသား မေကာင္းမႈကို စိုးရိမ္ပူပန္မႈ မျပဳရေသးေသာ ေကာင္းမႈ အတြက္ ေသာက စိုးရိမ္ျဖစ္မႈ ။<br />အရႈခံကို စူးစိုက္ျပီး ရႈပါေသာ္လည္း စိတ္က စုစည္းလို႕ မရ ... အာရံုေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္နဲ႕ ကုန္းေပၚ ပက္တင္ခံလိုက္ရတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္လို အာရံုေတြ ျဖတ္ျဖတ္လူး ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ျဖစ္ေနတယ္ ျဖစ္ျပီးသားေတြ ျပန္ျမင္လိုက္ မျဖစ္ေသးတာေတြ ၾကိဳေတြးလိုက္ ဆိုရင္လည္း ဒါဟာ ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥ ဆိုတဲ့ နီ၀ရဏတရားက ၀င္နွိပ္စက္လိုက္တာပါ ။<br /><br />၅ ။ ၀ိစိကိစာၦ<br />ယံုမွား သံသယျဖစ္မႈ ။<br />တရားထိုင္တယ္ ခႏၱာရဲ့ အေျပာင္းအလဲကို နည္းနည္းခ်င္း စေတြ႕တယ္ ဒါေပမယ့္ အတိအက် မသိဘူး<br />ဟို ဟာ ေတြ႕သလိုလို ဒီဟာ ေတြ႕သလိုလို စိတ္က ထင္တယ္ ။ ဘယ္လို ခံစားရသလိုလို ညာလို ခံစားရသလိုလို<br />အဲ့လို လိုလိုေတြ မ်ားေနျခင္းဟာ ၀ိစိကိစာၦ ပါပဲ ။<br /><br />၀ိပႆနာရဲ့ ထူးျခားခ်က္က အသိဥာဏ္ တစ္ခု ပြင့္ျပီ ဆိုတာနဲ႕ မွန္တယ္ ဟုတ္တယ္ ဆိုတာကို ဘယ္သူမွ ရွင္းျပစရာမလိုပဲ ကိုယ့္အလိုလိုသိပါတယ္ ။ အဲ့ အသိဥာဏ္ဟာ နွလံုးသားထဲထိ စူးနစ္ျပီး ေၾသာ္ ဘုရားေဟာတာ ဟုတ္လိုက္တာပါလား ဆိုျပီး တစ္ကယ့္ကို စစ္မွန္တဲ့ ၾကည္ညိဳစိတ္ေတြ ေက်းဇူးတင္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားျဖစ္ေပၚျပီး နွလံုးသားမွာ အုတ္ျမစ္တစ္ခု တည္မိတာပါပဲ ။<br />အဲ့လိုမွ မဟုတ္ပဲ ေယာင္ေယာင္၀ါး၀ါးနဲ႕ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို သလိုလို ဆိုရင္ျဖင့္ ေသခ်ာပါတယ္ အဲ့ဒါ ၀ိစိကိစာၦ ။<br />ဒါေၾကာင့္ နည္းမွန္လမ္းမွန္ ရွင္းျပနုိင္တဲ့ ဆရာေကာင္းသမားေကာင္း အေရးတၾကီး လိုအပ္တယ္ဆိုတာ ဘုရားရွင္ အပါအ၀င္ ရဟႏၱာၾကီးေတြ အဆက္ဆက္ ေျပာခဲ့တာပါ ။<br /><br />နီ၀ရဏ တရားငါးပါးကို အက်ဥ္းမွ် တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />ဒီတရားငါးပါးဟာ တရားအားထုတ္ခ်ိန္ နဲ႕ လူတိုင္းလူတုိင္း ေသခါနီး အခ်ိန္ေတြမွာ ၀င္လာတတ္ပါတယ္ ။ တစ္ကယ့္ ခ်က္ေကာင္းေတြမွ ၀င္တာပါ ။ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ ရေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ၀င္လာျပီ ။ ေသေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ၀င္လာျပီ ။ တစ္ကယ့္ကို မဂ္တား ဖိုလ္တား အပါယ္လားေစမည့္ တရားငါးပါး ပါပဲ ။<br /><br />၀ိပႆနာ ဘာ၀နာကို ေန႕စဥ္က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဒီတရားငါးပါးကို ေန႕စဥ္ ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ ေနရတဲ့အတြက္ တရားအားထုတ္ျခင္းကို အေသက်င့္ျခင္းလို႕လည္း မွတ္ယူလို႕ ရပါတယ္ ။<br />ဒါေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ျပီး အေသတတ္သြားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ေသလြန္တဲ့ အခါမွာ ဘာပဲလာလာ ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႕ ေက်ာ္လႊားနုိင္ျပီး ေအးျငိမ္းရာ ဘံုဘ၀ေတြကို ကူးေျပာင္းနုိင္ၾကပါတယ္ ။ ဒါကို ျပံဳးေသလို႕ ေခၚပါတယ္ ။ အရိယာတို႕၏ ေသျခင္းလို႕လည္း ေခၚပါတယ္ ။<br /><br />ေန႕စဥ္တရားအားထုတ္ျခင္း မရွိ ။ တစ္ခါတစ္ရံ အားထုတ္ေပမယ့္လည္း နွလံုးသားမွာ ယံုမွားသံသယ မရွိေအာင္ အားထုတ္နုိင္ျခင္းလည္း မရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေသခါနီးမွာ လာေရာက္ နွိပ္စက္မယ့္ နီ၀ရဏတရား ငါးပါးကို ဘယ္လိုမွ မေက်ာ္လႊားနုိင္ပါဘူး ။ အဲ့ တရားေတြရဲ့ နွိပ္စက္ျခင္းကို ခံရျပီး မေကာင္းတဲ့ နမိတ္ေတြျမင္ မ်က္လံုးျပဳး မ်က္ဆန္ျပဴးနဲ႕ ေၾကာက္လန္႕တၾကား တြန္႕လိမ္ေကာက္ေကြး ေတာင့္တင္းျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ မ်က္ရည္လည္ရႊဲနဲ႕ ေနာင္တေတြ ပရပြ နဲ႕ ေသဆံုးရတာပါပဲ။ အပါယ္ေလးဘံုကို ေမးစရာမလိုပဲ တန္းေနေအာင္ ေျပးပါတယ္ ။<br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">ဆိုးလိုက္တဲ့ ကုကၠဳစၥ ( စိုးရိမ္ ပူပန္မႈ ) ။ </span></span><br /><br />ဒါနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္ ။<br />ကႆဖဘုရားရွင္လက္ထက္က ရဟန္းတစ္ပါးဟာ တစ္ပါးတည္း ဂဂါၤျမစ္ကမ္းမွာ တရားအားထုတ္က်င့္ၾကံပါတယ္ ။ တေန႕မွာ ဂဂါၤျမစ္ထဲမွာ ဆြမ္းခံထြက္ဖို႕ ေလွစီးရင္းနဲ႕ က်ဴပင္ေလး တစ္ပင္ကို ဆြဲမိျပီး က်ဴပင္ေလး အျမစ္က ျပတ္သြားပါတယ္ ။ အဲ့ ပုထုဇဥ္ ရဟန္းဟာ အဲ့ဒါေလးကို မေမ့မေဖ်ာက္နုိင္ပဲ ငါေတာ့ လုပ္မိေလျခင္း လုပ္မိေလျခင္းရယ္လို႕ တသသ ေသာက ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ သူ႕ကို အာပတ္ေျဖေပးမယ့္ ပုဂၢိဳလ္လည္း မရွိဘူးရယ္လို႕ မျပဳရေသးတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကိုလည္း အျမဲပဲ ေတြးေတာ စိုးရိမ္ေနပါေတာ့တယ္ ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ဒါေလးဟာ အပါယ္က်ေလာက္တဲ့ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး ။ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ထားနုိင္ရင္ေတာင္ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ။<br /><br />အခုေတာ့ အဲ့ရဟန္းဟာ အဲ့ဒီ ေသာကေတြ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ပူပန္စိတ္ေတြနဲ႕ သီလေစာင့္ တရားအားထုတ္လိုက္တာ အဲ့ေခတ္ သက္တမ္းအရ နွစ္ ၂ ေသာင္းေတာင္ ၾကာပါသတဲ့ ။ ဒါေပမယ့္လည္း အဲ့လို စိုးရိမ္ ပူပန္ေသာကေတြ မေဖ်ာက္နုိင္တဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ အားထုတ္တာဆိုေတာ့ အဲ့ေလာက္ အားထုတ္လည္း သူ႕ အသိဥာဏ္ဟာ ဘာမွ တိုးပြားမလာပါပဲနဲ႕ ေသလြန္တဲ့ အခါမွာ အဲ့ ဂဂါၤျမစ္နဲ႕ က်ဴပင္ကို စြဲလန္းျပီး အဲ့ျမစ္ထဲမွာပဲ နဂါးၾကီး ျဖစ္ေနပါသတဲ့ဗ်ာ ။<br /><br />ဖားစိမ္းေတြ ငါးစိမ္းေတြ စားရင္းနဲ႕ နဂါးၾကီးေနလာလိုက္တာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူလာတဲ့ အထိပါပဲ ။ ေနာက္ဆံုး ဘုရားနဲ႕ ေတြ႕ျပီး တပည့္ေတာ္ကို ကယ္ပါလို႕ ေလွ်ာက္ထားေပမယ့္ အဟိတ္တိရစာၦန္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ လူ႕ဘ၀ ေရာက္ေအာင္ အရင္လုပ္ပါဦးလို႕ ဘုရားရွင္က မိန္႕ခဲ့ရတယ္ ။ ဘုရားရွင္လည္း ဘာမွ မတတ္နုိင္ေတာ့ပါဘူး ။ ဘုရားနွစ္ဆူၾကား သူသတ္စားခဲ့တဲ့ ဖားေတြ ငါးေတြ အေကာင္ေတြရဲ့ အသက္ေတြက နည္းမွ မနည္းေတာ့ပဲ ။ အကုသိုလ္ေတြ ဒီေလာက္ အဆင့္ဆင့္နဲ႕ လူျဖစ္ဖို႕ ေတာင္ လံုး၀ မလြယ္ေတာ့ပါဘူး ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က လူျဖစ္ဖို႕ အင္မတန္႕ အင္မတန္မွာ ခက္ခဲပါတယ္လို႕ ေဟာခဲ့တာပါ ။ ေနာက္ပိုင္း ဘာဆက္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို ဘုရားရွင္ မေဟာေတာ့ပါဘူး ။ အဲ့ရဟန္းဟာ နွစ္ေပါင္း ၂ ေသာင္း သီလေစာင့္ တရားအားထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီ ဥဒၶစၥ ကုကၠဳစၥ ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ပူပန္တဲ့ စိတ္ ... ေနာင္တ တဖန္ရရွိတဲ့ စိတ္ေတြက ၀င္ေရာက္နွိပ္စက္လိုက္တာ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ ရခ်င္လို႕ အားထုတ္ခဲ့တာေတာင္မွ အဲ့ဒါေတြ မရပဲ အပါယ္ေလးဘံုက်ျပီး သံသရာမွာ အဆံုးမရွိနုိင္ေသးတဲ့ သံသရာ့ ခရီးသည္ တစ္ဦး ျဖစ္သြားရတာပါပဲ ။ အရမ္းကို ေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ နီ၀ရဏတရား ပါ ။<br /><br />မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ရခါနီးနဲ႕ ေသခါနီး တစ္ကယ့္ အခ်ိန္ေကာင္းေတြမွ အျမဲေရာက္လာတာပါ ။ ဒါေၾကာင့္ မဂ္တား ဖိုလ္တား အပါယ္လားေစမယ့္ တရားျဖစ္လို႕ ဒါေတြကို ေက်ာ္နုိင္ေအာင္ နည္းေပးလမ္းျပမယ့္ ဆရာေကာင္းနဲ႕ ျမတ္ျမင့္တဲ့ သဒၵါ ၀ိရိယ သမာဓိ သတိ နဲ႕ တရားအားထုတ္ဖို႕ တစ္ကယ္ကို လိုပါတယ္ ။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ပညာ အသိဥာဏ္ကို ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲ ( အညံ့စား ) သဒၵါ ၀ရိယ သမာဓိ သတိ နဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မရပါဘူး ။<br /><br />ကံေတြရဲ့ သေဘာတရားအရ ေသခါနီး ျဖစ္တဲ့ စိတ္က အရင္ဆံုး အက်ိဳးေပးျပီး နွစ္၂ ေသာင္း အားထုတ္ခဲ့ ေစာင့္စည္းခဲ့တဲ့ သီလ အက်ိဳးေတြကေတာ့ အက်ိဳးေပးခြင့္ မရေသးပါဘူး ။ အကုသိုလ္ေပၚ အကုသိုလ္ဆင့္တဲ့ အတြက္ အက်ိဳးေပးခြင့္ေတာင္ ရခ်င္မွ ရေတာ့မွာပါ ။<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">အေသတတ္လို႕ ျမတ္ခဲ့ပံု ။ </span></span><br /><br />အေသတတ္ခဲ့လို႕ ျမတ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း ဘုရားရွင္ ေဟာထားပါေသးတယ္ ။ ေဂါတမဘုရားရွင္လက္ထက္မွာ ဖကၡဳဏ ဆိုတဲ့ ပုထုဇဥ္ရဟန္းေလးမွာ ေရာဂါေ၀ဒနာ နွိပ္စက္ျပီး ပ်ံလြန္ေတာ္မူခါနီး ဆဲဆဲ ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ဘုရားရွင္ဟာ ဒီရဟန္းေလးရဲ့ ကၽြတ္ခ်ိန္ကို သိတဲ့ အတြက္ သြားေရာက္ ေမးျမန္းပါတယ္ ။<br /><br />ခ်စ္သား ေ၀ဒနာ သက္သာပါရဲ့လား ဆိုေတာ့ ရဟန္းေလးက ရံႈ႕ရံႈ႕မဲ့မဲ့နဲ႕ ျပန္ေျဖပါတယ္ ။<br />အရွင္ဘုရား ေ၀ဒနာသည္ မသက္သာ ရပ္ေနသည္ မရွိ တိုး၍ တိုး၍သာ လာပါတယ္ ဘုရားတဲ့ ။<br />ဒီေတာ့မွ ဘုရားရွင္က ခ်စ္သား ေ၀ဒနာသည္ ငါမဟုတ္ ေ၀ဒနာက နာက်င္ျခင္းသည္ ငါမဟုတ္ ေ၀ဒနာနဲ႕ ငါကို ကြဲေအာင္ ရႈပါေလာ့ လို႕ တရားေဟာေတာ္မူတယ္။<br /><br />အဲ့ဒီေတာ့မွ ပါရမီရင့္သန္ျပီးတဲ့ ရဟန္းေလးဟာ ဆရာေကာင္းသမားေကာင္းရဲ့ လမ္းျပမႈေၾကာင့္ ေ၀ဒနာ နဲ႕ ငါ ကို ကြဲျပားေအာင္ ရႈနုိင္ျပီး ေ၀ဒနာ ကို မတုန္လႈပ္ေတာ့ပဲ ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႕ ေက်ာ္လႊားကာ ဥာဏ္စဥ္ အဆင့္ဆင့္တက္ျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ အနာဂမ္စိတ္နဲ႕ စုေတျပီး ျဗဟၼာဘံုကို လားပါသတဲ့ ။<br /><br />ဒီေနရာမွာ တို႕လည္း သူ႕လိုပဲ ေသခါနီး နွလံုးသြင္းျပီး ေသမွာေပါ့လို႕ လူတုိင္းနီးပါး ေတြးမိေကာင္း ေတြးမိပါလိမ့္မယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဘာလို႕ အဲ့လို အလြယ္တကူ နွလံုးသြင္းနုိင္တာလဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ မေမ့ေလ်ာ့ၾကပါနဲ႕ ။ ပုရြက္ဆိတ္ကိုက္တာ အပ္ေလးနဲ႕ ထိုးမိတာ ခလုတ္တိုက္မိတာေတာင္မွ သတိကပ္နုိင္ရဲ့လား ဆိုတာ မိမိကိုယ္ မိမိ ေသခ်ာေလး ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါ ။ ျဖစ္ျပီးမွ သိတာ မ်ားပါတယ္ ။ ေသခါနီး ေ၀ဒနာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ျပင္းထန္လဲ ဆိုေတာ့ ေသေလာက္ေအာင္ကို ျပင္းထန္ပါတယ္ ။ ေ၀ဒနာ ခံစားျပီးမွ အသက္ထြက္မွာကိုး ။ အဲ့ေတာ့ ေသေလာက္ေအာင္ ခံစားရတာေပါ့ ။<br /><br />ကဲ အသက္ထြက္ေလာက္ေအာင္ ခံစားရမယ့္ ေ၀ဒနာ .. ဒီၾကားထဲ ၀င္လာဦးမယ့္ နီ၀ရဏတရားငါးပါး ... သားစြဲ မယားစြဲ သမီးစြဲ လင္စြဲ ေက်ာင္းစြဲ ေစတီစြဲ ဥစၥာစြဲ စတဲ့ မေရတြက္နုိင္တဲ့ အစြဲေတြ ။ ဒါေတြၾကားထဲက တည္ျငိမ္တဲ့ သမာဓိနဲ႕ ငါ ရဲ့ မရွိပံု ေ၀ဒနာရဲ့ မရွိပံုကို ဆင္ျခင္နုိင္ဖို႕ ဆိုတာ ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲ တရားလုပ္ထားရံု ေယာင္ေတာင္ေတာင္ ေပါင္ေတာင္ေတာင္ လုပ္ထားရံုနဲ႕ ဘယ္လိုမွ မေက်ာ္လႊားနုိင္ပါဘူး ။ မေက်ာ္လႊားနုိင္ပဲ တစ္ခုခုကိုမ်ား စြဲေသလို႕ကေတာ့ လားေပေတာ့ အပါယ္ဘံုပဲ ။<br />သားစြဲ သမီးစြဲ လင္စြဲ မယားစြဲရင္ သူတို႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဖုတ္ ျပိတၱာ သရဲ တိရစာၦန္ ...<br />ေက်ာင္းစြဲ ေစတီစြဲရင္ေတာ့ ေက်ာင္းေစာင့္ ေစတီေစာင့္ ....<br />ဥစၥာစြဲရင္ေတာ့ ဥစၥာေစာင့္ .... ငရဲ တိရစာၦန္ အသူရကယ္ စတဲ့ မကၽြတ္မလြတ္ဘ၀ေတြ ေရာက္ရင္ျဖင့္ လူျပန္ျဖစ္ဖို႕ မလြယ္ေတာ့ပါဘူး ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ လူတစ္သိန္းေသရင္ တစ္ေယာက္ ေကာင္းရာ သုဂတိဘံု ေရာက္ဖို႕မလြယ္ဘူးလို႕ ရဟႏၱာၾကီးေတြ အထပ္ထပ္အခါခါ ေဟာၾကားခဲ့တာပါ ။ မိမိကိုယ္တုိင္ကေရာ လူတစ္သိန္းေရြးရင္ တစ္ေယာက္အျဖစ္ စကာတင္ အေရြးခံနုိင္ဖို႕ ပါရမီေတြ ပညာေတြ ျပည့္၀ေနျပီလား ဆိုတာ ျပန္စဥ္းစားၾကေစလိုပါတယ္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic; font-weight: bold;">ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္ ......... </span><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-8689160679154983916?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-10184655354953301492009-10-27T19:47:00.000-07:002009-10-27T20:46:43.240-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />လူ႕ဘ၀ရခဲျခင္းနဲ႕ သံသရာရွည္လွပံုကို အက်ဥ္းရံုးတင္ျပရမယ္ ဆိုရင္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက<br />သုတၱန္နွစ္ခု နဲ႕ ဆံုးမေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္ ။<br />တေန႕ေသာအခါမွာ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဟာ လက္သည္းခြံေပၚ ေျမမႈန္႕ အနည္းငယ္တင္ျပီး ဤလက္သည္းခြံေပၚက<br />ေျမမႈန္႕နွင့္ မဟာပထ၀ီေျမၾကီး အျပည့္ ေျမမႈန္႕တုိ႕သည္ ဘယ္ေျမမႈန္႕က နည္းပါသလဲလို႕ ေမးပါတယ္တဲ့ ။<br />လက္သည္းခြံေပၚက ေျမမႈန္႕ဟာ တုနုိင္းလို႕ မရေအာင္ နည္းပါးလြန္းလွပါတယ္လို႕ ေနာက္လိုက္ရဟန္းေတြက ေျဖပါတယ္တဲ့ ။<br />အဲ့ခါမွာ ဘုရားရွင္က ေကာင္းျပီ အသင္တို႕ ေျပာေသာ ဤနည္းပါးလွေသာ ေျမမႈန္႕ ပမာဏေလာက္သာလွ်င္ လူနတ္ ျဗဟၼာတို႕ ေသလွ်င္ လူနတ္ ျဗဟၼာ ျပန္ျဖစ္တယ္ ။ က်န္တဲ့ ဤ မဟာပထ၀ီေျမၾကီး ပမာဏရွိ လူနတ္ျဗဟၼာတို႕ဟာ ေသလြန္တဲ့အခါမွာ အကုန္ အပါယ္ကို ဆင္းပါတယ္တဲ့ ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ယေန႕ စာဖတ္သူဟာ အပါယ္က လြတ္ပါျပီလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျပာရဲပါ့မလား ။ ေၾကာက္စရာေကာင္းလြန္းလွပါတယ္ ။<br />ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာ မက်င့္ေသးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဆင္းမွာပဲ ဆိုတာကိုေတာ့ စဥ္းစားစရာမလိုပဲ ေဗဒင္ေမးစရာမလိုပဲ သိနုိင္ပါျပီ ။<br />အဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕က ဒီေလာက္နဲ႕ မသိၾကေသးပဲ အပါယ္ကို သြားလည္ခ်င္ၾကေသးတယ္ ။<br />ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ဟာ အပါယ္တစ္ေခါက္ သြားလည္ခ်င္ၾကသူမ်ားအတြက္ ဒုတိယ သုတၱန္ကို ေဟာျပီး ထပ္မံ ဆံုးမပါတယ္ ။<br /><span id="fullpost"><br />အင္မတန္မွ အေျပာက်ယ္လွတဲ့ သမုဒၵရာၾကီးရဲ့ ၾကမ္းခင္းေပၚမွာ မ်က္လံုး စံုကန္းေနတဲ့ လိပ္ၾကီးတစ္ေကာင္ဟာ<br />တြားသြားေနပါတယ္တဲ့ ။ သမုဒၵရာအထက္ ေရျပင္ေပၚမွာလည္းပဲ သြားခ်င္ရာသြား ေမွ်ာခ်င္ရာေမွ်ာေနတဲ့ လွည္းထမ္းပိုးတုံးေလး တစ္တုန္းရွိပါတယ္တဲ့ ။ အဲ့ ထမ္းပိုးတံုးမွာ လိပ္ေခါင္းနဲ႕ စြပ္ရံု အေပါက္ေလး တစ္ေပါက္ ပါပါတယ္ ။<br />လိပ္ကန္းဟာ အနွစ္ ၁၀၀ ၾကာမွ ေရမ်က္နွာျပင္ကို တစ္ၾကိမ္ေပၚတယ္တဲ့ ။ မ်က္လံုးကန္းေနျပီး နွစ္ ၁၀၀ ၾကာမွ တစ္ခ်ိန္ေပၚတဲ့ လိပ္ကန္းနဲ႕ ေမွ်ာခ်င္ရာ ေမွ်ာေနတဲ့ ထမ္းပိုးတုန္းက အေပါက္ေလးဟာ စြပ္ဖို႕ ရာ လြယ္ပါ့မလားလို႕ ဘုရားရွင္က ေမးပါတယ္တဲ့ ။ အဲ့ခါမွာ ရဟန္းေတြက ဘယ္လိုမွကို မျဖစ္နုိင္ပါ ဘုရား ထမ္းပိုးတံုးကို ကိုင္ျပီး ကန္းေနတဲ့ လိပ္ကန္းေခါင္းကို<br />လိုက္စြပ္ရင္ေတာင္မွာ စြပ္ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္နုိင္ပါဘုရားတဲ့ ။<br /><br />အဲ့အခါမွာ ဘုရားရွင္က ရဟန္းတို႕ အသင္တို႕ မျဖစ္နုိင္ဘူးလို႕ ေျပာတဲ့ လိပ္ၾကီးရဲ့ ဦးေခါင္းနွင့္ ထမ္းပိုးတံုးတို႕သည္<br />အေျခအေန တစ္ခု ေၾကာင့္ စြပ္ေကာင္းစြပ္သြားနုိင္တယ္ ။ လိပ္ကန္းကလည္း ကမာၻၾကီးတည္သ၍ အသက္ရွည္မယ္ ၊ ထမ္းပိုးတံုးကလည္း လိပ္ၾကီး အသက္ရွင္သ၍ ေမွ်ာေနဦးမယ္ဆိုရင္ အလြန္အင္မတန္႕ အင္မတန္ ကံေကာင္းရင္ျဖင့္ စြပ္သြားနုိင္ပါတယ္တဲ့ ။ ဒါေတာင္ စြပ္ပါမယ္လို႕ ေသခ်ာမေျပာနုိင္ဘူးေနာ ။ စြပ္ေကာင္း စြပ္သြားနုိင္ပါတယ္တဲ့ ။<br />အပါယ္ကို ဆင္းသြားတဲ့ လူနတ္ျဗဟၼာတို႕ကေတာ့ တစ္ၾကိမ္ျပန္လည္ျပီး လူနတ္ျဗဟၼာျဖစ္ဖို႕ဆိုတာ အလြန္အင္မတန္မွ ရာေထာင္ မက ခဲယဥ္းလွပါတယ္တဲ့ ဗ်ာ ။<br /><br />ကဲ စာရႈသူတို႕ေရ အလည္သြားခ်င္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ား စဥ္းစားဖို႕ ေကာင္းပါျပီ ။ သားသမီးအတြက္မ်ား ဆင္းခ်င္ေသးလား မိဘအတြက္ဆိုျပီးမ်ား ဆင္းခ်င္ေသးလား ခ်စ္သူ လင္သားအတြက္ ဆိုျပီးမ်ား ဆင္းခ်င္ေသးလားဗ်ာ ။<br />တစ္ဘ၀စာ ဂုဏ္ေတြအတြက္ ရာထူးအာဏာအတြက္ ေငြေၾကးဥစၥာေတြ အတြက္ေရာ ဆင္းခ်င္ၾကေသးလားဗ်ာ ။ ဘာနဲ႕မွ မလဲၾကပါနဲ႕ဗ်ာ ။ အပါယ္ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ မသြားၾကပါနဲ႕ ။ မေတာ္တဆမ်ား အပါယ္က်သြားခဲ့ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မမွီေတာ့ပါဘူး ကုရာနတၳေဆးမရွိပါပဲဗ်ာ ။<br /><br />ယေန႕ က်ေနာ္တို႕ဟာ လူသားအျဖစ္ကို ရရွိေနပါျပီ ၊ အင္မတန္ကံေကာင္းလွတဲ့ လူသားေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္ ၊<br />ျမန္မာနုိင္ငံဟာ ေထရ၀ါဒ ထြန္းကားတဲ့ နုိင္ငံေတြထဲမွာ အထြဋ္အထိပ္နုိင္ငံ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဗုဒၶဘာသာ မိသားစုမွာ ေမြးဖြားလာရျပီးေတာ့ ဗုဒၶရဲ့တရားေတြနဲ႕လည္း အလွမ္းမေ၀းပါဘူး ။ ျပီးေတာ့ အာရံုေျခာက္ပါးလံုး ေကာင္းမြန္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း ျဖစ္ေနၾကတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ အပါယ္မဆင္းခ်င္ရင္ျဖင့္ ရခဲလွတဲ့ လူ႕ဘ၀ ရေနတုန္းမွာ ၀ိပႆနာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ဖို႕ သတိျပဳၾကပါ ။<br /><br />ဆက္လက္ျပီး ရွည္လွ်ားလွတဲ့ သံသရာၾကီး အေၾကာင္းကို ဗဟုသုတ အေနျဖင့္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက<br />တစ္ကမာၻေလးကပဲ စျပီး ေဟာခဲ့ပါတယ္ ။<br />တစ္ကမာၻကို ေရတြက္ရာမွာ ကပ္ၾကီး ေလးကပ္ ရွိပါတယ္ ။<br /><br />၁ ။ အာယုကပ္ ။<br />ဟိုး မေရတြက္နုိင္ေအာင္ အသက္ရွည္လွတဲ့ infinity ထိ အသက္ရွည္လွတဲ့ သက္တမ္းကေနျပီး<br />အနွစ္ ၁၀၀ ၾကာတုိင္း ၁ နွစ္ ေလ်ာ့ေလ်ာ့လာပါတယ္ ။ ယေန႕ သက္တမ္းဟာ ၇၀ ေက်ာ္သက္တမ္း ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />အနွစ္ ၁၀၀ ၾကာတုိင္း က်ဆင္းလာတာ အနိမ့္ဆံုးသည္ ၁၀ နွစ္တန္းထိ က်ဆင္းပါတယ္ ။<br />အဲ့ဒါကို ဆုတ္ကပ္ လို႕ ေခၚပါတယ္ ။ တဖန္ ဆယ္နွစ္ကေနျပီး အနွစ္ ၁၀၀ ၾကာတုိင္း နွစ္ဆ နွစ္ဆ ျပန္ျပန္တက္ပါတယ္ ။<br />အဲ့လိုတက္လာတာဟာ ေရတြက္လို႕ မရတဲ့ infinity ထိကို အသက္ရွည္ပါတယ္ ။<br />အဲ့ဒီလို တက္လာတာကို တက္ကပ္လို႕ ေခၚပါတယ္ ။ အဲ့လို ကပ္ တစ္ကပ္ခ်င္းကို အာယု ကပ္ လို႕ ေခၚပါတယ္ ။<br /><br />၂ ။ အႏၱရကပ္ ။<br />အာယုကပ္ အတက္အဆင္း တၾကိမ္လွည့္တာကို အႏၱရကပ္လို႕ ေခၚပါတယ္တဲ့ ။<br /><br />၃ ။ အသေခ်ၤယ်ကပ္ ။<br />အႏၱရကပ္ ( ၆၄ ) ကပ္ေပါင္း၏ ကာလ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />၄ ။ မဟာကပ္ ။<br />အေသေခ်ၤယ်ကပ္ ( ၄) ကပ္ေပါင္း၏ ကာလ ( တစ္ကမာၻ) ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />ေနာက္တစ္နည္းနဲ႕ တစ္ကမာၻကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္<br />သံ၀ဋကပ္ ကမာၻပ်က္ဆဲ ကာလ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />သံ၀ဋဌာယီကပ္ ကမာၻပ်က္ျပီး တည္ေနဆဲ ( Void ) ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />၀ိ၀ဋကပ္ တဖန္ျပန္ျပီး ကမာၻၾကီး ျဖစ္ေနဆဲ ကာလျဖစ္ပါတယ္ ။<br />၀ိ၀ဋဌာယီကပ္ ကမာၻျဖစ္ျပီး တည္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />အဲ့ေလးခုေပါင္းကိုလည္း မဟာကပ္ တစ္ခု တစ္ကမာၻလို႕ ေခၚပါတယ္တဲ့ ။<br /><br />ဒီလိုဆိုရင္ ကမာၻ တစ္ခု တစ္ခုကို ဘယ္ေလာက္ၾကာတယ္ ဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ သတိျပဳမိဖို႕ ေကာင္းပါျပီ ။ ကြန္ပ်ဴတာေပၚမွာ ေဖာ္ျပလို႕ မနုိင္ေအာင္ နွိပ္ၾကည့္လို႕ မနုိင္ေအာင္ ၾကာျမင့္လွပါတယ္ ။ ကမာၻနဲ႕ ခ်ီျပီး ငရဲခံေနရတဲ့ သူေတြအေၾကာင္း ဘုရားတစ္ဆူကေန ေနာက္တစ္ဆူ ပြင့္တဲ့ ကာလအထိ ၀ဋ္ခံရတဲ့ ျပိတၱာေတြ အပါယ္ဘံုသားေတြအေၾကာင္းဟာ က်ေနာ့္တို႕ ဗုဒၶဘာသာ နားေတြနဲ႕ မစိမ္းလွပါဘူးဗ်ာ ။ မေတာ္တဆ အပါယ္မ်ား ေရာက္သြားခဲ့ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါးေတြ ေရာက္သြားခဲ့ရင္ က်ေနာ္တို႕တေတြ စဥ္းစားလို႕ မရေအာင္ကို ၾကာျမင့္လိမ့္မယ္ဆိုတာ သတိျပဳပါ ။<br /><br />တေမာ့တေမာကို ၾကာျမင့္လွမယ့္ အခ်ိန္ေတြကို အပါယ္မွာ ျဖဳန္းခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ၀ိပႆနာကို မက်င့္ပဲ ေနလို ႕ရပါတယ္ ။<br />တစ္ကယ္လို႕ အပါယ္မွာ မခံခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ မိတ္ေဆြတို႕သည္ ေနာင္လာမယ့္ ဘံုစဥ္စံပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ယခု တစ္ဘ၀တည္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သြားခ်င္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္တို႕သည္ ၀ိပႆနာကို မက်င့္လို႕ မျဖစ္ မသံုးလို႕ မျဖစ္ေအာင္ကို လိုအပ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း တင္ျပရင္းနဲ႕ လူ႕ဘ၀ ရခဲျခင္းနဲ႕ သံသရာရွည္လွပံု အက်ဥ္းကို နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။<br /><br />မွတ္ခ်က္ ။ ။ သန္႕ တည္ ပြား ဆရာ ဦးျမင့္လြင္၏ အပါယ္ပိတ္တရားမွ ေကာက္နုတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါသည္ ။<br />ေနာက္ရက္ေတြမွာ ၀ိပႆနာ အဓိပၸာယ္ႏွင့္ ဘာေၾကာင့္ အားထုတ္သင့္သလဲ ဆိုတာ ကို ဆက္လက္တင္ျပပါ့မယ္ခင္ဗ် ။<br />အားလံုးပဲ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႕ ျပည့္စံုၾကပါေစဗ်ာ ။<br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-1018465535495330149?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-6480023573313933282009-10-15T12:25:00.000-07:002009-10-15T14:14:51.592-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />ငရဲ တိရစာၦန္ ျပိတၱာ အသူရကယ္ ဆိုတဲ့ အပါယ္ေလးဘံုကို ဘာေၾကာင့္ က်ေရာက္ရသလဲ ဆိုေတာ့ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ အကုသိုလ္ေတြကို လုပ္မိလို႕ပါပဲ ။ လူ႕စိတ္ဟာ အင္မတန္မွ ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကုသိုလ္စိတ္မျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ဟာ အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ပါပဲတဲ့။ ဒါဆို က်ေနာ္တို႕မွာ ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ် အပါယ္ကို သြားရဖို႕ ကံအေၾကာင္းတရားေတြ ေတာင္လိုယာလို ပံုေနျပီေပါ့ဗ်ာ။ ကဲ အပါယ္သြားရတဲ့ အကုသိုလ္ကံေတြကို ၾကည့္ရေအာင္ ....<br /><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁ ။ ပါဏာတိပါတ ၊ သူတစ္ပါး အသက္အား သတ္ျဖတ္ျခင္း ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂ ။ အဒိႏၷဒါန ၊ သူတစ္ပါး မေပးေသာ ပစၥည္းကို မတရားယူျခင္း ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၃ ။ ကာေမသု မိစာၦစာရ ၊ ကာမဂုဏ္တို႕ ၌ မွားယြင္းစြာ ျပဳက်င့္ျခင္း ။</span><br />ကာယ ဒုစရိုက္ သံုးပါး ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁ ။ မုသာ၀ါဒ ၊ မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္း ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂ ။ ပိသုဏ၀ါစာ ၊ ကုန္းတိုက္စကား ေျပာဆိုျခင္း ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၃ ။ ဖရုသ၀ါစာ ၊ ၾကမ္းတမ္း ရိုင္းစိုင္းေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္း ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၄ ။ သမၹပၸလာပ ၊ အက်ိဳးမရွိ ေသးနုပ္ သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္း ။</span><br />၀စီ ဒုစရိုက္ ( ၄ ) ပါး ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁ ။ အဘိဇၥ်ာ ၊ သူတစ္ပါး ပစၥည္းအား ရလိုမႈနွင့္ ၾကံစည္ေသာ ေဒါသစိတ္ ၊ မနာလို ၀န္တိုစိတ္ ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂ ။ ဗ်ာပါဒ ၊ သူတစ္ပါးအား ဖ်က္ဆီးလိုေသာ ေဒါသစိတ္ ( ဖ်က္ဆီးလိုေသာ စိတ္ )</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၃ ။ မိစာၦဒိဌိ ၊ မွန္သည္ကို မွားသည္ထင္၊ မွားသည္ကို မွန္သည္ထင္ ၊ အယူလြဲမွား ေဖာက္ျပားျခင္း ။</span><br />မေနာ ဒုစရိုက္ ( ၃ ) ပါး ျဖစ္ပါတယ္ ။ အားလံုးေပါင္း ဒုစရိုက္ ( ၁၀ ) ပါးျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />မိစာၦဒိဌိဟာ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးပါပဲ ။ အမွန္ကို အမွားထင္ အမွားကို အမွန္ထင္ အယူလြဲမွားျခင္းေၾကာင့္ ဒုစရိုက္ ( ၁၀ ) လံုးကို က်ဴးလြန္လိုက္ၾကျခင္းပါပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားသခင္က ဦးေခါင္းမီးေလာင္ ရင္၀ လွံစူးေနရင္ေတာင္ ခဏ ထားပါဦးတဲ့ ၊ မိစာၦဒိဌိကို အရင္ေပ်ာက္ေအာင္ က်င့္ပါတဲ့ ၊ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ဦးေခါင္းမီးေလာင္ ရင္၀ လွံစူးတာဟာ တစ္ဘ၀ပဲ ေသနုိင္ျပီး အယူမွားအမွတ္မွားရင္ေတာ့ တစ္သံသရာလံုး ေသလို႕ မဆံုးေတာ့ပါဘူးတဲ့ ။<br /><br />တစ္ခု ထပ္ျပီး သတိျပဳရမွာက လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သတ္လိုက္ ခိုးလိုက္ လုလိုက္ အဲ့လို လက္ေတြ႕ ဆိုးသြမ္းေနမွ အကုသိုလ္လုပ္ေနတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္ ။ တစ္ကယ္တမ္းေတာ့ ပါးစပ္က ပြစိပြစိ ဟိုေျပာ ဒီေျပာ စိတ္က ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြးနဲ႕ မသိလိုက္ မသိဖာသာ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္း တိုးေနတဲ့ အကုသိုလ္ေတြက ေတာင္လိုယာလို ပံုေနခဲ့ျပီးပါျပီဗ်ာ ။ ဒုစရိုက္ ( ၁၀ ) ပါးထဲက ( ၇ )ပါးဟာ ပြစိ ပြစိ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးကေန ရလာတဲ့ အကုသိုလ္ေတြပါပဲ ။<br /><br />ေရွးကမာၻတစ္ခုမွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ တံငါသည္မ်ိဳးရိုးမွာ လူျဖစ္ျပီး တေန႕ လူေတြ ငါးၾကီးတစ္ေကာင္ကို ထုနွက္သတ္ျဖတ္ေနတာကို ၾကည့္ျပီး အားရေက်နပ္စိတ္ ျဖစ္မိခဲ့ပါတယ္တဲ့ ။ အဲ့ဒီ အကုသုိလ္ကံ အက်ိဳးေပးေၾကာင့္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ အပါယ္ငရဲမွာ က်ခံခဲ့ရျပီး ဘ၀ဆက္တုိင္း ေခါင္းကိုက္ေ၀ဒနာစြဲကပ္ကာ ေနာက္ဆံုး ဘုရားျဖစ္တာေတာင္မွ ရံဖန္ရံခါ ေခါင္းကိုက္ေ၀ဒနာကို ခံစားေတာ္မူရပါတယ္ ။ အေတြးေလး တစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ခံလိုက္ရတာက မသက္သာလွပါဘူးဗ်ာ ။ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္ ။<br /><br />အပါယ္သြားမယ့္ အကုသိုလ္ကံ ဒါတင္ပဲလား ဆိုေတာ့ မျပီးေသးပါဘူးဗ်ာ ။<br />အထက္က ဒုစရိုက္ ( ၁၀ ) ပါးကို<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁ ။ ကိုယ္တုိင္ျပဳလုပ္ ေျပာဆို ၾကံစည္ရင္ (သာဟတၳိက) အကုသိုလ္ကံ ဆယ္ပါး ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂ ။ သူတစ္ပါးကို ျပဳလုပ္ ၾကံစည္ ေျပာဆိုေအာင္ တုိက္တြန္းရင္ (အာဏတၳိက) အကုသိုလ္ကံ ဆယ္ပါး ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၃ ။ သူတစ္ပါး ျပဳလုပ္ေနတာကို ခ်ီးမြန္းရင္ (၀ဏၰဘာသန) အကုသိုလ္ကံ ဆယ္ပါး ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၄ ။ သူတစ္ပါး ျပဳလုပ္ေနတာကို သေဘာတူ သေဘာက်ေနရင္ (သမႏုည) အကုသိုလ္ကံ ဆယ္ပါး ။</span><br />အားလံုးေပါင္း ဒုစရိုက္ အပါး ( ၄၀ ) ရပါတယ္ ။<br />ဆင္းရဲသားပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူေဌးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ နတ္ ျဗဟၼာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တိရစာၦန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မည္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ မဆို ဒုစရိုက္ ေလးဆယ္ကို က်ဴးလြန္ရင္ေတာ့ အပါယ္သို႕ က်မွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />ဒီ ဒုစရိုက္ အပါးေလးဆယ္လံုးဟာ ျပန္ခ်ဳပ္လုိက္ရင္ေတာ့ ေဒါသ ေလာဘ ေမာဟ မာန္မာနကိုပဲ ေျခခံတာပါ ။<br />ဒါေၾကာင့္ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေဒါသနဲ႕ ေသ ငရဲျပည္ ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေလာဘနဲ႕ ေသ ျပိတၱာ ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေမာဟနဲ႕ေသ တိရစာၦန္ ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">မာန္မာနနဲ႕ ေသ အသူရကယ္</span> လို႕ ေဟာခဲ့တာပါ ။ဒါေၾကာင့္ ဒီေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာနေတြ ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လံုး အပါယ္ေလးပါးကို မလြဲမေသ က်ေရာက္ရဦးမွာပါပဲ ။<br /><br />ကဲ က်ေနာ္တို႕မွာ အပါယ္သြားရမယ့္ ကံေတြေတာ့ ေတာင္လိုယာလို ပံုေနျပီ ဒါေတြကို ဘယ္လို ေခ်ဖ်က္မတုန္းဆိုေတာ့ ဒါန သီလ သမထဘာ၀နာေလာက္နဲ႕ေတာ့ ဒီကံေတြကို ေခ်ဖ်က္လို႕ မရပါဘူးတဲ့ဗ်ာ ။<br /><br />ဒါန သီလ သမထဘာ၀နာ ကို လုပ္ေနသမွ်သည္ ကံအက်ိဳးေပးကိုသာ ရျပီး ကံလမ္းသာလွ်င္ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />၀ိပႆနာဘာ၀နာ သာလွ်င္ ဥာဏ္အက်ိဳးေပးျဖစ္ျပီး ဥာဏ္လမ္းျဖစ္ပါတယ္ ။ ယေန႕ ဗုဒၶဘာသာ အမ်ားစုဟာ ဒါနလည္း ျပဳၾကတယ္ သီလလည္း ေစာင့္ၾကတယ္ သမထကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ထိုင္ၾကတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ၀ိပႆနာဘာ၀နာကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အလွမ္းေ၀းေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္ ။<br /><br />မိတ္ေဆြတို႕ေရ ဒါန သီလ သမထ ကို ၾကိဳက္သေလာက္လုပ္ ၊ ေဟာဒီေျမၾကီးကေန တာ၀တိံသာထိ ေရာက္ေအာင္ ပစၥည္းေတြပံုျပီး လွဴ ၊ သီလ ကို ၾကိဳက္သေလာက္ေစာင့္ ၊ သမထကိုလည္း ၾကိဳက္သေလာက္က်င့္ ၊ ေျမလ်ိဳးမိုးပ်ံ ၾကိဳက္တာ ျဖစ္မယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အပါယ္က လြတ္ပါတယ္လို႕ ေျပာရင္ မွားတယ္တဲ့ဗ်ာ ။ လြတ္ပါတယ္လို႕ ဘယ္သူမွ အာမမခံနုိင္ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ ။<br />သူ႕အက်ိဳးေပးဟာ အပါယ္လြတ္ေၾကာင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့ ။<br /><br />ဒါန သီလ သမထ သံုးမ်ိဳးတို႕ဟာ ဘုရားမပြင့္ခင္တုန္းကလည္း ရွိပါတယ္။ ဘုရားမပြင့္တဲ့ သာသနာပမွာလည္း ရွိသလိုပဲ ဘာသာျခားမ်ား အားလံုးတို႕သည္လည္း ဒါန သီလ သမထဘာ၀နာ ကို လုပ္နုိင္ပါတယ္ ။ မလုပ္နုိင္တာကေတာ့ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာ က်င့္သူသာလွ်င္ ဘုရားသာသနာ နဲ႕ မွီပါတယ္လို႕ ေျပာပါရေစဗ်ာ ။ ဒါန သီလ သမထ ကို မလုပ္ဖို႕ ေျပာျခင္း မဟုတ္ပါ ။<br />ဒီသံုးမ်ိဳးကို အေျခခံျပီး ၀ိပႆနာဘာ၀နာ ကို က်င့္ၾကံနုိင္မွသာ အပါယ္ကေန လြတ္ေျမာက္နုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />ကံအက်ိဳးဟာ အက်ိဳးေပးရွိသေလာက္ လူနတ္ခ်မ္းသာကိုရရွိျပီး အက်ိဳးေပးကုန္တာနဲ႕ အပါယ္ကို ျပန္ဆင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />ေျပာရရင္ ဒါန သီလ သမထဟာ ပိုက္ဆံတစ္ရြက္နဲ႕ တူပါတယ္ ။<br />အဲ့ ပိုက္ဆံကို ရေအာင္ ရွာနုိင္သလို သံုးလိုက္ရင္လည္း ျပန္ကုန္သြားပါတယ္ ။<br />၀ိပႆနာကေတာ့ ဥာဏ္လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ပညာနဲ႕ တူပါတယ္ ။<br />အဲ့ ပညာကို သံုးစြဲေလေလ ပိုျပီး ထက္ျမက္ တန္ဖိုးရွိေလေလပါပဲ ။<br />တစ္ဘ၀သာမက သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုးပါ သံုးလို႕ မကုန္ေအာင္ အက်ိဳးေပးလွျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ နိဗၺာန္သို႕တုိင္ ပို႕ေဆာင္ေပးနုိင္ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာ လုပ္မွသာလွ်င္ အပါယ္ေဘးမွ စိတ္ခ်ရမယ္ လို႕ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />ကဲ မိတ္ေဆြတို႕ေရ ေမ့ေလ်ာ့မေနပါနဲ႕ေတာ့ဗ်ာ ။ ခင္ဗ်ားတို႕ က်ေနာ္တို႕မွာ အပါယ္သြားမယ့္ ကံေတြ ပံုေနျပီဆိုတာ သတိကပ္လိုက္စမ္းပါ ။ အပါယ္မွ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္းကလည္း ၀ိပႆနာ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ပါေတာ့ဗ်ာ ။<br /><br />မွတ္ခ်က္ ။ ။ သန္႕ တည္ ပြား ဆရာ ဦးျမင့္လြင္၏ အပါယ္ပိတ္တရားမွ ေကာက္နုတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />ေနာက္ရက္ေတြမွာ လူ႕ဘ၀ ရခဲျခင္းနဲ႕ သံသရာ ရွည္လွပံုကို တင္ျပေပးပါမယ္ခင္ဗ် ။<br />အားလံုးပဲ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႕ ျပည့္စံုနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ။<br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-648002357331393328?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-40601434923475792962009-10-13T08:01:00.000-07:002009-10-13T09:20:14.910-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ဓမၼ</span></span> ဆိုသည္မွာ ေလာကၾကီးတြင္ တည္ရွိေနေသာ အမွန္တရား သဘာ၀တရားျဖစ္ပါတယ္။<br />ျမတ္စြာဘုရားမပြင့္ခင္ကတည္းက ရွိခဲ့ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္မွာလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။<br />ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံျပီးေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း ရွိေနခဲ့ပါတယ္။<br />အခ်ိန္တိုင္း အျမဲ မွန္ကန္ေနေသာ တရားသည္ ဓမၼပင္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္ ။<br />ျမတ္စြာဘုရားသည္ပင္ ဘုရားျဖစ္၍ ဓမၼကို သိျခင္းမဟုတ္ ဓမၼကို သိရွိ နားလည္ က်င့္သံုးနုိင္ခဲ့သျဖင့္သာ<br />ဘုရားအျဖစ္ကို ရေတာ္မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><span id="fullpost"><br />ဓမၼဆိုတဲ့ စကားလံုးဟာ လူတုိင္းနဲ႕ ရင္းနွီးျပီးသား ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နားလည္မႈေတြကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားနုိင္ပါတယ္ ။<br />ဒါေၾကာင့္ ဓမၼရဲ့ ဂုဏ္သတၱိေတြကို အရင္ဦးဆံုး ေျပာခ်င္ပါတယ္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁ ။ ဓမၼကို ပုဂၢိဳလ္မေရြး လူမ်ိဳးမေရြး ဘာသာမေရြး အသက္အရြယ္မေရြး အသားအေရာင္မေရြး အေခ်ာအလွမေရြး ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး အယုတ္အလတ္အျမတ္မေရြး က်င့္သံုးနုိင္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂ ။ ဓမၼကို နိုင္ငံေတြ ျမိဳ႕ေတြ ရြာေတြ အိမ္ေတြ ရပ္ကြက္ေတြ စတဲ့ ေနရာေတြ မေရြးပဲ က်င့္သံုးနုိင္ၾကပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၃ ။ ဓမၼကို မနက္ ေန႕လယ္ ည ေန႕ ရက္ လ နွစ္ စတဲ့ အခ်ိန္ေတြ မေရြးပဲ က်င့္သံုးနုိင္ပါတယ္။</span><br /><br />အဲ့ဒီလို လူမေရြး ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြး ဓမၼကို က်င့္သံုးနုိင္ျပီးေတာ့ က်င့္သံုးသူတုိင္းကိုလည္း ေအာက္ပါ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြကို ေပးနုိင္စြမ္းပါတယ္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁ ။ ကာမရာဂ တဏွာရာဂ စတဲ့ စိတ္ရဲ့ ငမ္းငမ္းတက္ လိုခ်င္ ဆာေလာင္မြတ္သိမ့္မႈေတြကို အငတ္ေျပေစနုိင္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၂ ။ စိတ္ျဖဴစင္ျပီး ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ တိုးပြားကာ ေကာင္းက်ိဳးအျဖာျဖာ မိမိအေပၚမွာ သက္ေရာက္ေစပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၃ ။ ကိုယ္အမူအယာ နဲ႕ စိတ္အစဥ္ကို အျမဲ ၾကည္လင္သန္႕ ရွင္း ေနေစပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၄ ။ ကိုယ္ စိတ္ နွစ္ပါးလံုး ေအးျမေစတဲ့အျပင္ အျငိမ္းဓါတ္ကို စတင္ေတြ႕ရွိျပီး ထာ၀ရျငိမ္းခ်မ္းရာ နိဗၺာန္သို႕တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးျပဳနုိင္ပါတယ္။</span><br /><br />တစစနဲ႕ တိုးတက္လာတဲ့ နည္းပညာေတြနဲ႕ အညီ လူေတြရဲ့ လိုခ်င္မႈ ရခ်င္မႈ ျဖစ္ခ်င္မႈေတြ စတဲ့ အလိုဆႏၵေတြမ်ားျပားလာတာနဲ႕ အမွ် ဓမၼရဲ့ ဂုဏ္သတၱိ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္တို႕ဟာလည္း ညိွးမွိန္လာခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ရွိတဲ့ လူသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဓမၼကို ငါတို႕နွင့္ မဆိုင္သလိုလို ေနလာၾကတဲ့အတြက္ ဓမၼရဲ့ ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ အက်င့္ျမတ္တရားေတြကို က်င့္သံုးသူ ျမတ္နိုးသူ ရွားပါးလာခဲ့ပါတယ္ ။<br />ဓမၼဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုသာ သိျပီး က်င့္သံုးသူ ျမတ္နိုးသူ အလြန္အင္မတန္ နည္းလာခဲ့ပါတယ္ ။<br />ဓမၼဆိုတဲ့ အသံၾကားတာနဲ႕ တီေကာင္ကို ဆားနဲ႕ တို႕သလိုပါပဲ ။ ေ၀းေ၀းကို ေရွာင္ေျပးၾကပါေတာ့တယ္ ။<br /><br />တစ္ကယ္ေတာ့ ဓမၼဟာ လူမေရြး ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြး အခုက်င့္သံုးရင္ အခုေကာင္းက်ိဳးေတြ ရနုိင္တဲ့ ေဆးၾကီးတစ္ခြက္ပါပဲ ။<br />ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အခါပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဓမၼဟာ အျမဲ မွန္ကန္ေစတဲ့အတြက္<br /><br />၁ ။<span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> သစၥ၀ါဒ( ထာ၀ရမွန္ကန္ေသာ၀ါဒ)</span> Universal law , Universal Truth , Noble Truth ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />၂ ။ <span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">၀ိဘဇၨ၀ါဒ ( မည္သည့္လႊမ္းမိုးမႈ မည္သည့္ခ်ဳပ္ကိုင္မႈမွ မပါပဲ လြတ္လပ္စြာ ေလ့လာ ဆန္းစစ္ က်င့္သံုးနုိင္ေသာ ၀ါဒ )</span> ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />၃ ။ <span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ဓမၼသည္ သိပၸံနည္းက်လွျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ </span>။ အလြန္အင္မတန္ တိက် ေသခ်ာပါတယ္ ။<br />သိပၸံနည္းက်လွျခင္း ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ အေသးစိတ္ အခ်က္ေလးခ်က္ ရွိပါတယ္<br />----(၁) Practical System လက္ေတြ႕ေလ့က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား လက္ေတြ႕ သိနုိင္ပါတယ္ ။<br />----(၂) Ethical System ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး လံုး၀ ျပည့္စံုတဲ့ ဓမၼျဖစ္ပါတယ္ ။<br />----(၃) Spiritual System စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာလည္း လံုး၀ ျပည့္စံုလွပါတယ္ ။<br />----(၄) Philosophical System အေတြးအေခၚပိုင္းမွာလည္း အင္မတန္ျပည့္စံုလွပါတယ္ ။<br />ဒါေတြေၾကာင့္ ဓမၼအစစ္သည္ သိပၸံနည္းက်လွျခင္းဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႕ အင္မတန္ လိုက္ဖက္ပါေတာ့တယ္ ။<br /><br />၄ ။ <span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ဓမၼကို က်င့္သံုးသူဟာ အေကာင္း နွင့္ အဆိုးကို ခြဲျခားသိနုိင္စြမ္း ရွိပါတယ္ </span>။<br />ယေန႕ အေတာ္မ်ားမ်ား ပုဂၢိဳလ္တို႕ဟာ ဓမၼကို က်င့္သံုးမႈ ရွားပါးလာသည္နွင့္အမွ်<br />လိုခ်င္မယ္ ရွာမယ္ စားမယ္ ကာမဂုဏ္မွီ၀ဲမယ္ အိပ္မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ ပဲ လံုးေထြးေနျပီးေတာ့<br />တိရစာၦန္ကဲ့သို႕ နီးစပ္လာၾကပါတယ္ ။<br />အေကာင္းနဲ႕ အဆိုးကိုပင္ ခြဲျခားနုိင္မႈနည္းပါးလာၾကပါတယ္ ။<br />ဒီေနရာမွာ အလ်င္းသင့္တုန္း အေကာင္း (၃)မ်ိဳးနဲ႕ အဆိုး (၃)မ်ိဳးကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။<br /><br />အေကာင္းဆံုးကေန စေျပာရရင္<br />----(၁)အမ်ားမွာလည္း အက်ိဳးရွိ မိမိမွာလည္း အက်ိဳးရွိေသာ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />----(၂)အမ်ားမွာ အက်ိဳးရွိျပီး မိမိမွာ ဘာမွ မျဖစ္တဲ့ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />----(၃)အမ်ားမွာ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ မိမိမွာ အက်ိဳးရွိေသာ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />အဆိုးဆံုးကေန စေျပာရရင္ေတာ့<br />----(၁)အမ်ားမွာလည္း ထိခိုက္ပါတယ္ မိမိမွာလည္း ထိခိုက္ပါတယ္ ။<br />----(၂)အမ်ားမွာ ထိခိုက္ျပီး မိမိမွာ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ။<br />----(၃)အမ်ားမွာ ဘာမွ မျဖစ္ေပမယ့္ မိမိမွာ ထိခိုက္ပါတယ္ ။<br /><br />ဓမၼကို က်င့္သံုးသူ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အဆိုးေတြကို ေရွာင္နုိင္ျပီး အေကာင္းေတြကိုပဲ ျပဳက်င့္နုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br />ေနာက္ဆံုးမွာ ထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းရာ နိဗၺာန္ထိတုိင္ေအာင္ မ်က္ေမွာက္ျပဳနုိင္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္နုိင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္<br />Noble Person အျမင့္ျမတ္ဆံုး ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ကို ေရာက္ရွိနုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။<br /><br />မွတ္ခ်က္ ။ ။ သန္႕ တည္ ပြား ဆရာ ဦးျမင့္လြင္၏ အပါယ္ပိတ္တရားမွ ေကာက္နုတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အားလံုးပဲ ဓမၼရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္တို႕ကို သိျမင္ နားလည္ က်င့္သံုးနုိင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္နုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ။<br />အပါယ္သို႕ က်ေရာက္ပံုကို ဆက္လက္ျပီး တင္ဆက္သြားပါ့မယ္ ခင္ဗ် ။<br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-4060143492347579296?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-19095924786479518692009-10-09T16:36:00.000-07:002009-10-09T16:49:16.430-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />ေရခ်မ္းသစ္သီး ပန္းဆီမီးကို<br />ခိုင္ၾကီးသဒၵါ လွဴျပီးကာမွ်<br />ငါ့မွာ ေကာင္းက်ိဳး အလြန္းတိုးဟု<br />ယံုကိုးစိတ္ထဲ မေရာင့္ရဲနွင့္ ။<br /><br />မစဲည ေန႕ ဘုရားေရွ့တြင္<br />ေပ်ာ္ေမြ႕ျမတ္နုိး ျမဲရွိခိုး၍<br />ေကာင္းက်ိဳးပြားစည္ ၾကီးလာျပီဟု<br />ယံုၾကည္အားရ စိတ္မခ်နွင့္ ။<br /><br />ဓါရဏနွင့္ ဓမၼစၾကၤာ<br />ေမတၱာပဌာန္း ရြတ္နုိင္စြမ္းေၾကာင့္<br />ရႊင္လန္းပီတိ ဂြမ္းဆီထိကာ<br />ၾကီးမည့္ေတေဇာ္ မေစာင့္ေမွ်ာ္နွင့္ ။<br /><span id="fullpost"><br /><br />ဂုဏ္ေတာ္ပုတီး သက္ေစ့ျပီးေအာင္<br />ဇြဲၾကီးခိုင္မာ ျငိမ္သက္စြာျဖင့္<br />သဒၵါၾကည္ယံု စိတ္ျပီးရံုျဖင့္<br />လံုေလာက္လွျပီ မရပ္တည္နွင့္ ။<br /><br />သေျပသစ္သီး ဆီမီးလွဴမ်ိဳး<br />ရွိခိုး၀တ္ရြတ္ ေစလႊတ္ေမတၱာ<br />တစ္ရာ့ရွစ္သီး စိတ္ပုတီးကို<br />မျငီးဆင့္ကဲ စိတ္ျမဲစိတ္ပါ မျဖတ္ပါနွင့္ ။<br /><br />ဆက္ကာတစ္မ်ိဳး ေရွ့သို႕တိုး၍<br />အက်ိဳးနိဗၺာန္ ေမွ်ာ္ကိုးမွန္က<br />ရုပ္နာမ္ခြဲျခား က်င့္ပါတရားသာ<br />သံသရာ၀ဋ္ ထြက္လြတ္ေစေၾကာင္း လမ္းမွန္ေကာင္းဟု<br /><br />ညြတ္ေျပာင္းစိတ္ထဲ ယံုၾကည္စြဲလ်က္<br />အျမဲေန႕ည ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာကို<br />ခိုင္မာဆႏၵ ၾကိဳးလံု႕လမွ<br />ဗုဒၶေခတ္ျမတ္ ေတြ႕က်ိဳးနပ္မည္<br />ၾကပ္ၾကပ္သတိ ရွိပါေစ ။<br /><br /><br />မဟာသဒၶမၺေဇာတိက ဦးေအာင္သိမ္း<br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-1909592478647951869?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-18715614643318394332009-08-15T17:16:00.000-07:002009-08-15T17:23:34.487-07:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />ျဖစ္တည္ပံု<br /><br />သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာတရားကို<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SodRO-gTaWI/AAAAAAAAAQM/tkJ0OnBldZY/s1600-h/DSC03864.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 360px; height: 270px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SodRO-gTaWI/AAAAAAAAAQM/tkJ0OnBldZY/s400/DSC03864.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370350398401112418" border="0" /></a><br />နတ္လူအမ်ား ၾကံစည္ေပ။<br />ဘယ္သင္း ဘယ္ဟာ မဂၤလာစစ္ဟု<br />ေသခ်ာဇစ္ျမစ္ မသိေပ။<br />ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္တိုင္ ႏႈတ္ျပိဳင္ျငင္းလို႔၊<br />မဂၤလာအခင္း မျပီးေပ။<br />မဂၤလာတရား၊ ၀ါဒမ်ား၊ ကြဲျပား နတ္လူေတြ။<br />အဲဒါေၾကာင့္ ၾကံၾက စည္ၾက ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />သာ၀တၳိျပည္မြန္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၀ယ္<br />ကိန္းေအာင္းေပ်ာ္ေမြ႔ ျမတ္စိေႏၱ။<br />သန္းေခါင္ယံခါ မထင္ရွားသည့္၊<br />နတ္သားတစ္ေယာက္ ခ်ဥ္းကပ္ေလ။<br />ခ်ဥ္းကပ္ျပီးေသာ္ မဂၤလာသေဘာကို<br />ထင္ရွားေဟာဖို႔ ေလွ်ာက္ပန္ေခၽြ။<br />အေသ၀နာ တရား၊ အစထား၊ ေဟာၾကား မိန္႔ခဲ့ေပ။<br />အဲဒါေၾကာင့္ နာရ ၾကားရ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br /><span id="fullpost"><br /><br />အေသ၀နာ စ ဂါထာ<br /><br />(၁) လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔<br />မမွီ၀ဲနဲ႔ ကင္းေအာင္ေန။<br />ပညာရွိကို အရွည္တြဲလို႔<br />မွီ၀ဲဆည္းကပ္ နည္းယူေစ။<br />သံုးပါးရတနာ မိဘမ်ားႏွင့္၊<br />ဆရာသမားကို ပူေဇာ္ေလ။<br />ခ်မ္းသာကိုေပး၊ ဆက္ဆံေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး၊ သံုးခ်က္ေပ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။<br /><br />ပတိရူပ ဂါထာ<br /><br />(၂) ကုသိုလ္ပညာ ဥစၥာရဖို႔၊<br />သင့္ရာေဒသ အျမဲေန။<br />ေရွးက တင္ၾကိဳ ျပဳခဲ့ဖူးသည့္၊<br />ေကာင္းမႈအထူး ရွိပါေစ။<br />မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ထိန္းလို႔၊<br />မတိမ္းေစနဲ႕ ေဆာက္တည္ေလ။<br />ဥစၥာကိုေပး၊ ေနထိုင္ေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />ဗာဟုသစၥၪၥ ဂါထာ<br /><br />(၃) တတ္ေကာင္း တတ္ရာ ဟူသမွ်ကို၊<br />ၾကားျမင္သုတ ရွိပါေစ။<br />အိုးအိမ္တည္ေထာင္ ၀မ္းစာေရးနဲ႔၊<br />အသက္ေမြးဖို႔ အတတ္သင္ေလ။<br />လူနွင့္ဆိုင္ရာ က်င့္၀တ္မ်ားကို၊<br />ေကာင္းစြာသင္ၾကား နားလည္ေစ။<br />မွန္ကန္ယဥ္ေက်း၊ ခ်ိဳသာေအး၊ ဆိုေရး တတ္ပါေစ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />မာတာပိတု ဂါထာ<br /><br />(၄) ျမင္းမိုရ္ေရႊေတာင္ မိဘေၾကြးကို၊<br />ေကာင္းစြာဆပ္ေပး ၀တ္ေက်ေက်။<br />ေၾကြးသစ္ခ်ကာ သားႏွင့္မယား၊<br />ေျမႇာက္စားခ်ီးျမႇင့္ ၀တ္ကုန္ေစ။<br />အလုပ္တာ၀န္ မလစ္ဟင္းနဲ႔၊<br />အျပစ္ကင္းေအာင္ လုပ္ပါေလ။<br />စည္းစိမ္ကိုေပး၊ ျပဳစုေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />ဒါနၪၥ ဂါထာ<br /><br />(၅) သံုးတန္ေစတနာ ျဖဳစင္လန္းလို႔၊<br />ေပးကမ္းေ၀မွ် လွႈနိုင္ေစ။<br />ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ၾကံ မမိုက္မွားနဲ႔၊<br />သုစရိုက္တရားကို က်င့္ပါေလ။<br />ေဆြမ်ိဳးေတြကို ျပင္ပမထားနဲ႕၊<br />သဂၤဟတရားႏွင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ေလ။<br />သန္႔စင္ျပစ္မ်ိဳး၊ လူထုက်ိဳး၊ သယ္ပိုး ေဆာင္ရြက္ေစ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br /><br />အာရတီ ၀ိရတီ ဂါထာ<br /><br />(၆) မေကာင္းမႈေတြ ဟူသမွ်ကို၊<br />မေတြ႔ခင္က ေရွာင္ၾကဥ္ေလ။<br />ေတြ႔ၾကံဳလာလွ်င္ မလြန္က်ဴးနဲ႔<br />အထူးသျဖင့္ ေစာင့္စည္းေန။<br />အရက္ေသစာ မေသာက္စားနဲ႔<br />ေမွာက္မွားတတ္တဲ့ အရာေပ။<br />လုပ္ကိုင္ေျပာၾကား၊ သတိထား၊ တရား မေမ့ေစ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />ဂါရေ၀ါ စ ဂါထာ<br /><br />(၇) အသက္ဂုဏ္၀ါ ကိုယ့္ထက္ၾကီးက၊<br />ဆည္းကပ္ ခစား ရိုေသေလ။<br />မာနတံခြန္ ဂုဏ္မၾကြနဲ႔၊<br />ကိုယ့္ကိုယ္နွိမ့္ခ် အျမဲေန။<br />ေလာဘအပို လိုမလိုက္နဲ႔၊<br />ကိုယ္ထိုက္တာနဲ႔ ေက်နပ္ေလ။<br />ကိုယ့္ေပၚျပဳဖူး၊ သူ႔ေက်းဇူး၊ အထူးသိတတ္ေစ။<br />ေကာင္းက်ိဳးဆင့္ပြား၊ ျမတ္တရား၊ နာၾကား မျပတ္ေပ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br /><br />ခႏၱီစ ပါထာ<br /><br />(၈) ၀တ္စား ေနထိုင္ ရန္ခပ္သိမ္း၊<br />စိတ္ကို ခ်ဳပ္ထိန္း သည္းခံေလ။<br />က်ိဳးေၾကာင္းျပညႊန္ ဆံုးမစကား၊<br />ေျပာၾကားလာက နာလြယ္ေစ။<br />သူျမတ္ပုဂၢိဳလ္ ဟူသမွ်ကို၊<br />မၾကာခဏ ေတြ႔ဆံုေလ။<br />သဘာ၀ေတြး၊ မွန္ကန္ေရး၊ ေဆြးေႏြး မျပတ္ေပ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />တေပါ စ ဂါထာ<br /><br />(၉) ေလာကီအာရံု ဇိမ္ယစ္မူးလို႔၊<br />ေပ်ာ္မၾကဴးနဲ႔ ျခိဳးျခံေလ။<br />ေမတၱာျဗဟၶစိုရ္ လက္ကိုင္သံုးလို႔၊<br />သူျမတ္က်င့္ထံုး ယြင္းမေသြ။<br />ေလးပါးသစၥာ ဉာဏ္ျမင္ၾကည့္လို႔၊<br />အမွန္သိေအာင္ ၾကိဳးစားေလ။<br />ဒုကၡလြတ္ကင္း၊ နိဗၺာန္ခ်ဥ္း၊ အလင္း ေပါက္ႏိုင္ေစ။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />ဖု႒ႆ ဂါထာ<br /><br />(၁၀) ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ သဘာ၀၊<br />ေတြ႔ၾကံဳေနၾက လူတိုင္းေပ။<br />ေကာင္းဆိုးနွစ္တန္ အစံုတြဲလို႔၊<br />တလဲစီလွည့္ အျမဲေန။<br />ေလာကဓံၾကံဳ မျဖံဳတမ္းေပါ့၊<br />မတုန္စမ္းနဲ႔ စိတ္ခိုင္ေစ။<br />ေသာကကိုထိန္း၊ ရမၼက္သိမ္း၊ ေအးျငိမ္း ခ်မ္းသာေန။<br />အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။<br /><br />မဂၤလာ၏အက်ိဳး<br /><br />(၁၁) သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာကံုးကို၊<br />လိုက္နာက်င့္သံုး ပန္သူေတြ။<br />စီးပြားခ်မ္းသာ က်က္သေရတိုးလို႔၊<br />ေကာင္းက်ိဳးစည္ပြင့္ တေ၀ေ၀။<br />ေဘးကင္းရန္ကြာ ခ်စ္သူေပါလို႔၊<br />စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ ခ်မ္းသာမေလ။<br />ေျပာဆိုၾကံဆ၊ ေဆာင္သမွ်၊ ေအာင္ရမည္ ကိန္းေသ။<br />အဲဒါေၾကာင့္ ပန္ၾက ဆင္ၾက မဂၤလာ့ပန္းခိုင္ေတြ။<br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-1871561464331839433?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-74996590347248520792009-07-28T18:48:00.000-07:002009-10-14T10:50:55.760-07:00<span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဓမၼ ကို သက္၀င္ယံုၾကည္တဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္နွမ တစ္စုရဲ့ ေပါင္းစည္းမႈ အျဖစ္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘာသာေရး ဆိုက္ဒ္ အသစ္ေလး တစ္ခု လုပ္ထားပါတယ္ .......</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">က်ေနာ့္ရဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးပဲ </span><a style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;" href="http://mindfulness.moethout.com/">ဒီေနရာေလး</a><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> မွာ သြားေရာက္ဖတ္ရႈနုိင္ပါတယ္ ခင္ဗ် ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အားလံုးပဲ ျငိမ္းခ်မ္းနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ..... </span><br /><span id="fullpost"><br />Type rest of the post here<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-7499659034724852079?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-4742602452832813942009-07-24T01:21:00.000-07:002009-07-24T02:28:50.154-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/Sml73OV7xQI/AAAAAAAAAPU/w1livbZBuGw/s1600-h/S+Y+T.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 261px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/Sml73OV7xQI/AAAAAAAAAPU/w1livbZBuGw/s400/S+Y+T.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361953020034401538" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />စုန္ခ်ည္ ဆန္ခ်ည္ ေမ်ာလ်က္ အတိဒုကၡ ေရာက္ေနေသာ ထိုငရဲသား ကို ငရဲထိန္းတို႔ ေတြ႔လွ်င္ သံ ငါးမွ်ား ခ်ိတ္ႀကီးျဖင့္ ဆယ္တင္၍ ဘာအလို႐ွိသလဲ ဟု ေမးကုန္၏။ တမင္းဆာသည္ဟု ဆိုလွ်င္ ရဲရဲေတာက္ေသာ သံတံုးသံခဲတုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ေသာ ျခင္းေတာင္းႀကီး ကို ယူလာကုန္၏။ ငရဲသားသည္ေၾကာက္လွေသာ ေၾကာင့္ ပါးစပ္ကို အတင္းပိတ္၍ ထား႐ွာေလ၏။ ထုိအခါ ငရဲထိန္း တေယာက္က ေပါက္ခြၽန္းႀကီးျဖင့္ အတင္းေပါက္၍ ပါးစပ္ကို ဖြင့္၏။ အျခား ငရဲထိန္း တေယာက္က ထိုနည္းတူပင္ တဘက္မွ ေပါက္၍ ဖြင့္၏။ ထိုသို႔ဖြင့္၍ ပါးစပ္ ဟင္းလင္းပြင့္ေနေသာအခါ၌ ရဲရဲေတာက္ ေသာ ထို သံတံုး သံခဲတုိ႔ကို တခုၿပီးတခု ပစ္ထည့္၍ ေကြၽးၾက ေလ၏။ ထုိသံတံုး သံခဲတုိ႔သည္ ႏႈတ္ခမ္းလွ်ာ အာေခါင္ လည္ ေခ်ာင္း အူတုိ႔ကို ေလာင္ကြၽမ္းၿပီးလွ်င္ ေအာက္ဒြါရမွ ထြက္သြား ကုန္၏။ ေရငတ္သည္ဟု ဆိုျပန္လွ်င္ က်ဳိက္က်ဳိက္ဆူပြက္ေသာ သံရည္တုိ႔ကို ေလာင္းထည့္၍ ေပးကုန္၏။ ထိုသံရည္ပူတုိ႔သည္ လည္း နည္းတူပင္ ေလာင္၍ ေအာက္ဒြါရမွ ထြက္သြားကုန္၏။ ငရဲသားသည္ မလႈပ္ႏိုင္ဘဲ ဆင္းရဲႀကီးစြာကို ခံစားရေလ၏။<br /><span id="fullpost"><br />ကံမကုန္၍ မေသေသးျပန္လွ်င္ ထို ငရဲသားကို ငရဲႀကီးထဲသုိ႔တဖန္ ပစ္သြင္းလိုက္ၾကျပန္၏။ ဤ ငရဲဒုကၡတုိ႔ကို ဥပရိပဏၰာသ ဗာလပ႑ိတသုတ္ ၊ ေဒ၀ဒူတသုတ္ စသည္တုိ႔၌ က်ယ္၀န္းစြာ ေဟာထား၏။ ထုိသုတ္တုိ႔မွယူ၍ ဤ၌ အက်ဥ္းမွ် ျပဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ ငရဲ၌ျဖစ္၍ ဆင္းရဲႀကီးစြာတုိ႔ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ေနရေသာသူတုိ႔သည္ ၀ိပႆနာအလုပ္ကို အားထုတ္ခြင့္မရႏိုင္႐ွာေခ်။ သို႔ျဖစ္၍ မိမိစိတ္ကို ဤသို႔ သတိျပဳဆင္ျခင္ အပ္၏။<br /><br />၀ိပႆနာ ႐ႈေနေသာ အို-သူေတာ္ေကာင္း၊ သင္မေမ့နဲ႔၊ မပ်င္းနဲ႔၊ ေမ့ေလ်ာ့ ပ်င္းရိေနလွ်င္ သင္သည္ သံသရာမွ<br />ထြက္ေျမာက္ႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္၊ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္လွ်င္ တရံတခါ၌ ငရဲသို႔ က်ေရာက္လိမ့္ဦးမည္၊ ေ႐ွးကလည္း ခံစားခဲ့ရ လွေလၿပီ၊ ငရဲဒုကၡႏွင့္ ၾကံဳေတြ႔ေနစဥ္မွာ မ်က္ရည္ႀကီးငယ္က်၍ ဘယ္လိုပင္ ငိုေၾကြးေတာင့္တ ေနေသာ္လည္း သင္သည္ ဤ ၀ိပႆနာအလုပ္ကို အားထုတ္ခြင့္ ရမည္မဟုတ္ေပ။ ယခုလို အခါသည္သာလွ်င္ အားထုတ္ခြင့္ရေသာအခါ ေပတည္း။<br /><br />သုိ႔ျဖစ္၍ သင္မပ်င္းပါနဲ႔၊ မေမ့ပါနဲ႔၊ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကို ထက္သန္စြာ အားထုတ္ပါေလာ့ = ဤသို႔ေသာ အဓိပၸါယ္ကိုပင္ ရည္၍ ေပးေတာ္မူခဲ့ေသာ ေအာက္ပါ ဘုရားအဆံုးအမေတာ္ကို ႐ုိေသစြာ လိုက္နာပါေလာ့။<br /><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost">စ်ာယ (တု၀ံ) ဘိကၡဳ မာ ပမာေဒါ၊</span></span></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost">မာ ေတ ကမာဂုေဏ ရေမႆု စိတၱံ၊</span></span></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost">မာ ေလာဟဂုဠံ ဂိလီ ပမေတၱာ၊</span></span></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost">မာ ကႏၵိ ဒုခ မိဒႏၲိ ဒယွမာေနာ။</span></span></span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><br />ဘိကၡဳ၊ ရဟန္း။ တု၀ံ၊ သင္သည္။ စ်ာယ၊ မနားမဆုတ္ အားထုတ္ညီညာ ႐ႈမွတ္ပါေလာ့။ မာ ပမာေဒါ၊ ေမ့၍ မေနေလလင့္။ ေတ စိတၱံ၊ သင္၏စိတ္ကို။ ကာမဂုေဏ၊ ငါးပါးအာ႐ုံ ကာမဂုဏ္ထဲ၌။ မာ ရေမႆု၊ ေမြ႔ေလ်ာ္ႏွစ္ျမဳပ္ ေပ်ာ္ပိုက္၍ မေနေစလင့္။ ပမေတၱာ၊ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေတာ့ေတာ့ ေနမိေသာေၾကာင့္။ နိရဟံပတြာ၊ တရံတခါ ငရဲ႐ြာသို႔ ေရာက္လတ္၍။ ေလာဟဂုဠံ၊ မီးလွ်ံ တဟုန္းဟုန္းႏွင့္ သံတံုးသံခဲကို။ မာဂိလီ၊ အလိုမက်ဘဲ မမ်ဳိရမိ ပါေစလင့္။ ဒယွမာေနာ၊ ငရဲမီးတေျပာင္ေျပာင္ အပူေလာင္ခံရသည္ျဖစ္၍။ ဣဒံ ဒုကၡႏၲိ၊ ဒီဟာက ဆင္းရဲလွပါတကား ဟူ၍၊ မာ ကႏၵီ၊ ဟစ္ေအာ္ ေယာင္ယမ္းလ်က္ မျမည္တမ္း မငိုေၾကြးရပါေစလင့္။<br /><br />တိရစာၦန္ဘံုတြင္ ပိုက္ကြန္ ျမႇဳံး စသည္ျဖင့္ မိေနစဥ္ကာလ၌လည္း အားထုတ္ခြင့္မရႏိုင္။ အဖ်ား၌ သံခြၽန္တပ္ေသာ ႏွင္တံ ၊ ႐ုိး႐ုိး ႏွင္တံတို႔ျဖင့္ ထုိးဆြ႐ုိက္ႏွက္ခံရလ်က္ ရထား၀န္ လွည္း၀န္တုိ႔ကို ႐ုန္းေဆာင္ေနရေသာ ျမင္း ႏြား ကြၽဲ ျဖစ္စဥ္၌လည္း အားထုတ္ခြင့္မရႏိုင္။<br /><br />ၿပိတၱာဘံုတြင္ အႏွစ္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ကာလပတ္လံုး ဆာေလာင္ ငတ္မြတ္ေနစဥ္၌လည္း အားထုတ္ခြင့္ မရႏိုင္။ ကာလကဥၥိက အသုရကာယ္ ဘံုတြင္ အ႐ုိး အေရမွ်ျဖင့္ အေတာင္ ခုနစ္ဆယ္ ႐ွစ္ဆယ္ ပမာဏ ခႏၶာ ကိုယ္႐ွိလ်က္ မစားရ မေသာက္ရဘဲ ေလ ေနပူ စသည္တုိ႔ျဖင့္ ပင္ပန္း ဆင္းရဲ ေနစဥ္၌လဲ အားထုတ္ခြင့္ မရႏိုင္။<br /><br />ထို တိရစၦာန္ ၿပိတၱာ အသူရကာယ္တုိ႔သည္ အားထုတ္ေသာ္လဲ ၀ိပႆနာဥာဏ္ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္တုိ႔ကို မရႏိုင္ကုန္။ အုိသူေတာ္ေကာင္း- လူျဖစ္ေနစဥ္ ယခုအခါသည္သာလွ်င္ ၀ိပႆနာအလုပ္ကို အားထုတ္ႏိုင္သည့္ အခါေပတည္း။ သို႔ျဖစ္၍ သင္မပ်င္းနဲ႔၊မေမ့နဲ႔၊ အားထုတ္ပါေလာ့ ။<br /><br />ဤ၀ိပႆနာ အလုပ္ျဖင့္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို ရ၏။ အပါယ္ဆင္းရဲ သံသရာဆင္းရဲတုိ႔မွ လြတ္ကင္းထြက္ေျမာက္၏။<br />ဤမွ် ႀကီးက်ယ္ေသာ အက်ဳိးကို ေပါ့ေလ်ာ့ပ်င္းရိစြာ အားထုတ္၍ ဘယ္မွာ ရႏိုင္ပါမည္နည္း။ တလ အပင္ပန္းခံ၍ တသက္လံုး ခ်မ္းသာမည္ဆိုလွ်င္ စိတ္ပါ လက္ပါ လုပ္ထိုက္၏၊ ၁၅-ရက္၊ တလ စသည္ အပန္းခံ၍ အားထုတ္ ျခင္းျဖင့္ သံသရာ တေလွ်ာက္လံုးတြင္ ေတြ႔ၾကဳံ သြားရမည့္ ဆင္းရဲဟူသမွ်မွ လြတ္ကင္း ထြက္ေျမာက္ႏိုင္ေစသည့္ ၀ိပႆနာ အလုပ္မ်ဳိးကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ေလာကီ အလုပ္ထက္ အပန္းခံ၍ အားမထုတ္ႏိုင္ဘဲ ႐ွိအံ့နည္း။ အို....သူေတာ္ေကာင္း မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ ဟူေသာ အလြန္ႀကီးမားတဲ့ အက်ဳိးကို ရေစႏိုင္တဲ့ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကို ျပင္းထန္စြာ အားထုတ္ပါေလာ့။<br /><br />ဤ၀ိပႆနာသည္ သာမန္ ပုဂၢိဳလ္တုိ႔ သြားႏိုင္ေသာ လမ္းခရီး မဟုတ္ေပ။ ခပ္သိမ္းေသာ ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ<br />အရိယာတုိ႔သာ သြားႏိုင္ေသာလမ္း ျဖစ္ေပသည္။ ပ်င္းရိေသာ လူညံ့တုိ႔သည္ ဤလမ္းကို မသြားႏိုင္ကုန္။ ဤလမ္းကို သြားေသာသူသည္ ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ အရိယာတုိ႔၏ ဂုဏ္ထူး အက်င့္ထူးႏွင့္ တစိတ္တပိုင္းအားျဖင့္ ျပည့္စံုေနေပ၏။ အို ... သူေတာ္ေကာင္း ဘုရားစေသာ ပုဂၢဳိလ္ျမတ္တုိ႔၏ ဂုဏ္အက်င့္ကို ယူရာ၌ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေပါ့ေလ်ာ့ေနပါသနည္း၊ ထိုပုဂၢိဳလ္ ျမတ္တုိ႔၏ သြား႐ုိးလမ္းကို ခရီးတြင္ေအာင္ ထက္သန္စြာႏွင့္ ၾကိဳးစား၍သာ သြားပါေလာ့။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">အားလံုးပဲ ျငိမ္းေအးနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ</span><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-474260245283281394?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-21934477166280063522009-07-22T14:03:00.000-07:002009-07-22T15:22:02.191-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmeQV4UxpdI/AAAAAAAAAPM/6xCZI-qalho/s1600-h/AVSEQ02-186-0004.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 352px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmeQV4UxpdI/AAAAAAAAAPM/6xCZI-qalho/s400/AVSEQ02-186-0004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361412586979042770" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br />စိတ္ေတြရဲ့ သဘာ၀ဟာ မ်က္စိတစ္မွိတ္ အတြင္း မွာပဲ အမ်ားၾကီး ေျပာင္းလဲၾကပါတယ္ ... အာရံုတစ္ခုခုကို တည္မွီခံစားေနရမွ နွစ္သက္တဲ့ သေဘာလည္း ရွိပါတယ္ .... ကုသိုလ္စိတ္ မျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ဟာ အကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္လို႕လည္း ၾကားနာ မွတ္သားဖူးပါတယ္ ....<br /><br />က်ေနာ္ အဓိက ေျပာခ်င္တာက ကုသိုလ္စိတ္ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အကုသိုလ္စိတ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒါဟာ ကံကို ျပဳလုပ္ေနျခင္းပါပဲ .... ကံကို ျပဳလုပ္ေနသေရြ႕ေတာ့ ကံၾကမၼာရဲ့ သားေကာင္ ျဖစ္ေနဦးမွာပါ ....( ၃၁ ) ဘံု အတြင္းမွာ စုန္ခ်ည္ ဆန္ခ်ည္ ေမွ်ာရဦးမယ့္ သံသရာ ခရီးသည္ တစ္ဦး ျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ ....<br /><br />ကိေလသာ ထူေျပာတာနဲ႕ အမွ် သုဂတိဘံု ( ၂၆ ) ဘံု မွာ တိတ္ဆိတ္ ေျခာက္ကပ္မယ္ ..အပါယ္ေလးဘံု မွာ စည္ကားမယ္ ... လူ႕ျပည္မွာေတာ့ လူသတ္ပြဲေတြ ျဖစ္မယ္ ေရာဂါေတြ ထူေျပာမယ္ အစာေရစာ ရွားပါးမယ္ ငတ္မြတ္မယ္ အသက္တိုမယ္ ... အဲ့လို ေဟာၾကားတာေတြကိုလည္း ၾကားနာဖူး ပါတယ္ ....<br />ဒါေၾကာင့္ အခုေခတ္ဟာ ကိေလသာ အရမ္းထူေျပာတဲ့ ေခတ္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ငရဲ တိရစာၦန္ ျပိတၱာ အသူရကယ္ ဆိုတဲ့ အပါယ္ေလးဘံုမွာ စည္ကားေနျပီ ဆိုတာ အထူး ေျပာစရာ မလိုေတာ့ပါဘူး .....<br /><br />က်ေနာ္တို႕ဟာလည္း ေခတ္ အလိုအရကိုက ကိေလသာ အလိုအေလ်ာက္ ထူေျပာခဲ့ပါျပီ ... နွစ္သက္ ခံစားတာေတြ မ်ားခဲ့ပါျပီ .... ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ေတြ လုပ္ေပမယ့္ တစ္ကယ့္ ကုသုိလ္စိတ္ ျဖစ္တာက အလြန္ အင္မတန္ နည္းပါတယ္ .... အကုသိုလ္စိတ္ေတြ ေတာင္လို ပံုေနခဲ့ျပီးျပီ ဆိုတာကို ခၽြင္းခ်က္မရွိ လက္ခံလိုက္ၾကပါ .... ဒါေၾကာင့္ ကံ ျဖတ္ျခင္း အလုပ္ျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာကို မက်င့္နုိင္ရင္ျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႕အားလံုး အေနွးနဲ႕ အျမန္ အပါယ္ေလးဘံုကို ဆင္းရ မွာပါပဲ ....<br /><br />ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕ သြားရမယ့္ ( မၾကာခဏ သြားေနက် ျဖစ္တဲ့ ) အပါယ္ေလးဘံုထဲက တစ္ခု အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">ငရဲ ဆိုတာ ဘယ္လို </span></span>ဆိုတာကို တေစ့တေစာင္း သိရွိနုိင္ေအာင္ တင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္.. အားလံုးပဲ သတိ သံေ၀ဂ ရရွိနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ....<br />မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ရဲ့ ၀ိပႆနာရႈနည္းက်မ္း ထဲမွ မူရင္း အာေဘာ္အတုိင္း တင္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ...<br /><span id="fullpost"><br />မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၀ိပႆနာရႈနည္း က်မ္း<br />(၀ိပႆနာ႐ႈနည္း ၁-အခဏ္း ၁-စာမ်က္ႏွာ ၁၂၈-မွ)<br /><br />ငရဲ၌ ျဖစ္ရေသာ သတၱ၀ါတုိ႔၏ ကိုယ္သည္ ၃-ဂါ၀ုတ္ ပမာဏ႐ွိ၏။ ျမန္မာတိုင္အားျဖင့္ ၄-တုိင္ႏွင့္ တာ ၈၀၀<br />႐ွိ၏။ ငရဲထိန္းတုိ႔သည္ ထိုမွ် ကိုယ္ခႏၶာ ႀကီးမားေသာ ငရဲသားကို အလွ်ံတေျပာင္ေျပာင္ မီးစြဲေလာင္ေသာ သံေျမျပင္ေပၚ၌ ပက္လက္ အိပ္ေစကုန္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ညာဘက္လက္၀ါး၌ ထန္းလံုးခန္႔႐ွိ ရဲရဲေတာက္ေသာ သံစုိ႔ႀကီးကို ႐ုိက္ႏွက္သြင္းကုန္၏။ ဗယ္ဘက္ လက္၀ါး၌လဲ နည္းတူပင္ ႐ိုက္ႏွက္သြင္းကုန္၏။ ညာဘက္ေျခ ဗယ္ဘက္ေျခ ခါးလယ္တုိ႔၌လဲနည္းတူပင္ ႐ုိက္ႏွက္သြင္းကုန္၏။ ထုိအတူ ေမွာက္လ်က္ အိပ္ေစ၍၎ ေစာင္းလ်က္အိပ္ေစ၍၎ ငါးပါးေသာ ဌာနတုိ႔၌ သံစုိ႔ႀကီးမ်ားကို ႐ုိက္ႏွက္၍ ညႇင္းဆဲႏွိပ္စက္ကုန္၏။<br /><br />အကုသိုလ္ကံ မကုန္ေသးမခ်င္း ငရဲသားကား မေသႏိုင္။ ဤသို႔ အညႇင္းဆဲခံရေသာ ငရဲသားတုိ႔သည္ ရဲရဲေတာက္ေသာ သံေျမျပင္ကို ျမင္႐ုံမွ်ျဖင့္လဲ မ်ားစြာစိတ္ဆင္းရဲရ၏။ အလြန္ၾကမ္းတမ္းရက္စက္စြာ<br />ႀကိမ္းေမာင္းေျပာဆိုေသာ ငရဲထိန္းတုိ႔၏ အသံကို ၾကားရ၍လဲ စိတ္ဆင္းရဲရ၏။ သံေျမျပင္ေပၚ၌ အတင္း တြန္းလွဲ၍သိပ္ျခင္း ၊ မီးေလာင္ခံရျခင္း ၊ သံစို႔ႀကီးမ်ားျဖင့္ ႐ုိက္ႏွက္မည္ကို ျမင္ရျခင္း ၊ ရက္စက္စြာ သံစို႔႐ိုက္ႏွက္ခံရျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္လည္း အတိုင္းမသိ ႀကီးစြာေသာ ကိုယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲတုိ႔ကို ခံစားရ၏။ ထုိသုိ႔ေသာ ကာလ၌ ကယ္ပါ သနားပါ ခ်မ္းသာေပးပါ စသည္ျဖင့္ မ်က္ရည္စီးယို ငိုေၾကြး ျမည္တမ္းလ်က္ ေတာင္းပန္ေသာ္လဲ မည္သူကမွ် မကယ္ မသနား ခ်မ္းသာ မေပးေခ်။ မိမဲ့ ဘမဲ့ ေဆြမ်ဳိးမဲ့ အေဆြခင္ပြန္းမဲ့၍ တကိုယ္တည္းသာ ျဖစ္လ်က္ ၫႈိးငယ္စြာႏွင့္ အလြန္ႀကီးမားေသာ ဆင္းရဲေတြကို ေအာ္ျမည္ ေယာင္ယမ္းလ်က္ မိနစ္စကၠန္႔မွ် မျခားဘဲ ခံစား၍ ေနရ႐ွာေလေတာ့၏။ ထိုသို႔ေသာ ကာလ၌ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကို အားထုတ္ခြင့္ မရႏိုင္ေတာ့ေခ်။<br /><br />ထုိ႔ျပင္ သံစို႔ငါးခ်က္ႏွက္၍ မေသေသးေသာ ငရဲသားကို ငရဲထိန္းတို႔သည္ အိမ္မိုးတဘက္ခန္႔႐ွိေသာ တံစည္း ေပါက္ျပားႀကီးတုိ႔ျဖင့္ ႐ွစ္ေျမႇာင့္ပံု ေျခာက္ေျမႇာင့္ပံု စသည္ျဖစ္ေအာင္ မ်ဥ္းပစ္၍ ေ႐ြခုတ္ၾကျပန္၏။ ေသြးတို႔သည္ ျမစ္ျဖစ္၍ စီးေလကုန္၏။ ထုိေသြးတုိ႔မွ မီးေတာက္ထျပန္၍ ေ႐ြခုတ္ရာကိုယ္၌ စြဲေလာင္ေလ၏။ အတိုင္းမသိေသာ ဆင္းရဲကို ခံစားရေလ ၏။ ထုိစဥ္အခါ၌ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကို အားထုတ္ခြင့္ မရႏိုင္ေတာ့ေခ်။<br /><br />ထိုမွ်ျဖင့္ မေသေသးလွ်င္ ေဇာက္ထုိးတြဲလဲ ဆြဲထား၍ ဗန္းႀကီးခန္႔႐ွိ ပဲဂြပ္တုိ႔ျဖင့္ ပါးပါး ပါးပါးလႊာလ်က္ ေ႐ြခုတ္ၾကျပန္၏။<br /><br />ထိုမွ်ျဖင့္လဲ မေသေသးလွ်င္ မီးလွ်ံရဲရဲေတာက္ေသာ သံရထား၌ ႏြား ျမင္း တုိ႔ကဲ့သို႔ တပ္၍ မီးႀကီးခဲ ေတာင္ႀကီးေပၚသို႔ တက္ေစကုန္၏။ မတက္ဘဲ ေနလွ်င္ ရဲရဲေတာက္ေသာ သံဒုတ္ႀကီးမ်ားျဖင့္ အျပင္း႐ုိက္၍ တက္ေစကုန္၏။ ေတာင္ထိပ္သို႔ ေရာက္လွ်င္ တဖန္ ဆင္းေစကုန္၏။ ဤသို႔ တက္ခ်ည္ ဆင္းခ်ည္ အဖန္ဖန္ ျပဳေစကုန္၏။<br /><br />ထိုမွ်ျဖင့္လဲ မေသေသးလွ်င္ က်ဳိက္က်ဳိက္ ဆူပြက္လ်က္ ရဲရဲေတာက္ေသာ ေလာဟကုမၻီ ေခၚ သံရည္ပြက္ အိုးႀကီးထဲသို႔ ပစ္ခ်လိုက္ကုန္၏။ ထိုငရဲသားသည္ သံရည္ပြက္ထဲ၌ ႐ွဲ-ကနဲက်၍ အျမႇဳပ္တစီစီထလ်က္ နစ္ျမဳပ္သြား႐ွာေလ၏။ အႏွစ္သံုးေသာင္းၾကားမွ ငရဲအိုး၏ ေအာက္စသို႔ေရာက္၏။ တဖန္ အႏွစ္သံုးေသာင္းၾကာမွ ငရဲအိုး၏ အထက္နခမ္း၀သို႔ ေရာက္လ်က္ ေပၚလာ၏။ ေဘးအရပ္ မ်က္ႏွာမ်ားသို႔လဲ ဖီလာသြား၏။ ထမင္းအိုးပြက္ေသာ အခါ၌ ဆန္ေစ့ကေလးမ်ား ကဲ့သို႔ပင္တည္း။ အတိုင္းမသိေသာ ဆင္းရဲႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေတြ႔ေနရေလ၏။ ထုိစဥ္အခါ၌ အားထုတ္ခြင့္ ကိုကား မရႏိုင္ေတာ့ေခ်။<br /><br />ကံမကုန္ေသး၍ ထိုမွ်ျဖင့္ မေသျပန္လွ်င္ သံရည္ပြက္ထဲမွ ငရဲသားကို ထုတ္ယူ၍ ငရဲထိန္းတုိ႔သည္ မီးတဟုန္းဟုန္း အၿမဲေတာက္ေလာင္လ်က္႐ွိေသာ ငရဲႀကီးထဲသုိ႔ ပစ္သြင္းလိုက္ၾကျပန္၏။ ထုိငရဲႀကီးသည္ကား အလ်ား အနံ အျမင့္ ယုဇနာ တရာစီ႐ွိ၏။ ေလးေထာင့္ညီေသာ သံေသတၱာႀကီးႏွင့္တူ၏။ အေ႐ွ႔ဘက္နံရံမွ မီးလွ်ံသည္ အေနာက္နံရံကို ေဖာက္ၿပီးလွ်င္ အျပင္ဘက္၌ ယူဇနာ တရာတိုင္ေအာင္ ပူေလာင္၏။ အေနာက္နံရံ ေတာင္နံရံ ေျမာက္နံရံ အထက္သံမိုး ေအာက္သံေျမျပင္ တို႔မွ မီးလွ်ံတုိ႔သည္လည္း နည္းတူခ်ည္းသာတည္း။ ထိုငရဲႀကီးအတြင္း၌ ထိုမွ ဤမွ ေျပးလႊားလူးလိမ့္ ဟစ္ေအာ္ ျမည္တမ္း လ်က္ ႀကီးစြာေသာ ဆင္းရဲဒုကၡတုိ႔ကို ခံစားရေလ၏။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာေသာ္ တခါတရံ၌ ထုိငရဲႀကီး၏ တံခါး၀ တခုခုသည္ ပြင့္၏။ ထိုအခါ၌ ငရဲသားတုိ႔သည္ ထြက္ရန္ ထိုတံခါးဆီသို႔ အတင္းေျပးၾက၏။ အခ်ဳိ႔မွာ လမ္းခရီးတြင္ပင္ ေမာပန္း လူးလိမ့္လ်က္ ႐ွိကုန္၏။ အခ်ဳိ႔မွာ တံခါး၀သို႔ ေရာက္ကုန္၏။ အႏွစ္သိန္းေပါင္းမ်ားစြာၾကာလွ်င္ ထိုတံခါးႀကီးသည္ ပိတ္သြားေလ၏။<br /><br />ထြက္ႏိုင္ေသာ ငရဲသားသည္လည္း အျပင္သို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ဘင္ပုပ္ ငရဲထဲသို႔ က်သြားေလ ၏။ မစင္ဘင္ပုပ္ထဲ၌ နစ္ျမဳပ္ေနစဥ္ ဆင္၏ လည္ပင္းခန္႔ ေလွလံုးခန္႔႐ွိေသာ ပိုးေလာက္တုိ႔က ကိုက္ခဲစားၾကေလ၏။<br /><br />ထိုဘင္ပုပ္ငရဲမွ လြတ္ျပန္လွ်င္ ျပာပူငရဲသို႔ က်ေရာက္သြားျပန္၏။ ထိုငရဲ၌ အိမ္ထြတ္ခန္႔႐ွိေသာ မီးက်ီးခဲ ရဲရဲေတာက္ေသာ ျပာပူတုိ႔ျဖင့္ ေလာင္ကြၽမ္း၍ ဆင္းရဲႀကီးစြာကို ခံစားရျပန္၏။<br /><br />ထိုငရဲမွ လြတ္ျပန္လွ်င္ လက္ပံေတာ ငရဲသို႔ ေရာက္ျပန္၏။ လက္ပံပင္တုိ႔မွာ ၁၆လက္မ ႐ွည္ေသာ ဆူး႐ွိကုန္၏။ ငရဲထိန္းတုိ႔က ႐ုိက္ႏွက္၍ ထိုလက္ပံပင္တုိ႔၌ တက္ခ်ည္ ဆင္းခ်ည္ ျပဳေစကုန္၏။ လက္ပံဆူးတုိ႔သည္ တက္ေသာအခါ၌ ေအာက္ဘက္သို႔ လွည့္၍ ေနကုန္၏။ ဆင္းေသာ အခါ၌ အထက္သို႔ လွည့္၍ ေနကုန္၏။ ေၾကာက္လန္႔တၾကား လ်င္စြာ တက္ရ ဆင္းရေသာ ငရဲသား၏ ကိုယ္သည္ ထို လက္ပံဆူးတုိ႔ျဖင့္ ထိုးမိ၍ စုတ္ျပတ္ၿပဲလ်က္ ႐ွိေလ၏။<br /><br />ထုိငရဲမွလြတ္ျပန္လွ်င္ သံလ်က္ေတာငရဲသို႔ ေရာက္ျပန္ေလ၏။ ေရာက္သည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္ သံလ်က္ႏွင့္တူစြာ ႏွစ္ဘက္သြား ႐ွိေသာ အ႐ြက္တုိ႔သည္ ေၾကြ၍ ငရဲသား၏ ကိုယ္ေပၚ၌ က်ေလ ကုန္၏။ လက္ ေျခ နား ႏွာ ကိုယ္အဂၤါတုိ႔သည္ အပိုင္းအပိုင္း ျပတ္ေလကုန္၏၊ ထ၍ ေျပးျပန္လွ်င္ သံေျမျပင္၌ သင္ဓုန္း သြားတုိ႔သည္ ထြက္ေပၚလ်က္႐ွိကုန္၏။ ေ႐ွ႔မွ သံတံတိုင္လည္း ကာရံလ်က္ ႐ွိေလ၏။ ထိုအခါ၌ အားထုတ္ခြင့္ကို မရႏုိင္ ေတာ့ေခ်။<br /><br />ထုိငရဲမွလြတ္ျပန္လွ်င္ ေ၀တၱရဏီ မည္ေသာ ႀကိမ္ေခ်ာင္းငရဲသို႔ က်ေရာက္ျပန္ေလ၏။ ထိုငရဲမွာ က်ဳိက္က်ဳိက္ ဆူေသာ သံရည္အထိ ျပည့္၏။ သင္ဓုန္းသြားႏွင့္ တူေသာ ႏြယ္မ်ား ၾကာ႐ြက္မ်ား႐ွိ၏။ ေအာက္ေျမျပင္၌ သင္ဓုန္းသြား ခင္းလ်က္ ႐ွိ၏။ ကမ္းပါးတုိ႔၌လည္း သင္ဓုန္းသြားကဲ့သို႔ ထက္ေသာ ႀကိမ္ႏြယ္မ်ား သမန္းျမက္မ်ား ႐ွိၾက၏။ ငရဲသားသည္ ထုိေခ်ာင္းကို ဆင္းမိလွ်င္-ေျမျပင္မွ သင္ဓုန္းသြား ႐ွိေသာေၾကာင့္၎င္း၊ သံရည္ပူျဖင့္ ေလာင္ျခင္း စပ္ျခင္းေၾကာင့္၎င္း ဗိုင္းကနဲ လဲ႐ွာေလ၏။ လဲလွ်င္ က်ဳိက္က်ဳိက္ဆူလွ်က္ ပူစပ္ေသာ သံရည္ထဲ၌ စုန္ခ်ည္ ဆန္ခ်ည္ ေမ်ာေနေလ၏။ ကမ္းပါး၌ ႐ွိေသာ ႀကိမ္ သမန္းျမက္တုိ႔ျဖင့္လဲ ႐ွ၏၊ ေခ်င္းထဲ၌ ႐ွိေသာ ႏြယ္ႏွင့္ ၾကာ႐ြက္တုိ႔ျဖင့္လဲ ႐ွိ၏။ ငရဲသား၏ ကိုယ္သည္ အစုတ္စုတ္ အျပတ္ျပတ္ ျဖစ္ေလ၏။ ထုိစဥ္အခါ၌ အားထုတ္ခြင့္ကို မရႏိုင္ေတာ့ေခ်။<br /><br />( ငရဲဟူသည္ စိတၱဇ နာမ္ရုပ္မ်ား အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ေပၚကာ မည္မွ် နွိပ္စက္ျခင္း ခံရေသာ္လည္း မေသနုိင္ပဲ ၀ဋ္ေၾကြးကုန္မွသာ ငရဲစိတၱဇ နာမ္ရုပ္မ်ား ကုန္ဆံုးသည္ဟု မွတ္သားဖူးပါသည္ ။ )<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ဆက္ရန္ >> ..............</span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-2193447716628006352?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-24179037141096476142009-07-20T04:49:00.000-07:002009-07-21T05:32:55.445-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmW0G84PmtI/AAAAAAAAAPE/Nx0g0-T80ec/s1600-h/P1400005.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmW0G84PmtI/AAAAAAAAAPE/Nx0g0-T80ec/s400/P1400005.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360888962968689362" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);">ရဟႏၱာ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေတြရဲ့ ၾကည္ညိဳ မွတ္သားဖြယ္ရာ ယံုၾကည္ သဒၵါအား တက္စရာ ဆံုးမ ၾသ၀ါဒ စကားေတြ ကို စုစည္းျပီး တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ... က်ေနာ္ ကိုယ္တုိင္လည္းပဲ သဒၵါအား က်လာတဲ့ အခါ ...</span></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);">ေလာကီကိစၥ အေနွာက္အယွက္ေတြမ်ားလို႕ ယံုၾကည္မႈေတြ ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲ ျဖစ္လာတဲ့ အခါမွာ ဒီ စကားေတြကို ျပန္လည္ ၾကားေယာင္ျပီး အားေဆး သဖြယ္ သဒၵါ ျပန္တင္ရပါတယ္ ... မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးလည္းပဲ ယံုၾကည္ သဒၵါအား ပြားနုိင္ေစဖို႕ ရည္ရြယ္ တင္ျပပါတယ္ ခင္ဗ် ... မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဒီ ပို႕စ္ေလးကို ဆံုးေအာင္ ေသခ်ာဖတ္ျပီး နွလံုးသားထဲမွာ အသိတရား တစ္ခု စြဲထင္ က်န္ရစ္တယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ က်ေနာ္ ေရးရက်ိဳး အပင္ပန္းခံရက်ိဳး နပ္ပါျပီခင္ဗ်ာ ...</span></span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><br /><br />အခုေခတ္က ၀ိမုတၱိေခတ္ .... ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာၾကီးေတြ အဆူဆူ ပြင့္မည့္ေခတ္ ...<br />ဒီတစ္ခ်ီမွ မလိုက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေနရစ္ခဲ့ေပေတာ့ .... လူေသရင္ လူျပန္ျဖစ္တယ္ေတာ့ မမွတ္ယူၾကနဲ႕ ...<br />ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန အတံုးလိုက္ အတစ္လိုက္နဲ႕ ေသရင္ အပါယ္ေလးဘံုက လြတ္မယ္ မထင္နဲ႕ ....လူ႕ဘ၀ ခဏ လာလည္တာ ... ခင္ဗ်ားတို႕ အျမဲေနအိမ္က အပါယ္ေလးဘံု ...<br />အရိေမေတၱယ် ျမတ္စြာဘုရား မေမွ်ာ္မွန္းနဲ႕ ... မွီမွာ မဟုတ္ဘူး ... အပါယ္ တစ္ခါက်လို႕ကေတာ့ ဘုရား အဆူဆူနဲ႕ လြဲမွာ အေသအခ်ာပဲ ...<br /><br />ကုသိုလ္ေလး လုပ္ထားလို႕လည္း စိတ္ခ်မေနနဲ႕ .... အဲ့ကုသိုလ္က သံသရာကို ဆက္ေနခ်င္ေအာင္ ဆြဲဆန္႕တာ ... ကုသိုလ္ကံ ကုန္တာနဲ႕ အကုသိုလ္ကံ ခ်က္ခ်င္း အက်ိဳးေပးျပီး အပါယ္ေလးဘံု ကို ျပန္လာရမွာပဲ ...<br /><br />ကုသိုလ္ေရာ အကုသိုလ္ေရာ ကိုယ့္ကို ေနာက္က အျမဲ လိုက္ကိုက္ေနတဲ့ သံသရာမွာ ဆြဲခ်မယ့္ ေခြးေတြဆိုတာ သိထားၾက .... အဲ့ေခြးေတြကို ကုသိုလ္ေခြး အကုသိုလ္ေခြးလို႕ ေခၚတယ္ ...အကုသိုလ္ေခြးက မွီတာနဲ႕ အပါယ္ေလးဘံုကို ခ်က္ခ်င္း ဆြဲခ်တယ္ ... ကုသိုလ္ေခြးက မွီတာနဲ႕ သံသရာမွာ ခဏ ေပ်ာ္ေအာင္ ထားျပီး ျပီးရင္ေတာ့ အပါယ္ေလးဘံုကို ျပန္ဆြဲခ်တာပဲ ... မထူးဘူး ... ကိုက္တတ္တဲ့ ေခြးေတြခ်ည္းပဲ ... အပါယ္ေလးဘံုက ခင္ဗ်ားတို႕ ရဲ့ အျမဲေနအိမ္ဆိုတာ ျမဲျမဲ မွတ္ထားၾက ..<br /><br />( ၃၁ ) ဘံုက ၀ဋ္ဘံု ... ခင္ဗ်ားတို႕ ကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္ အကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္ ၀ဋ္ေတြကို လုပ္ေနတာပဲ ... ၀ဋ္ေတြလုပ္ရင္ ၀ဋ္ျပန္ခံရမယ္ ...အဲ့ ၀ဋ္ေတြကို ျဖတ္တဲ့ ၀ိပႆနာ လုပ္မွ ခင္ဗ်ားတို႕ ၀ဋ္ေကာင္ဘ၀ က လြတ္မယ္ ....<br /><br />ခင္ဗ်ားတို႕က အတိတ္ေတြကို ေမ့ေနၾကလို႕ ... အ၀ိဇၨာေတြ ဖံုးေနလို႕ မမွတ္မိတာ .... ခင္ဗ်ားတို႕ ငရဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ က်ဖူးခဲ့ျပီ ... ပင္ပန္း ဆင္းရဲျခင္း ၾကီးစြာနဲ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ငရဲဒဏ္ကို ခံဖူးျပီ ... ေနာင္တရလို႕ ငိုေၾကြး ျမည္တမ္းတာလည္း မနည္းေတာ့ဘူး ....အျပစ္ကုန္လို႕ အခု လူ႕ ဘ၀ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဘာလို႕ ၀ဋ္ေတြကို ျပန္လုပ္ေနၾကသလဲ ... ဘာလို႕ ဒုကၡဆင္းရဲေတြ ေနာင္တေတြ ေမ့ျပီး<br />ကိေလသာ ေတာမွာ တဖန္ ေပ်ာ္ပါး ျမဴးတူးေနၾကသလဲ ...<br /><br />ခင္ဗ်ားတို႕ ေပ်ာ္ပါး ျမဴးတူးတာက ေခြး အမဲရိုးရလို႕ ေပ်ာ္ေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္ ...<br />အသတ္ခံရနီး ဆဲဆဲ ႏြားက ကိုယ္ေသမွာ မသိပဲ ျမက္စားရလို႕ ေပ်ာ္ေနသလိုမ်ိိဳး ျဖစ္ေနတယ္....<br />ခင္ဗ်ားတို႕ ကိေလသာေတာမွာ ျမဴးတူးေနၾကတာျဖင့္ ေသရတာ အားမရေသးလို႕လား အပါယ္ငရဲ က်ရတာ အားမရေသးလို႕လားလို႕ ေမးဖို႕ပဲ ရွိေတာ့တယ္ .... ခင္ဗ်ားတို႕က မသိၾကလို႕သာ မေၾကာက္ပဲ ေနေနၾကတာေနာ့ .. က်ဳပ္က သိလို႕ ေျပာေနတာ ....<br />လြတ္ေျမာက္ရာ အစစ္အမွန္ျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာကို ၾကိဳးစား အားထုတ္ၾကစမ္းပါ .....<br /><br />ခင္ဗ်ားတို႕က နိဗၺာန္ဆိုတာ ဘာမွ မရွိဘူး ဆိုျပီး အသံၾကားရံုနဲ႕ ေၾကာက္ေနၾကတာ .....<br />တစ္ကယ္တမ္းက နိဗၺာန္ဆိုတာ လူေတြ သတ္မွတ္တဲ့ ပညတ္ စကားလံုးေတြနဲ႕ အဓိပၸာယ္ မေဖာ္နုိင္ေအာင္ ျပီးျပည့္စံုတာပါ ...ဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္မွာ ပညတ္ တစ္ခုမွ မရွိဘူးလို႕ ေျပာတာပါ .....<br />ဘာမွ မရွိတာ မဟုတ္ဘူး... ေျပာျပလို႕ မရနုိင္ေအာင္ကို အလံုးစံု ျပီးျပည့္စံုျခင္းပါ ...<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို႕ ေနာက္ဆံတင္း မေနၾကစမ္းပါနဲ႕ ရဲရဲၾကီးသာ ၾကိဳးစားအားထုတ္လိုက္ၾကစမ္းပါ ....<br />နိဗၺာန္ ျမင္ဖူးသူတုိင္း ၀ိပႆာနာ အားထုတ္မိလို႕ ေနာင္တရတယ္ဆိုတာ ထံုးစံ မရွိပါဘူး ....<br />ရဲရဲၾကီးသာ စတင္ အားထုတ္ၾကစမ္းပါ ....<br /><br />သာသနာ နွစ္ ၅၀၀၀ ဆိုေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕ အသက္ရွင္သေလာက္ပဲ သာသနာက ရွိေတာ့တယ္ ...<br />ခင္ဗ်ားတို႕ ဒီေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန ေတြနဲ႕ ေသရင္ အပါယ္ေလးဘံုက တက္ရမွာ မဟုတ္ဘူး ....<br />က်န္တဲ့ သာသနာ ၂၅၀၀ မေျပာနဲ႕ ေနာင္ပြင့္မယ့္ အရိေမတၱယ် ျမတ္စြာဘုရားေတာင္ မွီမွာ မဟုတ္ဘူး ....<br /><br />ခင္ဗ်ားတို႕ ေနာက္မက်ေသးပါဘူး ....<br />နိုင္ငံေရး သာေရး နာေရး လူမႈေရး ပညာေရး သားသမီးေရး လင္ေရး မယားေရး စီးပြားေရး ဒါေတြကို အေရးမၾကီးၾကပါနဲ႕ဦး ...ကိုယ့္အေရးကိုယ္ အရင္ အေရးၾကီးၾကစမ္းပါဦး ....ကိုယ့္အေရး ျပည့္စံုျပီ ဆိုရင္ျဖင့္ အလိုလို သူတစ္ပါး အေရးကို ေက်းဇူးျပဳလာနုိင္မွာပါ ... အရိယာ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြ တေျဖာင္းေျဖာင္း ပြင့္မယ့္ ေခတ္ၾကီးမွာ တစ္ခါတည္း ပါေအာင္ ရဲရဲၾကီးသာ ၾကိဳးစား အားထုတ္လုိက္ၾကစမ္းပါ ....<br /><br />ခင္ဗ်ားတို႕က ၀ိပႆနာ ဆိုရင္ အသံၾကားရံုနဲ႕ ေၾကာက္ေနၾကတာ ... ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနၾကတာ ...<br />တစ္ကယ္ေတာ့ ၀ိပႆနာ ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ ညာလိုမွ အဲ့လို မဟုတ္ဘူး ... လူ၀တ္နဲ႕လည္း က်င့္လို႕ရတာပဲ ရဟန္း၀တ္မွ က်င့္လို႕ရတာ မဟုတ္ဘူး .... ေလာကီ ကိစၥေတြ အကုန္ အျပတ္ စြန္႕နုိင္မွ လုပ္လို႕ရတာ မဟုတ္ဘူး .. လုပ္ရင္း ကိုင္ရင္းနဲ႕လည္း က်င့္လို႕ရတယ္ .....<br /><br />ကိုယ္က မစြန္႕နုိင္ေသးလို႕ တဏွာ ရာဂ ေတြ လုပ္ေနမိရင္ေတာင္မွ တရားအသိေလးနဲ႕ နွလံုးသြင္းေနရင္ ေအးခ်မ္းတယ္ ... ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ နွလံုးသြင္းပါ မ်ားလာရင္ အဲ့ဒီ တဏွာ ရာဂ ေတြရဲ့ ပူေလာင္မႈကို ကိုယ္တိုင္သိျပီး အလိုလို စိတ္ကုန္ျပီး အလိုလို စြန္႕သြားလိမ့္မယ္ ....<br /><br />မစြန္႕ခ်င္ပဲ စြန္႕ရမွာ မဟုတ္ဘူး .... မိမိ စိတ္ အလိုရ ကို အလိုလို စြန္႕သြားမွာ .....လုပ္ပါ ဆိုလို႕ေတာင္ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး .....အေျခအေနအရ လုပ္ေနရတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ္က အစြဲမရွိေတာ့ရင္ အကုသိုလ္ မျဖစ္ဘူး .... ျငိမ္းခ်မ္းဖို႕ပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္ ... အဓိက က တရားအသိေလးနဲ႕ နွလံုးသြင္းေနဖို႕ပဲ ....ကဲ ဘယ္မွာလဲ ေၾကာက္စရာ ... တရားကိုသာ နွလံုးသြင္းေနစမ္းပါ .. အရာရာ တရားက ေဆာင္သြားပါလိမ့္မယ္ ..<br /><br />ဘုရား အနွစ္သက္ဆံုး ျဖစ္တဲ့ ပူေဇာ္ျခင္း ၊ တစ္ခုတည္းေသာ ဘုရား သာဓု ေခၚတဲ့ အလွဴဟာ ၀ိပႆနာ အလွဴ တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္ .... ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခံယူရင္ျဖင့္ ဘုရား အနွစ္သက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာ အလွဴနဲ႕ စတင္ ပူေဇာ္ၾကစမ္းပါ ......<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold; font-style: italic;">စာေရးသူ တုိက္တြန္းခ်က္</span> ။ ။ က်ေနာ္တို႕ဟာ ေလာကီ အမႈကိစၥ အ၀၀နဲ႕ ရႈပ္ေထြးေပြလီဆဲ ျဖစ္ပါတယ္ ..<br />ရေသ့ ရဟန္း ၀တ္ျပီးေတာ့လည္း စံုလံုးပစ္ျပီး အားမထုတ္နုိင္ေသးပါဘူး .....<br />ျပည့္စံုမွ တရားဘက္ ကူးမယ္လို႕ေတာ့လည္း မေတြးပါနဲ႕ ....<br />အလိုဆႏၵဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ ျပည့္စံုတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး ...<br />ဒါေၾကာင့္ လုပ္ရင္း ကိုင္ရင္းနဲ႕ပဲ တရားအသိေလး နွလံုးသြင္းျပီး ၀ိပႆနာ ဘက္ကို ကူးရမွာပါ ... အထက္က ဆိုခဲ့သလိုပဲ နွလံုးသြင္းပါ မ်ားရင္ သူ႕ အလိုလို တစ္ခုျပီး တစ္ခု စြန္႕လႊတ္သြားပါလိမ့္မယ္ ...<br /><br />ပါရမီ မရွိေသးရင္ ပါရမီ ကို ျဖစ္တည္ေစျပီး ပါရမီ နည္းသူကိုေတာ့ ပါရမီ ရင့္သန္ေစပါတယ္ ...<br />ပါရမီ ရင့္သန္ျပီးသူကိုေတာ့ သစၥာေလးပါး ျမတ္တရားကို ပိုင္းျခားသိျမင္နုိင္ျပီး အလံုးစံု ျပီးျပည့္စံု ျငိမ္းခ်မ္းရာ<br />နိဗၺာန္ကို ပို႕ေဆာင္ေပးပါလိမ့္မယ္ ... အခ်ိန္အားမွ ေနာင္မွ အၿပတ္တြယ္မယ္ဆုိတဲ့ အယူေလးေတြကုိလည္း စြန္႕လႊတ္ဖို႕ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္ .... ဘာလို႕လည္း ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ဟာ မ်က္စိ တစ္မွိတ္ အတြင္း ေသဆံုး သြားနုိင္လို႕ပါပဲ ....<br /><br />လူသားတုိင္းဟာ အပါယ္ေလးဘံုကို မသြားခ်င္ၾကပါဘူး ..... ဒါေပမယ့္ ေသတဲ့အခါမွာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားၾကီးကို အပါယ္ က်ပါတယ္ ...<br />ျမတ္စြာဘုရားက လက္သည္းေပၚ ေျမမႈန္ေလးေတြ တင္ျပီး လူေတြ ေသလြန္ရင္ ဒီလက္သည္းခြံေပၚက ေျမမႈန္ေလာက္ပဲ သုဂတိ ဘံု ကို ေရာက္မယ္ က်န္တဲ့ ကမာၻေျမၾကီးေလာက္ ရွိတဲ့သူေတြက အပါယ္ေလးဘံုကို သြားရမယ္လို႕ အတိအလင္း ေဟာထားပါတယ္ ... အဲ့ဒီ အပါယ္သြားတဲ့ သူေတြထဲမွာ အခ်ိန္အားမွ ေနာင္မွ အၿပတ္တြယ္မယ္ဆုိတဲ့ အယူေလးေတြကုိ ဆုပ္ကိုင္ျပီး ေသဆံုးသြားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အမ်ားၾကီး ပါပါတယ္ .... ဒါေၾကာင့္ ဘာကိုပဲ လုပ္လုပ္ မေကာင္းတာပဲ လုပ္လုပ္ ေကာင္းတာပဲ လုပ္လုပ္ တရား အသိေလးနဲ႕ စတင္ နွလံုးသြင္းျပီး လုပ္ဖို႕ ေစတနာ ေရွ့ထားျပီး အေလးအနက္ တိုက္တြန္းပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ....<br /><br />အားလံုးပဲ ျငိမ္းခ်မ္းနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ....<br /><br /><br /><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-2417903714109647614?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-47623179556644354062009-07-19T03:14:00.001-07:002009-07-19T14:18:38.094-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmONB5QMYBI/AAAAAAAAAO8/-uBWnQGRoNA/s1600-h/IMG_0510.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmONB5QMYBI/AAAAAAAAAO8/-uBWnQGRoNA/s400/IMG_0510.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360283045189148690" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);">စိတ္ရဲ ့အင္မတန္ ကၽြမ္းက်င္တဲ ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပညာေတြကို နားလည္လာလိမ့္မယ္။ သူ ့ကိုနားလည္လာျပီ ဆိုရင္ေတာ့ သူ ့ကုိ အသံုးခ်တတ္ျပီေပါ့ ။ ေယာက်ၤားရွာစမ္း မိန္းမရွာစမ္း သူငယ္ခ်င္းရွာစမ္း ပိုက္ဆံရွာစမ္း ဆုိတဲ ့ေနရာမွာ အင္မတန္ အသံုးဝင္တဲ ့အင္အားရွိတဲ ့စိတ္ကို အသံုးခ် မေနပဲ နတ္ျပည္ မပို ့နဲ ့ျဗဟၼာျပည္</span></span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);">မပို ့နဲ ့ နိဗၺာန္ ပို ့ ဆုိျပီးေတာ့မွ နိဗၺာန္ ရွာစမ္းဆုိျပီး နိဗၺာန္ ရွာခုိင္းလို ့ရျပီေပါ့။ အဲ ့ဒါမွ တကယ္ အဓိပၸါယ္ရွိတဲ ့ အလုပ္ပါပဲ ။</span></span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><br />ဦးဇင္းတုိ ့လည္း ဒီ စိတ္ကို ခုိင္းတာ ။ တရားေဟာတတ္တာလည္း ဒီစိတ္ကို ခိုင္းတာ ။ တရားအားထုတ္ေတာ့ ဒီစိတ္ကို နားလည္ျပီ ။ အဲ့ဒီေတာ့ ဘာအခက္ဆံုးလဲ ဘာအေရးၾကီးဆံုးလဲ ... ဘယ္သူ ့ကုိ မွ ေမးတာ မဟုတ္ပါဘူး ။ လူ ့ေလာက ထဲမွာ ေမးရင္ေတာ့ စာေရးဆရာကလည္း စာေရးဖို ့အေရးအၾကီးဆံုးပဲ ။ စီးပြားေရးသမားကလည္း ပိုက္ဆံရွာဖို႕ အေရးအၾကီးဆံုးပဲ ။ ေက်ာင္းသားကလည္း ေက်ာင္းတက္ဖို႕ အေရးအၾကီးဆံုးပဲ ။ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာၾကလိမ့္မယ္။ တရားအားထုတ္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္ဟာနဲ ့ကိုယ္ အလုိလိုသိျပီ ။ ဘာအခက္ဆံုးဆုိတာသိျပီ ။<br /><br />ဒီလို ေဟာဖို ့အခက္ဆံုးဆုိတာသိျပီ ။ စိတ္ကုိ နားလည္တဲ ့ပညာနဲ ့ ဥာဏ္နဲ ့ စိတ္ကို ဘယ္လို အသံုးခ်ရတယ္ စိတ္ကို ဘယ္လုိ ခုိင္းေစရတယ္ ဘယ္လုိ အမိန့္ ့ေပးရမလဲ ဆိုတဲ ့ပညာနဲ ့ သစၥာေလးပါး ကို ဘယ္လုိ ျမန္မာလုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေဟာ ဆုိျပီး အမိန္ ့ေပးလိုက္တာပဲ ။ အမိန္ ့ေပးရင္းနဲ ့စိတ္မွာ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ အကုန္လုပ္ႏိုင္တယ္ ။ အခ်ိန္ဆိုတာ မရွိတဲ ့အခါက်ေတာ့ အခ်ိန္ကုိ စကားထဲ ထည့္မေျပာဘူး ။ အခ်ိန္စကားထဲ ထည့္ေျပာရတာက လူေတြက သူ ့ဟာနဲ ့သူ အခ်ိန္သတ္မွတ္ျပီး ကိုယ္သတ္မွတ္တဲ့ အခ်ိန္နဲ ့ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဒုကၡေရာက္ေနတာ ။ ပရမတ္မွာ အခိ်န္မရွိတဲ ့အခါက်ေတာ့ ေလးႏွစ္ေက်ာ္ၾကာတဲ ့အခါမွာ အခုလုိ ေဟာတတ္လာတာပဲ ။ ဒီစိတ္ကို ခိုင္းသာ ခိုင္းေနလိုက္ .. ဒီစိတ္က မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားႏိုင္တယ္။ အရာရာ စိတ္ပဲ ။ စိတ္က ဖန္ဆင္းတဲ ့HIV ေရာဂါပါ။<br /><br />ဒီစိတ္က ဖန္ဆင္းတတ္တယ္ ဆုိရင္ ဒီစိတ္က ျပန္ျပီး ေဖ်ာက္ဖ်က္တတ္တာေပါ့။ လူေတြ တီထြင္ထားတဲ ့ပစၥည္း ကို လူေတြက ျပန္ျပီးေတာ့မွ ျပင္တတ္သလုိေပါ့။ sony တို ့cannon တို ့ဆုိတာ စက္ရုပ္ေတြရဲ ့ service center ေတြပါ။ အဲ့လိုပဲ ဘာေဆးရံု ညာေဆးရံုဆိုတာကလည္း လူေတြရဲ ့service center ေတြပါဘဲ။ စိတ္က ျဖစ္တဲ ့ စိတ္က ဖန္တီးလိုက္တဲ ့ HIV ဆုိတဲ ့ေရာဂါကို ဒီစိတ္ကို အမိန္ ့ေပးႏိုင္ရင္... ဘယ္လုိ ျပန္ဖ်က္ရမယ္ ဆိုတာကို ျပန္ ျပီးေတာ့မွ အမိန္ ့ေပးႏိုင္ရင္ ဒီေရာဂါ ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္။<br /><br />ကိုယ္က စိတ္ကုိ အမိန္ ့မေပးႏိုင္ရင္ ေၾကာက္ေနရမွာပဲ ။ ကိုယ္က ဘယ္လုိ ကိုင္တြယ္ရမွန္းမသိသလိုေပါ့။ COMPUTER VIRUS ေတြလိုေပါ့ ။ VIRUS အသစ္တစ္ခု ေပၚလာျပီ ဆိုရင္ အစပိုင္းမွာ သူက ဘယ္လုိ အရည္အခ်င္းရွိမွန္းမသိဘူး ။ ဘယ္လို လက္နက္နဲ ့သူ ့ကို ဘယ္လို ျပန္နွိမ္နင္းရမယ္ ဆုိတာ မသိေသးဘူးေပါ့။ VIRUS ေပၚလာေတာ့ ကြန္ျပဴတာမွာလည္း ဘယ္လုိ ကာကြယ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ANTI VIRUS ေတြ ထည့္ထားသလိုေပ့ါ ။ ဒါဟာ စိတ္က တီထြင္လိုက္တဲ ့ VIRUS ကို စိတ္ကပဲ ျပန္ ဖ်က္လုိက္တယ္ ဆုိေတာ့ ဒီစိတ္ကပဲ ဖ်က္စီးတဲ ့နည္းကို သိတာပါပဲ ။ ဒီစိတ္ကုိ အသံုးခ်တတ္ရင္ ဘာမဆို အကုန္ျဖစ္တယ္။<br /><br />စိတ္က ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အစြမ္းရွိသလဲ ဆုိေတာ့ စိတ္ကပဲ ထာဝရ ဘုရားကို ဖန္ဆင္းထားတာ ။ စိတ္က ၃၁ ဘံုလံုးကို ဖန္ဆင္းထားတာ ။ ဒီဖန္ဆင္းရွင္ စိတ္ကုိ နားလည္ရင္ ၃၁ ဘံုလံုးကိို ျပန္ျပီးေတာ့မွ ဖ်က္ခ်လိုက္ရင္ ကိုယ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ ၃၁ ဘံုမရွိေတာ့ဘူး ။ ထာဝရဘုရား မရွိေတာ့ဘူး ။ ဒါေတြ မရွိမွန္း သိသြားရင္ ဒါေတြ ႏွလံုးသားထဲမွာ မရွိေတာ့ရင္ ပ်က္သြားရင္ ပူစရာမရွိေတာ့ဘူး ။ စိတ္က ဖန္ဆင္းထားတာကုိ စိတ္ကပဲ ျပန္ျဖဳတ္ခ်မွ ရမွာ ။ စိတ္က ရွိတယ္လို ့ထင္ရေလာက္ေအာင္ လွည့္စားထားတာ ။<br /><br />ဒါေတြကို စိတ္နဲ ့ျပန္ျဖဳတ္ခ်မွပဲ ရမွာ ။ တကယ္ရွိတဲ့ ၃၁ ဘံု မဟုတ္ေတာ့ တကယ္သြားျပီးေတာ့မွ ဖ်က္စရာလည္း မလုိေတာ့ဘူး ။ အိမ္ေတြလိုေပါ့။ အရင္ ေခတ္တုန္းက အိမ္ဆိုျပီး ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သစ္သားေတြပဲ ရွိတာပဲ ။ သစ္ပင္ပဲ ရွိတာပဲ ။ ေနာက္ဆံုး သစ္ပင္ကို အိမ္လုပ္ထားတာ။ ကိုယ္က သစ္ပင္၊ သစ္သားေတြ မသိပဲ အိမ္ၾကီးစြဲေနတယ္ ။ အဲ့ေတာ့ မရွိတာ စြဲတာလား ရွိတာ စြဲတာလားဆုိရင္ ကိုယ္ရူးသလား မရူးလား ... သတ္မွတ္ခ်က္ၾကီးကို စြဲေနတယ္။ အိမ္လုိ ့သတ္မွတ္ေပးတာေတြကို စြဲေနတယ္။ စြဲေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ္ပဲ ပူရတာေပါ့ ။ ကိုယ္ပဲ အိမ္ေစာင့္ ဒရဝမ္ ျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ ။<br /><br />တရားအားထုတ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ အိမ္ကိုေတာ့ သြားမဖ်က္ဘူး ။ စိတ္ထဲက အစြဲကို ဖ်က္ျပီးသား ။ စိတ္ထဲမွာ အိမ္ဆိုတာမရွိေတာ့ ဒရဝမ္မျဖစ္ေတာ့ဘူး ။ အိမ္ေစာင့္ မလုပ္ရေတာ့ဘူး ။ေနလည္း ေနရတယ္ ပူလည္း မပူရေတာ့ဘူးေပါ့ ။ မပူရတဲ ့အတြက္ အႏ ၱရာယ္ကင္းတယ္ ။ ပူတဲ ့အတြက္ ဘာျဖစ္မလဲ ဘာျပႆနာ တက္မလဲ ပူေနရတယ္ ။ မရွိတဲ ့အိမ္ကို သြားျပီး ဖ်က္စရာမလိုဘူး ။ သူ့ဟာနဲ ့သူ တုိက္ေတြ အိမ္ေတြ ႏိုင္ငံေတြ ဘယ္လိုပဲ မ်ားေန ေန ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ဒါေတြဟာ ဘာမွ မဟုတ္မွန္းသိေနေတာ့ ဖ်က္ျပီးသားပဲ ။ ဘာေရာဂါ ညာေရာဂါ ဘယ္လိုပဲ ဆုိင္းဘုတ္ တပ္တပ္ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ မရွိရင္ ဖ်က္ျပီးသားပဲ ။ ကို္ယ့္စိတ္ထဲ မွာ မရွိရင္ ကိုယ္ပူစရာမရွိဘူး ကိုယ္ေၾကာက္စရာ မရွိဘူး ။<br /><br />စိတ္ထဲမွာ ရွိလုိ ့ေၾကာက္ေနရတာ ။ အဲ့ေတာ့ ကိုယ့္လက္နက္ၾကီးကို ကိုယ္အသံုးခ်တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ ။ စိတ္က ဖန္ဆင္းထားတဲ ့ငါ ေယာက်ၤား ငါ မိန္းမ ဆိုတာေတြမွာ လမ္းဆံုးမေနပါနဲ ့။ ကိုယ့္ေယာက်ၤားဘ၀ေလး မိန္းမဘ၀ေလး နဲ ့ေယာက်ၤားစိတ္ မိန္းမစိတ္ဆိုျပီး ေဘာင္ခတ္ မေနပါနဲ ့။ ကို္ယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ေလ့လာမေနပါနဲ့။ ဒီ စိတ္ ေစတသိတ္ ရုပ္ ဆီက တုိက္ရိုက္သင္ယူပါ။ တုိက္ရိုက္သင္ယူဖို ့အတြက္ စက္ရုပ္ အစြဲျဖဳတ္ရတယ္။ ေယာက်ၤားစြဲ မိန္းမစြဲ ျဖဳတ္ရတယ္ ။ မျဖဳတ္ႏိုင္ရင္ စက္ရုပ္က သင္ေနလို့ ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ပညာကုန္မရဘူး ။ ဒီစက္ရုပ္ကို ဖန္ဆင္းတဲ ့စိတ္ကို ျပန္ျပီးေတာ့မွ အမိန္ ့ေပးလို ့မရဘူး ။ တကယ္ရွိတဲ ့ စိတ္ ေစတသိတ္ ရုပ္ နိဗၺာန္ကို နားလည္တဲ ့သစၥာေလးပါးပညာတတ္ဖို ့ဆိုတာ စိတ္ကို တုိက္ရုိက္ အမိန္ ့ေပးမွ ။<br /><br />ဦးဇင္း ေျပာေနတာက ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတာပါလို ့ႏွလံုးသြင္းဆုိတာ စိတ္ကို software ေရးေပးလုိက္တာပါ ။ ဘာ software လဲ ဆိုေတာ့ နိဗၺာန္ ပို ့တဲ ့ software ပါ ။ လူမွာ ဒီ software မရွိေတာ့ စိတ္က အလုပ္ မလုပ္တတ္ဘူး ။ လူက လူျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမလား မိန္းမ ျဖစ္ခ်င္သလား ေယာက်ၤား ျဖစ္ခ်င္သလား နတ္ျဖစ္ခ်င္လား ျဗဟၼာ ျဖစ္ခ်င္လား ေခြးျဖစ္ခ်င္လား ေၾကာင္ျဖစ္ခ်င္လား ငရဲခံခ်င္သလား ငရဲျပည္ရွိတယ္ ဆုိတာ ကိုယ္ေတြ ့ ၾကံဳခ်င္သလား ကိုယ္တုိင္ ငရဲ သား ျဖစ္ခ်င္သလား အကုန္ရတယ္။<br /><br />စိတ္ေတြမွာ ဒီ software ေတြက အျပည့္အစံုရွိျပီးသားဆုိေတာ့ စိတ္မွာ မရွိတဲ ့ software ကုိ ကုိယ္က ထည့္ေပးမွ စိတ္က ကိုယ့္ကို နိဗၺာန္ ပို ့မွာ။ ဒါ နိဗၺာန္ software ေရးေပးတာပါပဲ ။<br /><br />လိုတရ စိတ္ကို အသံုးခ်ျခင္း ျပီးပါျပီ .......<br />မူရင္း ပို႕စ္ကိုေတာ့ <span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-size:130%;" ><a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://venuottamasara.multiply.com/reviews/item/8">ဒီေနရာ</a></span> မွာ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈနုိင္ပါတယ္ ခင္ဗ် ...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ကိုယ့္ကို ငရဲဲ ကို ပို႕တာလည္း ဒီစိတ္ပါပဲ ....</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ေခြး ပံုသ႑န္ ႏြားပံုသ႑န္ ေၾကာင္ ေလာက္ တီ အစရွိတဲ့ တိရစာၦန္ ၀ဋ္ေကာင္ေတြ ဘ၀ ကို ေရာက္ေစတာလည္း ဒီစိတ္ပါပဲ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">၃၁ ဘံု အတြင္းမွာ ၀ဋ္ေကာင္ေတြ အျဖစ္ တစ္ဘ၀ျပီး တစ္ဘ၀ ၀ဋ္ခံရေစတာလည္း ဒီစိတ္ပါပဲ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ထာ၀ရ ေအးခ်မ္း ျပီးျပည့္စံုရာ နိဗၺာန္ကို သြားမယ္ဆိုရင္လည္း ဒီ လိုတရ စိတ္ၾကီးကိုပဲ ေလွၾကီး အျဖစ္ ေလွာ္ခတ္ စီးနင္းျပီး အရိယာ သူေတာ္စင္တို႕ နုိင္ငံ နိဗၺာန္ တစ္ဖက္ကမ္း ကို ကူးေျမာက္နုိင္ပါတယ္ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">အားလံုးပဲ မိမိရဲ့ စြမ္းအင္ၾကီးလွတဲ့ စိတ္ကို ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ အဆံုးမရွိတဲ့ လိုခ်င္ေတာင့္တ မက္ေမာမႈေတြ အာသာငမ္းငမ္း ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြ တရွိန္ရွိန္ ေလာင္ကၽြမ္းေတာက္ပေနတဲ့ ေဒါသ ေမာဟ ေလာဘ မာန္မာန ေတြ အတြက္ အသံုး မခ်ပဲ .....</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">တစ္ကယ့္ ေအးခ်မ္းရာ အစစ္အမွန္ ျဖစ္တဲ့ ျပီးျပည့္စံုတဲ့ ပရမတ္ တရားကို ရွာေဖြတဲ့ အခါမွာ မိမိရဲ့ စိတ္ကို လိုတရ လက္နက္ၾကီး သဖြယ္ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်နုိင္ၾကေစဖို႕ ရည္ရြယ္ တင္ျပအပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ .....</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာသခင္အား ဦးညႊတ္ ရွစ္ခိုး ပါ၏ ။ </span><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-4762317955664435406?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-70185570138334625222009-07-16T01:09:00.000-07:002009-07-17T13:47:20.091-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmDjRdtzy7I/AAAAAAAAAO0/REexReFVY7g/s1600-h/P1400306.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SmDjRdtzy7I/AAAAAAAAAO0/REexReFVY7g/s400/P1400306.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359533445744937906" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);">စိတ္ ေစတသိတ္ ရုပ္ ေၾကာင့္ သူ ့ဟာနဲ ့သူ လႈပ္ရွားသြားလာႏိုင္တာကို အသက္ရွိတယ္လို႕ ယူရင္းယူရင္းနဲ ့ အသက္ရွိတယ္ ဆိုတဲ ့ မိဘရိုးရာ အယူကို စြဲေနတာကို ျဖဳတ္ခ်ပစ္လိုက္ေတာ့။ သေဘာေလး သက္သက္ကိုသာသိ။ ဘာမွ လုပ္စရာ တာဝန္မရွိေတာ့ဘူ။ ဘာမွ အသက္အႏၱရာယ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိိ ့လဲ ဆိုေတာ ့အသက္မရွိလို ့။ စက္ရုပ္တရုပ္ဟာ ပ်က္စီးသြားစရာပဲ ရိွပါတယ္ ။ ကြန္ျပဴတာ ဆုိတာလည္း ပ်က္စီးစရာပဲ ရွိတာ။ ကြန္ျပဴတာရဲ ့အသက္အႏၱရယ္ စိုးရိမ္ရတယ္ ဆုိတာမရွိဘူး။ အဲ့ဒီလုိပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စက္ရုပ္လုိ ့သတ္မွတ္လိုက္ ။ ဘာမွ အသက္အႏၱရယ္ စိုးရိမ္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။ ရဲရဲသာ ပယ္ပါ။ စိတ္ကုိ စိတ္နဲ ့မွ သင္ယူလို ့ရမွာပါ။</span></span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><br /><br /><br />စက္ရုပ္ဘ၀နဲ ့အရွင္သခင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေတာ္လွန္ႏိုင္တာ မဟုတ္တဲ ့အတြက္ စက္ရုပ္ဘဝကို စြန္ ့လုိက္။ သေဘာလို ့သာ လက္ခံျခင္းအားျဖင့္ ေျခေတြ လက္ေတြ ေခါင္းေတြ ကို စိတ္မေရာက္ေစနဲ ့ေတာ့။ ျဖစ္ရံုသက္သက္ေလးကိုသာ တုိက္ရုိက္သိ ။ ဘာပညတ္မွ မပါေစနဲ ့ေတာ့။ ေနာက္တဆင့္ အေနနဲ ့သေဘာေတြကမွ ျဖစ္ရံုေလးသာျဖစ္ေနတဲ ့အသိ ဟာ သမၼာဒိ႒ိပဲ ။ အဲ့ဒီ သေဘာေတြက သိရံု မရွိရံု ၾကားရံု မရွိရံု လႈပ္ရံု မရွိရံု ထိရံု မရွိရံုပဲ ။ ဒါေတြကို ျဖစ္ရံုေလးလို ့သာ ႏွလံုးသြင္းေပးပါ။<br /><br />ျဖစ္ေနတာေတြဟာ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ အျဖစ္ကို လက္မခံပါနဲ့ ။ အသိကိုသာ လက္ခံပါ။ နားေထာင္ေနတယ္ဆုိတာ ၾကားတဲ ့အသံေလးကို ရွိတယ္လို ့လက္ခံတာ။ ဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္ ၾကည့္တယ္ဆုိတာ ျမင္ရတဲ ့အဆင္းေတြကို ရွိတယ္လို ့လက္ခံတာ။ ဟုိရႈ ဒီရႈိက္ လုပ္တယ္ ဆုိတာ အနံ႕ အသက္ေတြ ကို ရွိတယ္လို ့လက္ခံတာ။ ဟုိစားခ်င္ ဒီစားခ်င္ဆိုတာ စားစရာေတြ ရွိတယ္ လက္ခံထားလို ့။<br /><br />ဟုိလုပ္ခ်င္ ဒီလုပ္ခ်င္ဆုိတာ လုပ္စရာေတြ ရွိတယ္ လက္ခံထားလို ့။ အတိတ္က လက္ခံခဲ့ လို ့အခုလည္း ျဖစ္ေနတာ။ အခု လက္မခံနဲ ့ေတာ့ ။ ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတဲ ့အသိေလးသာ လက္ခံျပီးေတာ့ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ ဆုိတဲ ့အသိေတြ အကုန္ပယ္လိုက္ပါ။ ဘာလုပ္ခ်င္ ညာလုပ္ခ်င္စိတ္ေတြကို လည္း ျဖစ္ခြင့္ မေပးနဲ ့ေတာ့။ ဒါ စိတ္ကို ကိုင္တြယ္တဲ ့နည္းပါပဲ ။ နည္းကေတာ့ လြယ္လြယ္ေလးပဲ ။ ဒါေပမယ့္ လုပ္တတ္ဖို ့ကေတာ့ ေလ့က်င့္ရမွာ။ နည္းေပးရတာ လြယ္တယ္ ။<br /><br />ကိုယ္တုိင္လုပ္ၾကည့္မွ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ ့ကၽြမ္းက်င္လာမွာပါ။ အဲ့ေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္ခြင့္မေပးနဲ့ေတာ့။ ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတဲ ့အမွန္တရားကိုသာ အားကိုးလုိက္ေတာ့။ ဒါ မိစာၦဒိ႒ိ ဆုိတဲ ့ ဘာပဲ ညာပဲ သိေနတာေတြ အကုန္လံုးကို စြန္ ့လုိက္ေတာ့။ ဘာပဲ ညာပဲ ဆုိတဲ ့အသိနဲ ့ကေတာ့ ေခြးေခြးခ်င္း ကိုက္သလုိျဖစ္ေနမွာပဲ ။ သူႏိုင္လုိက္ ကိုယ္ႏိုင္လုိက္ပဲ ။ လူလူခ်င္း လက္ေဝွ ့ထိုးသလို ျဖစ္ေတာ့မွာပဲ ။ သူတျပန္ ကိုယ္တျပန္ပဲ ျဖစ္မွာပဲ။ ျပတ္ျပတ္သားသား မႏိုင္ဘူး။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ အားနည္းတဲ ့အသိျဖစ္တဲ ့ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတယ္လုိ ့ သိတဲ ့အသိက အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟ စိတ္ပါ။ ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတယ္လုိ ့ဆုိမွေတာ့ ေလာဘလည္း ျဖစ္စရာ မရွိဘူး။ ေဒါသလည္း ျဖစ္စရာ မရွိဘူး။ ေမာဟလည္း ျဖစ္စရာ မရွိဘူး။ ငါလုိ္ ့ သိမ္းပိုက္စရာလည္း မရွိဘူး။ ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတဲ ့စိတ္သက္သက္နဲ ့ ဘာဘဲ ညာဘဲ သိေနတဲ ့ေရာဂါသည္ စိတ္ေတြကို ႏွိမ္နင္းပါ။<br /><br />ေရာဂါကင္းတဲ ့စိတ္ကသာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စိတ္ေတြကို နိုင္ပါတယ္။ အျပစ္မရွိသူကသာ ရဲရဲရင္ ့ရင့္ ေနႏိုင္ပါတယ္။ အျပစ္ရွိတဲ ့သူက ေၾကာက္ေနရပါတယ္။ အျပစ္ကင္းတဲ ့စိတ္က အင္အားၾကီးပါတယ္။ အျပစ္ေတြ ရွိေနတဲ ့စိတ္က ဘယ္လုိမွ အင္အားမရွိပါဘူး။ ဘာပဲ ညာပဲ သိေနတဲ ့စိတ္က အျပစ္ရွိတဲ ့ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စိတ္ပါ။<br /><br />ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတဲ ့စိတ္က အျပစ္ကင္းတဲ ့စိတ္။ ဘာကိုမွ မျငိတြယ္ဘူး။ သိရံုသက္သက္ကေလး။ သိတဲ့ ငါလည္း မရွိဘူး။ ဘာကိုမွ မွီစ၇ာ ပူစရာမရွိဘူး။ ဘာကိုမွ ေၾကာက္ေနစရာမရွိဘူး။ ဘာမွလဲ ျဖစ္စရာမရွိဘူး။ ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ ညာျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆုိတာ စိတ္ပဲ ။ အဲ့ဒီ ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ ညာျဖစ္ခ်င္တယ္ စိတ္က ဘာေတြ ညာေတြကို ဖန္ဆင္းလုိက္တာ။<br /><br />ရာႏႈန္းျပည့္ ေရႊအစစ္နဲ ့ ေၾကးေရာထားတဲ့ ေရႊေတြနဲ ့တန္ဖိုးခ်င္း ကြာသလိုေပါ့ ။ ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတယ္ ဆုိတာကလည္း စိတ္ပဲ။ ဒါေပမဲ ့အဲ့စိတ္ကေတာ့ အင္မတန္ အင္အားၾကီးတဲ ့စိတ္သက္သက္ေလးပါ။ ဘာပဲ ညာပဲ သိတဲ ့စိတ္က အေရာေရႊလုိပဲ ။ စိတ္မွာ ေစတသိတ္ေတြ ေရာေနတယ္။ သေဘာက်မႈေတြ သေဘာမက်မႈေတြ မာန္မာနေတြ သံသယေတြ ေရာေနတယ္။ အဲ့ေတာ့ အင္အားမရွိဘူး။<br /><br />အင္အားရွိတဲ ့စိတ္နဲ ့မွ ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတာကို နားလည္လာႏိုင္တဲ့ ဝိပႆနာဥာဏ္ ေပၚေပါက္ လာပါလိမ့္မယ္ ။ သစၥာေလးပါးကိုသိတဲ ့ပထမ အဆင့္ ဝိပႆနာဥာဏ္ ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ အင္မတန္ အစြမ္းထက္တဲ ့လုိတရတဲ ့စိတ္ၾကီးကလည္း အဓိပၸါယ္ရွိတဲ ့အလုပ္ေတြမွာ မသံုးပဲ ဘယ္သူ ့ကို ဘယ္လုိ လုပ္လိုက္မယ္ဆိုတဲ့ မဟုတ္တဲ ့ေနရာေတြမွာ အသံုးခ်ေနတယ္ ။ လုပ္စရာေတြ ရွိတယ္ သတ္စရာေတြ ရိွတယ္ ရွင္းစရာေတြရွိတယ္ ဆုိျပီး မဟုတ္တဲ ့ဖက္မွာ အသံုးခ်ေနတဲ ့အတြက္ ရိုးရိုးဖ်ားနာတာကို ပါရဂူနဲ့ ကုသလိုျဖစ္ေနတာေပါ့။<br /><br />ပါရဂူက ရိုးရိုးဖ်ားနာတာေလးကို လိုက္ကုေနတယ္ ဆုိရင္ ကိုယ္လည္း ပါရဂူဘ၀က ေန ရိုးရိုးဆရာဝန္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ အင္မတန္ အစြမ္းထက္တဲ ့လုိတရတဲ ့စိတ္ၾကီးကို ဘာမွ အဓိပၸါယ္မရွိတဲ ့လက္စားေခ်တဲ့ အလုပ္ေတြမွာ အသံုးခ်ေနၾကေတာ့ ကိုယ္ရထားတဲ ့လက္နက္က ေလးဂြ သာသာပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ကိုယ္က အသံုးမခ်တတ္တဲ ့အတြက္ တလြဲသံုးေနတယ္။ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ ့အလုပ္ေတြက တလြဲေတြ ဆုိတာသိမွ၊ အေရးမၾကီးတာေတြကို ရွင္းမေနေတာ့မွ၊ အေရးမၾကီးတဲ ့ေရာဂါေတြကိ ု မကုေတာ့မွ၊ ကိုယ္လုပ္စရာ မလိုတာေတြ မလုပ္ေတာ့မွ စိတ္က တကယ္တန္ဖိုး ရွိတာေတြ ျဖစ္လာမယ္။ သစၥာေလးပါး ပညာတတ္မွာ။ တကယ္ တန္ဘိုး မျဖတ္ႏိုင္တဲ ့နိ ဗၺာန္ ကို ရွာလုိ ့ေတြ ့မွာ။<br /><br />ဘာမဟုတ္တာေလးနဲ ့အခ်ိန္ကုန္ေနေတာ့ ၊ မိန္းမသာ ရွာေနေတာ့ ေယာက်ၤားသာ ရွာေနေတာ့ သူငယ္ခ်င္းသာ ရွာေနေတာ့ ပိုက္ဆံသာ ရွာေနေတာ့ ေနစရာသာ ရွာေနေတာ့ နိ ဗၺာန္ကို ဘယ္လုိမွ ရွာလို့ မေတြ ့ ေတာ့ဘူး။ အေရးမၾကီးတာေတြကို အေရးမၾကီးမွန္းမသိပဲနဲ ့ သူမ်ားလုပ္သလို လုပ္ေနလို ့ကိုယ္လည္း ခပ္တုံးတံုး ျဖစ္ေနတာ။ စိတ္ကေလးက သူမ်ား ေျပာသလိုပဲ လုိက္ေျပာတတ္ေတာ့တယ္။ သူမ်ား ေျပာျပတာပဲ ကိုယ္သိေတာ့တယ္ ။ ျမင္မွပဲ သိေတာ့တယ္။ ၾကားမွပဲ သိေတာ့တယ္ ။ နားေထာင္္မွပဲ သိေတာ့တယ္။ အလိုလို အသိဆိုတာ ဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး။<br /><br />ဦးဇင္းေဟာေနတယ္ ဆုိတာ ဘယ္စာအုပ္ကိုမွ ၾကည့္ေဟာေနတာ မဟုတ္ဘူး။ နဂိုတုန္းကေတာ့ ကၾကီး ခေခြးေလး ေအ ဘီ စီေလး ၁ ၂ ၃ ၄ ေတြ ဘာမွ မဟုတ္တဲ ့ပညာေရးမွာပဲ အသံုးခ်ေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္တာပဲ တတ္တယ္။ ကိုယ္ မၾကားဖူးတာ ဆုိရင္ နားမလည္ဘူး ။ ကိုယ္ မၾကားဖူးတာ ဆုိရင္ ျပန္လည္း မေျပာ တတ္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ္ မဖတ္ဖူးတာ ဆုိရင္ ျပန္လည္း မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး ။ တရားအားထုတ္လိုက္ေတာ့ အလိုလို သိလာတယ္ ။ အင္မတန္အစြမ္းထက္တဲ့ စိတ္ရဲ ့အင္အားနဲ ့ တရားေဟာေနတာပါ။ ဘယ္ေကာ္ပီမွ ကူးျပီး ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ရွိတာပဲ ေျပာတယ္ မရွိတာေတြကို မေျပာဘူး။ မရွိတာေတြကို မရွိဘူးလို ့ပဲ ေျပာတယ္။ လူကို လူလို ့မေျပာဘူး။ လူကို စက္ရုပ္လုိ ့ပဲ ေျပာတယ္။ စက္ရုပ္ေတြ ၊ တကယ္မရွိတာေတြ ဂရုစိုက္ေနလို ့တကယ္ရွိတာကို ဂရုစိုက္လုိ ့မသိတာ။<br /><br />ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္လုိပဲ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္နဲ ့ကိုယ္နားလည္သလုိ သင္ေပးေနတဲ ့တရားေတြပါ ။ ကိုယ္ဆုိတာ မရွိေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ ့တရားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ။ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ဥာဏ္နဲ ့ေဟာတဲ့ တရား ။ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ စိတ္နဲ ့ေဟာတဲ့ တရား ။ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္စိတ္က လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေျပာလို ့ရတယ္။ အလုိိုလို သိတဲ ့စိတ္ေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္။ မဟုတ္တာေတြနဲ ့အခ်ိန္ကုန္ေနလို ့ မအားဘူး မအားဘူး ျဖစ္ေနတာ။ အပါယ္သြားရမယ့္ ကိစၥနဲ ့မအားေနတာကို စကားထဲ ထည့္မေျပာဘူး။ တကယ့္ကို အေရးၾကီးတဲ့ နိဗၺာန္ သြားမယ့္ အလုပ္ကိုပဲဲ လုပ္ေနရမယ္ ။ သိေနတဲ ့အသိေတြကို အကုန္ ျပန္ ဖ်က္ခ်လုိက္ေတာ့။<br /><br />ျဖစ္ရံုေလး ျဖစ္ေနတဲ ့အလုပ္ကုိသာ ၾကိဳးစားေတာ့။ စက္ရုပ္ေတြဆီက ပညာမသင္ေတာ့ဘူး ။ စက္ရုပ္ စက္ရုပ္ခ်င္း ဆရာမတင္ေတာ့ဘူး ။ စိတ္ကုိ တုိက္ရုိက္ ဆရာတင္လုိက္ျပီ ။ ကုိယ္နဂိုသိထားတဲ ့ပညာေတြ အကုန္ပယ္ျပီး ျဖစ္ရံုေလး အသိကို သိေနျခင္းအားျဖင့္ တကယ္ေခါင္းေဆာင္ အစစ္ဆီက ပညာသင္လုိက္ျပီ ။ တပည့္ေတြ ဆီက တဆင့္ ခံမေနေတာ့ဘူး။ တပည့္အလုိမရွိဘူး။<br /><br />စက္ရုပ္ကို တီထြင္တဲ ့ စိတ္ေစတသိတ္ ဆီက တုိက္ရိုက္သင္မယ္ဆိုျပီး သင္တာပဲ။ အဲ့ဒီလို ကန္ ့သတ္ရတယ္။ ဘယ္သူ ့တရား ဟိုလူ႕ တရား ဦးဥတၱမသာရတရား ဆုိရင္ စက္ရုပ္တရားပဲ ရွိေသးတယ္။ ဦးဥတၱမသာရ ဆုိတာလည္း သတ္မွတ္ထားတဲ ့ တကယ္မရွိတဲ ့စက္ရုပ္တစ္ရုပ္ပဲ ။ အဲ့ဒါေတြ လမ္းဆံုးေနရင္လည္း မဟုတ္ေသးဘူး ။ တကယ့္ဆရာ စစ္စစ္က ဂဂၤါဝါ႒ဳ သဲစု မက ဘုရားေတြနဲ ့ဘုရား တစ္ဆူတစ္ဆူ ေနာက္မွာလည္း ႏွစ္ဆယ့္ေလး သေခ်ၤေက်ာ္ဆိုတဲ ့သာဝကေတြ ကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့တဲ ့တကယ္ ဆရာ ့ ဆရာၾကီး စစ္စစ္က ဘယ္ေတာ့မွ တပည့္မျဖစ္တဲ ့ဆရာအဆူဆူက ဆရာတင္ခဲ့တဲ ့ဆရာစစ္စစ္<br />စိတ္ ေစတသိတ္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆိုတဲ ့မျမဲ တဲ ့သဘာ၀နဲ ့ ျမဲတဲ ့သဘာဝဘဲ ။ နာမည္ခံ ဆရာမဟုတ္ဘူး။<br /><br />ဂဂၤါဝါ႒ဳ သဲစု မက ဘုရားေတြနဲ ့ဘုရား တစ္ဆူတစ္ဆူ ေနာက္မွာလည္း ႏွစ္ဆယ့္ေလး သေခ်ၤေက်ာ္ဆိုတဲ့ သာဝကေတြ အကုန္လံုး စိတ္ ေစတသိတ္ ရုပ္ နိဗၺာန္ ဆုိတဲ ့ဆရာစစ္စစ္နဲ ့ေတြ ့သြားလို ့ ဘုရား ျဖစ္သြားတာ ခ်ည္းပဲ ။ အဲ့ဒါနဲ ့တုိက္ရိုက္သိဖို ့ ၾကိဳးစားပါ ။ ေတာ္ရံုတန္ရံုေလးနဲ ့ေက်နပ္မေနပါနဲ ့။ ေတာ္ရံုတန္ရံုေလး ေက်နပ္ေနရင္ ေတာ္ရံုတန္ရံုေလးပဲ ျဖစ္မယ္ ။ စက္ရုပ္ဘ၀ကေန လြတ္မွာ မဟုတ္ဘူး ။ လိုတရ စိတ္နဲ့ တုိက္ရိုက္ ေတြ ့ေတာ့မွ ဆရာစားမခ်န္ပဲ ဒီစိတ္က ( ၃၁ ) ဘံုသားေတြကို ဘယ္လုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသလဲ ဆိုတာ နားလည္လာလိမ့္မယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);">ဆက္ရန္ >> ........ </span><br /></span></span></span><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ငါ့ ဥစၥာ ငါ့စည္းစိမ္ ငါ့မိသားစု ငါ့အလွဴ ငါ့တရား </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ငါဆိုတဲ့ ပညတ္ေတြကို သေဘာက်ေနေသးသေရြ႕ ေတာ့ </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">တစ္ကယ္ ေအးခ်မ္းရာ ျဖစ္တဲ့ ပရမတ္တရားနဲ႕ ေ၀းေနဦးမွာပဲ ....</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ကုသိုလ္၀ဋ္ အကုသိုလ္၀ဋ္ ၀ဋ္ေတြကို ျပဳလုပ္ေနသေရြ႕ ေတာ့ </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">၀ဋ္ေတြ ျပန္ခံရဦးမယ္ ...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">( ၃၁ ) ဘံုဟာ ၀ဋ္ဘံု ..</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">၀ဋ္ေကာင္ေတြ ျဖစ္ေနၾကဦးမွာပဲ .... </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">၀ဋ္ေတြကို ျဖတ္ဖို႕ ၾကိဳးစားၾက ....</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာသခင္အား ဦးခိုက္ ရွစ္ခိုးပါ၏ .... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-7018557013833462522?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-10463560070522710642009-07-13T05:04:00.000-07:002009-07-13T07:25:14.595-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SlsqF4vH7LI/AAAAAAAAAOs/nMqKWWEBjdI/s1600-h/P1420373.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SlsqF4vH7LI/AAAAAAAAAOs/nMqKWWEBjdI/s400/P1420373.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357922462305086642" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br /></span></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);">ကိုု္ယ့္ရဲ့စိတ္က အင္မတန္ အစြမ္းထက္တဲ ့ကြန္ျပဴတာပါပဲ ။ အင္မတန္ အစြမ္းထက္တဲ ့စက္ရုံၾကီးပါပဲ ။ ေလယာဥ္ပ်ံလည္း ထုတ္လို့ရတယ္။ သေဘၤာၾကီးေတြလည္း ထုတ္လို့ရတယ္။ အနုျမဴဗံုးလည္း ထုတ္လို ့ရတယ္။ ဒီစိတ္စက္ရံုက ဘာမဆို အကုန္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ နိဗၺာန္သြားလို ့လည္းရတယ္။</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);">ဘယ္ေလယာဥ္ပ်ံနဲ ့မွ သြားလို ့မရတဲ ့နိဗၺာန္ ကိုလည္း စင္ၾကယ္တဲ ့ စိတ္နဲ ့မွ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကင္းတဲ့ စိတ္နဲ ့မွ ပဲ နားလည္ႏိုင္တာပါပဲ ။ နိ ဗၺာန္ ဆိုတဲ ့ျမဲတဲ ့သဘာ၀ တရားၾကီးကို ေတြ ့ေအာင္ ရွာႏုိင္တာလည္း စိတ္ပါပဲ ။ လူေတြ ငန္းငန္းတက္ သေဘာက်ေနတဲ ့က်ပ္ေတြ ေဒၚလာေတြ ယူရိုေတြကို တီထြင္တာလည္း စိတ္ပါပဲ ။<br /><br />ေငြရွိလို ့တီထြင္ႏိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ နဂိုတုန္း က ဘာ ပိုက္ဆံမွ မရွိပါဘူး။ စိတ္က ေနျပီးေတာ့ မွ ေငြကို တီထြင္လုိက္တာပါ။ လူအမ်ားစု ကုိးကြယ္ေနတဲ ့ထာဝရဘု၇ား ဆိုတာလည္း စိတ္ရဲ့ ထြက္ကုန္တစ္ခုပါပဲ ။</span></span><br /></div><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br />စိတ္က ထုတ္လုပ္လုိက္တဲ ့စက္ရုပ္တရုပ္ပါပဲ။ ဒီစိတ္ပဲ .. ကိုယ့္မွာ ရွိေနတဲ ့ဒီစိတ္ပဲ ဘာမွ ေဝးေဝးလံလံ ရွာေနရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေငြမရွိလို ့စားစရာမရွိလို ့ေနစရာမရွိလို ့မအားလို ့ဆိုျပီးေတာ့မွ ဆင္ျခင္ေပးမေနေတာ့ပဲ အဲ့ဒါေတြ အကုန္လံုးက ဒီစိတ္ကို အသံုးမခ်တတ္လို ့ကာယကံနဲ ့ကုန္းရုန္းျပီးေတာ့မွ ရွာေနရတာ။<br /><br />ဝစီကံနဲ ့အျမဳပ္ ထြက္ေအာင္ေျပာေနရတာ။ ဒါေၾကာင့္ အသံုးခ်တတ္တဲ ့နည္း သင္ေပးလိုက္လို႕ အသံုးခ် တတ္သြားရင္ လုိအင္ဆႏၵေတြ အားလံုး ျပည့္ဝသြားမယ္။ အဲ့ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ရွိျပီးသား လက္နက္နဲ ့ ျပန္ေျဖရွင္းပါမယ္။<br /><br />သူမ်ား အားကိုးတာေတြ၊ ပိုက္ဆံအားကိုးတာေတြ၊ သားသမီးအားကိုးတာေတြ ၊ ကုိယ့္ကိုယ္ကို အားကိုးတာေတြဆိုတာက လူကို အားကိုးတာ ။ လူဆိုတာ စာရင္းထဲ ထည့္မတြက္နဲ ့လူဆိုတာ စက္ရုပ္တရုပ္ပဲ ။ စက္ရုပ္အားမကိုးနဲ ့စက္ရုပ္ကို တီထြင္တဲ ့စိတ္ကို အားကိုးရမယ္။<br /><br />ဒါမွသာ အားကိုးရာ အစစ္ ။ စီးပြားေရးလုပ္သလိုေပါ့။ ပင္ရင္းမွာ ၀ယ္ရင္ ေစ်းသက္သာတယ္။ တဆင့္ခံေတြဆီက ဝယ္ရင္ ေစ်းၾကီးတယ္။ သူ ့ရဲ ့စက္ရုံမွာ တုိက္ရိုက္သြားဝယ္ရင္ ေစ်းသက္သာတယ္။ လက္ေဆာင္ရတယ္။ အဲ့ဒီသေဘာတရားဘဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြ ပိုက္ဆံေတြ ဆိုတာ အဆြယ္အပြားေတြဘဲ ရွိေသးတယ္။<br /><br />တုိက္ရုိက္စိတ္ကို နားလည္ဖို ့ ကိုယ့္စိတ္နဲ ့ကိုယ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ အေပးအယူလုပ္ႏိုင္ဖို႕ ကြန္ျပဴတာ သင္တန္းေပးသလို စိတ္ကြန္ျပဴတာကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ ကိုင္တြယ္ဖို ့ ခိုင္းေစဖုိ ့ အသံုးခ်နည္း သင္တန္းေပးေနတာပါ။<br /><br />မ်က္စိကို အသာေလးမွိတ္ထား။ တကိုယ္လံုးမွာ ႐ွိတဲ ့ အေၾကာေတြကို ေလွ်ာ့ထားပါ။ ခါးကို မတ္မတ္ထားပါ။ ေခါင္းကို မတ္မတ္ထားပါ ။ ဒါစိတ္ကြန္ျပဴတာပါ။ ေျခေတြလက္ေတြ ေခါင္းေတြ ဆုိတာ စက္ရုပ္ပါ။ စက္ရုပ္ ဆိုတဲ ့တဆင့္ခံ အားကိုးေန၇င္ ေစ်းၾကီးပါတယ္။ စိတ္ကုိ စိတ္နဲ ့ ထိန္းသိမ္းတဲ ့နည္းကို ညႊန္ျပေပးပါမယ္။ အဲ့ေတာ့ ကာယကံကို စြန့္ လႊတ္လိုက္ပါေတာ့။ စိတ္ကုိ ငါက ထိမ္းလို ့မ၇ဘူး။ စက္ရုပ္က လူကို ျပန္ျပီးေတာ့မွ ထိန္းခ်ဳပ္လို ့အမိန္ ့ေပးလို ့မရဘူး။ လူကသာ စက္ရုပ္ကို အမိန္ ့ေပးလို ့ရတာ။<br /><br />အဲ့ဒီလိုဘဲ ကိုယ္က ငါေယာက်ၤား ငါမိန္းမဆိုျပီး စက္ရုပ္ဘ၀နဲ ့အရွင္သခင္ဆိုတဲ ့ စိတ္ကို ျပန္ျပီးေတာ့မွ ခုိုင္းေစဖို ့အမိန္ ့ေပးဖို႕ မရပါဘူး ။ တကယ္ ဘုရားအစစ္ ျဖစ္တာလည္း စိတ္ပါပဲ ။ ဘုရားအတုဆိုတာလည္း စိတ္ပဲ။ ခ်မ္းသာ အစစ္ဆုိတာလည္း စိတ္ပဲ။ ခ်မ္းသာ အတုဆိုတာလည္း စိတ္ပါပဲ ။ စိတ္ရဲ့ စက္ရုပ္ေတြ ျဖစ္တဲ ့ မင္းသား မင္သမီးေတြေတာင္မွ အကယ္ဒမီဆုေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ရေသးတာပဲ ။ မင္းသားမင္းသမီးေတြရဲ ့ အမူအယာေတြ ၾကည့္လုိက္ရင္ စိတ္ကို ခန္းမွန္းလို ့၇ပါတယ္။ ကာယကံကို စြန္ ့လႊတ္လိုက္ေတာ့။ တငါငါ လုပ္မေနနဲ ့ေတာ့ ။<br /><br />စက္ရုပ္ဘ၀ကုိ စြန္ ့လုိက္။ ေယာက်္ားစြဲ မိန္းမစြဲေတြကို ျဖဳတ္လုိက္ပီး မေနာကံကို လက္ခံျပီး ကာယကံ ဝစီကံေတြကို အားကိုးေနရာက တတ္ႏိုင္တဲ ့အခ်ိန္မွာ စြန္ ့လုိက္ပါ။ ကာယကံနဲ ့ဇိမ္ခံမေနနဲ ့ေတာ့ ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယုယမေနနဲ့ေတာ့။ ကုိယ့္ကိုယ္ေလး ျခင္ကိုက္မခံ ျဖစ္မေနနဲ ့ေတာ့။ စြန္ ့လႊတ္ထားလုိက္ေတာ့။ ဒါစက္ရုပ္ကို စြန္႕တာပါ။<br /><br />စက္ရုပ္ဘ၀ကို မစြန္ ့ႏိုင္ရင္ စက္ရုပ္ပဲ ျဖစ္ေနမယ္။ ၃၁ဘံုမွာ သတၱဝါ အနတၱဆိုတာ စက္ရုပ္ အနတၱပါ။ ဘာအသက္မွ မရွိဘူး။ ကိေလသာက အသက္သြင္းထားတာ။ ကိုယ့္မွာ ျဖစ္ေနက် မေနာကံေတြကိုလည္း စြန့္ လႊတ္လိုက္ေတာ့။ ဘာမွ ေတြးမေနနဲ ့ေတာ့ ။ ေနရာစြ ဲ ၊ အခ်ိန္စြဲ ဘယ္သူဘယ္ဝါအစြဲ ေတြ ရဲရဲသာ ျဖဳတ္လိုက္ေတာ့။ စိတ္ကို စိတ္နဲ ့ကိုင္တြယ္မွ ရမယ္။ လူလူခ်င္ထိမ္းသလုိ … ေပါ့။ လူေက်ာင္းသားကို လူဆရာမနဲ ့ထိမ္းသလိုေပါ့။ လူသူခိုးကို လူရဲနဲ ့ထိမ္းသလိုေပါ့။ လူယာဥ္ေမာင္းသူကို လူယာဥ္ထိန္းရဲနဲ့ ထိန္းသလို။ လူေသာင္းက်န္းသူကို စစ္သားနဲ့ ထိမ္းသလို ။ လူလူခ်င္းထိမ္းသလို စိတ္စိတ္ခ်င္းထိမ္းမွရမယ္။ ၾကြက္ကို လူက ထိမ္းသလိုေပါ့။ ခပ္တံုးတံုး ခပ္ေလးေလး။ ၾကြက္က အင္မတန္လ်င္ျမန္ေတာ့ လူက ခပ္တံုးတံုး ခပ္ေလးေလး ဆုိေတာ့ လူေလာက္ေတာ့ ၾကြက္က အသာေလး။ လုူကို ေၾကာင္ေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္မွာ မဟုတ္ဘူး။<br /><br />စိတ္ကြန္ျပဴတာကို ကိုင္တြယ္တဲ ့အသိဥာဏ္ရဖို ့အတြက္ သေဘာေလးလုိ ့သာ လက္ခံလိုက္။ ၾကားရံုသက္သက္ေလး၊ ထိရုံသက္သက္ေလး။ လႈပ္ရုံသက္သက္ေလး။ သိရုံသက္သက္ေလး။ စိတ္ဆုိတာလည္း သူ ့ရဲ ့နိယာမ ရွိျပီးသားပါ။ နည္းပညာရိွျပီးသားပါ။ ျမင္းစီးရင္ ျမင္းစီးပညာ လိုသလို ကားေမာင္းရင္လည္း ကားေမာင္းပညာ လိုပါတယ္ ။ ကိုယ့္ဖာသာ ေက်ာ္လြန္ျပီး ေမာင္းလို ့မရပါဘူး။ ကိုယ္ေမာင္းခ်င္သလို<br />ေမာင္းလို ့မရဘူး။<br /><br />သူ ့သတ္မွတ္ခ်က္အတုိင္း လုိက္နာရင္ လိုက္နာ။ မလိုက္နာရင္ ကားက ေမာင္းလို ့ကို မရဘူး။ အဲ့ဒီလိုပဲ ဒီစိတ္မွာလည္း မဂၢင္နည္း တနည္းပဲ ရွိတယ္။ ဒီနည္းအတိုင္းလုပ္ရင္လုပ္ ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ရင္ေတာ့ ဘယ္လုိ့မွ မရဘူး။ ကိုယ္သိထားတဲ ့အသိေတြကို စြန္ ့လႊတ္လိုက္။ သေဘာလို ့လက္ခံလိုက္။<br /><br />ၾကားတာစိတ္ေရာက္ရင္လည္း ၾကားရံုသက္သက္ေလးကို သတိကပ္ထားလုိက္။ ဘာေျပာတယ္ ညာေျပာတယ္ ဂရုမစိုက္နဲ ့ေတာ့။ ၀င္ေလ ထြက္ေလမွာ စိတ္ေရာက္ေနရင္လည္း ထိရံုသက္သက္ေလးကို သိရံုသက္သက္ေလးသိပါ။ ဝင္တယ္ ထြက္တယ္ ရႈတယ္ ရႈိက္တယ္ဆုိတာေတြ ကိုယ္နဂိုသိထားတာေတြ လက္မခံနဲ ့။ ကိုယ္နဂိုသိထားတာေတြက လူလူခ်င္း လူရာဝင္ဖို႕ပဲ သံုးလို ့ရမယ္။<br /><br />လူဟန္ေဆာင္တဲ ့ေနရာမွာ သံုးတဲ ့အသိေတြ။ သူမ်ားရီသလို လုိက္ရီ ။ သူမ်ားငိုသလို လုိက္ငို။ သူမ်ားေၾကာက္သလို ေၾကာက္ ။ သူမ်ား ဟန္ေဆာင္သလို လိုက္ဟန္ေဆာင္ေနတာေတြကို ေဘးခ်ိတ္ထား။ အသိေျပာင္းေပးပါ။ စိတ္ကေလး သက္သက္ပဲ ေျပာင္းရမွာ။ ရင္ညႊန္ ့ေလးမွာ စိတ္ေရာက္ေနရင္လည္း လႈပ္ရံုသက္သက္ေလး။ နဖူးထက္မွာ စိတ္ေရာက္ေနရင္လည္း သိရံုသက္သက္ေလး။<br /><br />ဗိုက္မွာ စိတ္ေရာက္ေနရင္လည္း လႈပ္ရံုသက္သက္ေလးကိုသာ လႈပ္တယ္ဆုိတဲ ့ပညတ္မပါဘဲ တုိက္ရုိက္သိ။ စိတ္ဆုိတာ ခႏၶာငါးပါး ။<br /><br />ခႏၶာဆိုလို ့အထည္ၾကီးမျမင္နဲ ့။ ဦးဇင္းေျပာတာက စိတ္ဆုိ၇င္ အေကာင္အထည္မရွိသလိုပဲ ။ အဲ့ဒီလုိပဲ ကိုယ့္မွာ တဖ်ပ္ဖ်ပ္နဲ ့ျဖစ္ေပၚေနတဲ ့ ဓမၼအစု သေဘာေလးေတြကလည္း အေကာင္အထည္မရွိဘူး။<br /><br />လႈပ္တယ္ ဆုိရင္ ပညတ္၊ ပိန္တယ္ ဆုိရင္ ပညတ္၊ အဲ့ဒီ္ ပညတ္ေတြ မပါနဲ ့။ အဲ့ဒါ လူေလာက ထဲက လူစက္ရုပ္ေတြ သိတဲ ့အသိ။ လူ ့စက္ရုပ္အသိကို မစြန္ ့ႏိုင္ရင္ စက္ရုပ္ပဲ ျဖစ္မွာပဲ ။ ေတာ္ၾကာ ေခြးစက္ရုပ္ ေၾကာင္စက္ရုပ္ ငရဲသားစက္ရုပ္ေတြ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္ ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စက္ရုပ္လုိ ့လက္ခံလုိက္။ စက္ရုပ္ဆုိကတည္းက အသက္မရွိဘူး။ ေသရမွာေၾကာက္တယ္ ဆိုတာ မရွိဘူး။ ကြန္ျပဴတာ ဆုိတာ စက္ရုပ္ပဲ သူ ့ဟာနဲ ့သူ ပ်က္ခ်င္ပ်က္သြားလိမ့္မယ္။ ငါေတာ့ ပ်က္ရပါေတာ့မယ္ ငါေတာ့ ေသရပါေတာ့မယ္ ဆုိျပီး လူေတြလုိ ေၾကာက္ရြံ ့ တုန္လႈပ္ျပီးေတာ့မွ မ်က္ရည္မက်ေနဘူး။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ဆက္ရန္ >>...........<br /><br /></span></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ေၾကာက္တတ္ေနရင္ ေၾကာက္စရာေတြ မကုန္ဘူး ...</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">လုပ္တတ္ေနရင္ လုပ္စရာေတြ မကုန္ဘူး ...</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">သိတတ္ေနရင္ သိစရာေတြ မကုန္ဘူး .....</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">သင္တတ္ေနရင္ သင္စရာေတြ မကုန္ဘူး ....</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ရွာတတ္ေနရင္ ရွာစရာေတြ မကုန္ဘူး .....</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ခ်စ္တတ္ေနရင္ ခ်စ္စရာေတြ မကုန္ဘူး ....</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">မုန္းတတ္ေနရင္ မုန္းစရာေတြ မကုန္ဘူး ...</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">သိခ်င္ တတ္ခ်င္ လုပ္ခ်င္ ကိုင္ခ်င္ ခ်စ္ခ်င္ မုန္းခ်င္ ေနတဲ့ စိတ္ကို စြန္႕လြတ္မွ အလံုးစံု ျပည့္စံုျခင္းကို ခံစားရမယ္ ......</span></span></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"></span></span></span></span></div><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">ဆရာသခင္ ေက်းဇူးရွင္အား ဦးခိုက္ ရွစ္ခိုးပါ၏ .... </span><br /></span><br /><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-1046356007052271064?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-37830546960169632662009-07-10T13:47:00.000-07:002009-07-13T07:24:46.522-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SlfHvQJD01I/AAAAAAAAAOk/nHk-7-FQXIY/s1600-h/IMG_0005.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/SlfHvQJD01I/AAAAAAAAAOk/nHk-7-FQXIY/s400/IMG_0005.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356969896381240146" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" >ဘုရားရွင္ ေဟာထားသမွ်ကို အနွစ္ျပန္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ ျဖစ္ပ်က္ပဲ ရွိပါတယ္ .. အဲ့ဒါကို ျပန္ခ်ဳပ္ရင္ေတာ့ စိတ္ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိပါေတာ့တယ္ ... အဲ့ စိတ္ ကိုမွ ျပန္ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာတဲ့ အခါမွာ စိတ္ ဆိုတာ ပညတ္ တစ္ခု အေနနဲ႕ပဲ က်န္ရစ္ျပီး လိုတရ ( သို႕ ) အလံုးစံု ျပီးျပည့္စံုတဲ့ သဘာ၀ ( ပရမတ္ ) ကို ဆိုက္တယ္လို႕ နားလည္ မိပါတယ္ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" >အဲ့ စိတ္ ကို ဘယ္လို ခြဲျခမ္းမလဲ ဘယ္လို ျပဳျပင္မလဲ ဆိုတာကို ရဲရဲေတာက္ ေဟာၾကားေပးထားတဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ ( ဆူနာမီ ဆရာေတာ္ ) ရဲ့ တရားေတာ္ တစ္ပုဒ္ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" >ပါဠိ စကား တစ္လံုးမွ မပါပဲ ကေလး လူၾကီး လူငယ္ လူရြယ္ နားလည္လြယ္ေအာင္ အရွင္းလင္းဆံုး အထိေရာက္ဆံုး စကားလံုးေတြနဲ႕ စိတ္ရဲ့ သဘာ၀ ကို ေဟာၾကားထားတာပါ ... မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးပဲ စိတ္ တစ္ခုကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်တတ္ၾကေစဖို႕ ရည္ရြယ္ပါတယ္ ...</span><br /></div><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span id="fullpost"><br />မ်က္စိကို အသာေလးမွိတ္ထားပါ။ တကိုယ္လံုးမွာ ႐ွိတဲ ့ အေၾကာေတြကို ေလွ်ာ့ထားပါ။ ခါးကို မတ္မတ္ထားပါ။ ေခါင္းကို မတ္မတ္ထားပါ ။ တရားအားထုတ္တယ္ ဆိုတာ စိတ္ကို အသံုးျပဳနည္း သင္တန္းေပးတာပါ။<br /><br />စိတ္ဆုိတာက ေမာ္ေတာ္ကားနဲ ့တူပါတယ္။ ေမာ္ေတာ္ကား ရွိျပီး ကားမေမာင္းတတ္တဲ ့အခါမွာ ကားကို အသံုးျပဳနည္း မသိပါဘူး ။ ကုိယ္မသံုးတတ္တဲ ့အတြက္ အသံုးခ်လို ့ မရ ျဖစ္ေနသလို ကားရွိရက္ နဲ ့ ေမာင္းမည့္ ့သူမရွိေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္သြားေနရသလို ၊ ကြန္ပ်ဴတာ ေတာ့ ရွိပါရဲ့ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ ဘာမဆိုလုပ္လို ့ရတာကို ကိုယ္က ဘယ္လိုသံုးရမွန္းမသိတဲ ့ အတြက္ ကိုယ့္ကြန္ပ်ဴတာက အလကားျဖစ္ေနသလိုမ်ိဳး ၊ ေငြေတာ့ ရွိပါရဲ့ ့ဒီေငြေတြကို ဘယ္လို အသံုးခ်ရမွန္းမသိလို့ ေသာ့ခတ္သိမ္းထားရေတာ့ ေငြေစာင့္ေနရတဲ ့ဒရ၀မ္ အေစာင့္လိုမ်ိဳး လိုတရတဲ ့စိတ္ေတာ့ ရွိပါရဲ့ ဘယ္လိုခိုင္းရမယ္ဆုိတာ မသိတဲ ့အတြက္ စိတ္ကို အသံုးခ်နည္း ပညာမတတ္ဘူး ျဖစ္ေနတဲ ့အတြက္ ၊ စိတ္ဆိုတာကလည္း ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ ့တန္ဘိုးရိွတယ္လို ့သတ္မွတ္တဲ ့ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြက အစ စက္ရုပ္ေတြ၊ ေလယာဥ္ပ်ံေတြ ၊ကြန္ပ်ဴတာေတြ အဆံုး ဒါေတြဟာ စိတ္ကတီထြင္ထားတာပါ။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ ့မလုပ္ႏိုင္တာ ဘာမွ မရွိသလို စိတ္နဲ ့ျပဳလုပ္လို ့မရတာလည္း ဘာမွ မရွိပါဘူး။<br /><br />စိတ္ဆိုတာက ထာ၀ရဘုရားလုိပါပဲ အကုန္ဖန္ဆင္းႏိုင္ပါတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္တာေတြ အကုန္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ ့သူ ့ကို ခိုင္းတတ္ဖို႕ လုိပါတယ္။ စိတ္ကို အသံုးခ်တဲ ့ပညာ တတ္ဖို႕ လုိပါတယ္။ စိတ္ညစ္ေနရတယ္ ဆုိတာက စိတ္က ကိုယ့္စိတ္ကို အသံုးမခ်တတ္တဲ ့အတြက္ အလကားစိတ္ျဖစ္ေနတာပါ။ အင္မတန္အစြမ္းထက္တဲ ့ စိတ္က ဘာမွ မလုပ္ရတဲ ့အခါက်ေတာ့ တုံးသြားသလိုပါပဲ ။<br /><br />အီရတ္သမၼတေဟာင္း ဆာဒန္ဟူစိန္လုိ အင္မတန္ တန္ခိုးအာဏာၾကီးျပီးေတာ့မွ အက်ဥ္းသားျဖစ္ေနရတဲ့ အခါက်ေတာ့ နဂိုတုန္းက လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ အာဏာေတြ အားလံုးလက္လႊတ္ ဆံုးရႈံးျပီးေတာ့မွ ဘယ္သူ ့မွ အမိန္ ့ေပးလို ့မရတဲ ့ဘ၀ ဘာၾသဇာ အာဏာမွ မရွိေတာ့တဲ ့ဘ၀ျဖစ္ေနရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မေက်မနပ္ အားမလုိအားမရ ျဖစ္ရသလိုမ်ိဳး။ စိတ္ဆုိတာက စၾကၤာဝေတး မင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘုရားျဖစ္တာလည္း စိတ္ပါ။ ဘုရားျဖစ္ႏိုင္တဲ ့စိတ္ကို သူ ့ကို အသံုးမခ်ဘဲ ပစ္ထားေတာ့ အဖမ္းခံရတဲ ့ဆာဒန္ဟူစိန္လုိ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ လုပ္ပိုင္ခြင့္ မရေတာ့လည္း ဘာမွ အရည္အခ်င္းမရွိတဲ ့လူတေယာက္လို ျဖစ္ေနတာေပါ့။<br /><br />စိတ္ကေလးကို အသံုးမခ်ေတာ့ ဘာမွ အသံုးမက်တဲ ့စိတ္လုိ ျဖစ္ေနရေတာ့တာေပါ့။ ဒီေတာ ့ဘာလုိေနလဲ ဆုိေတာ့ အသံုးခ်နည္းလိုေနတယ္။ လိုတရတဲ ့စိတ္လက္နက္ၾကီးကေတာ့ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ပိုင္ဆုိင္လွ်က္ပါပဲ။ အသံုးမခ်ေတာ့ ဘာမွ အသံုးမက်တဲ ့စိတ္လုိ ျဖစ္ေနရေတာ့တာေပါ့။ ဟုိဟာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီဟာလည္း မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေျပာေနတာ။ အမွန္က ကုိယ္က ျဖစ္ေအာင္မလုပ္တတ္တာ။<br /><br />အရာရာကို ျဖစ္ႏုိင္တဲ ့စိတ္ရွိပါရက္နဲ ့ ကိုယ္က အသံုးမခ်ပါမ်ားေတာ့ စိတ္က ဘာအရည္းအခ်င္းမွ မရွိေတာ့ပဲ ဘာမွ သံုးလို ့မရတာပါလို ့ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အထင္မွားေနတာပါ။ အမွားၾကာေတာ့လည္း အမွန္ျဖစ္ဆိုသလို ေပါ့။ အာလာဒင္မီးခြက္နဲ ့တူတဲ ့အင္မတန္ အစြမ္းထက္တဲ ့စိတ္ကေလးက အသံုးခ်မည့္ သူမရွိတဲ ့အတြက္၊ သူ ့ကို ခိုင္းေစတဲ ့အတတ္ပညာ အသိပညာ ကိုယ့္မွာ မရွိတဲ ့အတြက္ အလကားျဖစ္ေနရတယ္။ အရာရာ ဖန္ဆင္းတာ စိတ္ပါပဲ။<br /><br />အခု အင္မတန္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ ့HIVေတြ ၾကက္ငွက္တုတ္ေကြးေတြ၊ ေရာဂါ အဆန္းေတြ ေနာင္လည္း ေပၚေပါက္လာလတၱံေသာ အက္ဆစ္မိုးေတြ အိုဇံုးလႊာေပါက္တာေတြ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာတာေတြ လူေတြ သက္တမ္းတုိလာတာေတြ အကုန္လံုးက စိတ္ပါပဲ ။ အစြမ္းထက္တဲ ့စိတ္ကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ မသံုးတတ္ပဲ မဟုတ္တဲ ့ေနရာမွာ အသံုးခ်ေတာ့ ကပ္ဆုိက္တယ္ ဆုိတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။<br /><br />သဘာဝေဘးအႏ ၱရာယ္ေရာ လူေတြေၾကာင့္ျဖစ္တဲ ့ေဘးအႏ ၱရာယ္စစ္ပြဲေတြ အကုန္လံုးရဲ ့တစ္ဦးတည္းေသာ တရားခံက စိတ္ပါပ ဲ။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ဆုိပီး အၾကီးအက်ယ္ လူသတ္ပြဲၾကီးေတြ က်င္းပတာလည္း လူေတြ သိတဲ ့တရားခံက ဟစ္တလာေပါ့။ အဓိက တရားခံက စိတ္ပါပ ဲ။ ဟစ္တလာကို ဖန္ဆင္းလိုက္တာ စိတ္ပါ။<br /><br />ဟစ္တလာဆုိတာက စိတ္က ဖန္ဆင္းလိုက္တဲ ့စက္ရုပ္တစ္ရုပ္ပါ။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ျပီးတာေတာင္မွ ဟစ္တလာ ေသသြားတာေတာင္မွ တတိယ ကမၻာစစ္ ျဖစ္ေတာ့မလိုလို အၾကီးအက်ယ္ထိတ္လန္ ့စရာေတြ ျဖစ္ရတာပါ။ ဟစ္တလာက လက္သည္စစ္စစ္ မဟုတ္လို ့သူေသသြားတာနဲ ့မျပီးဘူး။ ေခါင္းေဆာင္က ရွိေနေသးတယ္။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စိတ္ဆုိတဲ ့ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ေစတသိတ္ေတြနဲ ့ေပါင္းေနတဲ ့ စိတ္က အေပါင္းအသင္းမွား ျပီးေတာ့မွ အက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေတြ ထိထိေရာက္ေရာက္လုပ္ခြင့္မရတဲ ့အခါက်ေတာ့ အဖ်က္လုပ္ငန္းေတြ ဦးတည္ျပီးလုပ္ကိုင္ေနပါတယ္။<br /><br />လူသားေတြက စိတ္ဆုိတဲ ့အရွင္သခင္ၾကီးကို ႏွိမ္ႏွင္းဖို႕ မၾကိဳးစားပဲ ေကာင္းတဲ ့ဖက္ကို ျပဳျပင္ဖို ့ေတာ့ မၾကိဳးစားဘဲ ဒီစိတ္က ဖန္ဆင္းထားတဲ ့စက္ရုပ္ေတြကိုသာ လုိက္ျပီးေတာ ့ေခ်မႈန္းေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကမာၻၾကီး ဘယ္ေတာ့မွ ေအးခ်မ္းစရာမရွိဘူး။ မေကာင္းမႈေတြကို တိုက္ဖ်က္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ မေကာင္းမႈဆုိတာ မေကာင္းတဲ ့စိတ္ေတြက ေမြးဖြားေပးလုိက္တာပါ။ မေကာင္းတဲ ့စိတ္ေတြကိုပဲ ေခ်မႈန္းရမယ္။<br /><br />စိတ္ကို အသံုးမခ်တတ္တဲ ့အခါက်ေတာ့ မေက်နပ္မႈေတြ ေပါက္ကြဲမႈေတြ နဲ ့ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ရာ မျဖစ္ရေတာ့ ဟိုလူ ့စြဲခ်က္တင္ ဒီလူ ့စြဲခ်က္တင္နဲ ့ ဟုိႏိုင္ငံ အျပစ္တင္ ဒီႏိုင္ငံအျပစ္တင္နဲ ့ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ အသံုးမခ်တတ္တဲ ့အတြက္ ကိုယ့္မွာ ျ့ပႆနာတတ္ေန၇တာကို သူမ်ားကို စြဲခ်က္တင္ ျပီးေတာ့မွ ၊ သူမ်ားကို အျပစ္တင္ျပီးေတာ့မွ ျပႆနာေပါင္းစံုကို ေမြးဖြားေပးေနတာေတြ ဒါေတြ အကုန္လံုးက ကိုယ့္မွာရွိတဲ ့လိုတရတဲ ့စိတ္ေတြကို အသံုးမခ်တတ္လို ့ ။<br /><br />ကိုယ္ကိုယ္တုိင္လည္း အသံုးမခ်တတ္ေတာ့ သူမ်ားကိုလည္း အသံုးခ်တဲ ့နည္းမသင္ေပးတတ္ဘူး။ မသင္ေပးတတ္ေတာ့ ကိုယ္လိုမသိတဲ ့သူအခ်င္းခ်င္း စက္ရုပ္အခ်င္းခ်င္း တရားခံရွာျပီးေတာ့မွ ဘယ္စက္ရုပ္က ျပႆနာျဖစ္ေစတာလည္း ကိုယ္လို သူလို စက္ရုပ္အခ်င္းခ်င္းၾကည့္ေတာ့လည္း အားလံုးက တကယ္ရွိတယ္ ထင္ေနရတာပါ။<br /><br />စက္ရုပ္ဆုိေတာ့ ကိုယ့္ကို ဘယ္သူက ဖန္ဆင္းထားမွန္း မသိေတာ့ ကို္ယ့္ရဲ ့စက္ရုပ္ဘ၀ကို အမွန္မသိတဲ ့ အခါက်ေတာ့ အားလံုးက တကယ္ရွိတယ္လို ့ထင္ေနရျပီး ဒါဘယ္သူပဲ ဟစ္တလာပဲ အိုစမာဘင္လာဒင္ပဲ ဆာဒန္ဟူစိန္ပဲ ဆုိျပီးေတာ့မွ ကိုယ္လို သူလို စက္ရုပ္အခ်င္းခ်င္းသာ စြဲခ်က္ေတြ အမိ်ဳးမိ်ဳးနဲ ့ျပႆနာ လုပ္လိုက္တာပါ။ အရွက္ေတာ့အကြဲမခံေတာ့ဘူး၊ မသိရင္မသိပါဘူး၊ နားမလည္ရင္ နားမလည္ပါဘူး ၊ ဥာဏ္မမွီရင္ ဥာဏ္မမွီပါဘူးလုိ ့ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ၀န္ခံရမဲ ့အစား ... ဥာဏ္မွီတဲ ့ဘုရားက ေဟာတဲ ့ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စိတ္ေတြက တရားခံ အစစ္ပဲလို ့အသိဥာဏ္ရွိတဲ ့ဘုရားက ေျပာပါရက္နဲ ့ ကိုယ္က လက္မခံႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။<br /><br />တကယ့္တရားခံအစစ္ကုိ ဖမ္းေပးေတာ့လည္း ကိုယ္က ဥာဏ္မမီွိေတာ့ ကိုယ္က ခႏၱာကိုသာ စြဲေနေတာ့ စက္ရုပ္သာစြဲေနေတာ့ ဘယ္စက္ရုပ္ဒုကၡေပးတာပဲ ဘာပဲ ညာပဲ ဆုိျပီး ဒီစက္ရုပ္ကို ဖန္ဆင္းတဲ ့ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ စိတ္ေတြကို အေၾကာင္းတရားေတြကို နားမလည္ေတာ့ နားလည္တဲ ့ဘုရားေဟာကိုလည္း လက္မခံတဲ ့အခါက်ေတာ့ ၊တရားခံံအစစ္ကို နားလည္တယ္ လက္ခံတယ္ထားဦးေတာ့ ဘယ္လို ဖမ္းရမွန္းမသိဘူး ။ မိေအာင္မဖမ္းႏိုင္ဘူး။ အဲ့ေတာ့ ကိုယ္ဖမ္းႏိုင္တဲ ့တရားခံပဲ အမိဖမ္းေတာ့တာပါ။<br /><br />ကိုယ္က လူလူခ်င္း ေခြးေခြးခ်င္းပဲ ႏိုင္တာကိုး တိရစာၦန္ အခ်င္းခ်င္းပဲ ႏိုင္တာဆိုေတာ ့ႏိုင္ရာစားပဲ ။ ကိုယ္ႏိုင္တဲ ့အေကာင္ကိုပဲ တရားခံဆိုျပီး ၾကိဳးစင္တင္လိုက္ေတာ့တာပါပဲ ။ ဘယ္ေတာ့မွ ဒုကၡေတြက ျပီးျပတ္သြားတယ္ ဆုိတာမရွိဘူး။ ဒီစက္ရုပ္ပ်က္စီးသြား၇င္ ေနာက္စက္ရုပ္ တစ္ရုပ္လာမွာပဲ ၊ အီရတ္နဲ ့ အေမရိကန္ စစ္ပြဲေတြလို အီရတ္ စက္ရုပ္ေတြနဲ ့အေမရိကန္စက္ရုပ္ေတြ အျပန္အလွန္တုိက္ခုိက္ေနၾကတာ။ အျပန္အလွန္သတ္ျဖတ္္ေနၾကတာ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွ အေရးမၾကီးဘူး။<br /><br />ဒီစက္ရုပ္မရွိေတာ့ ေနာက္စက္ရုပ္ေတြ ထပ္ျပီး ေမြးထုတ္ေနဦးမွာပါပဲ ။ တကယ့္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြက အျမဲတမ္းလြတ္ေျမာက္ေနတာ ျဖစ္ေတာ့ သူတို ့ မွာ အႏ ၱရာယ္ကင္းေနတာ ျဖစ္ေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စက္ရုပ္ေတြ ေမြးျပီးေတာ့မွ အျပန္အလွန္ သတ္ျဖတ္ခုိုင္းဦးမွာပါပဲ ။ ဒါမွ သူ ့ဘက္ကို ျမွားဦးလွည့္လာလို ့မရေအာင္ေပါ့ ။<br /><br />ဦးဇင္း တရားေဟာရတဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ဒီတရားခံ အစစ္ကို ေဖာ္ထုတ္ေပးတာပါ။ စိတ္ကို နားလည္တဲ့ပညာ သင္ေပးတာပါ။ သင္ေပးတယ္ ဆိုတာက သင္ေပးႏုိင္တဲ ့သဘာ၀တရားနဲ ့မိတ္ဆက္ေပးတာပါ။ စိတ္ကိုနားလည္ တဲ ့သစၥာေလးပါးပညာကုိ တတ္ဖို ့အတြက္ အကူအညီေပးတာပါ။ လုိတရတဲ့ စိတ္ကြန္ျပဴတာကို အသံုးခ်တတ္ဖို႕ အတြက္ အကူအညီေပးတာပါ။ ကြန္ျပဴတာသင္တန္းလို ကြန္ျပဴတာ တေယာက္တလံုးစီနဲ ့လက္ေတြ ့သင္ေပးသလို ေပါ့။ ဦးဇင္းသိတဲ ့အသိဥာဏ္နဲ ့စကားလံုး ပညတ္ေတြက တဆင့္ ကိုယ့္စိတ္ကြန္ျပဴတာနဲ ့သင္ေပးမွာပါ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ဆက္ရန္ >>..........................<br /><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ရသေလာက္ စြန္႕ </span></span></span></span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />စြန္႕သေလာက္ ရ </span></span></span></span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />စြန္႕လို႕ လြတ္ </span></span></span></span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />မစြန္႕လို႕ မလြတ္ </span></span></span></span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" ><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />အျမဲစြန္႕မွ အျမဲလြတ္မည္ ။</span></span></span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာသခင္အား ဦးခိုက္ ရွစ္ခိုးပါ၏ ။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-3783054696016963266?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-66935248506399164762009-06-07T14:06:00.000-07:002009-07-10T16:12:29.463-07:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;font-size:130%;" ><span>ငါ .. ၁ </span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လင္းလက္ခြင့္ရွိရင္ ေတာက္ပလိုက္ခ်င္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကမာၻၾကီးတစ္ခုလံုး ထိတ္လန္႕သြားေအာင္ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မေသခ်ာမႈေတြ မ်ားခဲ့တဲ့ ဘ၀မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကဗ်ာေတြပဲ ထိုင္ေရးေနမိတယ္ ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ရိုးသားျခင္းက ဒုကၡေရာက္လြန္းလို႕ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဆိုးလိုက္တဲ့ မိုး</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အညိဳးလည္း မထားခ်င္ေတာ့ပါဘူး ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါ့ဘ၀ေပၚမွ ကြက္က်ား ရြာရတယ္လို႕ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေျမနွိမ့္ရာ လံွစိုက္ခ်င္တာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အျပစ္မဟုတ္ပါဘူးေလ ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါက ေျမဖို႕ ဖို႕ ေနာက္က်ခဲ့တာကိုး ...........</span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ငါ .. ၂ </span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘ၀ဆိုတာကို စာလံုးေပါင္းတတ္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္ျခမ္းစာေလာက္က ဒဏ္ရာေတြနဲ႕..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေခါက္ရိုးေက်ေနတဲ့ ဒီရင္ခြင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ထံုထိုင္းေနတဲ့ စဥ္းစားဥာဏ္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘာအတြက္လဲ ......</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘယ္သူ႕အတြက္လဲ ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမးခြန္းေတြ ျပည့္က်ပ္ေနတယ္ ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေ၀၀ါးေနတဲ့ အျမင္ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ယံုၾကည္မႈေတြ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မဆံုးနုိင္တဲ့ သိခ်င္ တတ္ခ်င္မႈေတြ ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ျပီးေတာ့ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္စစနဲ႕ ပြန္းပဲ့ခဲ့ရတဲ့ ရိုးသားမႈေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္ေန႕ တစ္ျခား ရႈပ္ရွက္ခတ္လာတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဦးေနွာက္ထဲက အမိႈက္ေတြ ......</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ပိုင္ဆိုင္ျခင္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မပိုင္ဆိုင္ျခင္း တဲ့ ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေပးခဲ့ရတဲ့ အရင္းအနီးေတြ မ်ားလိုက္တာ ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ငါ .. ၃ </span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါ ရဲ့ ေနာက္ကြယ္က</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အတၱနဲ႕ ဆႏၵကို လိုက္ရွာေနတုန္းမွာပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘ၀က ေနျမင့္လာတယ္ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေသြးသားေတြရဲ့ ဆာေလာင္မႈကလည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဒီဂရီ ပုိျမင့္လို႕ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေခၽြးဒီးဒီးက်</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ကပ္ေနရင္းနဲ႕ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္စံုတစ္ခုကို အာသာငမ္းငမ္း ေတာင့္တမိတယ္ ....</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ငါ .. ၄ </span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၀ုန္းကနဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လင္းလက္မႈမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အိပ္မက္က လန္႕နိုးသလိုမ်ိဳး ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မႈန္၀ါး၀ါး လမ္းေလးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တစ္ရုန္းရုန္း ေသဆံုးေနတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">စိတ္ေတြ ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေသြးရူးေသြးတန္းနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">စြဲလမ္းေနတယ္ .....</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ရူးရူးနွမ္းနွမ္းနဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မိုက္မဲေနတုန္းပဲ ......</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ၾကည့္ရင္းနဲ႕ပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အသုဘေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ခ်ေနတယ္ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါ ဆိုတဲ့ ေကာင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေဆာက္တည္ရာ မရဘူး ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">နားထဲမွာ တစ္ခုခု ၾကားေနရတယ္ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေ၀းေနသလိုလို</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">နီးေနသလိုလိုနဲ႕ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘ၀ဆိုတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘာမွကို မရွိတာပါတဲ့ ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ၾကည့္ေနရင္းနဲ႕ပဲ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ငါ ဆိုတာ .......</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ရီ .......</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေ၀ .....</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မႈန္ ......</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">၀ါး ........................ ။ </span><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-6693524850639916476?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-56359398599599915102009-05-03T16:14:00.000-07:002009-05-04T03:27:39.403-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/Sf7C3tw-ZhI/AAAAAAAAAOc/x19yoiAf9ZA/s1600-h/DSC01026.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_7tgoUHtPRls/Sf7C3tw-ZhI/AAAAAAAAAOc/x19yoiAf9ZA/s400/DSC01026.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331913271286851090" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(2, 2, 9);"><br /><br />အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ ခင္ဗ် ...<br />မေရးျဖစ္တာလည္း ၾကာပါျပီ ..<br />က်ေနာ့္ ဘေလာ့ေလး ေျခာက္ကပ္လို႕ ေနတာလည္း သိပါရဲ့ ...<br />သၾကၤန္တုန္းကတည္းက <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ကိုၾကီးဖိုးစိန္ </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">မမီးငယ္ </span>က က်ေနာ့္ကို ခဏ ခဏ ေရးခိုင္းေနတာပါ ...<br />ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္မွာ သၾကၤန္နဲ႕ ပတ္သက္ လို႕ ဘာေရးရမွန္းကို မသိပါဘူး ....<br />အခု <span style="color: rgb(153, 0, 0);">ညီမေတာ္ မီးေလးဇာ</span>ကလည္း ထပ္ျပီး တဂ္ထားပါတယ္ ...<br />သံုးေယာက္စလံုး ဒီပို႕စ္နဲ႕ပဲ ေက်နပ္ပါလို႕ ေတာင္းဆိုပါတယ္ ... :)<br /><br />ဒါန သီလ သမထ ၀ိပႆနာ အေၾကာင္းေလးကို နည္းနည္း ေဆြးေႏြးခ်င္လို႕ ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးလိုက္ရတာပါ .<br />က်ေနာ့္ စိတ္နဲ႕ပဲ ေျပာေတာ့မယ္ခင္ဗ် ....<br />က်ေနာ္ဟာ ဟိုးအရင္ကတည္းက နွေမ်ာတတ္တဲ့ အက်င့္ မရွိပါဘူး...<br />ဒါေၾကာင့္လည္း လက္ထဲမွာ ပိုက္ဆံ ျမဲတယ္ရယ္လို႕ တစ္ခါမွ မရွိတာပါ ... တစ္ေနရာရာမွာ အလွဴခံပုဂိၢဳလ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေခြးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပိုးကနဲ ပက္ကနဲ႕ လက္ထဲရွိတာကို ေပးတတ္ ေကၽြးတတ္ပါတယ္ ...<br />ဒါေပမယ့္ အဲ့လို လွဴလိုက္တုိင္းမွာ ငါ သူတို႕လိုမ်ိဳး ဘယ္ေသာအခါမွ် မလိုအပ္ ပါရေစနဲ႕လို႕ ဆုုေတာင္း တတ္ပါတယ္ ...<br />ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အက်ိဳးလိုလို႕ ေညာင္ေရေလာင္းခဲ့တာပါ ... တစ္ခါတစ္ေလမ်ားဆိုရင္ နည္းနည္းလွဴျပီး မတန္တဆ ဆုေတာင္းတတ္ေသးတယ္ ... သိန္းဆုၾကီးေပါက္ပါေစ အထုတ္ၾကီး အထည္ျပီး ရပါေစ ဘာညာေပါ့ .. စီပြားေရး အလွဴေပါ့ ...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">တစ္ကယ္တမ္း ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တဲ့ ဒါနက စြဲမက္တတ္တဲ့ အလို ေလာဘ ကို သတ္ဖို႕ပါ </span><span style="color: rgb(0, 0, 102);">.. </span>ေလာဘနည္းျပီး စိတ္ကေလး ျဖဴေနမွ တရားအားထုတ္ရင္ ရလြယ္မွာမို႕လို႕ပါ ...<br />ေရျမင့္ရင္ ၾကာတင့္သလိုပါပဲ ...<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အဲ့လို ေလာဘ ကို သတ္ခ်င္စိတ္နဲ႕ လွဴတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အက်ိဳးအတြက္ မေမွ်ာ္မွန္းပဲ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ရဲ့ အက်ိဳးကိုၾကည့္ျပီး လွဴတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေလာကီ အက်ိဳးက အလိုလိုပါျပီးသားပါ ...</span><br />ဒါကို ၾကည့္ျပီး ဒါန လုပ္ရင္ ခ်မ္းသာမယ္ ျပည့္စံုမယ္ အဲ့လိုေတြ စြဲလာၾကတာပါ ... ေလာဘ ကို သတ္ဖို႕ပါဆိုမွ ေလာဘ ေတြ ထပ္ျဖစ္ေနေတာ့ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကပါ ..... ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ ရနုိင္ မရနုိင္ ...<br /><br />သီလ ဆိုရင္လည္း ေစာင့္ဖူးပါတယ္ .... ဒါေပမယ့္ ေနာက္မွ သိတာက က်ေနာ္ ေစာင့္ခဲ့တာေတြက ေခြးဥပုသ္ ၀က္ဥပုသ္ေတြတဲ့ ...<br />၁၂ ေက်ာ္ရင္ ထမင္း မစားရဘူးဟ ဆိုျပီး ၁၂ မထိုးခင္ နင္းကန္စား ညေနထိ ဗိုက္မဆာေအာင္ အ၀အျပဲ စား<br />ျပီးေတာ့ တေနကုန္အိပ္ ... အဲ့ဒါ ၀က္ဥပုသ္တဲ့ ....<br />တစ္ခါ ည ၁၂ ေက်ာ္ေတာ့မယ္ေဟ့ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္လို႕ရျပီကြ .. ဆြဲရေတာ့မယ္ ဖဲ႕ရေတာ့မယ္ ...<br />လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ရေတာ့မယ္ ... အဲ့လို အာသာ ငမ္းငမ္းၾကီးနဲ႕ ေစာင့္ေနတာက ေခြးဥပုသ္ တဲ့ ...<br />ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ သီလ ယူျပီ ဆိုရင္ ရွစ္ပါးသီလ ပဲ ယူယူ ငါးပါးသီလ ပဲ ယူယူ ဘယ္ေသာ အခါမွ အဲ့သီလကို ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္ျပီး ပြားမ်ားေနတာမ်ိဳး တစ္ခါမွ မလုပ္ဖူးပါဘူး ...<br />တစ္ကယ္တမ္းက်ေတာ့ က်ေနာ္ ေမ့ထားတာပါ .. အဲ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ<br />သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဟာေတြကို မလုပ္မိေအာင္ တမင္ေမ့ထားတဲ့ သေဘာပါ .. တရက္ကုန္သြားရင္ ငါ သီလ တစ္ရက္ ေစာင့္ျပီးျပီဟ ဆိုျပီး အထင္အျမင္ လြဲတတ္ပါေသးတယ္ ...<br />ေထာင္က်ေနတဲ့သူဟာ လုပ္ခြင့္မရွိလို႕ ဘာမွ မလုပ္သလိုပါပဲ ...<br />အဲ့လူကို သီလ ေစာင့္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ မရပါဘူး ...<br />က်ေနာ္ဟာလည္း ေသခ်ာ နားမလည္ေတာ့ သီလ က စိတ္ရဲ့ ေထာင္တစ္ခုလို ျဖစ္ျပီး လုပ္ခြင့္မရွိလို႕ မလုပ္တာပဲ ရွိပါတယ္ ...<br />ဘယ္လိုမွ သီလ အရာ မေျမာက္ပါဘူး ....<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">တစ္ကယ္တမ္း ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ သီလ က စိတ္ခံစားမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ေဒါသ တရားကို သတ္ဖို႕ပါ .... </span><br />ခံစားမႈ နည္းျပီး စိတ္ကေလး တည္ျငိမ္ေနမွ တရားအားထုတ္ရင္ ရလြယ္မွာမို႕လို႕ပါ ...<br />အခုက သတ္မွတ္ထားတာေတြ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ေနပါရဲ့ ...<br />ဒါေပမယ့္ ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္ျခင္းလည္း မရွိ ပြားမ်ားျခင္းလည္း မရွိ<br />တေနကုန္ အိပ္လုိက္ လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ လုပ္ေနလိုက္နဲ႕ အခ်ိန္ကုန္ဖို႕ပဲ ထိုင္ေစာင့္ေနတယ္ ...<br />သီလရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ေအာက္ေမ့ ဆင္ျခင္ျခင္း မရွိေတာ့ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ ကိုယ္ ရန္ျဖစ္ျပီး မေက်နပ္ျခင္းေတြက ၀င္လာပါေတာ့တယ္ ....<br /><br />ေန႕လႊဲညစာ ေရွာင္တယ္ဆိုတာကလည္း ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးကို သိဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္ ...<br />ညေနစာ တစ္နပ္စာအတြက္ ေစ်း၀ယ္ထြက္ရျခင္း ခ်က္ျပဳတ္ရျခင္းေတြ လုပ္ရတဲ့ အခါက်ေတာ့ တရားအားထုတ္ဖို႕ အခ်ိန္ပုတ္ပါတယ္..<br />ျပီးေတာ့ တရားအားထုတ္ျပီး စိတ္ျငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္အတြက္ အဟာရက တစ္နပ္ဆိုရင္ လံုေလာက္ပါတယ္ ...<br />ဒါအျပင္ ညေနစာကို ေရွာင္တဲ့ အတြက္ အဲ့အေပၚ စြဲမက္တဲ့ ကိေလသာကို သတ္နုိင္ျပီး တရားထိုင္တဲ့ အခါမွာ<br />ထိနမိတၱ ဆိုတဲ့ ငိုက္ျမည္းျခင္း အႏၱရယ္ကေန လြတ္ေျမာက္ျပီး စိတ္ၾကည္ၾကည္လင္လင္ နဲ႕ တရားအားထုတ္နုိင္ပါတယ္ ....<br />အခုက တရားလည္း မထိုင္ ...ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္ျခင္းလည္း မရွိ .... ပြားမ်ားျခင္းလည္း မရွိ ....<br />လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ ..ေတြးခ်င္တာေတြ ေတြး ... ညေနစာ မစားနဲ႕ ဆိုလို႕သာ မစားရတယ္ ....<br />ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွန္းလည္း မသိ ... တံေတြး ဂလု ဂလု နဲ႕ ၾကိတ္မွိတ္ျပီး အခ်ိန္ျမန္ျမန္ ကုန္ပါေစပဲ ထိုင္ဆုေတာင္းေနတယ္ ...<br />ေဒါသ ကို သတ္ဖို႕ပါဆိုမွ ေဒါသေတြ ကိေလသာ ေတြ တဖြားဖြားနဲ႕ ဆိုေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး ...<br />အဲ့ သီလ က ေကာင္းက်ိဳး ရနုိင္ မရနုိင္ ....<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">သမထ ဆိုတာကေတာ့ ျမင္နုိင္ဖို႕ပါတဲ့ ...စိတ္တန္ခိုး တည္ေဆာက္တာပါပဲ .... </span><br />စိတ္မွာ ျဖစ္နုိင္တဲ့ စြမ္းအင္ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္ ...<br />က်ေနာ္ ဟိုးအရင္က အရမ္း စိတ္၀င္စားပါတယ္ ....<br />မ်က္စိ နား နွာေခါင္း လ်ာ ကိုယ္ စိတ္ ဆိုတဲ့ အာရံုေျခာက္ပါး အျပင္ သတၱမ အာရံုဆိုတဲ့ စိတ္တန္ခိုးကို<br />အရမ္း ရခ်င္ခဲ့တာပါ .... 3th eye လို႕လည္း ေခၚပါတယ္ ...<br />စိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္း တေနရာထဲမွာ တည္ၾကည္ စူးစိုက္ေနျခင္း အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုခုကို အထပ္ထပ္ အခါခါ ပြားမ်ား ဆင္ျခင္ျခင္း စသည္တို႕ျဖင့္ စိတ္ရဲ့ တန္ခိုးကို ရနုိင္ပါတယ္ ....<br />သမထ တန္ခိုးဟာ မွန္ေျပာင္းနဲ႕ တူပါတယ္ ... ဘယ္အရာကို မဆို ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္း ျမင္နုိင္ေအာင္ သာမာန္ထက္ ပိုလြန္ျပီး သိနုိင္ ျမင္နုိင္ေအာင္ အေထာက္အကူ ေပးပါတယ္ ...<br />တစ္ခု သတိထားရမွာက အသံုးမျပဳတတ္ရင္ေတာ့ အရမ္းကို အႏၱရယ္ မ်ားပါတယ္ ....ျမင္းကို ဂ်ိဳ တပ္ ေပးသလို ျဖစ္တတ္ပါတယ္...<br />ဗုဒၶဘုရားရွင္ လက္ထက္က ေျမမ်ိဳသြားတဲ့ ေဒ၀ဒတ္ ဟာ ဆိုရင္ျဖင့္ သမထ အစြမ္းနဲ႕ စိတ္တန္ခိုးေတြ ေလာကီ စ်ာန္ အဘိန္ဥာဏ္ေတြ ရထားတဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါ ....ဒါေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့ ဘက္မွာ သံုးခဲ့မိတဲ့ အတြက္ အခုဆို ငရဲမွာ ခံေနရတုန္းပဲ ရွိပါတယ္ ...<br />ေကာင္းမြန္ မွန္ကန္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ သမထ ကို တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ သူေတြက်ေတာ့ သစၥာ စကား တစ္ခြန္း ၾကားလိုက္တာနဲ႕တင္ပဲ<br />ဒိုင္းကနဲ႕ အသိဥာဏ္ေတြ ပြင့္ထြက္ျပီး သိလြယ္ ျမင္လြယ္ တရားရလြယ္ပါတယ္ ... သက္ေသ သာဓကေတြလည္း ရွိပါတယ္ ....<br />ဒါေၾကာင့္ သမထ ဆိုတာလည္း သံုးတတ္ရင္ ေဆး မသံုးတတ္ရင္ ေဘး ပါပဲ ခင္ဗ် ...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">၀ိပႆနာ ဘာ၀နာကေတာ့ ေမာဟ ဆိုတဲ့ အဆံုးမရွိတဲ့ အေမွာင္ထဲက လြတ္ေျမာက္ဖို႕ တဲ့ .... </span><br />တစ္ကယ့္ အသိအျမင္ကို တဆစ္ခ်ိဳး ေျပာင္းလဲေစတဲ့ ဆံုးမ စကားေလးေတြပါ ....<br /><br />အေရးၾကီးဆံုးပါပဲ .. သူ႕ထက္ အေရးၾကီးတာ မရွိေတာ့ပါဘူး ...<br />ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဒါန သီလ သမထ က ၀ိပႆနာကို အေထာက္ အပံ့ ျဖစ္ေအာင္ပဲ ရည္ရြယ္ခဲ့တာပါ ...<br />ဒါန သီလ သမထ နဲ႕ ၀ဋ္ဒုကၡက မလြတ္ပါဘူး .. ၀ိပႆနာ လုပ္မွ လြတ္မွာပါ ....<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">က်ေနာ္ နဲ႕ ၀ိပႆနာ </span><br /><br />က်ေနာ့္ အသက္ ၂၄ နွစ္လံုးလံုး တစ္ခါမွ မလုပ္ခဲ့ဖူးပါဘူး ...<br />က်ေနာ္ ၀ိပႆနာ ရွိမွန္း စသိျပီး စလုပ္တာ ၄ လ မျပည့္ေသးပါဘူး ....<br />ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၄ နွစ္ေက်ာ္လံုးလံုး က်ေနာ္ ဘာေတြ လုပ္ေနခဲ့သလဲ ... စဥ္းစားစရာပါ ...<br />ဘာသာေရး စာအုပ္ေတြ ဖတ္တယ္ .... ဇာတ္ေတာ္ေတြဖတ္တယ္ ....<br />ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ စာအုပ္ေတြရဲ့ တစ္ကယ့္ ဆိုလိုရင္းကို မသိခဲ့ပါဘူး ...<br />ငါ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတဲ့ အစြဲနဲ႕ ဘာသာျခားေတြနဲ႕ ယွဥ္ေျပာရင္ ေျပာနုိင္ေအာင္ ...<br />ဘာသာေရး ဗဟုသုတ ရွိေအာင္ သူငယ္တန္းကေလး ေက်ာင္းစာတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္သလိုပဲ ဖတ္ခဲ့တာပါ ... ၾကက္တူေရြး စာဖတ္သလို ရြတ္ေနခဲ့တာပါ ...<br />ကိုယ္ၾကိဳက္တာေလးေတြ ေရြးဖတ္ျပီး ကိုယ္ထင္ရာ အမွန္တရား လုပ္ခဲ့တာပါ ....<br />့ျပီးေတာ့ ကိုယ္လို သူလို ၾကက္တူေရြးေတြနဲ႕ စကားနုိင္လုေျပာဖို႕ ဘုရားေဟာကို လက္နက္ တစ္ခုလို အသံုးခ်ခဲ့တာပါ ...<br />ျပီးေတာ့ အရူးအခ်င္းခ်င္း အေပါက္အလမ္းတည့္ျပီး အရူးျပံဳးေတြ ျပံဳးလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘုရားေလာက္ နီးနီး အထင္ၾကီးခဲ့တာေတြ လည္း ရွိပါတယ္ ....<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">က်ေနာ္ဟာ တစ္ကယ့္ သူတစ္ပါး ပါးစပ္ဖ်ားမွာ လမ္းဆံုးခဲ့တဲ့ မိရိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့တာပါ .</span><br />မိဘက တစ္ျခား ဘာသာ၀င္ ဆိုရင္လည္း အထက္ကလိုပဲ ဘုမသိ ဘမသိ သူတစ္ပါး ေျပာတာပဲ ယံုျပီး က်ေနာ္လည္း အဲ့ဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ခဲ့ဦးမွာပါ ... လက္ေတြ႕ က် မက် မစဥ္းစား မဆံုးျဖတ္ပဲ ကိုယ္တုိင္ လက္ေတြ႕က်က် အေျဖရွာမၾကည့္ပဲ ငါ့ဘာသာ ဆိုတဲ့ အစြဲနဲ႕ပဲ ရူးဖို႕ ၾကိဳးစားဦးမွာပါ ...<br /><br />တစ္ကယ္တမ္း ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာက အဓိပၸာယ္တစ္လံုးမွ မသိပဲ သူတစ္ပါးေျပာသမွ် ေခါင္းျငိမ့္ျပီး သူတစ္ပါး ပါးစပ္ဖ်ားမွာ လမ္းဆံုးေနတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး ....<br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">လက္ေတြ႕က်က် ကိုယ္တုိင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ျပီး ဘုရားေဟာ တရားနဲ႕ ခႏၱာက ေဟာတဲ့ တရား တိုက္ၾကည့္ မွန္ကန္ျပီးမွ လက္ခံ ယံုၾကည္လာတဲ့ ဗုဒၶဘာသာမ်ိဳး ဟာ ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာပါပဲ .... </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">၀ိပႆနာ ဘာေၾကာင့္ အားထုတ္သင့္သလဲ </span><br />ဒီပို႕စ္မွာေတာ့ ၀ိပႆနာ ဘာေၾကာင့္ အားထုတ္သင့္သလဲ ဆိုတာပဲ ေဆြးေႏြးပါ့မယ္ ခင္ဗ် ...<br /><br />က်ေနာ္တို႕ တရားမွတ္တယ္ဆိုတာ တစ္ခုခုကို လိုက္ရွာရမွာ မဟုတ္ပါဘူး ...လုပ္ယူရမွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး<br />တစ္ကယ့္ အရွိျဖစ္တဲ့ ပရမတ္တရားကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ရမွာပါ .. ရွိျပီးသားပါ ျမင္ေအာင္ပဲ ၾကည့္ရမွာပါ ....<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">တစ္နည္းအားျဖင့္ မတည္ျမဲျခင္း ဘာမွမရွိျခင္းပဲ အျမဲ ရွိတာကို ပရမတ္ လို႕ ေခၚတာပါ .... </span><br />ပရမတ္ = 0 ပါပဲ .....<br />ပရမတ္ = 0 ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကံ ဟာလည္း 0 ပါပဲ ...<br />ဘာမွ တည္ျမဲျခင္း မရွိတဲ့ ပရမတ္ေတြကို က်ေနာ္တို႕ က အစြဲေတြနဲ႕ အရွိလုပ္ျပီး ဘာေတြ ညာေတြ အခ်စ္ အမုန္း အဲ့လို ခံစားမႈေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ခြဲျခား သတ္မွတ္ ခံစားတာေၾကာင့္ နဂိုရွိတဲ့ ပရမတ္ ကြယ္ျပီး<br />တစ္ကယ္ မရွိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ေပၚလာပါတယ္ .. ကံဟာလည္း 0 မွာ မရပ္တည္နုိင္ေတာ့ပဲ အကုသိုလ္ ကံ ကုသိုလ္ ကံ ရယ္ လို႕ ေပၚလာျပီး ကံ ကံ၏သေဘာ အရ ဒီ အကုသိုလ္ကံ ကုသိုလ္ကံေတြ ကို ျပန္လည္ ခံစားဖို႕ ေနာက္ ခႏၱာ တစ္ခု ဘ၀ တစ္ခုကို ျပန္လည္ ဖန္ဆင္း ေပးေတာ့တာပါပဲ ... ဒီမွာပဲ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သံသရာ လည္ေတာ့တာပါပဲ ...<br /><br />( ဒီေနရာမွာ ေနာင္ဘ၀ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး သံသယ ၀င္လာနုိင္စရာ ရွိပါတယ္ ....<br />လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပဖို႕ဆိုတာေတာ့ မျဖစ္နုိင္တဲ့ ကိစၥပါ ...<br />အနီးစပ္ဆံုး ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ မၾကာခဏ ၾကံဳေတြ႕ေနရတာ ၾကားသိေနရတာေတြ ရွိပါတယ္....<br />ေမြးလာကတည္းက အမာရြတ္ေတြ ပါလာတာတို႕ ..... ဟိုးအရင္ဘ၀ က ျဖစ္ရပ္ေတြ မိဘေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြ ေနရပ္ေတြကို မွတ္မိျပီး ျပန္လည္ေျပာျပနုိင္တာမ်ိဳးတို႕ ... တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို စေတြ႕လိုက္တာနဲ႕ အရမ္းရင္းနွီးေနသလို ခံစားလိုက္ရတာတို႕ ...<br />ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္တာတို႕ မုန္းတာတို႕..... လူ၀င္စားေတြ ေမြးတာတို႕ ...အမ်ားၾကီးပါ .. ဒါေတြဟာ ေနာင္ဘ၀ ရွိတယ္ ဆိုတဲ့ သက္ေသ ျပခ်က္ေတြပါပဲ ... )<br /><br />က်ေနာ္တို႕ ဟာ ဒီလို ဘာမွ မရွိတဲ့ အစြဲေတြကို ဆုပ္ကိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဟိုး အစမျမင္နုိင္တဲ့့ သံသရာ အရွည္ၾကီးကို ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါျပီ ..<br />တိရစာၦန္ သတၱ၀ါ မ်ိဳးစံုလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါျပီ .... ၀ဋ္ဆင္းရဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးလည္း ခံစားခဲ့ဖူးပါျပီ ....<br />သူတစ္ပါးသတ္လို႕ ေသခဲ့ရတဲ့ လည္ေခ်ာင္းေသြးတင္ပဲ သမုဒၵရာ ေလးစင္း မက ရွိခဲ့ပါျပီ ......<br />၀မ္းနည္း ပူေဆြးလို႕ က်ခဲ့ရတဲ့ မ်က္ရည္ေတြလည္း သမုဒၵရာ ေလးစင္း မကေတာ့ပါဘူး ....<br />အရိုးေတြလည္း ေတာင္လို ပံုခဲ့ပါျပီ ..... ဒီကမာၻေျမၾကီးမွာ က်ေနာ္တို႕ မေသဖူးတဲ့ ေနရာ အေလာင္းမျမဳပ္ဖူးတဲ့ ေနရာ မရွိပါဘူး ..<br />တစ္ေနရာတည္းမွာကို အထပ္ထပ္ အခါခါ ျမဳပ္နွံခဲ့ဖူးပါျပီ ...<br />ဒီဘ၀မွာလည္း ဆက္လက္ျပီး တစ္ကယ္မရွိတဲ့ စိတ္အစြဲေတြကို အရွိလုပ္ျပီး ရူးၾကဦးမယ္ ဆိုရင္ ဟိုး အဆံုးမရွိတဲ့ သံသရာၾကီးထဲကို က်ေနာ္တို႕ ဆက္လက္ေမွ်ာၾကဦးမွာပါ ...<br />တိရစာၱန္အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ၾကဦးမွာပါ ... ၀ဋ္ဆင္းရဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခံရဦးမွာပါ ... လည္ေခ်ာင္းေသြးေတြ စီးဦးမွာပါ ... မ်က္ရည္ေတြ ျဖိဳင္ျဖိဳင္ၾကဦးမွာပါ .<br />အရိုးေတြ ေတာင္လို ပံုဦးမွာပါ ... ဘယ္အခ်ိန္မွာမ်ား အဆံုးကို ေရာက္မွာပါလိမ့္ .....<br /><br />ဘုရားရွင္ကေတာ့ လက္သည္းခြံေပၚ ေျမမႈန္ေလးေတြ တင္ျပီး ေျပာဖူးပါတယ္....<br />မင္းတို႕ ေသရင္ လက္သည္းခြံေပၚက ေျမမႈန္ေလးေတြေလာက္ပဲ ေကာင္းရာ သုဂတိ ေရာက္မယ္ ... က်န္တဲ့ ကမာၻေျမၾကီးေလာက္ ရွိတဲ့ လူေတြက ငရဲ တိရစာၦန္ ျပိတၱာ အသူရကယ္ အဲ့ဒီ အပါယ္ေလးဘံုကိုပဲ သြားရမယ္တဲ့ ....<br /><br />ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေတြ ရဲ့ စကား တစ္ခ်ိဳ႕ကိုလည္း အမွတ္ရမိပါတယ္ ...<br />ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ့ မသိစိတ္ေလး မွာ ဆတ္ကနဲ ျဖစ္သြားတဲ့ အကုသိုလ္စိတ္ေလး တစ္ခုက ေတာင္မွ ငရဲ တစ္ခါက်ဖို႕ လံုေလာက္တယ္ ...<br />ခင္ဗ်ားတို႕ ဒီေလာက္ ေလာဘေတြ ေဒါသေတြ ခံစားမႈေတြ ကိေလသာေတြ အတံုးလိုက္ အတစ္လိုက္ ထြက္ေနတာ ၀ိပႆနာ မလုပ္လို႕ကေတာ့ အပါယ္ေလးဘံုက တက္ရမွာ မဟုတ္ဘူး တဲ့ ..<br />ေနာင္ပြင့္မယ့္ အရိေမေတၱယ် ျမတ္စြာဘုရားကိုလည္း ေမွ်ာ္မေနနဲ႕ မွီမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့ ...<br />ခင္ဗ်ားတို႕ အျမဲေနအိမ္က အပါယ္ေလးဘံု .... လူ႕ဘ၀ ခဏ လာလည္တယ္ဆိုတာ မွတ္ထားၾကတဲ့ ....<br /><br />( လူ႕ျပည္ နွစ္တစ္ေထာင္ ငရဲ တစ္ရက္လို႕ ၾကားဖူးပါတယ္ ... ေဒ၀ဒတ္ တို႕ အဇာတသတ္ တို႕ ငရဲခံေနရတာ နွစ္ရက္ခြဲပဲ ရွိပါေသးတယ္ .... အဲ့လို နွစ္ေပါင္း ေသာင္းနဲ႕ ခ်ီ သိန္းနဲ႕ ခ်ီျပီး ငရဲခံရမွာပါ ..... ငရဲ တစ္ခု က်လုိ႕ကေတာ့ ဘုရားအဆူဆူနဲ႕ လြဲမွာ အေသအခ်ာပါပဲ )<br /><br />က်ေနာ္တို႕ ယခု လက္ရွိလက္ခံထားၾကတာက ေက်ာက္ေခတ္ ေၾကးေခတ္ သံေခတ္ စက္မႈေခတ္ ရယ္လို႕ လူသား သမိုင္းကို လက္ခံထားပါတယ္..<br />ဒါေပမယ့္ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ အဲ့ဒီ အစဦးလို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေက်ာက္ေခတ္ အရင္မွာကိုက အရမ္း ေခတ္မွီတိုးတက္တဲ့ ေခတ္တစ္ေခတ္ ရွိခဲ့တယ္လို႕ ေျပာဆိုၾကျပန္ပါတယ္ .... ဘယ္လိုေတြပဲ ေျပာေျပာ ဘယ္သူမွ အတိအက် မသိပါဘူး အားလံုးဟာ ခန္႕မွန္းေတြပါပဲ ...<br />သိပၸံပညာ ဟာ အျမဲ ေျပာင္းလဲေနသလို သိပၸံအျမင္ဟာလည္း အျမဲ ေျပာင္းလဲေနတာပါပဲ ...<br />ေသခ်ာတာကေတာ့ လူသားေတြ အမ်ားၾကီး ေမြးဖြားခဲ့ၾကတယ္ ရွင္သန္ေနထုိင္ခဲ့ၾကတယ္ ေသဆံုးခဲ့ၾကတယ္ ..<br />အမွန္တရားေတြလည္း တစ္ေယာက္ တစ္မ်ိဳးစီ ဆုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကတယ္ ...<br />ကိုယ္ထင္ရာ အမွန္တရား လုပ္ခဲ့ၾကတယ္ ....<br />ဒါေပမယ့္ အားလံုးေသာ ဆုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ အမွန္တရားေတြက လူေတြ ေသတာနဲ႕ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ၾကတယ္ .....<br />ဘာတစ္ခု မွ အျမဲ မွန္ကန္ျခင္း တည္တန္႕ ခိုင္ျမဲ ျခင္း မရွိပါဘူး ....<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">ေနာက္ဆံုးမွာ အျမဲ မွန္ကန္တာ ဆိုလို႕ တစ္ခုပဲ ရွိပါေတာ့တယ္ ... အဲ့ဒါကေတာ့ ေမြးတယ္ ေနတယ္ ေသတယ္ ေျပာင္းလဲတယ္ ...</span><br />ဒီသေဘာ တရားသာလွ်င္ အစဥ္မေျပာင္းလဲတဲ့ တရားပါ .... အလံုးစံုေသာ ျပီးျပည့္စံုေသာ အစ အဆံုးရွိေသာ လူသား သမိုင္းပါပဲ ...<br />လူေတြ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ ဘာပညာေတြ သင္ခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြကို ေလ့လာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသသည္အထိ အဆံုး မရွိပါဘူး ..<br /><br />လက္ရွိ အေျခအေနနဲ႕ ဆက္စပ္ျပီး ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ တို႕ ေမြးကတည္းက စိတ္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲခဲ့တယ္ ....<br />ခံယူခ်က္ေတြ ကိုယ္ထင္ရာ အမွန္တရားေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကတယ္ ... စိတ္ေတြ ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႕ အမွ် အဲ့ အမွန္တရား ေတြကလည္း ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ၾကတယ္...<br />ေနာက္ဆံုးမွာ မေျပာင္းလဲတာ ဆိုလို႕ အဲ့လို ျဖစ္ေနတဲ့ သေဘာ ေပ်ာက္ကြယ္<br />သြားတဲ့ သေဘာ မတည္ျမဲတဲ့ သေဘာပဲ ရွိေတာ့တယ္ ....<br /><span style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;">အဲ့လို အျမဲတမ္း ေျပာင္းလဲေနတဲ့ သေဘာ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးေနတဲ့ သေဘာ က ပရမတ္ ပါပဲ ... </span><br />ဒီ ပရမတ္မွာပဲ အဆံုးရွိပါတယ္ ...<br /><br />ေငြေနာက္ကို လိုက္ရင္ ေငြကို ရွာလို႕ကို မဆံုးပါဘူး ...<br />ပညာေနာက္ကို လိုက္ရင္လည္း ပညာကို သင္လို႕ကို မဆံုးပါဘူး ....<br />ခံစားမႈေတြေနာက္ကို လိုက္ရင္လည္း ခံစားလို႕ကို မဆံုးပါဘူး ....<br />ေသသည္ အထိ အဲ့ဒါေတြကို လိုခ်င္ ရခ်င္ ခံစားခ်င္တဲ့ ေဇာေတြနဲ႕ပဲ ပူေလာင္ျပီး ေသဆံုးသြားရမွာပါ ....<br />ေသဆံုးျပီးရင္လည္း အပါယ္ေလးဘံုက မတက္ရေတာ့ဘူး ဆိုတာ ေဗဒင္ေမးစရာမလိုပါဘူး ....<br /><br />အဆံုးရွိတဲ့ ပရမတ္ကို ျမင္ေအာင္ ၾကည့္မွသာ ျငိမ္းခ်မ္းမွာပါ ....<br /><br />ျပဳလုပ္လို႕ ဖန္တီးလို႕ ရွာေဖြလို႕ ရတဲ့ အရာအားလံုးမွာ အဆံုး မရွိပါဘူး ...<br />ဘယ္ေသာအခါမွလည္း ဒုကၡဆင္းရဲေတြ ပူေလာင္မႈေတြထဲက လြတ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး ....<br />လြတ္ေျမာက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီ ပရမတ္ တရားကိုပဲ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ရမွာပါ ....<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ေခါင္းက ဆံပင္ကို မီးေလာင္တဲ့ အခါမွာ က်န္တာ ဘာမွ ဂရုမစိုက္ေတာ့ပဲ အလွ်င္အျမန္ ျငိမ္းသတ္သလိုပဲ က်န္တာ ဘာေရး ညာေရး ၾကီးမေနေတာ့ပဲ ၀ိပႆနာကို အလွ်င္အျမန္ ခ်က္ခ်င္း အားထုတ္သင့္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္က ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တာပါ ......<br /><br />ဗုဒၶဘာသာလို႕ ခံယူျပီး ဒါန သီလ သမထ ေလာက္နဲ႕ ေက်နပ္မေနပါနဲ႕ ...<br />ဒါန သီလ သမထ က ဘာသာတုိင္းမွာ ရွိပါတယ္ ...<br />သာသနာပ ကာလ မွာလည္း ရွိပါတယ္ ...<br />ဒီ ပရမတ္ ကို ျမင္ေအာင္ ေဟာၾကားေပးတဲ့ သစၥာတရားကေတာ့ ဘုရားသာသနာ မွာပဲ ရွိပါတယ္ ....<br /><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-weight: bold;">လူရယ္လို႕လည္း ျဖစ္လာ ၾကံဳေတာင့္ ၾကံဳခဲ ဘုရားသာသနာနဲ႕လည္း ၾကံဳဆံုေနရ ဒီသစၥာတရားေတြကို ေဟာၾကားမယ့္သူလည္း ရွိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 0); font-weight: bold;">ကိုယ့္မွာလည္း ဒီတရားေတြကို နာနုိင္တဲ့ နားလည္းပါေနတယ္ .....</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 51, 0);">ဒီေလာက္ အက်ိဳးေတြ အေၾကာင္းေတြ ျပည့္စံုေနျခင္းဟာ ကံ အရမ္းကို ေကာင္းျခင္းပါပဲ ...</span><br /><br /></span>ဒီထက္ ပိုျပီးေတာ့ ကံက မေကာင္းနုိင္ေတာ့ပါဘူး ...<br />ဒါေတာင္မွ မလုပ္ေသးဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ေလာက္ မိုက္တဲ့သူ ကိုယ္ပဲ<br />ရွိပါေတာ့တယ္ .... ဘယ္ေတာ့မွလည္း ဒုကၡ ဆင္းရဲက လြတ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး ...<br />လူ႕ဘ၀ ဆိုတာလည္း ဒါေနာက္ဆံုးပါပဲ ... အပါယ္ေလးဘံုက ကိုယ့္ရဲ့ အျမဲေနအိမ္ ျဖစ္ေနမွာက်ိန္းေသပါပဲ ...<br /><br />တရားထိုင္တဲ့အခါ မွားယြင္းတတ္တာေလးေတြကိုေတာ့့ ေနာက္ပို႕စ္ တစ္ခုမွပဲ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြရဲ့ တရားေတာ္ေတြထဲက ထုတ္နုတ္ျပီး က်ေနာ္ ဥာဏ္မွီသေလာက္ေလး တင္ျပပါ့မယ္ခင္ဗ် ..<br /><br />က်ေနာ္လည္းပဲ ဒုကၡ ကို ဒုကၡမွန္း သိေအာင္ ၾကိဳးစားေနဆဲ ျဖစ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါပဲခင္ဗ် ...<br />တစံုတရာ အမွားအယြင္းပါခဲ့ရင္ က်ေနာ့္ရဲ့ အမွားပါခင္ဗ် ...<br />အားလံုးပဲ ျငိမ္းေအး နုိင္ပါေစဗ်ာ ....<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/551782962492703415-5635939859959991510?l=www.moethout.com' alt='' /></div>မိုးေသာက္http://www.blogger.com/profile/08073058816961816486noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-551782962492703415.post-84011203655062921272009-02-28T08:54:00.000-08:002009-02-28T09:24:27.475-08:00<span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color:blue;"><br />ဒီအေၾကာင္းကို ေရးမယ္ ေရးမယ္နဲ႕ မေရးျဖစ္ခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ ....<br />က်ေနာ္ ဟိုး အရင္ကတည္းက မီးလြတ္စားတာတို႕ သတ္သတ္လြတ္စားတာတုိ႕ကို ျပႆနာ တစ္ခုအေနနဲ႕ သူမ်ားေတြကို လိုက္ေမး ကိုယ္တုိင္လည္း စဥ္းစားနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ၾကာ မသိခဲ့ပါဘူး ...<br /><br />က်ေနာ္ လိုက္ေမးေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက<br />မီးလြတ္ဆိုတာ မီးနဲ႕ မခ်က္တဲ့ ထမင္း ဟင္း အစိမ္းစားလို႕ရတဲ့ အစားအစာကို ေျပာတာတဲ့ ...<br />က်ေနာ့္ စိတ္ထဲမွာ ထင္ေယာင္ ထင္မွားေတြေတာင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါေသးတယ္ ....<br />ေနာက္ေတာ့မွ မီးလြတ္ ထမင္း ဟင္း အေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက ရဲ့ စာအုပ္ တစ္အုပ္မွာ ဖတ္မိျပီး တိတိက်က် သိခဲ့ရတာပါ ....<br /><br />သူ ေျပာတာကေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးပါ ...<br />ထမင္းစားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေလာဘမီး ေဒါသမီး ေမာဟမီး မာန္မာနမီးေတြ မေလာင္ေအာင္ သတိနဲ႕ စားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္တဲ့ ... ဟား တစ္ခါတည္း ရွင္းသြားတာပါပဲ ...<br />ဟုတ္သားပဲေပါ့ .... ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ျပန္သတိထားမိတယ္ ...<br /><span id="fullpost"><br />က်ေနာ္ဟာ ဟိုး အရင္က ထမင္းစားရင္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို ေလာဘ ၾကီးပါတယ္ ဟင္းစားလည္း ၾကီးပါတယ္ ...<br />သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႕မ်ား စားရင္ စမာန္ခုတ္ရင္းနဲ႕ ဟင္းလု စားရတာလည္း အေမာပါပဲ ...<br /><br />ျပီးရင္ စားလို႕ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို ခံစားမႈေတြ မ်ားခဲ့ပါတယ္ ....<br />တစ္ခါ တစ္ေလ ပါးစပ္ကေတာင္မွ ထြက္ျပီး ေကာင္းလိုက္တာကြာ လို႕ က်ဴးရင့္ဖူးပါတယ္ ....<br />တစ္ခါတစ္ေလလည္း ေပါ့ရင္ ေပါ့တယ္ ငံရင္ ငံတယ္ ဟင္းဂ်ီးမ်ားတာေပါ့ .... ဒါဟာ ေဒါသသင့္တာပါ ..<br />ရႈးရႈးရွဲရွဲ နဲ႕ ျဖစ္မွ ေဒါသ မဟုတ္ပါဘူး .... စိတ္ခံစားမႈေတြ အားလံုးဟာ ေဒါသ ပါပဲ ...<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္လည္း ေငးေငးငိုင္ငိုင္နဲ႕ မသိသလိုလို သိသလိုလိုနဲ႕ ထမင္းစားျပီးသြားတဲ့ အခါေတြလည္း ရွိပါတယ္ ..ဒါဟာ ေမာဟ နဲ႕ စားျခင္းပါပဲ ...<br /><br />ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ မာန္မာန ပါ .. ဒါကေတာ့ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းကို ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ျပီး စားတဲ့ အခါမွာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ ... လူအမ်ားနဲ႕ စားတဲ့ အခါေပါ့ ... ကိုယ့္ဟင္းက ေကာင္းတယ္ .. သူ႕ဟင္းက မေကာင္းဘူး ...<br />ငါ့ ထမင္းဗူးေလးက လွတယ္ ... သူကေတာ့ စတီးခ်ိဳင့္နဲ႕ ... ဒီေကာင္ ငါ့ကို ဘယ္ယွဥ္နုိင္မလဲ ..<br />အဲ့လို အေတြးေတြနဲ႕ တစ္ခါတစ္ေလ ထမင္း စားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ...<br /><br />က်ေနာ္ဟာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန မီးေတြ ပတ္ခ်ာလည္နဲ႕ ထမင္းကို အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ စားခဲ့တာပါ ...<br /><br />ဘုရားရွင္ကေတာ့ အတိအက် ကို ေဟာထားပါတယ္ ...<br />ေဒါသ နဲ႕ ေသရင္ ငရဲၾကီး ရွစ္ထပ္ တဲ့ ...<br />ေလာဘ နဲ႕ ေသရင္ ျပိတၱာတဲ့ ... ( ျပိတၱာဆိုတာ မ်က္စိနဲ႕ မျမင္ရတဲ့ ဖုတ္ ဘီလူး သရဲ နာနာဘာ၀ ၀ိနာဘာ၀ ၀ဋ္ေကာင္ေတြပါ )<br />ေမာဟ နဲ႕ ေသရင္ တိရိစာၦန္တဲ့ ...<br />မာန္မာန နဲ႕ ေသရင္ အသူရကယ္တဲ့ ... ( အသူရကယ္ကေတာ့ ေန႕မွာစံ ညမွာခံရတဲ့ ၀ဋ္ေကာင္ေတြပါ )<br />အဲ့လို အပါယ္ေလးဘံုကို သြားရမယ္တဲ့ ......<br /><br />အဲ့ဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို ေၾကာက္ရြံ႕မိပါတယ္ ...<br />ဟုတ္တယ္ အပါယ္ေလးဘံုကို သြားဖို႕ က်ေနာ္ ရိကၡာေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား စုထားမိေနျပီပဲ ... အခုေနမ်ား ေသရင္ ဒုကၡ ...ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ မီးေတြ လြတ္ေအာင္ ဘယ္လို စားရမလဲ ဆိုတာ လိုက္ရွာမိတယ္ ....<br /><br />သူ႕ သေဘာေလးအတိုင္းသာ သတိေလးနဲ႕ မွတ္ေနပါ တဲ့ ..... ထိရင္ ထိတယ္ ၀ါးရင္ ၀ါးတယ္ .. စားရင္ စားတယ္ ...လူ႕ခႏၱာဟာ သိစိတ္ တစ္ခုတည္းနဲ႕ အသက္ရွင္ေနတာတဲ့ .... ဘယ္ေတာ့မွ နွစ္ခုယွဥ္ျပီး မျဖစ္ဘူးတဲ့ ...တစ္ခုျပီးမွသာ တစ္ခု ျဖစ္တာတဲ့ .... အဲ့လို သေဘာေလးကို သိေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အျခား ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန စိတ္ေတြ မ၀င္ေတာ့ဘူးတဲ့ ....<br /><br />အဲ့လို ဆရာေတာ္ၾကီးေတြရဲ့ တရားနာရေတာ့မွပဲ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္း ခ်နုိင္ေတာ့တယ္ ...<br />ဒီလိုနဲ႕ ၾကိဳးစားျပီး စားၾကည့္ရမွာေပါ့ ....<br /><br />လူ႕ ခႏၱာမွာ ကိေလသာ စိတ္ ၀င္ရာ ေနရာေျခာက္ခု ရွိပါတယ္တဲ့ ...<br />မ်က္စိ နား နွာေခါင္း လ်ာ ကိုယ္ စိတ္ အဲ့ဒီ ေျခာက္မ်ိဳးပါ ...<br />ထမင္း စားတဲ့ အခ်ိန္မွာ အဲ့ဒီ တံခါး ေျခာက္ေပါက္ကေနျပီး စြဲလမ္းစိတ္ေတြဟာ ဒလေဟာကို ၀င္နုိင္ပါတယ္ ...<br /><br />မ်က္စိနဲ႕ အဆင္းကို ျမင္ေနရတယ္ ... စြဲလမ္းစိတ္ျဖစ္တယ္ ....<br />ေဘးလူကမ်ား ေကာင္းလိုက္တာကြာ လို႕ ေျပာတာကို နားနဲ႕ ၾကားခဲ့ရင္ ထပ္ျပီး စြဲလမ္းမယ္ ...<br />နွာေခါင္းကလည္း ဟင္းနံ႕ေလးက ေမႊးလိုက္တာကြာလို႕ စြဲလမ္းမိဦးမယ္ ....<br />လ်ာ ကလည္း ေကာင္းလိုက္တာကြာလို႕ သိျပီး စြဲလမ္းမယ္ ....<br />ကိုယ္ ျဖစ္တဲ့ လက္ကလည္း အထိ အေတြ႕ ကို သိျပီး စြဲလမ္းမယ္ .. ဇြန္းနဲ႕ စားသူကလည္း ဇြန္းရဲ့ တုန္ခါမႈေပါ့ .<br />စိတ္ကေတာ့ ေျပာစရာကို မလိုေအာင္ စြဲလမ္းမယ္ ....<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ထမင္းစားေနတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ကိေလသာ စိတ္ အျဖစ္မ်ားဆံုး အခ်ိန္ အကုသိုလ္စိတ္ အျဖစ္အမ်ားဆံုး အခ်ိန္လို႕ နားလည္မိပါတယ္ ...<br /><br />ေနာက္ထပ္ တစ္ခု ေၾကာက္စရာ ရွိပါေသးတယ္ .... က်ေနာ္တုိ႕ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ကံ ကံ၏ အက်ိဳးကို လက္ခံရပါမယ္ ..<br />က်ေနာ္တို႕ဟာ ေန႕စဥ္ ေန႕တုိင္း ၾကက္ေတြ ၀က္ေတြ ငါးေတြ ႏြားေတြ စတဲ့ သူတစ္ပါးရဲ့ အေသြး သားေတြကို စားသံုးေနခဲ့ၾကတာပါ .... ဒါေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ကံေတြ ဆက္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားေတြပါ ...<br />သတိမပါ ဥာဏ္မပါသာ စားခဲ့မယ္ ဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႕ဟာ ကံ နိယာမ အရ တူညီေသာ အက်ိဳး ျဖစ္တဲ့ သူတို႕ တေတြရဲ့ စားေသာက္ျခင္းကို သံသရာမွာ ျပန္ခံရဦးမွာပါ ....<br /><br />စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ ... ေမြးကတည္းက အခုခ်ိန္ထိ စားခဲ့တဲ့ အေကာင္ အေရ အတြက္ေတြ<br />ေရတြက္နုိင္တာမွ မဟု