ရဟႏၱာ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေတြရဲ့ ၾကည္ညိဳ မွတ္သားဖြယ္ရာ ယံုၾကည္ သဒၵါအား တက္စရာ ဆံုးမ ၾသ၀ါဒ စကားေတြ ကို စုစည္းျပီး တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ... က်ေနာ္ ကိုယ္တုိင္လည္းပဲ သဒၵါအား က်လာတဲ့ အခါ ...
ေလာကီကိစၥ အေနွာက္အယွက္ေတြမ်ားလို႕ ယံုၾကည္မႈေတြ ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲ ျဖစ္လာတဲ့ အခါမွာ ဒီ စကားေတြကို ျပန္လည္ ၾကားေယာင္ျပီး အားေဆး သဖြယ္ သဒၵါ ျပန္တင္ရပါတယ္ ... မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း အားလံုးလည္းပဲ ယံုၾကည္ သဒၵါအား ပြားနုိင္ေစဖို႕ ရည္ရြယ္ တင္ျပပါတယ္ ခင္ဗ် ... မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဒီ ပို႕စ္ေလးကို ဆံုးေအာင္ ေသခ်ာဖတ္ျပီး နွလံုးသားထဲမွာ အသိတရား တစ္ခု စြဲထင္ က်န္ရစ္တယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ က်ေနာ္ ေရးရက်ိဳး အပင္ပန္းခံရက်ိဳး နပ္ပါျပီခင္ဗ်ာ ...
အခုေခတ္က ၀ိမုတၱိေခတ္ .... ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာၾကီးေတြ အဆူဆူ ပြင့္မည့္ေခတ္ ...
ဒီတစ္ခ်ီမွ မလိုက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေနရစ္ခဲ့ေပေတာ့ .... လူေသရင္ လူျပန္ျဖစ္တယ္ေတာ့ မမွတ္ယူၾကနဲ႕ ...
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန အတံုးလိုက္ အတစ္လိုက္နဲ႕ ေသရင္ အပါယ္ေလးဘံုက လြတ္မယ္ မထင္နဲ႕ ....လူ႕ဘ၀ ခဏ လာလည္တာ ... ခင္ဗ်ားတို႕ အျမဲေနအိမ္က အပါယ္ေလးဘံု ...
အရိေမေတၱယ် ျမတ္စြာဘုရား မေမွ်ာ္မွန္းနဲ႕ ... မွီမွာ မဟုတ္ဘူး ... အပါယ္ တစ္ခါက်လို႕ကေတာ့ ဘုရား အဆူဆူနဲ႕ လြဲမွာ အေသအခ်ာပဲ ...
ကုသိုလ္ေလး လုပ္ထားလို႕လည္း စိတ္ခ်မေနနဲ႕ .... အဲ့ကုသိုလ္က သံသရာကို ဆက္ေနခ်င္ေအာင္ ဆြဲဆန္႕တာ ... ကုသိုလ္ကံ ကုန္တာနဲ႕ အကုသိုလ္ကံ ခ်က္ခ်င္း အက်ိဳးေပးျပီး အပါယ္ေလးဘံု ကို ျပန္လာရမွာပဲ ...
ကုသိုလ္ေရာ အကုသိုလ္ေရာ ကိုယ့္ကို ေနာက္က အျမဲ လိုက္ကိုက္ေနတဲ့ သံသရာမွာ ဆြဲခ်မယ့္ ေခြးေတြဆိုတာ သိထားၾက .... အဲ့ေခြးေတြကို ကုသိုလ္ေခြး အကုသိုလ္ေခြးလို႕ ေခၚတယ္ ...အကုသိုလ္ေခြးက မွီတာနဲ႕ အပါယ္ေလးဘံုကို ခ်က္ခ်င္း ဆြဲခ်တယ္ ... ကုသိုလ္ေခြးက မွီတာနဲ႕ သံသရာမွာ ခဏ ေပ်ာ္ေအာင္ ထားျပီး ျပီးရင္ေတာ့ အပါယ္ေလးဘံုကို ျပန္ဆြဲခ်တာပဲ ... မထူးဘူး ... ကိုက္တတ္တဲ့ ေခြးေတြခ်ည္းပဲ ... အပါယ္ေလးဘံုက ခင္ဗ်ားတို႕ ရဲ့ အျမဲေနအိမ္ဆိုတာ ျမဲျမဲ မွတ္ထားၾက ..
( ၃၁ ) ဘံုက ၀ဋ္ဘံု ... ခင္ဗ်ားတို႕ ကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္ အကုသိုလ္ပဲ လုပ္လုပ္ ၀ဋ္ေတြကို လုပ္ေနတာပဲ ... ၀ဋ္ေတြလုပ္ရင္ ၀ဋ္ျပန္ခံရမယ္ ...အဲ့ ၀ဋ္ေတြကို ျဖတ္တဲ့ ၀ိပႆနာ လုပ္မွ ခင္ဗ်ားတို႕ ၀ဋ္ေကာင္ဘ၀ က လြတ္မယ္ ....
ခင္ဗ်ားတို႕က အတိတ္ေတြကို ေမ့ေနၾကလို႕ ... အ၀ိဇၨာေတြ ဖံုးေနလို႕ မမွတ္မိတာ .... ခင္ဗ်ားတို႕ ငရဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ က်ဖူးခဲ့ျပီ ... ပင္ပန္း ဆင္းရဲျခင္း ၾကီးစြာနဲ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ငရဲဒဏ္ကို ခံဖူးျပီ ... ေနာင္တရလို႕ ငိုေၾကြး ျမည္တမ္းတာလည္း မနည္းေတာ့ဘူး ....အျပစ္ကုန္လို႕ အခု လူ႕ ဘ၀ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဘာလို႕ ၀ဋ္ေတြကို ျပန္လုပ္ေနၾကသလဲ ... ဘာလို႕ ဒုကၡဆင္းရဲေတြ ေနာင္တေတြ ေမ့ျပီး
ကိေလသာ ေတာမွာ တဖန္ ေပ်ာ္ပါး ျမဴးတူးေနၾကသလဲ ...
ခင္ဗ်ားတို႕ ေပ်ာ္ပါး ျမဴးတူးတာက ေခြး အမဲရိုးရလို႕ ေပ်ာ္ေနသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္ ...
အသတ္ခံရနီး ဆဲဆဲ ႏြားက ကိုယ္ေသမွာ မသိပဲ ျမက္စားရလို႕ ေပ်ာ္ေနသလိုမ်ိိဳး ျဖစ္ေနတယ္....
ခင္ဗ်ားတို႕ ကိေလသာေတာမွာ ျမဴးတူးေနၾကတာျဖင့္ ေသရတာ အားမရေသးလို႕လား အပါယ္ငရဲ က်ရတာ အားမရေသးလို႕လားလို႕ ေမးဖို႕ပဲ ရွိေတာ့တယ္ .... ခင္ဗ်ားတို႕က မသိၾကလို႕သာ မေၾကာက္ပဲ ေနေနၾကတာေနာ့ .. က်ဳပ္က သိလို႕ ေျပာေနတာ ....
လြတ္ေျမာက္ရာ အစစ္အမွန္ျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာကို ၾကိဳးစား အားထုတ္ၾကစမ္းပါ .....
ခင္ဗ်ားတို႕က နိဗၺာန္ဆိုတာ ဘာမွ မရွိဘူး ဆိုျပီး အသံၾကားရံုနဲ႕ ေၾကာက္ေနၾကတာ .....
တစ္ကယ္တမ္းက နိဗၺာန္ဆိုတာ လူေတြ သတ္မွတ္တဲ့ ပညတ္ စကားလံုးေတြနဲ႕ အဓိပၸာယ္ မေဖာ္နုိင္ေအာင္ ျပီးျပည့္စံုတာပါ ...ဒါေၾကာင့္ နိဗၺာန္မွာ ပညတ္ တစ္ခုမွ မရွိဘူးလို႕ ေျပာတာပါ .....
ဘာမွ မရွိတာ မဟုတ္ဘူး... ေျပာျပလို႕ မရနုိင္ေအာင္ကို အလံုးစံု ျပီးျပည့္စံုျခင္းပါ ...
ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို႕ ေနာက္ဆံတင္း မေနၾကစမ္းပါနဲ႕ ရဲရဲၾကီးသာ ၾကိဳးစားအားထုတ္လိုက္ၾကစမ္းပါ ....
နိဗၺာန္ ျမင္ဖူးသူတုိင္း ၀ိပႆာနာ အားထုတ္မိလို႕ ေနာင္တရတယ္ဆိုတာ ထံုးစံ မရွိပါဘူး ....
ရဲရဲၾကီးသာ စတင္ အားထုတ္ၾကစမ္းပါ ....
သာသနာ နွစ္ ၅၀၀၀ ဆိုေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႕ အသက္ရွင္သေလာက္ပဲ သာသနာက ရွိေတာ့တယ္ ...
ခင္ဗ်ားတို႕ ဒီေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန ေတြနဲ႕ ေသရင္ အပါယ္ေလးဘံုက တက္ရမွာ မဟုတ္ဘူး ....
က်န္တဲ့ သာသနာ ၂၅၀၀ မေျပာနဲ႕ ေနာင္ပြင့္မယ့္ အရိေမတၱယ် ျမတ္စြာဘုရားေတာင္ မွီမွာ မဟုတ္ဘူး ....
ခင္ဗ်ားတို႕ ေနာက္မက်ေသးပါဘူး ....
နိုင္ငံေရး သာေရး နာေရး လူမႈေရး ပညာေရး သားသမီးေရး လင္ေရး မယားေရး စီးပြားေရး ဒါေတြကို အေရးမၾကီးၾကပါနဲ႕ဦး ...ကိုယ့္အေရးကိုယ္ အရင္ အေရးၾကီးၾကစမ္းပါဦး ....ကိုယ့္အေရး ျပည့္စံုျပီ ဆိုရင္ျဖင့္ အလိုလို သူတစ္ပါး အေရးကို ေက်းဇူးျပဳလာနုိင္မွာပါ ... အရိယာ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြ တေျဖာင္းေျဖာင္း ပြင့္မယ့္ ေခတ္ၾကီးမွာ တစ္ခါတည္း ပါေအာင္ ရဲရဲၾကီးသာ ၾကိဳးစား အားထုတ္လုိက္ၾကစမ္းပါ ....
ခင္ဗ်ားတို႕က ၀ိပႆနာ ဆိုရင္ အသံၾကားရံုနဲ႕ ေၾကာက္ေနၾကတာ ... ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနၾကတာ ...
တစ္ကယ္ေတာ့ ၀ိပႆနာ ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ ညာလိုမွ အဲ့လို မဟုတ္ဘူး ... လူ၀တ္နဲ႕လည္း က်င့္လို႕ရတာပဲ ရဟန္း၀တ္မွ က်င့္လို႕ရတာ မဟုတ္ဘူး .... ေလာကီ ကိစၥေတြ အကုန္ အျပတ္ စြန္႕နုိင္မွ လုပ္လို႕ရတာ မဟုတ္ဘူး .. လုပ္ရင္း ကိုင္ရင္းနဲ႕လည္း က်င့္လို႕ရတယ္ .....
ကိုယ္က မစြန္႕နုိင္ေသးလို႕ တဏွာ ရာဂ ေတြ လုပ္ေနမိရင္ေတာင္မွ တရားအသိေလးနဲ႕ နွလံုးသြင္းေနရင္ ေအးခ်မ္းတယ္ ... ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ နွလံုးသြင္းပါ မ်ားလာရင္ အဲ့ဒီ တဏွာ ရာဂ ေတြရဲ့ ပူေလာင္မႈကို ကိုယ္တိုင္သိျပီး အလိုလို စိတ္ကုန္ျပီး အလိုလို စြန္႕သြားလိမ့္မယ္ ....
မစြန္႕ခ်င္ပဲ စြန္႕ရမွာ မဟုတ္ဘူး .... မိမိ စိတ္ အလိုရ ကို အလိုလို စြန္႕သြားမွာ .....လုပ္ပါ ဆိုလို႕ေတာင္ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး .....အေျခအေနအရ လုပ္ေနရတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ္က အစြဲမရွိေတာ့ရင္ အကုသိုလ္ မျဖစ္ဘူး .... ျငိမ္းခ်မ္းဖို႕ပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္ ... အဓိက က တရားအသိေလးနဲ႕ နွလံုးသြင္းေနဖို႕ပဲ ....ကဲ ဘယ္မွာလဲ ေၾကာက္စရာ ... တရားကိုသာ နွလံုးသြင္းေနစမ္းပါ .. အရာရာ တရားက ေဆာင္သြားပါလိမ့္မယ္ ..
ဘုရား အနွစ္သက္ဆံုး ျဖစ္တဲ့ ပူေဇာ္ျခင္း ၊ တစ္ခုတည္းေသာ ဘုရား သာဓု ေခၚတဲ့ အလွဴဟာ ၀ိပႆနာ အလွဴ တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္ .... ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခံယူရင္ျဖင့္ ဘုရား အနွစ္သက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ၀ိပႆနာ အလွဴနဲ႕ စတင္ ပူေဇာ္ၾကစမ္းပါ ......
စာေရးသူ တုိက္တြန္းခ်က္ ။ ။ က်ေနာ္တို႕ဟာ ေလာကီ အမႈကိစၥ အ၀၀နဲ႕ ရႈပ္ေထြးေပြလီဆဲ ျဖစ္ပါတယ္ ..
ရေသ့ ရဟန္း ၀တ္ျပီးေတာ့လည္း စံုလံုးပစ္ျပီး အားမထုတ္နုိင္ေသးပါဘူး .....
ျပည့္စံုမွ တရားဘက္ ကူးမယ္လို႕ေတာ့လည္း မေတြးပါနဲ႕ ....
အလိုဆႏၵဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ ျပည့္စံုတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး ...
ဒါေၾကာင့္ လုပ္ရင္း ကိုင္ရင္းနဲ႕ပဲ တရားအသိေလး နွလံုးသြင္းျပီး ၀ိပႆနာ ဘက္ကို ကူးရမွာပါ ... အထက္က ဆိုခဲ့သလိုပဲ နွလံုးသြင္းပါ မ်ားရင္ သူ႕ အလိုလို တစ္ခုျပီး တစ္ခု စြန္႕လႊတ္သြားပါလိမ့္မယ္ ...
ပါရမီ မရွိေသးရင္ ပါရမီ ကို ျဖစ္တည္ေစျပီး ပါရမီ နည္းသူကိုေတာ့ ပါရမီ ရင့္သန္ေစပါတယ္ ...
ပါရမီ ရင့္သန္ျပီးသူကိုေတာ့ သစၥာေလးပါး ျမတ္တရားကို ပိုင္းျခားသိျမင္နုိင္ျပီး အလံုးစံု ျပီးျပည့္စံု ျငိမ္းခ်မ္းရာ
နိဗၺာန္ကို ပို႕ေဆာင္ေပးပါလိမ့္မယ္ ... အခ်ိန္အားမွ ေနာင္မွ အၿပတ္တြယ္မယ္ဆုိတဲ့ အယူေလးေတြကုိလည္း စြန္႕လႊတ္ဖို႕ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္ .... ဘာလို႕လည္း ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ဟာ မ်က္စိ တစ္မွိတ္ အတြင္း ေသဆံုး သြားနုိင္လို႕ပါပဲ ....
လူသားတုိင္းဟာ အပါယ္ေလးဘံုကို မသြားခ်င္ၾကပါဘူး ..... ဒါေပမယ့္ ေသတဲ့အခါမွာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားၾကီးကို အပါယ္ က်ပါတယ္ ...
ျမတ္စြာဘုရားက လက္သည္းေပၚ ေျမမႈန္ေလးေတြ တင္ျပီး လူေတြ ေသလြန္ရင္ ဒီလက္သည္းခြံေပၚက ေျမမႈန္ေလာက္ပဲ သုဂတိ ဘံု ကို ေရာက္မယ္ က်န္တဲ့ ကမာၻေျမၾကီးေလာက္ ရွိတဲ့သူေတြက အပါယ္ေလးဘံုကို သြားရမယ္လို႕ အတိအလင္း ေဟာထားပါတယ္ ... အဲ့ဒီ အပါယ္သြားတဲ့ သူေတြထဲမွာ အခ်ိန္အားမွ ေနာင္မွ အၿပတ္တြယ္မယ္ဆုိတဲ့ အယူေလးေတြကုိ ဆုပ္ကိုင္ျပီး ေသဆံုးသြားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အမ်ားၾကီး ပါပါတယ္ .... ဒါေၾကာင့္ ဘာကိုပဲ လုပ္လုပ္ မေကာင္းတာပဲ လုပ္လုပ္ ေကာင္းတာပဲ လုပ္လုပ္ တရား အသိေလးနဲ႕ စတင္ နွလံုးသြင္းျပီး လုပ္ဖို႕ ေစတနာ ေရွ့ထားျပီး အေလးအနက္ တိုက္တြန္းပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ....
အားလံုးပဲ ျငိမ္းခ်မ္းနုိင္ၾကပါေစဗ်ာ ....
0 ေ၀ဖန္မႈ:
Post a Comment